21.นี่มันเรื่องอะไรกัน

“ได้ข่าวว่าเอซรับภรรยาเข้ามาในคฤหาสน์ริชแมนเพิ่ม…”

ใบหน้าที่เย้ายวนของมิลาด้าไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ เธอเพียงยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มเท่านั้น

“ก็เป็นเรื่องปกติของเขาไม่ใช่รึไง ท่านยังไม่ชินอีกงั้นหรือคะ?”

เธอวางแก้วไวน์ลงก่อนจะยกมือขึ้นไปกอดคอของบุรุษที่กำลังจ้องมองเธออยู่

“มิลดี้…รักษากริยาหน่อยข้ากำลังจะแต่งงาน…”

มิลาด้าหัวเราะ เธอเลื่อนมือลงมาแกะกระดุมของชายเบื้องหน้าออก

“อ่า…หากว่าท่านดยุคกำลังจะแต่งงานเช่นนั้นข้าก็ยิ่งต้องครอบครองท่านไม่ใช่รึไง เพราะถ้าหากว่าท่านแต่งงานไปแล้วเราคงจะหาโอกาสมาเจอกันได้ยาก…”

“ข้าแต่งงาน ก็เพราะเจ้าเป็นคนสั่งให้ข้าแต่ง”

มิลาด้ายกยิ้มอย่างเย้ายวน

“เลดี้เคนเนดี้งดงามมากนะคะ เด็กสาวเช่นนั้นอาจจะมาสั่นคลอนหัวใจของท่านได้มากกว่าสตรีเช่นข้า…”

“เจ้าก็รู้…ว่าข้ารักเพียงเจ้าคนเดียว เมื่อไหร่เจ้าจะยอมหย่ากับเอซสักที!”

“โลเวล ท่านก็รู้ว่าข้ายังไม่ได้ในสิ่งที่ข้าต้องการ”

“แม็คซิมัสมิได้ด้อยไปกว่าริชแมนเลย!!”

มิลาด้าโน้มใบหน้าของโลเวลมากอดจูบอย่างเร่าร้อน!! เธอผลักเขาลงไปที่เตียงราคาถูกของร้านเหล้าที่เรามักจะนัดพบกันเพื่อพูดคุยและทำเรื่องที่น่าตื่นเต้นเร้าใจ

เธอมีสามีแล้ว ส่วนเขาก็กำลังจะแต่งงาน..มันน่าสนุกสุดยอดไปเลยไม่ใช่รึไง!

……

เบลล่ายกแก้วเหล้ารัมขึ้นมาดื่ม ก่อนจะส่งสายตาไปที่โต๊ะข้างหลัง

“เบล เหตุใดวันนี้เจ้าดื่มเหล้ารัม?”

“ชาวบ้านไม่ค่อยจะมีเงินซื้อไวน์หรอกนะ อีกทั้งเหล้ารัมยังสามารถทำเองได้ทุกบ้าน ตอนนี้เราเป็นสาวชาวบ้านก็ควรจะแสดงให้สมบทบาทไม่ใช่เรอะ!!”

“อา..แบบนี้นี่เอง”

“ขอโทษนะสาวน้อยผู้งดงามทั้งสอง…นายท่านของข้าอยากจะทำความรู้จักพวกเจ้า…”

เบลล่ามองไปที่โต๊ะด้านบน..เธอก็เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของชายผู้หนึ่ง พอดูจากการแต่งตัวเขาแล้ว น่าจะเป็นคนมีฐานะพอสมควร…

เบลล่ายกยิ้ม

“พวกข้าพึ่งเคยมาเที่ยวในที่แห่งนี้…เลยมิได้ทราบธรรมเนียมของที่นี่ ท่านอัศวินสุดหล่อพอจะบอกได้ไหมคะว่านายท่านของท่านอัศวินเป็นใคร?”

คิร่ามองไปที่เบลล่าด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ชายที่ดูป่าเถื่อนเช่นนี้นะเรอะ! คืออัศวินสุดหล่อ?

