46.เป็นห่วง

 

เบลล่าเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของดยุคแบรฮาร์ท ที่มองหน้าเธอราวกับว่าเขากำลังเหนือกว่า

“เมเบโล่ผู้ยิ่งใหญ่งั้นหรือคะ ก็ต้องดูก่อนว่าท่านพูดจริงรึเปล่า?”

เขาแสยะยิ้ม

“ใบหน้าของเจ้างดงาม กฎข้อแรกของการเลือกคู่นอนของเมเบโล่คือเราจะร่วมเตียงกับสตรีที่งดงามเท่านั้น เพราะสายเลือดที่สูงส่งของเมเบโล่จะต้องเกิดมาหน้าตาดียังไงล่ะ!”

เบลล่ายิ้ม เธอหยิบดอกกุหลาบในมือขึ้นมาหนึ่งดอกก่อนจะส่งให้เขา

“หากเราพบกันอีกครั้ง ข้าจะลองพิจารณาเรื่องการร่วมเตียงกับท่านดู…”

“น่าเศร้าที่ข้าว่างเพียงแค่วันนี้ ไม่มีโอกาสครั้งต่อไปให้เจ้าแล้วล่ะ”

“อ่า ฟังดูน่าเสียดายยิ่งนัก แต่วันนี้ข้ามีธุระ ไม่อาจถ่างขาเพื่อให้ท่านสัมผัสข้าได้”

เขายื่นมือมารับดอกกุหลาบจากเธอ

“ข้าชอบนะ สตรีที่เล่นตัวนิดหน่อยพอเป็นพิธี ดูน่าค้นหา ”

หากว่าเธอยังยืนคุยกับเขา เบลล่าเชื่อเหลือเกินว่าเธออาจจะพลั้งมือซัดหน้าเขาเป็นแน่! เธอจึงเลือกจะเดินออกไปจากตรงนี้

ดยุคแบรฮาร์ท เขามิใช่คนฉลาดเช่นแกรนด์ดัชเชส หญิงชราผู้นั้นแผ่กลิ่นอายที่น่าเกรงขามจนแม้แต่ตัวเธอเองยังสั่นกลัว แต่กับชายผู้นี้ดูท่าจะถนัดเล่นสกปรกมากกว่าการใช้สมอง

เมเบโล่นี่ ใจคอจะสารเลวทั้งตระกูลเลยรึยังไงกัน!

เบลล่าโยนดอกกุหลาบสีแดงพวกนี้ลงถังขยะ เธอในตอนนี้ไม่มีอารมณ์ที่จะมามัวชมดอกไม้อีกแล้ว

“ข้าต้องการข้อมูลของเมเบโล่ ทุกคนอย่างละเอียด หากเป็นไปได้ข้าอยากได้ตั้งแต่การเริ่มก่อตั้งตระกูล และข้าอยากจะรู้เรื่องในห้องตำราของคฤหาสน์ ส่งคนไปสืบให้ทุกซอกทุกมุมของเมเบโล่!”

โดโนแวนก้มหน้าลงเป็นเชิงรับรู้

“อาเชอร์ด้วย ขอข้อมูลอย่างละเอียดของเขามาด้วย ”

“ครับนายหญิง”

โดโนแวนกล่าวพร้อมกับเดินออกจากห้องไป เบลล่าปรายตามองขวดโพชั่นต่างๆ ในห้องของเธอ

มีทั้งโพชั่นปลอมตัว เปลี่ยนเสียง เปลี่ยนใบหน้า เปลี่ยนสีผม

การลอบเข้าไปในเมเบโล่ ไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก

นั่นคือทางเลือกสุดท้ายที่เธอจะเลือก ในตอนนี้ต้องรู้เรื่องราวในเมเบโล่ให้ละเอียดที่สุดเพื่อประเมินสถานการณ์ของคู่ต่อสู้ในตอนนี้!

……

“องค์รัชทายาทจะย้ายเข้ามาพักที่เมเบโล่ค่ะ เขาตอบรับคำเชิญของข้าที่ว่าจะให้ข้าเป็นคู่ควงในงานเต้นรำ ”

แกรนด์ดัชเชสวางแก้วน้ำชาลง เธอมองไปยังเอลลี่ด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความเย็นชา

“ทำเต็มที่แล้วรึยัง?”

