FAZER LOGIN“คุณแน่ใจหรือไม่ว่าจะลบข้อมูลส่วนตัวทั้งหมด? เมื่อดำเนินการสำเร็จ คุณจะหายไปจากโลกนี้โดยสิ้นเชิง ราวกับไม่เคยมีตัวตน และจะไม่มีใครตามหาคุณพบอีก!”
Ver maisบทที่ 24เธอรีบจัดวางเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เหลือให้เข้าที่ ก่อนจะยิ้มตาหยี ลากเก้าอี้ที่เพิ่งแกะออกมานั่งข้างซีโอเดอร์พอจู้อวี่ถงเข้ามาช่วย ความเร็วในการแกะพัสดุก็เพิ่มขึ้นทันที ไม่นานของชิ้นสุดท้ายก็ถูกแกะเรียบร้อย เธอยืดตัวบิดขี้เกียจเล็กน้อย ก่อนจะหรี่ตายิ้มให้เขาอย่างอารมณ์ดี“ซีโอเดอร์ ขอบคุณนะ ถ้าไม่มีนาย วันนี้ฉันคงไม่ราบรื่นขนาดนี้แน่”เธอกล่าวขอบคุณอย่างเป็นทางการเป็นพิเศษ แต่กลับไม่ได้ทำให้รู้สึกห่างเหินเลยสักนิด ซีโอเดอร์พยายามวางท่าให้ดูสงบ ทว่าปลายหูกลับแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ปลายหูที่แดงก่ำตัดกับผิวขาวยิ่งดูเด่นสะดุดตา จู้อวี่ถงเห็นชัดตั้งแต่แรก เธอจึงรู้สึกสงสัยและเผลอถามออกไปโดยไม่ทันคิดว่า “คุณร้อนเหรอ? จะเปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเทหน่อยไหม?”เดิมทีเธอคิดว่าซีโอเดอร์คงแค่เหนื่อยจากเมื่อครู่ แต่พอเห็นว่าหลังได้ยินคำพูดของเธอ ปลายหูของเขากลับยิ่งแดงขึ้นกว่าเดิม เธอถึงได้ฉุกคิดขึ้นมา หัวใจของจู้อวี่ถงเต้นแรงโครมครามดังก้องในหู ขณะที่เขายกเท้าจะเดินเข้ามาหา เธอก็เหมือนเพิ่งได้สติ รีบร้อนวิ่งเข้าครัวไป มือไม้พันกัน ก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ แล้วพูดว่า…“เอ่อ…คุณหิวไหม? วันนี้ฉ
บทที่ 23หลังจากเดินซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตเสร็จ จู้อวี่ถงกับซีโอเดอร์ก็หิ้วของเต็มสองมือกลับบ้านถุงอาหารใบใหญ่ใบนั้นสุดท้ายก็เป็นซีโอเดอร์ที่ถือกลับไป พอนับดูแล้ว ครั้งนี้เธอใช้เงินไปไม่น้อย แต่กลับเป็นคนที่สบายที่สุดเสียอย่างนั้นกลับถึงบ้านได้จังหวะพอดีเลย จู้อวี่ถงเพิ่งจะเอาของที่ซื้อมาเก็บใส่ตู้เย็นเสร็จ เสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น พอเธอกำลังจะหันไปเปิดประตู ซีโอเดอร์ก็ก้าวยาว ๆ ไปถึงหน้าประตูก่อนเธอหนึ่งก้าวเปิดประตูออกไป ก็เป็นบริการจัดส่งถึงบ้านที่นัดไว้เมื่อครู่นี้เองพอของทั้งหมดถูกขนเข้ามาเรียบร้อยแล้ว จู้อวี่ถงมองห้องนั่งเล่นที่เต็มไปด้วยข้าวของก็อดถอนหายใจพร้อมเอ่ยขึ้นไม่ได้ “ครั้งนี้ได้ของมาไม่น้อยเลยนะ”เมื่อก่อนเธอแทบไม่เคยใช้จ่ายครั้งละมากขนาดนี้เลย แต่ก็ต้องยอมรับว่า ของที่ได้มาจนเต็มห้องนั่งเล่นแบบนี้ มองแล้วมันให้ความรู้สึกภูมิใจอยู่ไม่น้อยแต่พอถึงตอนต้องจัดเก็บจริง ๆ ก็เริ่มปวดหัวขึ้นมาทันทีเฟอร์นิเจอร์มีตั้งมากมาย แค่แกะบรรจุภัณฑ์ก็ใช้แรงไปไม่น้อยแล้ว พอแกะเสร็จยังต้องจัดเข้าที่ แถมยังมีขยะกองใหญ่ที่ต้องจัดการอีกพอนึกถึงตรงนี้ จู้อวี่ถงก็อดถอนหายใจ
