27.แววตาที่เปลี่ยนไป

     คิร่าเปิดอ่านจดหมายที่เบลล่าส่งมาให้

 เธอเงยหน้าขึ้นมองท่านพี่…ก่อนจะส่งจดหมายให้เขาอ่าน

“พี่ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่เรื่องที่เจ้าและเบลไปพัวพันกับเคาน์ริชแมน แต่เขาเป็นสหายคนสนิทขององค์รัชทายาท ก็อาจจะหลีกเลี่ยงได้ยาก”

“ท่านเคาน์ริชแมนมิใช่คนไม่ดีอย่างข่าวลือเลยค่ะ ตรงกันข้ามท่านคือบุรุษรูปงามเกินกว่าที่ข้าจะบรรยายได้”

โคลด์เลิกคิ้วมองคิร่า

“เคาน์ริชแมนผู้นั้น ดูหล่อเหลากว่าท่านพี่ของเจ้าอีกงั้นหรือ?”

คิร่าหัวเราะเบาๆ

“ท่านพี่กับท่านเคาน์นั้นต่างกันค่ะ ท่านเคาน์ริชแมนมีใบหน้าที่อ่อนโยน แต่ท่านพี่ของข้านั้นจะออกไปทางขี้โกงมากกว่า!”

“คิร่า เจ้าคงจะอยากเรียนวิชามารยาทเพิ่มเติมสินะ?”

“หากท่านพี่กล้าเพิ่มวิชาเรียนให้ข้า ข้าจะยุให้เบลไปอยู่กับท่านเคาน์ริชแมน!”

“คิร่า เจ้าจะยั่วโมโหพี่เกินไปแล้วนะ!!”

คิร่าหัวเราะก่อนที่เธอจะเตรียมลุกขึ้นวิ่ง

“เลดี้คิร่าวิ่งไม่ได้นะคะ…”

คิร่ามองไปที่ด้านหลังก็พบกับหญิงชราที่ยืนมองเธออยู่

“สวัสดีค่ะ ข้าบารอนเนสเอเลเกอร์ ทางพระราชวังส่งข้ามาสอนเรื่องมารยาทพื้นฐานและกำหนดพิธีการในวันแต่งงาน…”

คิร่ายกยิ้ม ก่อนที่เธอจะมองไปที่โคลด์

“บารอนเนสจะสอนนางกี่วัน ข้าจะได้เตรียมที่พักให้เหมาะสม”

“ทุกวันนับจากนี้ค่ะ องค์จักรพรรดิมีองค์รัชทายาทเป็นองค์ชายเพียงพระองค์เดียว ตำแหน่งที่เลดี้เคนเนดี้จะอภิเษกเข้าไปนี้ มิใช่เพียงตำแหน่งของชายาองค์รัชทายาทเท่านั้น ในอนาคตอาจจะเลื่อนไปเป็นตำแหน่งจักรพรรดินีด้วยเวลาอีกหนึ่งเดือนข้างหน้านี้ เลดี้จะต้องเรียนรู้เรื่องข้อปฏิบัติทั้งหมดในวังหลวง…”

คิร่าทำได้เพียงยกยิ้ม เบลได้บอกเอาไว้แล้วว่าหลังจากนี้เธอจะต้องเรียนอย่างหนัก ทั้งเรื่องมารยาทและการปกครองพื้นฐาน

การเดินบนเส้นทางที่สูงศักดิ์นี้มิใช่เรื่องง่าย แต่หากว่าเธอเดินไปได้ เคนเนดี้จะยิ่งใหญ่และท่านพี่ก็จะทำงานน้อยลงจากเดิม…

นี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว สำหรับเธอ..

“ข้าอยากให้นางมีเวลาได้พักบ้าง การเรียนทุกวันนั้นดูจะหนักมากเกินไป”

“ท่านเคาน์ควรจะรับรู้ถึงความสามารถของเลดี้ด้วยค่ะ หนึ่งเดือนนี้ข้ายังไม่มั่นใจเลยด้วยซ้ำ ว่าจะสามารถสอนนางออกมาให้เป็นชนชั้นสูงที่ดีได้รึเปล่า!”