“ค่ะ ข้าพยายามอย่างยิ่งเพื่อให้องค์รัชทายาทสนใจ”

“ข้าค่อนข้างคาดหวังกับงานครั้งนี้มากนะ อย่าให้มันผิดพลาด เอลลี่..เจ้ารู้จักข้าดี และเจ้าก็เป็นเด็กดีมาตลอด เรื่องแค่นี้ทำให้ข้าได้ใช่ไหม?”

“ค่ะ ท่านแม่”

หญิงชรายกยิ้มให้เธอ ด้วยรอยยิ้มที่แสนจะเย็นชาจนเอลลี่รู้สึกว่าขนหัวของเธอมันกำลังลุกขึ้นมา

“ยาห้ามตั้งครรภ์สำคัญมากนะ เจ้าจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับใครข้าไม่สนใจ แต่หากเจ้าท้องตอนนี้ ข้าจะเป็นคนกรีดท้องเอามารหัวขนในท้องของเจ้าออกมาเอง อย่าทำให้งานใหญ่ของข้าเสียหายเพราะความใคร่ที่ไร้สติของเจ้า ”

น้ำเสียงที่กล่าวออกมานั้นไม่มีแววของความโกรธเลย แต่แอลลี่กลับกลัวจนตัวสั่น

เพราะที่แกรนด์ดัชเชสกล่าวมา หมายความว่านางรู้ความสัมพันธ์ของเธอกับแบรฮาร์ทแล้ว!!

“ค่ะ ข้าจะไม่ให้ตัวเองตั้งครรภ์ตอนนี้ ”

“แอลลี่ เจ้ารู้ไหมว่าทำไมข้าถึงรับเจ้ามาเลี้ยง ทั้งที่วันนั้นมีเด็กมากมายร้องขอโอกาสจากข้า?”

“พะ เพราะว่าข้างดงาม ”

“ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะข้าเห็นแววตาที่ทะเยอทะยานของเจ้าต่างหาก การตั้งความหวังเป็นเรื่องที่ดี แต่การหวังในเรื่องที่ไม่สมควรหวังจะนำพาความเดือดร้อนมาให้เจ้า อย่าได้ให้องค์หญิงแวนดี้ล่วงรู้เรื่องของเจ้าเด็ดขาด นางคือไพ่ตายใบเดียวที่ข้าเหลืออยู่ หากเอาชนะองค์จักรพรรดิได้แต่ไม่มีองค์หญิงอยู่ข้างเรามันก็ไร้ความหมาย เข้าใจไหมแอลลี่ลูกรัก ”

“ค่ะ ขะ ข้าเข้าใจแล้ว”

แกรนด์ดัชเชสยกยิ้ม

“เช่นนั้นก็ไปให้พ้นสายตาของข้าซะ อย่ามาให้ข้าเห็นหน้าจนกว่าเจ้าจะสามารถทำให้องค์รัชทายาทร่วมเตียงกับเจ้าได้”

แอลลี่ก้มหน้าลง เธอลุกขึ้นพร้อมทั้งเดินจากไปอย่างไร้เรี่ยวแรง

“ไม่สมเป็นท่านเลยนะครับ”

พ่อบ้านกล่าวขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

“คนของเมเบโล่มีน้อยเต็มทีหากว่าข้าไม่เสียโจลี่ให้นักบุญนั่น นางคงจะเป็นหมากที่ดีในกระดานนี้”

หญิงชราถอนหายใจ

“ท่านหญิงฮันน่ามีลูกสาวไม่ใช่หรือครับ นางได้ขึ้นเป็นถึงดัชเชสเมบิล ท่านไม่ลอง ”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหญิงชรา

“ยังไม่ถึงเวลาหรอกเซบาส กับเด็กผู้นั้นข้าจะเก็บนางเอาไว้ใช้ท้ายสุดเพราะนางคือคนพิเศษ ”

แกรนด์ดัชเชสยกแก้วน้ำชาขึ้นมาดื่มอย่างอารมณ์ดี

…….

