Short
ฉันถูกสามีเอามาทำเป็นหุ่นจำลอง

ฉันถูกสามีเอามาทำเป็นหุ่นจำลอง

By:  อูเหมยปิงเหม่ยซื่อKumpleto
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
11Mga Kabanata
3.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

สามีของฉันเป็นนักศึกษาแพทย์ปริญญาเอก เขาเป็นคนยุติธรรมไม่ลำเอียง นิสัยจิตใจดี กระทั่งอยู่มาวันหนึ่ง ผู้หญิงที่เขารักเสมอมาขับรถชนคนตาย เพื่อช่วยเหลือผู้หญิงที่เขารักให้พ้นผิด เขาจึงใช้ความรู้ทางการแพทย์ทั้งหมดที่มี นำร่างไร้วิญญาณไปทำเป็นหุ่นจำลอง แล้วตั้งไว้ในห้องทดลอง ขณะที่กำลังจัดการร่างไร้วิญญาณอยู่นั้น เขาก็เห็นว่าภายในท้องนั้นตั้งครรภ์เด็กทารกคนหนึ่งอยู่ เขาที่สุขุมเยือกเย็นมาตลอด ถึงกับใจเต้นไม่เป็นส่ำ ที่เขาไม่รู้ก็คือ เจ้าของร่างไร้วิญญาณนี้ก็คือฉันเอง และทารกในครรภ์ก็คือลูกของเขา...

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

藤沢若子は小さな体を布団に包み込み、お腹を優しく撫でながら、ほっと息をついた。よかった、赤ちゃんは無事だ。

昨晩、藤沢修が帰ってきて、彼女を求めてきた。夫婦として2ヶ月会っていなかったため、彼女は彼を拒むことができなかった。

修はすでに身支度を整え、グレーのオーダーメイドスーツに包まれた長身で洗練された彼の姿は、気品があり魅力的だった。

彼は椅子に座り、タブレットを操作しながら、ゆったりとした動作で指を動かしていた。その仕草には、わずかな気だるさと色気が漂っていた。

彼は、ベッドの上で布団に包まって自分を見つめている彼女に気づき、淡々と言った。「目が覚めた?朝食にしよう」

「ええ」若子はパジャマを着て、顔を赤らめながらベッドから降りた。

ダイニングで、若子はフォークで皿の卵をつつきながら、左手でお腹を撫で、緊張と期待が入り混じった声で言った。「あなたに話があるの」

「俺も話がある」修も同時に口を開いた。

「…」

二人は顔を見合わせた。

沈黙の後、修が言った。「先に話してくれ」

「ううん、あなたからどうぞ」

彼が自分から話を切り出すことは滅多にない。

彼は皿の目玉焼きをゆっくりと切りながら言った。「離婚協議書を用意させた。後で届けさせるから、不満があれば言ってくれ。修正させるから、できるだけ早くサインしてくれ」

「…」

若子は呆然とし、頭の中が真っ白になった。椅子に座っているにもかかわらず、今にも倒れそうな感覚だった。

呼吸することさえ忘れてしまった。

「あなた、私たちが離婚するって言ったの?」彼女はかすれた声で尋ねた。そのトーンには信じられないという気持ちが込められていた。密かに自分の足をつねって、悪夢から目覚めようとさえしていた。

「そうだ」彼の返事は、冷たさすら感じさせないほど平静だった。

若子の頭は一瞬で混乱した。

昨夜まで二人で肌を重ねていたというのに、今では何でもないように離婚を切り出すなんて!

