แชร์

3

ผู้เขียน: เย้ายวน
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-30 14:23:37

ก่อนหน้านั้น 3 เดือน

"ยัยฟ่าง นี่มันทำแกขนาดนี้เลยหรือ"

เสียงของพี่สุดังขึ้นเมื่อเห็นหน้าฉันชัดๆ ฉันถึงกับน้ำตาคลอ ปล่อยโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ฉันโผเข้ากอดพี่สุ พี่สุปลอบฉันไป ปากก็ด่า...อดีตคนรักของฉันไปด้วย

"ไอ้เหี้ย ไอ้ชั่ว เลวระยำจริงๆ นอกจากปอกลอกเงินแก มันยังซ้อมแกอีกด้วย หน็อย พี่จะให้พี่หริ ตามจัดให้สักที"

"ไม่ต้องไปยุ่งกับมันหรอกค่ะพี่สุ"

ฉันสะอื้น ร้องขอพี่สุไว้ เพราะพอจะรู้ว่าพี่สุเป็นใคร พี่สุเป็นบ้านเล็กของนายตำรวจผู้มีอิทธิพลคนหนึ่ง แน่นอนว่าถ้าฉันออกปาก...

มันคงเละ

แต่เวรควรจะระงับด้วยการหยุดแค่นี้

พี่สุไปรับฉันมาจากคอนโด คอนโดที่...ฉันออกเงินครึ่งหนึ่ง แต่โดนเฉดหัวออกมาจากที่ตรงนั้น ใช่มันไล่ฉันออกมา มันซ้อมฉัน...นั่นก็เพราะมันมีผู้หญิงคนใหม่ และนังนั่นกำลังท้อง

"เอาเถอะ ไม่ยุ่งก็ไม่ยุ่ง"

พี่สุพูดแบบนั้น แต่ตาเป็นประกายวาว และฉันมารู้หลังจากวันนั้นว่า แกไปขอให้ผัวแกส่งคนไปกระทืบไอ้อาร์มจนมันเข้าโรงพยาบาล...ช่างเถอะ ก็สมน้ำหน้ามันแล้ว ฉันเกลียด อยากจะตัดใจจากคนเหี้ยนั่น ไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวอะไรกัน

"ไป งั้นคืนนี้ฉันจะพาแกไปฉลองโสด"

พี่สุว่า แล้วไล่ฉันไปอาบน้ำแต่งตัว แกจับฉันแต่งหน้า กลบรอยช้ำให้ แล้วแกก็ลากฉันออกมา ไปที่ 'บาร์โฮสต์'

เห็นป้ายหน้าร้าน เห็นบรรยากาศแล้วฉันก็ตัวแข็ง สั่นหน้าดิก แต่พี่สุก็ลากฉันเข้าไปจนได้ พี่สุบอกว่าคืนนี้เสียเป็นแสน ก็ยอมเพื่อให้ฉันยิ้มออก

บาร์ที่พี่สุพามา มีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง ว่ามีแต่โฮสต์หล่อๆ ดังๆ พี่สุเรียกเด็กมายืนเรียงตรงหน้าฉัน แล้วผายมือ พร้อมกับเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ

"เลือกเอาเลยยัยฟ่าง คืนนี้จะเอาใคร เอาแบบไหน ที่นี่มีบริการนวดผ่อนคลายด้วย พี่จะจ่ายพิเศษค่านวดให้แก..."

"พี่สุ คือว่าฟ่าง"

ฉันหน้าแดงแป๊ด แต่ก็เหลือบตามองเหล่าผู้ชายที่มายืนเรียงรายตรงหน้า อา...คืนนี้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นราชินี พี่สุยื่นแก้วเหล้าให้ฉัน บอกขำๆ ว่าให้ดื่มเสีย แล้วก็เลือก ถ้าไม่เลือกจะเลือกให้เอง

ตาของฉันสะดุดกับผู้ชายตัวสูงโปร่ง ผิวขาว เขาตัดผมทรงรากไทร เข้ากับใบหน้าน่ารักนั้น ใช่...เป็นผู้ชายที่ฉันชมได้เต็มปากเต็มคำว่าเขาน่ารัก หล่อแบบน่ารัก หน้าเขาหวานพอๆ กับผู้หญิง ผิวขาวจัด เขาสวมเสื้อเชิ้ต ดูต่างจากคนอื่น เสื้อเชิ้ตของเขาสีขาวล้วน ติดกระดุมเพียงแค่สามเม็ด มันเปิดให้เห็นแผงอกของเขาได้รำไร

