Short
หลังจากฉันตาย แม่ฉันแชร์ข่าวลือของฉันไปทั่ว

หลังจากฉันตาย แม่ฉันแชร์ข่าวลือของฉันไปทั่ว

작가:  ยี่สือเหนียน완결
언어: Thai
goodnovel4goodnovel
9챕터
3.9K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ศพเปลือยเปล่าของฉันถูกแช่แข็งอยู่ในตู้แช่แข็งสิบสี่วัน ภาพถ่ายความละเอียดสูงที่ไม่ถูกเซ็นเซอร์เหล่านั้นถูกเผยแพร่อย่างกว้างขวางบนอินเทอร์เน็ต เมื่อต้องเผชิญกับข่าวลือมากมาย แม่ของฉันส่งภาพต่อ และเตือนน้องสาวฉันด้วยเสียงอ่อนโยน “วงการบันเทิงมีแต่เน่าเฟะ ลูกอย่าไปที่นั่นเลย อยู่สืบทอดมรดกของมันก็พอแล้ว” “ลูกกับมันต่างกัน ลูกรักของแม่ต้องสะอาดบริสุทธิ์” ที่แท้ท่านก็ลืมไปหมดแล้ว ลืมไปว่าที่ฉันเข้าสู่แวดวง 'เน่าเฟะ' นี้ ก็เพื่อหาเงินมารักษาโรคมะเร็งให้ท่าน

더 보기

1화

บทที่ 1

Giselle's POV

The sterile scent of antiseptic hung in the air as I sat on the hospital bed, my heart racing with anticipation. The doctor had just walked in, her kind eyes crinkling as she glanced at the file in her hands.

"Congratulations, Mrs. Giselle," she said warmly, her voice pulling me out of my thoughts. "You're pregnant."

Pregnant. The word echoed in my mind, a mix of disbelief and excitement surging through me. I stared at her, my breath caught in my chest.

"I'm pregnant?" I whispered, my hand instinctively moving to my stomach.

"Yes," the doctor confirmed with a smile. "About seven weeks along. Make sure you get plenty of rest, eat well, and avoid stress. It's crucial for both you and the baby."

I nodded, my hand still resting on my stomach, where a tiny life was beginning to grow. A rush of emotions overwhelmed me—joy, disbelief, and a deep longing to share this moment with Patrick, my husband.

"I didn’t think it was possible," I murmured, my voice barely audible.

The doctor gave me a reassuring smile before stepping out of the room, leaving me alone with my thoughts.

As I walked out of the hospital, my heart felt light for the first time in weeks. Patrick was going to be thrilled. We had talked about starting a family, and while I wasn’t sure if now was the perfect time, I knew this baby would bring us closer.

Grinning, I pulled out my phone and dialed Patrick’s number. The call went straight to voicemail. Frowning, I tried again, but it was the same. A small knot of unease began to form in my stomach, but I brushed it aside.

He’s probably in a meeting, I told myself. My husband, Patrick Hilton, was the CEO of the Hilton Group, a billionaire who thrived on control and success. He was always busy, but he loved me—didn’t he?

Instead of calling again, I decided to text him. My fingers flew across the screen.

Patrick, I’m pregnant! We’re going to have a baby!

I waited for a reply, my heart racing with anticipation. The minutes ticked by, each one dragging longer than the last. Finally, my phone buzzed with a response. Excitedly, I opened the message.

"I don’t want your baby. Becky is the only one I want to have kids with. Get rid of it."

The words hit me like a punch to the gut. My legs went weak, and I sank into a nearby bench, my mind struggling to process what I had just read.

"Becky?" I whispered to myself. No, this couldn’t be real.

Before I could catch my breath, another notification appeared on my phone. It was an image. My hand trembled as I tapped on it, and my world shattered.

The picture showed Patrick lying in bed, shirtless, with Becky draped across him. Her smug smile made my stomach churn, but what caught my eye was the necklace around her neck—the one I had seen inside Patrick’s bedside drawer just weeks ago.