彼女はお腹を押さえ、目に涙を浮かべた。「もし私たちに…」

「雅子が帰国した。だから俺たちの契約結婚も終わりだ」

「…」

この1年間の甘い生活で、彼女はそのことをほとんど忘れかけていた。

彼らは契約結婚をしていたのだ。最初から彼の心には別の女性がいて、いつか離婚する運命だった。

「問題あるか?」彼は終始、冷静で事務的な態度を崩さなかった。まるでビジネス契約を話しているかのように。

「ないわ」

彼女はお腹から手を離し、スカートの裾をぎゅっと掴んだ。薄い布越しに、爪が手のひらに食い込みそうだった。

彼が離婚を望んでいるなら、この子供も望んでいないだろう。あの女が不機嫌になるだろうから。

「そうだ」修は思い出したかのように言った。「おばあちゃんには、お前はもう俺に気持ちがないし、幸せじゃないから離婚したいと言ってくれ」

若子は無理やり笑顔を作り、頷いた。「分かったわ」

彼から言い出せば、祖母を怒らせてしまうから。

彼女の冷静な返答を見て、修は口角を少し上げた。その笑みが安堵からくるものなのか、皮肉なのかは分からなかった。

「それも事実だろう。お前は元々幸せじゃなかった。今、解放されるんだ」

「ええ」彼女は懸命に声を絞り出した。喉に鉛でも詰まっているかのように痛く、ようやく一言を発することができた。

これでいい。彼の重荷になることもない。。

彼の眉が微かに動き、彼女の答えに納得したのか、軽く「ああ」と答えた。「それでいい」

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
11 Kabanata
บทที่ 1
ฉันเป็นวิญญาณลอยไปลอยมาอยู่เหนือห้องทดลอง เห็นร่างไร้วิญญาณของตัวเองวางอยู่ด้านหน้าลี่จื่อเซียนในสภาพเปล่าเปลือยใบหน้าของฉันถูกกระแทกจนเละไปหมด มองไม่ออกว่าใบหน้าเดิมเป็นอย่างไรแขนทั้งสองข้างของฉันถูกบดจนกระดูกแหลกละเอียดไม่เป็นรูปร่างลี่จื่อเซียนยังคงยืนอยู่ที่เดิม เขาสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วหันไปมองเมิ่งเชียนเชียนที่กำลังยืนทำหน้าใสซื่ออยู่ข้างๆ“ทำไมถึงทำรุนแรงขนาดนี้ล่ะ?”พอเมิ่งเชียนเชียนได้ยินเขาพูดออกมาแบบนี้ ก็ถอนหายใจออกมา ดูท่าว่าลี่จื่อเซียนจะดูไม่ออกว่าเจ้าของร่างไร้วิญญาณร่างนี้จะเป็นฉันเอง“อาเซียน นายช่วยฉันได้ใช่ไหม?”เสียงของเมิ่งเชียนเชียนนั้น ทำให้คนฟังอดสงสารไม่ได้ลี่จื่อเซียนเผยแววตาแน่วแน่ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกราวกับได้ทำการตัดสินใจครั้งใหญ่อะไรบางอย่าง แล้วพูดว่า “เชียนเชียน ฉันจะปกป้องเธอ ปกป้องเธอไปชั่วชีวิต!”เมื่อพูดจบลี่จื่อเซียนสวมถุงมือ แล้วทำความสะอาดบาดแผลบนศพทั้งถอนเส้นผม ขนตามร่างกาย และแยกไขมันออกสุดท้ายจึงหยิบมีดผ่าตัดออกมา กรีดมีดลงบนผิวหนังบริเวณท้องของฉัน แล้วทำความสะอาดอวัยวะภายในทั้งหมดตอนที่มีดผ่าตัดกรีดไปถึงปากแผล มือของลี่จื
Magbasa pa
บทที่ 2