“บารอนเนสเอเลเกอร์ ท่านกำลังดูหมิ่นเกียรติของเคนเนดี้อยู่รึเปล่า อยากให้ท่านทราบเอาไว้ว่าองค์รัชทายาทเป็นผู้จัดการงานแต่งเอง ทางเคนเนดี้มิได้อยากจะก้าวขาเข้าไปในพระราชวังแห่งนั้นด้วยซ้ำ หากท่านกล่าวสิ่งใดที่เป็นการดูถูกนางอีก ข้าจะไม่ยอมอยู่เฉยแน่นอน”

คิร่าลุกขึ้นมาจับแขนของโคลด์เอาไว้เพื่อห้ามปรามพี่ชายของเธอ…

“ท่านพี่ ข้าไม่เป็นไรค่ะ อย่าได้โกรธเคืองบารอนเนสเลย”

โคลด์ถอนหายใจก่อนที่เขาจะเดินออกไปเพื่อสงบสติอารมณ์

“เราจะเริ่มเรียนเรื่องไหนก่อนคะ?”

“ข้าจะเริ่มสอนมารยาทให้เลดี้ก่อนค่ะ วางใจเถิดข้าไม่โกรธเคืองท่านเคาน์ที่กล่าวเช่นนั้นหรอกค่ะ เพราะข้ารู้ดีว่าท่านทั้งสองเติบโตมาโดยที่ไม่มีท่านพ่อท่านแม่คอยอบรม…มาเถอะค่ะ เปิดหนังสือเรียนกันเถิด”

มือของคิร่านั้นสั่นเทา..ทว่าใบหน้าของเธอก็ยังคงยกยิ้ม

สตรีผู้นี้…ท่าทางจะไม่ได้แก่ตายซะแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่นางกล่าวถึงท่านพ่อท่านแม่ของเธอ คิร่าคิดว่าเธอจะยอมให้อภัยบารอนเนสไปก่อน

แต่หากว่ามีครั้งต่อไปละก็ เธอจะไม่ยอมอยู่เฉยๆ เช่นนี้อีกแล้ว….

…….

เบลล่านั่งอยู่ที่กิลข้อมูลของท่านลุงเจคอป เธอกำลังอ่านข้อมูลที่ผิดเพี้ยนของโจลี่ พานาร์ด

“ท่านลุงหมายความว่า นางหลงรักท่านดยุคโอเว่นงั้นหรือคะ?”

“ใช่ พานาร์ดเป็นตระกลูเล็กๆ แต่ได้รับการหนุนหลังจากเมเบโล่ที่เป็นตระกูลมหาอำนาจ ตอนนี้เมเบโล่คงจะกำลังขอสมรสพระราชทานอยู่เป็นแน่”

เนื้อเรื่องที่เธออ่านมา มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ…

โจลี่นั้นหลงรักอาเชอร์ตั้งแต่แรกเห็น ส่วนดยุคโอเว่นเป็นตัวร้ายที่หลอกลวงโจลี่ให้มาอยู่กับตน

เบลล่าถอนหายใจ

“เจ้าควรจะรีบหาทางช่วยว่าที่สามีไม่ใช่รึไง?”

เธอขมวดคิ้วมองท่านลุงเจคอป

“อ่า..นังหนูเบลอย่าดูถูกสายข่าวของข้าสิ….”

เบลล่าหัวเราะร่า

“โอเว่นที่มากด้วยอำนาจและกำลังทหาร เคนเนดี้ที่ฉลาดเฉลียว ริชแมนที่แสนจะร่ำรวย ให้ตายเถอะ!! ช่างเป็นตัวเลือกที่เลือกได้ยากมากทีเดียว ตระกูลยิ่งใหญ่ทั้งสามตระกูลกำลังหลงรักดรุณีน้อยที่แสนงดงาม”

เจคอปยกยิ้มขึ้นมา ทว่าแววตาของเบลล่านั้นตกใจ

“เดี๋ยวข้ามานะคะ!!”

เธอรีบลุกขึ้นก่อนจะวิ่งไปด้านหลังตลาดอย่างรวดเร็ว!! ให้ตายเถอะสิ่งที่เธอคิดจะต้องเป็นจริงแน่นอน

ในที่สุดเธอก็สามารถหาพระเอกของเรื่องเจอ!!

“ว่าไงจ๊ะแม่หนู เอาเงินมาให้ข้าอีกสามร้อย โอ๊ย!!!”

เบลล่าเดินเข้าไปหายิปซีก่อนที่เธอจะดึงวิกผมของเขาออกมา

“ท่านเป็นผู้ชายจริงๆ ด้วยสินะ!! เหตุใดถึงต้องปลอมตัวเป็นผู้หญิงด้วย!!”