A wave of nausea hit me. That necklace had been a gift I thought he had bought for me. He had even lied when I asked about it, brushing it off as a business trinket.

"Patrick," I whispered, my voice trembling. Hot tears streamed down my face as the realization settled in. My husband, the man I loved, the man I thought I knew, was cheating on me. With Becky, no less.

Becky had been Patrick childhood friend. Or at least, I had thought she was. She worked closely with Patrick, often traveling with him for business. I had trusted her, believed her when she said she admired our marriage.

The betrayal was too much to bear. My chest tightened as a mix of rage and despair took over. How could he do this to me? How could they do this to me?

I clenched my phone tightly, my thoughts spiraling. The joy I had felt moments ago was now replaced with a burning pain. I looked down at my stomach, my free hand trembling as it rested there.

"No," I said aloud, my voice firm despite the tears. "I’m not getting rid of this baby."

The hospital room felt colder than it had moments ago, even though the temperature hadn’t changed. My hands trembled as I clutched my phone, staring blankly at the incriminating messages and the picture of Patrick and Becky. My mind was in chaos, torn between disbelief and heartbreak.

I sat on the hospital bed, tears streaming down my face as I kept replaying his words: I don’t want your baby. Becky is the only one I want to have kids with. Get rid of it.

How could he? How could Patrick, my husband, the man I had built my life with, betray me like this? And with Becky, of all people—his childhood friend, someone I had welcomed into our lives with open arms.

I sniffled, trying to wipe the tears away, but they just kept coming. The necklace flashed in my mind again. That necklace wasn’t for me. It had been for Becky all along. My stomach churned with anger and pain as I stared at the sterile white walls of the room.

I was about to leave, to drag myself out of this nightmare, when a sound froze me in place.

Laughter.

Soft and familiar, coming from the other side of the room. My heart stopped as I recognized the voices—Becky and Patrick.

The hospital room was demarcated by curtains, and they hadn’t realized I was on the other side. I couldn’t move. I couldn’t even breathe.

“Patrick,” Becky’s voice came, soft and sweet, “I just wanted to thank you for coming with me to my prenatal check-up. I know you’ve been jet-lagged from your recent trip to Europe, but I really needed the moral support.”

My heart pounded painfully in my chest. Prenatal check-up?

Patrick’s deep voice responded, casual, as if everything was perfectly normal. “That’s fine. Where’s the doctor?”

I pressed a hand to my mouth to stifle the sound of my sobs. My tears fell silently, soaking into my shirt as their conversation continued.

The necklace wasn’t for me.

He was in love with someone else.

The truth burned through me, raw and unrelenting.

“Patrick,” Becky’s voice came again, soft and playful, “I’m scared to get my blood drawn. Can you hold my hand?”

My stomach turned, bile rising in my throat. My husband—my Patrick—was holding her hand while she carried his child.

“Of course,” Patrick replied smoothly.

The curtain between us felt like the thinnest veil in the world. I could hear every word, every breath, every stolen moment they thought was private.

The door to their side of the room opened, and a new voice joined the conversation.

“Mr. Hilton,” the doctor greeted warmly. “I’m surprised you could make it with your busy schedule. She’s really lucky to have you.”

The doctor’s words cut through me like a knife. Lucky? Becky was lucky? What about me? The wife he had promised to love, cherish, and protect?

“How’s the baby?” Patrick asked, his tone almost… eager.

I gripped the edge of the bed, my knuckles white.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