เมิ่งเชียนเชียนเห็นลี่จื่อเซียนทำแบบนี้แล้ว ความผิดปกติสายหนึ่งก็ทอประกายออกมาจากดวงตา ทว่าหลังจากนั้นกลับแสร้งพูดออกมาอย่างเศร้าโศกเสียใจ“อาเซียน ฉันรู้ว่านายชอบเด็กนะ แต่ว่า...”เมิ่งเชียนเชียนกุมหน้าท้องไว้ ท่าทางราวกับตกเข้าไปอยู่ในความทรงจำอันน่าเศร้าใจบางอย่างก็ไม่ปาน“ฉันไม่สนหรอกว่าหลินซินอวี๋จะเป็นคนให้กำเนิดลูกของนาย แค่เป็นลูกของนาย ฉันก็ชอบทั้งนั้น!”ตอนที่เมิ่งเชียนเชียนพูดประโยคนี้ออกมา ในดวงตาก็เอ้อล้นไปด้วยน้ำตา จ้องมองลี่จื่อเซียนด้วยความรักลึกซึ้งลี่จื่อเซียนมองเมิ่งเชียนเชียน แล้วก้มหน้ามองร่างไร้วิญญาณตรงหน้าอีกครั้ง “ฉันไม่ยอมให้หล่อนคลอดลูกของฉันหรอก หล่อนไม่คู่ควรเลยสักนิด”“แต่พวกนายสองคน...”“ฉันเปลี่ยนวิตามินของหล่อนเป็นยาคุมกำเนิดตั้งนานแล้ว หล่อนไม่มีทางให้กำเนิดลูกของฉันได้หรอก!”พอได้ยินลี่จื่อเซียนพูดแบบนี้ ฉันก็เหมือนกับถูกสายฟ้าฟาดเข้าที่ศีรษะอย่างไรอย่างนั้นฉันแต่งงานอยู่กินกับลี่จื่อเซียนมาห้าปี ไม่เคยมีวี่แววจะตั้งท้องเลยสักนิดพวกเราล้วนไปตรวจหาสาเหตุกันที่โรงพยาบาลแล้ว แต่ทุกอย่างก็ปกติดี แค่ไม่ตั้งท้องก็เท่านั้นที่แท้ก็เป็นเพราะลี่จ
Magbasa pa
บทที่ 3
ตอนที่ลี่จื่อเซียนออกไปจากห้องทดลองก็เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วเพิ่งกลับถึงบ้าน ลี่จื่อเซียนก็ถูกแม่ของตัวเองซักถามอย่างดุดันทันที“จื่อเซียน นี่แกทะเลาะกับซินอวี๋อีกแล้วใช่ไหม?”พอลี่จื่อเซียนถูกคุณแม่ถามเข้าแบบนั้น ก็เข้าใจไปว่าฉันเป็นคนมาฟ้อง เขาเลยตอบไปด้วยความหงุดหงิดว่าเปล่าคุณแม่ลี่ไม่เชื่อเท่าไรนัก “แกไปยั่วให้ซินอวี๋โกรธเข้าละสิ ไม่อย่างนั้นสามวันมานี้ซินอวี๋จะไม่โทรมาหาแม่เลยสักครั้งได้ยังไง ปกติแล้ววันนี้ของทุกปีซินอวี๋ก็จะพาแม่กับแม่ยายแกไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล แต่วันนี้พวกแม่ติดต่อเธอไม่ได้เลย”ตอนนี้เองลี่จื่อเซียนถึงได้รู้เรื่องว่า ที่แท้ฉันก็จะคอยพาคุณแม่ทั้งสองไปตรวจสุขภาพอยู่ทุกปี“แม่จะบอกให้นะ ไม่ว่าแกจะทำอะไรให้ซินอวี๋โกรธ แต่ก็รีบไปง้อเธอกลับมาได้แล้ว ถ้าแกไม่ไปง้อซินอวี๋กลับมานะ แม่กับแกขาดกัน!”พอถูกคุณแม่พูดใส่แบบนี้ ลี่จื่อเซียนก็ตอบรับอย่างขอไปทีเมื่อหมุนตัวเดินมาถึงห้องหนังสือแล้ว ลี่จื่อเซียนก็ล้วงโทรศัพท์ออกมา เขาคิดอยู่พักหนึ่งแล้วตัดสินใจปลดบล็อกฉันตอนที่ฉันทะเลาะกับเขาแล้วหุนหันออกจากบ้านไป ลี่จื่อเซียนได้พูดจาโหดร้ายกับฉันว่า “ถ้าออกไปก็ไม่ต