โคลด์อ่านตำราอย่างหนัก ทั้งประวัติการปกครองและการสู้รบ เขาหมกตัวอยู่ในห้องหนังสือยาวนานถึงสองเดือน

ในเมื่อเขาไม่ถนัดเรื่องการเมือง ตำราพวกนี้แหละคือทางออกที่ดีที่สุด!

เขาเป็นหนึ่งในสภาอาวุโส การตัดสินใจของเขาก็ถือว่าสำคัญไม่น้อยไปกว่าคนอื่น ทางฝั่งขององค์จักรพรรดิมีคนเข้าไปนั่งในสภาอาวุโสสี่คน มีเขา เลโอ ท่านแม่เลโอและเอซ ต้องหาทางให้เบลล่าเข้าไปอีกคน เพื่อเราจะได้มีผู้ร่วมลงมติที่มากขึ้น

เขาออกจากห้องหนังสือมาก็พบจดหมายจำนวนมากบนโต๊ะทำงาน ส่วนมากก็มาจากเลโอและเอซ ไม่คิดเลยว่าเขากับเลโอจะสามารถทำงานร่วมกันได้ ยังจะกับเอซที่ไร้มนุษยสัมพันธ์อีก

ความรักมันสามารถขับเคลื่อนความเป็นไปไม่ได้จริงๆ อีกทั้งความรักยังทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องคนที่เรารักด้วย

โคลด์เปิดอ่านจดหมายของเอซแล้วเขาก็ต้องตกใจ เดเลี่ยนเกิดโรคระบาดอย่างหนักจนต้องปิดเมือง!!

เขาคว้าเสื้อคลุมแล้วรีบวิ่งลงไปด้านล่างเพื่อไปหาเลโอ โคลด์เลือกที่จะขี่ม้าแทนการนั่งรถม้าเพราะนี่ถือเป็นเรื่องด่วนมากจริงๆ!!

“นี่มันคุ้มกับค่าจ้างรึเปล่าเนี่ย แค่ก!! แค่ก!!”

“หุบปากของท่านไปเถอะ!! เราได้โพชั่นที่มีฤทธิ์รักษามาไว้ในมือแล้ว ที่เหลือก็แค่แพร่กระจายโรคระบาดนี้ไปให้มากที่สุดก็พอ!!”

บารอนแกริคมองหน้าของวัลด้า ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมา เลขาทั้งสองได้รับการว่าจ้างมาสองพันเหรียญเพื่อให้มาแพร่โรคระบาดยังเดเลี่ยนเมืองของดยุคเอเซล่า ตั้งแต่ที่ซีโน่ตาย เขาและภรรยาก็ลำบากมากกว่าเดิมเพราะไม่มีเงินที่ซีโน่คอยหามาให้อีกแล้ว

เขาและวัลด้าจึงกลายเป็นคนเร่ร่อน มาอยู่ที่เดเลี่ยน

แกริคไม่รู้ว่าผู้ว่าจ้างคือใคร เขาเพียงบอกให้แกริคและวัลด้าแพร่โรคนี้ไปติดชาวเมืองและทหารให้มากที่สุด เรารับเงินสองพันเหรียญทองมาพร้อมกับโพชั่นสองขวด

ตอนนี้ก็แค่พยายามเดินไปเดินมา สัมผัสชาวบ้านและทหารให้มากที่สุด

“โอ๊ย!!.ข้าเจ็บหน้าอกจนเดินไม่ไหวแล้ว!!”

ทหารรีบวิ่งมาหาแกริคทันทีเพราะเขาถือเป็นผู้สูงอายุแล้ว

“พ่อหนุ่มอุ้มข้าไปหาที่พักหน่อยสิ ข้าเดินไม่ไหวแล้ว!! แค่ก แค่ก!!”