“นายท่านคือเซอร์วัลโด้…”

“อื้อ!!..ชีวิตสาวชาวบ้านเช่นพวกข้าจะได้พบท่านเซอร์ที่สูงส่งจริงๆ งั้นหรือคะพี่ชาย!!”

ชายผู้นั้นพาเบลล่าและคิร่าขึ้นมายังชั้นบนของร้านเหล้า โดยที่เธอยังไม่ทันได้ตอบตกลงหรือว่าปฏิเสธ

“ต้องทำขนาดนี้เลยงั้นหรือ?”

คิร่ากล่าวถามเบลล่า

“เป็นคนโง่นั้นดีที่สุด…เจ้าจะได้เห็นเรื่องราวในมุมที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยหากว่าเจ้าแสร้งเป็นคนโง่ เพราะพวกเขาก็จะคิดว่าเราไร้หัวคิดและหลอกลวงยังไงก็ได้….”

คิร่ามองเบลด้วยสายตาที่เจือปนไปด้วยความเศร้า เบลเคยบอกกับเธอว่าในวัยเด็กของเบลลำบากมาก…

การกระทำในวันนี้ของเบลมันยิ่งตอกย้ำคำพูดของเบลได้เป็นอย่างดี ว่าชีวิตมันยากลำบากแค่ไหน สตรีที่แสนงดงามประดุจดอกไม่ที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวน แต่เบลก็ยังรอดมาจากเหล่าแมลงที่บินเข้ามา ท่าทางจะยากลำบากพอสมควรเลยทีเดียว

“ข้าดีใจที่เจ้าทั้งสองยอมขึ้นมา…”

เบลล่ายกยิ้ม ดูจากที่เขานั่งอยู่ชั้นบนอีกทั้งยังคอยคุมบุรุษอีกหลายคนที่ยืนล้อมรอบที่นี่ แสดงว่าเขาจะต้องมีอำนาจพอสมควร

“ท่านเซอร์ใช่ไหมคะ ข้าไม่ทราบว่าจะต้องพูดกับท่านแบบไหนดีเพราะว่าข้าไม่เคยคุยกับขุนนางมาก่อนเลย”

“คุยปกติได้เลย ข้ามิใช่คนที่จะมานั่งถือสา สตรีที่งดงามอยู่แล้ว…”

เบลล่ามองไปรอบๆ ก็พบว่าด้านบนนั้นมีห้องมากมายเรียงรายอยู่…ราวกับว่าเป็นโรงแรมขนาดย่อมๆ..

“พวกเจ้าชื่อว่าอะไรกันบ้าง?”

“ข้าชื่อเบล ส่วนนี่เป็นเพื่อนของข้าชื่อว่าคาร่าค่ะ”

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะท่านเซอร์วัลโด้…”

เขามองไปที่ใบหน้าของคิร่าอย่างถูกใจ สตรีสองคนนี้สะดุดตามากทีเดียว คนหนึ่งงดงามอ่อนหวานเย้ายวน ส่วนอีกคนให้ความรู้สึกราวกับเป็นนางพญา งดงามและแข็งแกร่ง โดยส่วนตัวเขามิชอบสตรีที่อ่อนหวานสักเท่าไหร่ สตรีที่ชื่อคาร่าจึงถูกใจเขามากทีเดียว

เบลล่ายกยิ้มเพราะเธอสัมผัสได้ถึงความพึงพอใจในสายตาของชายผู้นั้น แสดงว่าเขาคงจะถูกใจคิร่าสินะ…

“สั่งอะไรมาทานสิ มื้อนี้ข้าเลี้ยงเอง!”