อาเชอร์มองไปรอบๆ แต่ก็โชคดีที่ตอนนี้ไม่มีใคร เขาจึงรีบฉุดมือของเบลล่าเข้าไปในตรอก

“นี่เจ้ารู้ได้ยังไงว่าข้าเป็นผู้ชาย!!”

“ข้าไม่เพียงรู้ว่าเจ้าเป็นผู้ชาย แต่ยังรู้ด้วยว่าเจ้าเป็นนักบุญที่ชื่อว่าอาเชอร์ใช่ไหม!!”

เขามองมาที่ใบหน้างดงามของเบลล่าอย่างตกใจ

“เจ้ารู้ได้ไงเนี่ย!!”

“อาเชอร์ข้ามีเรื่องที่จะต้องคุยกับเจ้า”

เธอยกมือขึ้นมาจับมือของเขาเอาไว้

“โถ่ นึกว่าเรื่องอะไร ข้าเข้าใจดีว่าใบหน้าของข้านั้นหล่อเหลา”

“ผลัวะ!!”

เบลล่าตีไปที่อกของอาเชอร์อย่างแรง ทำไมมันผิดเพี้ยนไปหมดเลยฟะ!!

อาเชอร์ที่เธออ่านมา เขาคือพระเอกที่เป็นภาพบุรุษและให้เกียรติสตรี แต่ทำไมคนที่อยู่ต่อหน้าเธอถึงได้มีสภาพเช่นนี้กันนะ!!

เธอคิดอะไรไม่ออกจึงได้พาอาเชอร์มาที่กิลข้อมูล

“ข้าไม่คิดจะดูดวง…”

เจคอปรีบส่ายหน้าเมื่อเขาเห็นเบลล่าพายิปซีเดินเข้ามา

“หึ ความรักกำลังโอบล้อมรอบตัวท่านอยู่ใช่ไหมล่ะ!”

เจคอปถึงกับตกใจ แต่คนที่ตกใจกว่าคือเบลล่า ที่ขมวดคิ้วมองเจคอป

ความบ้าอะไรนั่น ใช่ท่านแม่ของเธอไหมนะ!!

นี่เธอให้ท่านลุงไปคุ้มกันท่านแม่ กลับกลายเป็นว่า เธอได้พ่อใหม่เลยงั้นเรอะ!

แต่ท่านลุงเจคอปก็ไม่ได้แย่ และเธอไม่ใช่เด็กน้อยที่เอาแต่ใจขนาดจะไปขัดขวางความรักของท่านแม่

“ข้าไม่ได้พาเขามาให้ดูดวงท่านลุงค่ะ แต่ข้าพาเขามาที่นี่เพื่อยื่นข้อเสนอให้เขา..”

อาเชอร์มองเบลล่าก่อนที่เขาจะแสยะยิ้ม

“สุดท้ายเจ้าก็จะรับเลี้ยงข้าเอาไว้เป็นชายบำเรออย่างนั้นหรือ ถึงข้าจะคิดว่ามันไม่ค่อยถูกต้องแต่ก็เอาเถอะ เห็นแก่ใบหน้าที่งดงามของเจ้าข้าจะยอมเป็น….”

“พูดบ้าอะไรของเจ้า…อาเชอร์หากเจ้าพูดไร้สาระอีกละก็ ข้าจะสั่งให้คนไปทำลายแผงดูดวงของเจ้าซะ!!”

“ข้าเพียงแค่พูดเล่นเท่านั้น เหตุใดต้องขู่กันด้วย..”

เบลล่ายกมือขึ้นมานวดขมับเบาๆ ทำไมชีวิตของเธอจะต้องมารับมือกับคนที่ไม่ปกติสักคนก็ไม่รู้!!

“เข้าเรื่องเลยนะ ข้ารู้ว่าเจ้าสามารถมองเห็นอนาคตได้!!”

คราวนี้อาเชอร์รู้สึกว่าเขากำลังตกใจจริงๆ เพราะไม่มีใครล่วงรู้ถึงพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขา แววตาที่เขามองเบลล่าก็เริ่มเปลี่ยนไป

“ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการเงิน และข้าก็มีสิ่งที่เจ้าต้องการ ข้าจะให้หุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ของเหมืองเพชรที่เออเกรย์แก่เจ้า เพียง  แค่เจ้าตกลงว่าจะทำงานให้ข้าและกิลข้อมูล”