I'm 6339
I'm 6339
จบดี คนที่ควรได้รับกรรมก็ได้รับ
2025-11-16 17:26:56
0
0
9 챕터
บทที่ 1
ฉันตายแล้วศพของฉันถูกแช่แข็งไว้ในตู้แช่แข็งเป็นเวลาสี่สิบวันเต็มถึงมีคนพบร่างเปลือยเปล่า รูปหน้าบิดเบี้ยว มองออกได้ว่าก่อนตายประสบกับการข่มเหงอันไร้มนุษยธรรมมาภาพอันเซ็นเซอร์ความละเอียดสูงแพร่ออกไปทีละใบๆ จนกระจายไปอย่างกว้างขวางบนอินเทอร์เน็ตศพเปลือยเปล่าของฉันถูกแช่แข็งอยู่ในตู้แช่แข็งถึงสี่สิบวันภาพอันเซ็นเซอร์ความละเอียดสูงเหล่านั้นถูกเผยแพร่กว้างขวางบนอินเทอร์เน็ตเมื่อเผชิญหน้ากับข่าวลือที่แพร่ไปทั่ว แม่ของฉันส่งภาพต่อออกไป และยังเตือนน้องสาวด้วยเสียงอ่อนโยน “วงการบันเทิงมีแต่เน่าเฟะ ลูกอย่าไปที่นั่นเลย อยู่สืบทอดมรดกของมันก็พอแล้ว” “ลูกกับมันต่างกัน ลูกรักของแม่ต้องสะอาดบริสุทธิ์”ที่แท้ท่านก็ลืมไปหมดแล้วลืมไปว่าที่ฉันเข้าสู่แวดวง 'เน่าเฟะ' นี้ ก็เพื่อหาเงินมารักษาโรคมะเร็งให้ท่าน.....ฉันตายแล้วศพของฉันถูกซ่อนไว้ในตู้แช่แข็งเป็นเวลาสี่สิบวันเต็มถึงมีคนพบร่างเปลือยเปล่า รูปหน้าบิดเบี้ยว มองออกได้ว่าก่อนตายประสบกับการข่มเหงอันไร้มนุษยธรรมมาภาพอันเซ็นเซอร์ความละเอียดสูงแพร่ออกไปทีละใบๆ จนกระจายไปอย่างกว้างขวางบนอินเทอร์เน็ตเหมือนกับตอนมีชีวิตอยู่ สายตาขอ
더 보기
บทที่ 2
ในระหว่างที่เต้นแสดงในวันนี้ จู่ๆ ชุดแสดงที่ฉันสวมก็ฉีกขาดซึ่งทำให้เธอโป๊อยู่บนเวที    แต่ทั้งๆ ที่ฉันคือผู้ประสบภัย กลับถูกผู้คนรุมล้อม    พวกเขาต่างเดาว่าฉันจงใจอยากเด่นตอนเดบิวต์ เหมือนดาราหญิงบางคนที่จงใจดึงดูดสายตาตอนเดินพรมแดง    ที่ฉันจงใจโป๊ ก็เพื่อดึงดูดพวกนักลงทุน ซีอีโอที่อยู่เบื้องล่าง    ความอัปยศน่าอายแบบนี้เริ่มตั้งแต่ครั้งนี้และสืบเนื่องมาเรื่อยๆ  จนทำให้ฉันไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้ฉันเธอกวาดสายตามองห้องรอแสดง หัวหน้าวงเหออี๋โยนถุงที่บรรจุชุดการแสดงใส่ในอ้อมแขนนางเธอกล่าวอย่างไร้อารมณ์ “เธอไปเปลี่ยนก่อน อย่ามายืนขวางหูขวางตาฉันที่นี่!” “เห็นเธอแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนจะดวงซวยเลย”เพื่อนร่วมวงที่อยู่ด้านข้างต่างผสมโรงตาม มีเพียงเสี่ยวโยวที่ส่งสายตาเห็นใจมาให้ฉัน    