คิร่าส่งยิ้มให้วัลโด้

“ข้าทานที่ด้านนอกมาจนอิ่มแล้วค่ะ ขอบคุณท่านเซอร์ที่มีน้ำใจ”

ส่วนหนึ่งที่เบลล่าอยากจะพาคิร่ามาที่ร้านเหล้านี้เพราะอยากจะให้คิร่ามีความมั่นใจในตัวเอง ทั้งด้านหน้าตาและด้านการเข้าสังคม

การเริ่มที่สังคมชนชั้นสูงนั้นอาจจะยากเย็นอยู่บ้าง เบลล่าก็เลยพาคิร่ามาเริ่มที่สังคมง่ายๆ สบายๆ อย่างสังคมของชาวบ้าน

“เช่นนั้นข้าจะสั่งไวน์ให้เจ้าดื่ม…”

“ข้าไม่ดื่มไวน์ค่ะ ข้า..ควรจะชอบดื่มเหล้ารัม!!”

“…..”

เบลล่าถึงกับยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ คือมันเกือบจะดีอยู่แล้วเชียว

“อ่า..เคลไปสั่งเหล้ารัมมาสองแก้ว…”

นักดนตรีด้านล่างเริ่มบรรเลงเพลงที่ดูสนุกสนานจนมีบุรุษและสตรีมากมายเต้นรำ…เบลล่าลุกขึ้นไปยืนที่ระเบียงเพื่อดูชาวบ้านเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน

“มาร์ควิสบาเลียอยู่ห้องไหน!!!”

มีสตรีผู้หนึ่งเดินขึ้นมาพร้อมกับชายอีกราวสิบคน ใบหน้าของเธอนั้นแดงก่ำด้วยความโมโห!! เจ้าของร้านเหล้ารีบไปห้ามเอาไว้แต่ก็ไม่สามารถที่จะขัดขวางชายที่มากับสตรีผู้นั้นได้เลย

เบลล่ามองเรื่องราวตรงหน้าอย่างนึกสนุก..

“ผลัวะ!!..กรี๊ด!!!”

สตรีผู้นั้นพังห้องแรกเข้าไปก็พบว่ายังไม่ใช่สามีที่เธอกำลังตามหา แต่บุรุษและสตรีในห้องนั้นที่กำลังเข้าได้เข้าเข็มกร่นด่าออกมา…จนมันเกิดเป็นความวุ่นวายขึ้น

ประตูห้องพักยังคงถูกพังเรื่อยๆ จนมาถึงห้องสุดท้าย

“หากเจ้ากล้าพังประตูเข้ามา…ไม่ว่าเจ้าจะสูงส่งมาจากไหนข้าจะฆ่าเจ้าเสีย!”

มีเสียงดังออกมาจากด้านในห้องนั้น ทุกคนที่ชั้นบนต่างสงบปาก…ส่วนที่ด้านล่างน่าจะไม่มีใครได้ยินเพราะเสียงเพลงดังมากๆ คิร่ามองไปที่ห้องสุดท้ายด้วยสายตาที่กำลังประเมินสถานการณ์

เสียงนี้…ดยุคโลเวล?

“รออะไร!! พังเข้าไปสิ!!”

สตรีผู้นั้นไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้ในการหาสามีของเธอเลย ชายที่มากับเธอก็จัดการพังประตูเข้าไปอย่างรวดเร็ว

เบลล่าจับสังเกตอาการผิดปกติของคิร่าได้..เธอเองก็มองไปที่ห้องนั้นเช่นกัน…เซอร์วัลโด้มองไปที่คิร่าก่อนที่เขาจะยกยิ้มออกมา

“เหตุใดถึงสนใจเช่นนั้น ในห้องนั้นคือสามีของเจ้างั้นหรือ?”

คิร่ากลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะยกแก้วเหล้ารัมขึ้นมาดื่ม

“ใครๆ ต่างก็สนใจเรื่องชาวบ้านทั้งนั้นไม่ใช่หรือคะ”

“ผลัวะ!!!”

“เคร้ง!!”

ดาบที่แหลมคมจ่อที่คอของสตรีผู้นั้นอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่หล่อเหลาของชายที่เดินออกมาจากห้อง ฉายแววไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด..