Magbasa pa
บทที่ 4
ลี่จื่อเซียนที่นอนหลับไม่สนิทตลอดทั้งคืนหอบหิ้วขอบตาดำๆ ไปทำงานสาวน้อยนักศึกษาฝึกงานที่โต๊ะประชาสัมพันธ์หยิบยื่นห่อของขวัญให้ลี่จื่อเซียนลี่จื่อเซียนมองของขวัญที่ห่อด้วยกระดาษสีชมพูกับสีฟ้าตรงหน้าด้วยความงุนงง“ของขวัญนี่ฉันไม่ได้ให้คุณนะคะ ฉันให้ภรรยาของคุณต่างหาก วันนั้นฉันไปห้างแล้วเห็นภรรยาคุณอยากได้ขวดนมยี่ห้อนี้ แต่ตอนนั้นสินค้าดันหมด พอเมื่อวานฉันเห็นว่ามีของเข้ามาแล้วก็เลยซื้อเอาไว้ เพื่อให้เป็นของขวัญวันเกิดลูกของพวกคุณน่ะค่ะ!”พอได้ยินนักศึกษาฝึกงานพูดแบบนี้ฉันก็นึกขึ้นมาได้ทันที อาทิตย์ก่อนฉันไปเดินช็อปปิ้งที่ห้างเพราะอยากหาซื้อของใช้สำหรับแม่และเด็ก แล้วก็เจอเข้ากับสาวน้อยนักศึกษาฝึกงานคนนี้เข้าสาวน้อยเองก็มาหาเลือกของขวัญให้หลานตัวน้อยที่เพิ่งเกิดของตัวเองพอดีพอเธอเห็นว่าฉันกำลังเลือกพวกของใช้สำหรับแม่และเด็กอยู่ ก็แบ่งปันใบรายการต่างๆ ที่พี่สะใภ้ของเธอเขียนเอาไว้ให้ฉันฉันไม่คาดหวังว่าลี่จื่อเซียนจะซื้อให้ ฉันเลยอาศัยช่วงที่ตอนนี้ท้องของฉันยังไม่โต ยังถือข้าวของต่างๆ ได้ ตระเตรียมของใช้จำเป็นเอาไว้ล่วงหน้าให้เรียบร้อยลี่จื่อเซียนรับของขวัญไว้ แล้วเดินไปห้องทด
Magbasa pa
บทที่ 5
ลี่จื่อเซียนไปแจ้งความที่สถานีตำรวจว่าฉันหายตัวไปตำรวจถามเขาว่าฉันหายตัวไปนานเท่าไรแล้วลี่จื่อเซียนนึกย้อนไปถึงชุดทำงานบนโต๊ะเครื่องแป้งแล้วตอบ “น่าจะหายไปตั้งแต่วันอาทิตย์ครับ”“น่าจะ? วันอาทิตย์? วันนี้ก็วันพุธแล้ว หายไปตั้งหลายวันขนาดนั้นทำไมถึงเพิ่งจะมาแจ้งความล่ะ?”คำพูดนี้ของตำรวจไม่ต่างอะไรกับกระสุนปืนเลยสักนิด มันทิ่มแทงหัวใจลี่จื่อเซียนทีละคำๆ“ครั้งสุดท้ายเธอสวมใส่เสื้อผ้ายังไง? แล้วไปที่ไหน?”ไม่ว่าคุณตำรวจจะถามอะไร ลี่จื่อเซียนล้วนแต่ทำได้เพียงส่ายหน้าว่าตัวเองไม่รู้เลยซึ่งเขาไม่รู้จริงๆ นั่นแหละเพราะตั้งแต่ที่ฉันหุนหันออกจากบ้านไป เขาก็ไม่เคยตามหาฉันเลยพอคุณแม่ของฉันกับคุณแม่ลี่รู้ว่าฉันหายตัวไป ก็รีบวิ่งมาที่สถานีตำรวจทันทีเทียบกับลี่จื่อเซียนแล้ว พวกคุณแม่ทั้งสองคนยังให้ข้อมูลฉันได้มากกว่า“ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นซินอวี๋ก็คือวันเสาร์ค่ะ วันนั้นฉันลงจากเตียงแล้วล้ม ซินอวี๋เลยรีบพาฉันไปโรงพยาบาล!”พอได้ยินคุณแม่ลี่พูดแบบนั้น ลี่จื่อเซียนก็รีบหันไปพูดกับคุณแม่ลี่ “แม่ แม่ไปล้มตรงไหน? ทำไมไม่บอกผมล่ะ?”คุณแม่ลี่ค้อนใส่เขาทีหนึ่งแล้วกล่าว “ซินอวี๋รู้ว่าแกงาน