ด้วยความสงสารและเห็นใจ ทหารผู้นั้นอุ้มชายชราไปไว้ที่โบสถ์เพื่อรอการรักษา

“ท่านลุงรออยู่ที่นี่นะครับ ท่านนักเวทย์กำลังเดินทางมาแล้ว ”

“ขอบคุณนะพ่อหนุ่ม ใจดีจริงๆ”

แกริคยกมือขึ้นมาลูบที่ใบหน้าของนายทหารผู้นั้น

ขอโทษด้วยนะ ที่ต้องมาทำร้ายคนมีน้ำใจเช่นนี้ อภัยให้ข้าด้วยนะพ่อหนุ่มข้าจำเป็นจริงๆ

หลังจากนั้นเขาก็ไออย่างหนัก สภาพที่โบสถ์ตอนนี้เต็มไปด้วยคนเจ็บป่วยจำนวนมาก เขามองสบตากับวัลด้า

“ข้าว่าตอนนี้คนก็ติดโรคมากแล้วนะ เราควรจะรีบหนีไปจากที่นี่!”

วัลด้ายกผ้าขึ้นมาปิดปากก่อนที่เธอจะไออย่างหนัก

“ท่านพี่ หากว่าเราจะหนีก็ต้องไปตอนกลางคืนสิ!”

จริงอย่างที่ภรรยาเขากล่าว หากไปตอนนี้ก็จะถูกห้ามเพราะท่านดยุคสั่งคนห้ามเข้าออกที่เมืองนี้แล้ว 

แกริคล้มตัวนอนลง เขารู้สึกแสบร้อนไปตามตัวราวกับผิวหนังกำลังไหม้ พอมองไปที่คนอื่น บางคนก็เป็นหนักถึงขั้นกระอักเลือดออกมา คนที่ตายไปแล้วก็มี ที่เขายังไม่ตายก็เพราะเขาแอบกินโพชั่นไปวันละนิดเพื่อให้พอประทังชีวิต

หลังจากออกไปจากที่นี่เขาก็จะได้ไปใช้ชีวิตที่สงบสุขกับวัลด้าแล้ว

…….

เบลล่ายกมือขึ้นมานวดหว่างคิ้วเบาๆ เดเลี่ยนเกิดโรคระบาดที่รุนแรงมาก ชนิดที่ไม่สามารถควบคุมได้

เธอไม่เคยไปที่นั่นมาก่อนแต่เบลล่ามั่นใจว่าการดูแลเมือง ภายใต้การปกครองของเอซมันจะต้องเรียบร้อยและดีเยี่ยม

ไม่มีทางที่โรคระบาดร้ายแรงเช่นนั้นจะเกิดขึ้นมาเองได้

มันจะต้องมีคนพยายามทำลายเขาแน่นอน

“ข้าจะจัดการส่งหมอและสมุนไพรในนามของเคนเนดี้ไปที่เดเลี่ยนเอง!”

โคลด์กล่าวพร้อมกับกอดเบลล่าเอาไว้

“ข้าจะไปกับเจ้าด้วยพร้อมกับทหารของโอเว่น เราจะต้องช่วยเอซหยุดการระบาดของโรคให้ได้!”

เลโอยกมือขึ้นมาลูบผมของเบลล่าเบาๆ

“ ข้าก็จะไปด้วย!”

“เบลเจ้าก็รู้ว่ามันอันตราย ข้ารู้ดีว่าเจ้าเป็นห่วงเอซ แต่หากเจ้าไปมันจะเสี่ยงเกินไป อีกทั้งพวกเราไปกันหมดเช่นนี้ ทางเมเบโล่อาจจะโจมตีองค์จักรพรรดิ และจักรพรรดินีตอนเผลอ ข้าให้อำนาจเต็มในการตัดสินใจเรื่องทหารของโอเว่นที่เหลืออยู่แก่เจ้า และข้าจะบอกให้ไบรอันดูแลเจ้าระหว่างนี้ด้วย”

เบลล่าเม้มปากแน่น มันจริงอย่างที่เลโอกล่าวว่าเธอไม่สามารถไปด้วยได้จริงๆ เพราะไม่มีใครคอยคุ้มกันจักรพรรดินี

“เช่นนั้นพวกท่านต้องช่วยเอซให้ได้นะคะ อีกทั้งต้องกลับมา..อย่างปลอดภัย…”

เลโอก้มลงไปจุมพิตเบลล่าเบาๆ

“ข้าไม่คิดยอมให้ภรรยาเป็นหม้ายหรอกน่า เจ้าก็รู้ว่าสามีของเจ้าเก่งแค่ไหน”