ใบหน้านั้นทำให้เบลล่าตกใจ!!! นั่นมันดยุคแม็คซิมัส…เธอรีบเดินมานั่งข้างคิร่าเพื่อที่จะบังคิร่าเอาไว้ไม่ให้ท่านดยุคมองเห็น

“บางทีข้าก็คิดนะ ว่าการมาเที่ยวในวันนี้ มันสนุกได้ขนาดนี้เลยงั้นหรือ!”

คิร่ากล่าวพร้อมทั้งยกแก้วเหล้ารัมในส่วนของเบลล่าขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว

ให้ตายเถอะ!! นี่มันเหตุการณ์อะไรกันแน่! เธอมองไปที่ดยุคแม็คซิมัส เขาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตด้านในเท่านั้น นั่นหมายความว่าเขาน่าจะพึ่งทำ หรือว่ากำลังทำเรื่องอย่างว่าอยู่แน่นอน

สิ่งที่ยืนยันความคิดของเบลล่าได้ดีที่สุดก็คือใบหน้าของสตรีที่เดินออกมาจากห้อง สตรีผู้นั้นยกมือขึ้นมาจับมือของดยุคแม็คซิมัสเพื่อให้เขาลดดาบที่จ่อคอสตรีร่างท้วมลง ก่อนจะจับจูงมือของเขาเข้าไปในห้อง

“เขาไม่น่าจะใช่คนที่เลดี้ตามหา รีบไสหัวไปเถอะค่ะ….”

หลังจากกล่าวจบเธอก็ปิดประตูห้องทันที ถึงแม้จะเห็นใบหน้านั้นเพียงแค่พริบตาเดียวเดียว แต่เบลล่าก็จำใบหน้านั้นได้ เพราะเธอเคยเห็นในรูปภาพ…

เคาน์เตสริชแมน!!!

คิร่าหลับไปแล้ว เบลล่าถึงกับต้องยกมือขึ้นมากุมขมับ

“การแสดงถือว่าสนุกดีนะ….”

เธอเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของเซอร์วัลโด้ เขายกยิ้มให้เธอพร้อมกับส่งถุงเงินให้สตรีร่างท้วมผู้นั้น….

หมายความว่ายังไงกัน.?

เบลล่ามองไปรอบๆ อย่างระวังตัวและหาทางหนี ชั้นบนไม่มีคนอื่นอยู่เลยนอกจากเธอและเขา แต่ในห้องด้านหลังมีพวกชนชั้นสูงอยู่ อีกทั้งด้านล่างก็ยังมีคนจำนวนมาก เขาไม่น่าจะกล้าทำอะไรเธอกับคิร่า

“มีคนเคยบอกรึเปล่าว่าแววตาของเจ้านี่ใช้ได้เลย..!”

“ดูท่าท่านคงจะไม่ใช่เซอร์วัลโด้”

เขาหัวเราะชอบใจ

“เจ้าและนางก็คงจะไม่ใช่ เบลกับคาร่าที่เป็นหญิงสาวชาวบ้าน…”

“ข้ากับนางก็แค่มาเที่ยว..เหตุใดท่านถึงวางแผนการ…”

“คุยอะไรกัน ท่าทางเครียดเชียว…”

เบลล่าคิดว่าชีวิตของเธอนั้นมันยังมีเรื่องให้ตกใจไม่พอรึไงกัน! เพราะบุรุษที่นั่งลงข้างเธอตอนนี้คือท่านเคาน์ริชแมน!

“พระองค์รังแกภรรยาของข้างั้นหรือครับ?”

วัลโด้เลิกคิ้วก่อนจะหัวเราะ

“…เสียใจด้วยเอซ นางไม่ใช่สตรีในแบบที่ข้าชอบ”

“เอาล่ะ พวกท่านควรจะบอกข้า ว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่!!”

เบลล่ากล่าวพร้อมกับมองไปที่เคาน์ริชแมนและชายอีกคน