ฉันหลุบตาลงไม่ส่งเสียงใด ทว่ากลับค่อยๆ เผยรอยยิ้มบางๆ ให้ชุดแสดงที่อยู่ในถุงนอกจากฉัน ครอบครัวของสมาชิกเกิร์ลกรุป AM ล้วนมีภูมิหลัง โดยเฉพาะหัวหน้าวงเหออี๋มีอำนาจมากที่สุดทั้งที่ชาติก่อนฉันปฏิบัติตามกฎแล้วแท้ๆ แต่อีกฝ่ายกลับเอาแต่กลั่นแกล้งฉันในวงการบันเทิงมาตลอดตอนนี้ ถึงตาฉันแล้วเหมือน
더 보기
บทที่ 3
ฉันปรายตาขึ้นและหัวเราะเบาๆ “งั้นเหรองั้นก็ถือว่าเธอทำอะไรไว้ก็ได้อย่างนั้น”ชะตากรรมของฉันกับเหออี๋สับเปลี่ยนกันสิ้นเชิง ฝ่ายที่ถูกหัวเราะเยาะกับกลายเป็นเธอ ส่วนฉันรับงานพรีเซนเตอร์สองสามตัวเพราะแสดงได้โดดเด่นแทน เพียงแต่ไม่นานแม่ก็ใช้ข้ออ้างคิดถึงฉัน โทรเรียกฉันกลับบ้านไปเมื่อนึกถึงเรื่องที่ประสบในชาติก่อน ฉันก็แค่นยิ้มออกมาเนิ่นนานคิดถึงฉันอะไร ก็แค่อยากให้ฉันกลับบ้านไปเดตกับพวกคนรวยที่นั่นก็เท่านั้น “แกอายุมากแล้ว ไม่แต่งงานกับคนแก่แล้วจะแต่งกับอะไร? แกคู่ควรเหรอ!” “แต่งงานใกล้ๆ พวกเขาไม่ได้ไร้แขนขาเสียหน่อย และถือว่าเธอประสบความสำเร็จแล้ว!” ต่อให้ฉันเพิ่งอายุยี่สิบกว่าก็ร่ำรวยมีอิสระอยู่แล้ว ตัวเธอเองก็สวยฉลาด ดีกว่าคนทั่วไปไปหลายส่วนอยู่ แต่วาจาดุร้ายว่าคนต่ำต้อยคลุกฝุ่นเหล่านั้นก็ยังสาดใส่ใจเธอเรื่อยๆ ตอนนี้คิดๆ ดูแล้วก็เพื่อได้สินสอดสูงๆ เท่านั้นเธอเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ บล็อกแม่กับน้องทุกช่องทาง รวมถึงตัดเงินค่าใช้จ่ายสี่หมื่นต่อเดือนด้วยชีวิตนี้ เธอจะไม่ให้พวกเขาดูดเลือดดูดเนื้อเธออีกแล้ว! แม่ที่รู้ว่าฉันบล็อกก็เริ่มร้อนรนขึ้นมา และคิ
더 보기
บทที่ 4
ทว่าตั้งแต่อายุสิบแปดปีก่อนหน้า ความคิดของฉันคืออยากจะเป็นทนายยุติธรรมมาโดยตลอดด้วยเหตุนี้ฉันจึงตั้งใจเรียน จนคะแนนติดชิงเป่ย กระทั่งตอนมัธยมปลายท่านป่วยเป็นโรคมะเม็ง บังเอิญแมวมองเดินผ่านมาและยื่นนามบัตรใบหนึ่งให้ฉัน ฉันจึงละทิ้งทุกอย่าง และเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยความสับสน เพียงเพื่อหาเงินมารักษาแม่ ทว่าการเสียสละเหล่านี้ไม่ได้แลกมาด้วยความรักของมารดาที่วอนขอเลยท่านที่หายดีแล้วถึงขั้นเกลียดฉันที่ทำให้ขายหน้า เกลียดเพราะฉันถูกแฮ็กทั้งโซเชียล จนทำให้มีคนไปวิพากษ์วิจารย์ท่านกับน้องสาว