Magbasa pa
บทที่ 6
เบาะแสของตำรวจจึงขาดหายด้วยประการนี้ลี่จื่อเซียนอยู่ไม่เป็นสุขเลยสักวันทว่าหลังจากนั้นสามวัน เขากลับเจอเข้ากับหนังสือหย่าที่ฉันเตรียมให้เขาในตู้บนหัวเตียงที่ด้านล่างหนังสือหย่า มีลายมือชื่อที่ฉันเซ็นลงไปด้วยตัวเองอีกทั้งฉันยังได้แปะกระดาษโน้ตเอาไว้ ข้อความบนกระดาษเขียนไว้ว่า ‘ลี่จื่อเซียน ฉันขอให้คุณกับเมิ่งเชียนเชียนสุขสมหวังอย่างที่ต้องการนะ เราหย่ากันเถอะ’เมื่อคุณแม่ลี่เห็นกระดาษแผ่นนั้น ก็ตบหน้าลี่จื่อเซียนทันทีคุณแม่ลี่โกรธจนตัวสั่น “แม่นึกแล้วเชียวว่าแกต้องทำอะไรผิดต่อซินอวี๋แน่ๆ ไม่อย่างนั้นซินอวี๋ก็คงไม้หอบลูกหนีออกจากบ้านไปแบบนี้ แถมยังปกปิดร่องรอยจนพวกเราหาตัวไม่เจออีก!”ลี่จื่อเซียนลูบแก้มของตัวเองที่ถูกตบจนบวม “แม่ ผมต้องหาตัวซินอวี๋จนเจอให้ได้ เธอกำลังท้องลูกของผมอยู่ ไปไหนได้ไม่ไกลหรอก”อาจเป็นเพราะหนังสือหย่าของฉันทำให้เขาคิดว่าฉันจงใจไปจากเขา ทำให้เขาตามหาตัวฉันไม่เจอขณะที่เขากำลังคิดจะถอนการแจ้งความรายงานข่าวฉบับหนึ่งก็เข้าสู่สายตาของเขาเข้าเช้าวันถัดมาถุงพลาสติกบรรจุเนื้อบดถูกเจ้าหน้าที่สุขาภิบาลประจำสวนสาธารณะเจอเข้า หลังจากแจ้งไปทางตำรวจแล้ว ตำ
Magbasa pa
บทที่ 7
ลี่จื่อเซียนสังหรณ์ใจว่าอีกไม่นานตำรวจก็จะสาวมาถึงเขาดังนั้นก่อนที่ตำรวจจะตามสาวมาถึงเขา เขาจะต้องรีบหาตัวฉันให้เจอวันนี้ลี่จื่อเซียนเจอเข้ากับผู้ช่วยของเขาที่ห้องทดลองผู้ช่วยเห็นว่าท่าทางของลี่จื่อเซียนเหมือนกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เลยเอ่ยปากถาม “ด็อกเตอร์ลี่ ก่อนหน้านี้คุณนายลี่เอาแกงไก่มาให้คุณ แต่ไม่รู้ว่าคุณนายลี่ไปเห็นอะไรเข้า ถึงได้เอาแกงไก่มาให้ผมแทน”“ผมกินแกงไก่นั่นไปแล้ว อร่อยมากจริงๆ!” ผู้ช่วยเกาหัวแกรกๆ “ผมยังอยากถามคุณนายลี่อยู่เลยว่าแกงไก่นั่นทำยังไง อยากเรียนแล้วเอาไว้ทำให้แฟนผมกิน”เมื่อฟังผู้ช่วยพูดจนจบลี่จื่อเซียนก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้หลังจากที่ฉันกับเขาทะเลาะกันใหญ่โตแล้วหุนหันออกจากไป