บทที่ 22 เมลเบิร์นด้วยคำแนะนำของซีโอดอร์ จู้อวี่ถงได้ซื้อคอนโดห้องข้าง ๆ เขาไว้คอนโดไม่ได้ใหญ่มาก แต่สำหรับเธอที่อยู่คนเดียวก็ถือว่าเพียงพอแล้ว เพียงแต่เพิ่งย้ายเข้ามา ยังมีของอีกหลายอย่างที่ต้องจัดหาใหม่พอดีแถวนั้นมีซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง จู้อวี่ถงจึงไปเดินดูของ โดยมีซีโอดอร์ไปเป็นเพื่อนของในซูเปอร์มาร์เก็ตมีครบครันมาก มีครบทุกอย่างตั้งแต่ของกินของใช้ไปจนถึงของจำเป็นในชีวิต ทำให้เธอไม่ต้องลำบากวิ่งหาหลายที่ พอซื้อของมากเข้า จู้อวี่ถงก็เริ่มกังวลว่าจะขนของทั้งหมดกลับไปยังไง“ไม่ต้องกังวล ซูเปอร์มาร์เก็ตนี้มีบริการจัดส่งถึงบ้านภายในหนึ่งชั่วโมง แค่จ่ายค่าจัดส่งเล็กน้อยก็พอ”พอเห็นเธอทำทำหน้ากลุ้มใจ ซีโอเดอร์ก็อดยิ้มไม่ได้ จึงอธิบายให้เธอฟัง แต่พอเธอหันมามองเขาอย่างงอน ๆ เขากลับนิ่งอึ้งไป เมื่อเห็นแก้มที่พองเล็กน้อยของเธอในวินาทีนั้น ในใจของเขาเหลืออยู่เพียงความคิดเดียวน่ารักจัง!จู้อวี่ถงถูกสายตาที่ตรงไปตรงมาของเขามองจนแก้มแดงเล็กน้อย เธอกระแอมไอสองครั้งก่อนจะรีบหันหลังเดินไปหาพนักงาน เพื่อคุยเรื่องบริการจัดส่งถึงบ้านของที่ต้องให้ส่งถึงบ้านส่วนใหญ่ก็เป็นพวกเ
บทที่ 21ในคืนนั้นเอง สือเยี่ยนจิ่นก็เดินทางกลับประเทศทันที มุ่งหน้ากลับไปยังเมือง A ขับรถตามระบบนำทางไปจนเจอสถานพักฟื้นที่ซูชิงหลิงพักอยู่ในตอนนี้เก่าโทรม สกปรก และเต็มไปด้วยความวุ่นวาย—นั่นคือความประทับใจแรกที่เขามีต่อที่แห่งนี้ทันทีที่สือเยี่ยนจิ่นในชุดสูทสั่งตัดระดับไฮเอนด์ก้าวเข้ามาที่นี่ ก็เรียกสายตาของทุกคนให้หันมามองทันทีไม่มีเหตุผลอื่นเลย รูปลักษณ์ของเขามันช่างไม่เข้ากับสถานที่แห่งนี้เอาเสียเลย คนที่มาที่นี่ส่วนใหญ่ล้วนไม่มีเงิน ไม่มีครอบครัวคอยดูแล และไม่สามารถใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้ จึงถูกส่งตัวมาที่นี่อย่างจำเป็นแต่เพียงมองแวบเดียวก็รู้ว่าสือเยี่ยนจิ่นไม่มีทางเป็นคนจนแน่นอนเขาเพียงหยิบเงินสดออกมาโปรยให้ไม่กี่ใบ ก็ทำให้พนักงานดูแลในสถานพักฟื้นแห่งนี้พากันเข้ามาเอาอกเอาใจล้อมรอบเขา ถามว่าเขามาหาใคร แถมยังพูดเองเออเองว่าข้างในสกปรก ถ้ามีคนที่อยากเจอก็บอกพวกเธอได้ เดี๋ยวจะไปพาออกมาให้“พาฉันไปหาซูชิงหลิง”เขาปฏิเสธข้อเสนอของพวกเธอด้วยสีหน้าเย็นชา ก่อนจะเดินตรงเข้าไปด้านในเอง เมื่อได้ยินชื่อซูชิงหลิง พนักงานดูแลที่รับผิดชอบเธอก็รีบเข้ามาข้างหน้า ดวงตาที่ดูเจ้าเล่ห์กลอ