เมื่อคำว่าเจียงหว่านชิงอกตัญญู’ ติดคำค้นหาสิบอันดับแรก ฉันก็โพสต์โต้กลับ ในโพสต์เกี่ยวกับภาพการโอนเงินให้ทางบ้านในระหว่างที่ทำงานสามปี ในตอนที่สวี่หลานเป็นมะเร็ง ค่าใช้จ่ายที่ออกเรื่อยๆ ฉันเป็นคนรับผิดชอบ หลังจากที่ท่านดีขึ้นแล้ว ค่าใช้จ่ายสี่หมื่นต่อเดือนฉันก็โอนให้ตามเวลากำหนดไม่ขาด กระทั้งระหว่างที่ท่านใช้ยาเคมีรักษาโรคมะเร็งฉันปฏิเสธงานทุกอย่าง มาทุ่มเทอยู่ดูแลท่าน ส่วนลูกสาวคนเล็กของท่านล่ะ กำลังมีความรักหวานซึ้งกับแฟนไหม โพสต์โต้กลับนี้ทำให้ทุกคนตกใจจนอ้า
더 보기
บทที่ 5
แต่แล้วมันยังไงล่ะ?ฉันหยักไหล่ สายตาที่มองเธอเปี่ยมไปด้วยความหยอกล้อ “คราบสกปรกนี้ เธอล้างไม่สะอาดไปทั้งชีวิตหรอก” “ตราบใดที่เธอยังยืนอยู่บนเวที ก็จะมีแอนตี้ขุดเรื่องที่เธอเคยทำไว้ขึ้นมา” “หากการปิดปากได้ผล เธอจะไม่เสียแฟนคลับสี่แสนคนไปในชั่วข้ามคืน”คำพูดนี้แทงจุดปวดของเธอเข้าอย่างจัง สีหน้าของเหออี๋เย็นชาลงขีดสุด เธอส่งสายตาให้คนในวงที่เหลือ คนเหล่านั้นเข้าใจทันที รีบปิดประตูห้องแต่งตัว และมาล้อมฉันไว้ ห้องแต่งตัวไม่มีกล้องวงจรปิด การใช้ความรุนแรงในกลุ่มเล็กๆ แบบนี้เป็นวิธีที่พบเห็นได้ทั่วไปชาติก่อนฉันต้องกล้ำกลืนความขมขื่นแบบนี้แต่ตอนนี้ ใครจะกลัวกัน?ครั้นเห็นเหออี๋ยกขวดน้ำเดือดบนโต๊ะขึ้นหมายจะสาดลงบนต้นขาของฉัน ฉันก็ยิ้มออกมา และล้วงมีดเล็กออกมาจากกระเป๋าแล้วจี้ไปที่คอเธอทุกคนต่างนิ่งอึ้ง เหออี๋ยิ่งไม่กล้าขยับ“ชอบรังแกคนอื่นไม่ใช่เหรอ?” ฉันจ้องน้ำร้อนในมือเหออี๋ เนื่องจากอารมณ์ตื่นเต้นทำให้มันหกออกมาหลายหยดเธอชอบสาดน้ำร้อนบนส่วนลับของคนอื่นเป็นที่สุดตอนนี้ถึงตาตัวเธอเอง“สาดใส่ตัวเองซะ!” ฉันกล่าวเสียงเยือกเย็น เหออี๋มองฉันด้วยความโกรธ ไม่ค
더 보기
บทที่ 6
เธอคิดว่าต่อไปฉันจะเปิดเผยการใช้ความรุนแรงของเธอต่อหน้าสาธารณะชน แต่ในงานถ่ายทอดสดการแถลงข่าวอัลบั้มใหม่นี้ แค่ก่อเรื่องเท่านี้จะไปพออะไร?ฉันมองตรงไปที่กล้อง “ฉันอยากฟ้องพ่อแม่ของเหออี๋หัวหน้าวง AM ! บริษัทบันเทิงภายใต้ชื่อของเขาได้หลีกเลี่ยงภาษีอย่างร้ายแรง ขอกรมสรรพากรสอบสวนอย่างเคร่งครัดด้วย!”