ต่อมาฉันก็มาหาเขาอีกครั้งที่ห้องทดลอง เพียงแต่ตอนนั้นเขากำลังวุ่นวายคุยอยู่กับเมิ่งเชียนเชียน ไม่มีเวลาสนใจฉันเขารีบไปดูบันทึกของกล้องวงจรปิดในห้องทดลองทันทีภาพจากกล้องวงจรปิดนั้นเป็นคืนวันอาทิตย์ วันนั้นฉันมาหาเขาที่ห้องทดลองเช้าวันนั้นเขากำลังร่วมประชุมออนไลน์อยู่พอประชุมออนไลน์เสร็จ เมิ่งเชียนเชียนก็เป็นฝ่ายเข้ามาหาแล้วชวนเขาไปทานข้าวผู้ช่วยแจ้งแก่เข
Magbasa pa
บทที่ 8
ลี่จื่อเซียนถูกพาตัวมายังสถานีตำรวจบางทีอาจเป็นเพราะเขามีการเตรียมตัวมาก่อนแล้ว เพราะฉะนั้นตอนที่ลี่จื่อเซียนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจทำการสอบสวนจึงไม่ได้พูดอะไรสักคำแต่ถึงเขาจะนิ่งเงียบใจเย็นแค่ไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเมิ่งเชียนเชียนจะใจเย็นหรือเงียบมากพอวันที่สองที่ลี่จื่อเซียนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัว เมิ่งเชียนเชียนก็ถูกตำรวจเข้าควบคุมตัวเหมือนกันเมิ่งเชียนเชียนทำตัวเป็นผู้บริสุทธิ์ บอกว่าตนเองไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นน่าขันสิ้นดี บ้านเมืองมีขื่อมีแป เธอคิดจริงๆ เหรอว่าแสร้งทำตัวเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วก็จะหลุดพ้นจากการดำเนินการตามกฎหมายได้?ฉันเป็นเพียงดวงวิญญาณดังนั้นฉันจึงรู้ว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจสืบสวนพวกเขาทั้งสองคนอย่างไรบ้างได้อย่างง่ายดายฝั่งเจ้าหน้าที่ตำรวจเลือกลงมือกับเมิ่งเชียนเชียนที่จิตใจเปราะบางก่อน พวกเขาบอกเมิ่งเชียนเชียนว่า ลี่จื่อเซียนสารภาพออกมาหมดทุกอย่างแล้วตอนแรกเมิ่งเชียนเชียนยังคงไม่เชื่อ ทว่าเมื่อถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจซักถามอยู่สามรอบ จิตใจอันแสนเปราะบางของเมิ่งเชียนเชียนก็แตกกระเจิงเธอสะอื้นไห้ “พวกคุณไปถามลี่จื่อเซียนเถอะ เขารู้ว่าศพอยู่ที่ไหน! ไม่ใช่
Magbasa pa
บทที่ 9