เสี่ยวโยวก็เดินออกมาจากหลังเวที เธอรับไมโครโฟนมา ความขี้ขลาดในอดีตหายไปหมดสิ้นดวงตามีน้ำตาเอ่อคลอ พลางกล่าวเสียงดัง “ฉันคือผู้ช่วยฉางโยวของวง AM ฉันขอฟ้องเหออี๋ทำผิดกฏหมายผิดศีลธรรม! เธอใช้ความรุนแรงในโรงเรียนตอนมัธยมจนทำให้น้องสาวฉันตาย!” ทุกคนต่างฮือฮาขึ้นมา ไม่ว่าใครก็คิดว่างานแถลงข่าวอัลบั้มใหม่ธรรมดาๆ จะกลายเป็นงานฟ้องร้องฉันกับเสี่ยวโยวสบตากัน พลางยกมือเช็ดน้ำตาตรงปลายหางตาออกให้กัน เมื่อเสี่ยวโยวฟ้องร้องแล้ว ไม่นานตำรวจก็มาถึงสถานที่เกิดเหตุ พวกเรานำหลักฐานที่เกี่ยวข้องออกมา อีกทั้งยังโพสต์ส่วนหนึ่งลงบนอินเตอร์เน็ตด้วย ชาติก่อนหลังจากที่ฉันตาย วิญญาณไม่เคยไปสู่สุขคติเลยฉันมองเสี่ยวโยวหาหลักฐานการใช้ความรุนแรงในโรงเรียนด้วยความกล้ำกลืนอดกลั้น กระทั่งสืบได้ข้อมู
더 보기
บทที่ 7
ว่าจบ ก็โพสต์สัญญาที่บริษัทนั้นลงนามกับพวกเธอลงด้วยความภาคภูมิใจฉันแตะเปิดรูป กวาดสายตาอย่างรวดเร็วไปครู่หนึ่งโอ๋ว สัญญาหยินหยาง ทุกอย่างล้วนเป็นกับดับที่น่ากลัว เธอมาเข้าร่วมงานเลี้ยง แต่กับเจอเข้ากับฉู่จาวไฮวพระเอกละครเรื่องก่อนเข้า ได้ยินว่าช่วงนี้เขารับละครฟอร์มยักษ์อีกแล้ว อนาคตช่างสดใสจริงๆ “อยากให้ผมส่งบัญชีวีแชทของผู้กำกับหลี่ให้คุณไหม นางเอกของเรื่องนี้ยังไม่ได้คอนเฟิร์มเลย” ฉู่จาวไฮวพูดด้วยรอยยิ้ม ฉันเลยไม่เกรงใจ รีบรับวิธีติดต่อด้วยความหน้าด้านทันทีระหว่างทางกลับบ้าน เขากลับส่งวีแชทมาหาฉัน“นี่คือสร้อยคอของคุณไหม?”ฉันลูบลำคอ มันว่างเปล่า สร้อยคอที่แฟนคลับให้ฉันหายไป โชคดีที่ถูกเขากลับได้ ทว่าความโชคดีนี้รักษาไว้ได้ไม่นาน ฉู่จาวไฮวก็ส่งเสียงด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมมาให้ฉัน“นี่แฟนคลับคนไหนมอบให้คุณกัน?” “นี่ไม่ใช่สร้อยคอธรรมดา ในนั้นมีอุปกรณ์จีพีเอชติดตั้งด้วย” “อีกฝ่ายสามารถสืบว่าคุณไปไหนทำอะไรผ่านเครื่องนี้ได้ นี่เป็นวิธีใช้ที่ผิดกฏหมาย” คำพูดนี้ทำให้ฉันสับสนไปเลย อุปกรณ์จีพีเอชติดตาม? สร้อยคอเส้นนี้แฟนคลับมีชื่อเสียงในหมู่กลุ่มแฟนค
더 보기
บทที่ 8
เขาถือมีดเดินเข้ามาหาฉันทีละก้าวภายใต้ความกระวนกระวาย ฉันควักเอาสเปรย์พริกไทยในกระเป๋าออกมาพ่นใส่เขาแล้วเตะเข้าหวางขาเขาอย่างแรง รอเขาเจ็บจนหดตัว ฉันก็พ่นสเปรย์พริกไทยใส่เหออี๋เธอโดนสเปรย์พริกไทยจนลืมตาไม่ได้ และฉันใช้โอกาสนี้หลบหนีไปทางบันไดอย่างเร่งรีบ แทบจะวิ่งด้วยความเร็วสุดชีวิต ทว่าไม่นานพวกโจวโจวก็ตามมาทันพวกเขายิ่งลนลานเพิ่มขึ้นฉันรู้ ถ้าตกอยู่ในมือพวกเขา ต้องตายอย่างน่าอนาถกว่าชาติก่อนแน่!ชั้นแล้วชั้นเล่า คนร้ายอยู่ห่างจากฉันไปเพียงไม่กี่ก้าวจวบจนฉันสะดุดเท้าล้ม กลิ้งตกลงบันไดมาติดๆ กันหลายชั้น ความหวังทั้งหมดดับสลาย เสียงหัวเราะของโจวโจวกับเหออี๋ดังขึ้นก้องหู “วิ่งสิ ทำไมไม่วิ่งแล้วล่ะ?” มีดปอกผลไม้นั่นจออยู่ที่คอฉัน สัมผัสโลหะที่คมแข็งทำให้ฉันนึกได้ว่าชาติก่อนตัวเองตายยังไง มีดแล้วมีดเล่า เลือดไหลอาบไปหลายวันจวบจนเฮือกสุดท้ายของฉัน เขาถึงได้นำร่างฉันใส่ไว้ในตู้แช่แข็งฉันแยกไม่ออกว่ารู้สึกหนาวเพราะเลือดไหลจนหมดตัว หรือรู้สึกหนาวเพราะช่องแช่แข็งกันแน่ พลันน้ำตาไหลหยดลงมามาสายฉันหลับตาลง รอความเจ็บปวดและความตายมาเยือนทว่ามีเสียงเยือก
더 보기
บทที่ 9
“ฉันรู้ว่าคุณเกลียดที่ฉันเข้าวงการบันเทิงและทำให้คุณขายหน้า”“แต่ทำไมคุณถึงด่าว่าฉันเป็นนังบ้าใช้ตัวเข้าแลกตำแหน่ง?”“ตอนนั้นฉันก็แค่สิบแปดสิบเก้า ฉันก็ทำเพื่อหาเงินมารักษาคุณถึงเข้าไปในอ่างย้อมผ้าอันใหญ่นี้”ฉันหลับตาลง กลั้นน้ำตาที่จะไหลออกมาเอาไว้“สวี่หลาน คุณไม่คู่ควรเป็นแม่ของฉัน” “คุณจะต้องได้รับกรรมตามสนองแน่”นี่คือประโยคสุดท้ายที่ฉันคุยกับสวี่หลานตอนนั้นท่านจากไปด้วยตัวสั่นเทา ทว่ากรรมตามสนองก็มาถึงอย่างรวดเร็ว ได้ยินว่าไม่นานมานี้มะเร็งท่านกำเริบขึ้นมา ครั้งนี้ไม่มีเงินของฉันคอยช่วยเหลือ เงินเก็บอะไรของท่านก็ไม่มี ทรัพย์สินเหลือเพียงบ้านหลังเดียวและลูกสาวสุดที่รักของท่านก็แอบเอาบ้านหลังนั้นไปขาย เอาเงินหนีแอบไปอยู่ข้างนอกกับผู้ชาย ในจดหมายที่น้องทิ้งเอาไว้ มีแต่ดุด่าสวี่หลานไม่หยุดเธอด่าสวี่หลานว่าเป็นผีแก่เห็นแก่ตัว หมายจะจ่ายเงินรักษาแต่ตัวเอง บ้านไม่มีแล้ว เธอจะมีหน้าไปแต่งกับแฟนได้ยังไงคำด่าทอที่ไม่อาจทนดูได้นี้โจมตีสวี่หลานอย่างจัง คืนนั้นท่านหาแม่น้ำสายหนึ่งแล้วกระโดดลงไป ก่อนตายท่านโทรมาหาฉันเพียงแค่คนเดียว และส่งข้อความสุดท้ายไว้ว่า
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status