คดีหุ่นจำลองเข้าสู่ชั้นศาลในไม่นานลี่จื่อเซียนถูกตัดสินให้ต้องโทษประหาร ซึ่งเขาแปลกใจไม่น้อยกับผลการตัดสินเช่นนี้ทว่าก่อนตายเขาอยากจะได้เห็นหน้าเมิ่งเชียนเชียนอีกสักครั้งเหลือเกินน่าเสียดายที่เมิ่งเชียนเชียนสุดที่รักของเขา เมิ่งเชียนเชียนที่เขารักดั่งดวงใจกลับปฏิเสธที่จะพบหน้าเขาเมื่อคุณแม่ลี่รู้ว่าลี่จื่อเซียนอยากเจอแต่เมิ่งเชียนเชียน ก็บันดาลโทสะขึ้นมาแล้วตบหน้าลี่จื่อเซียนอีกหลายฉาด “แกได้สติสักทีสิ ผู้หญิงคนนั้นมีดีอะไรให้แกต้องมานั่งคิดถึงขนาดนี้ ทั้งที่ซินอวี๋แสนดีขนาดนั้นแกก็ไม่รัก แต่ดันเอาแต่คิดถึงนางผู้หญิงใจโหดเหี้ยมคนนั้นอยู่ได้...”“แกถูกขังอยู่ในคุกนี่ตั้งหลายวัน มีสักวันไหมที่เมิ่งเชียนเชียนมาเยี่ยมแกน่ะ?”“หล่อนอยากจะรีบไปให้พ้นแกใจแทบขาด!”“เมื่อก่อนตอนที่ยังไม่ได้ร่ำรวยมีเงินทอง ไม่ว่าแกจะมีเงินหรือไม่ เจ็บไข้ได้ป่วยหรือเปล่า ซินอวี๋ก็คอยอยู่กับแกไม่ห่างไปไหนมาตลอด ถ้าซินอวี๋ยังอยู่แล้วรู้ว่าแกเป็นแบบนี้ไปแล้ว ซินอวี๋จะต้องมาเยี่ยมแกแน่นอน เสียดายแต่ก็ตอนนี้ซินอวี๋ไม่อยู่แล้ว ซินอวี๋จากไปเพราะแกทำให้โมโหไง! ซินอวี๋ไม่มีทางกลับมาแล้ว!”พอลี่จื่อเซียนถูกมารด
Magbasa pa
บทที่ 10
ใช้เวลาไปหนึ่งวันหนึ่งคืนลี่จื่อเซียนถึงทำใจยอมรับความจริงที่ว่าเขาเป็นคนฆ่าภรรยาและลูกของตัวเองได้จากนั้นเมื่อเขาได้สติ เขาก็รีบแจ้งกับเจ้าหน้าที่ตำรวจทันทีว่าเมิ่งเชียนเชียนเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดนี้เมิ่งเชียนเชียนต่างหากถึงจะเป็นตัวการหลักที่แท้จริงในคดีนี้เขาไม่อาจตายตกทั้งที่ทุกสิ่งทุกอย่างยังไม่กระจ่างแจ้งแบบนี้ เขาต้องแก้แค้นให้ฉันให้ได้!เจ้าหน้าที่ตำรวจเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เมิ่งเชียนเชียนถูกเข้าจับกุมที่สนามบินตอนที่กำลังจะขึ้นเครื่องบินหนีออกไปนอกประเทศในที่สุด ครั้งนี้ลี่จื่อเซียนก็ได้เจอเมิ่งเชียนเชียนเสียทีลี่จื่อเซียนขอบตาลึกโบ๋ ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ เขาจดจ้องเมิ่งเชียนเชียนไม่ละสายตาถ้าไม่มีกระจกกั้นไว้อีกชั้นหนึ่งละก็ เกรงว่าเขาคงจะพุ่งตัวเข้าไปฉีกทึ้งเมิ่งเชียนเชียนออกเป็นชิ้นๆ แน่“ทำไม ซินอวี๋ทำอะไรผิดต่อเธอไว้หรือไง แถมเธอยังมาทำร้ายลูกฉันด้วย ทำไมเธอถึงต้องฆ่าแกงซินอวี๋อย่างโหดเหี้ยมขนาดนี้ ทำไมกัน!”พอรู้ว่าตนเองหมดหนทางปิดบังความจริงอีกเมิ่งเชียนเชียนจึงสารภาพทุกสิ่งทุกอย่างออกมาละเอียดยิบทันทีเมิ่งเชียนเชียนว่า “ทำไมน่ะเหรอ แน่นอนว่าเป็นเพร
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status