สิ่งที่ยิ่งสะดุดสายตาของฉันคือนัยน์ตาอันซื่อใสของเขา

พี่สุเห็นฉันมองหนุ่มคนนั้น ก็ตกลงได้ล่ะว่า ควรจะเรียกใครให้กับฉัน พี่สุดดึงแขนพี่ชายหุ่นหมีกล้ามล่ำ ที่ยืนนิ่งตรงนั้น มากระซิบเบาๆ เขากอดอก ตามองหน้าผู้ชายหน้าใสคนนั้น ก่อนจะเอ่ยเสียงดัง

"คิระ กับ เจมส์อยู่ครับ"

เขาทรุดลงนั่งข้างๆ ฉันแล้วเอ่ยเสียงทุ้มเพราะ อา...เสียงของเขาหล่อมาก ทำให้ใจฉันสั่น

"สวัสดีครับ ผมคิระนะ เจ้าหญิง"

เจ้าหญิง...

ฉันมองสบตาคู่นั้น

แล้วก็เหมือนตกลงไปในวังวน....สีกุหลา

 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   บทส่งท้าย

    ​“น่ากลัวจริงๆ เลือดเต็มเลย”​“เห็นนิ่งๆ สวยๆ แบบนั้นทำไมอำมหิตได้ขนาดนั้นนะ อึ๋ย”​“ผู้ชายโดนแทงยับเลย โอ...”​เสียงซุบซิบดังกรอกหูขณะที่ฉันถูกจับขึ้นไปบนรถตำรวจ ฉัน...นั่งเหม่อ ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสอบถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันทำลงไป​แต่ฉันไม่พูด​ฉันยังคงเหม่อลอย​สิ่งที่ติดตาคือภาพของอาคิระที่ชุ่มโชกด้วยเลือดถูกหามขึ้นไปบนรถพยาบาล​เขาจะตายไหมนะ?​ฉันหัวเราะออกมา เจ้าหน้าที่ซึ่งกำลังซักถามฉันอยู่ถึงกับตกใจ ฉันหัวเราะ แล้วร้องกรี๊ด ก่อนทุกอย่างจะดำมืด....​“เฮีย...มาประกันตัวให้”เฮียสมว่า ฉันพึมพำขอบคุณเขา อาคิระ...ไม่ตาย แต่ก็บาดเจ็บสาหัส ฉันถึงกับร้องไห้โฮ เมื่อได้ยินดังนั้น พี่สุเองก็มาเยี่ยมฉันมาพร้อมกับเฮียสม ตอนแรกพี่สุจะขอประกันตัวฉัน แต่เมื่อรู้ว่าเฮียสมเป็นคนยื่นประกันไปแล้ว พี่สุก็โล่งใจ ​“ฟ่าง ทำไมทำแบบนี้กันนะ”​“ฟ่าง...ฟ่าง” ฉันน้ำตาไหล อยู่ในอ้อมแขนของพี่สุ ​ฉันถูกทรยศ ฉันเจ็บเหลือเกินกับความรัก ความขาดสติทำให้ฉันทำลงไป​ข่าวของฉันดังเปรี้ยงปร้างไม่น้อย...อาจจะเพราะภาพลักษณ์ของฉันที่เป็นคนหน้าตาดี ทำงานสุจริต แต่...เพราะความหลงมัวเมากับตัณหา ทำให้ฉันตัดสินใจทำสิ่ง

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   12

    ​เมื่อคืนนี้ฉันเพลียมาก​อา...​เพราะอาคิระจัดให้สารพัดท่า จนฉันปวดหน่วงไปหมดทั้งตัว ฉันเข้าห้องน้ำ อาบน้ำชำระล้างคราบไคล ใจก็คิดไปว่า ฉันจะทำอย่างไรดี​ฉันรักเขา รักเขา รักเขา​แต่เขา...​น้ำตาของฉันไหล อาคิระตะโกนถามฉันมาว่าฉันหิวไหม เขาหิวมาก ฉันตอบไปว่าหิว เขาจึงบอกว่าจะลงไปซื้อโจ๊ก สักพักเสียงประตูห้องก็ปิด​ฉันเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนหนึ่งที่พันกาย ฉันยังไม่ได้โอนเงินให้เขา...อาคิระทิ้งโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะคงจะรีบมาก มันชาร์จแบตไว้ ฉันแอบเหลือบมอง ลังเลว่าจะเปิดดีไหม ฉันเคยแอบมองรหัสของเขาตอนที่เขาเล่นโทรศัพท์ แล้วก็เคยแอบลองเปิดเข้าไปทีหนึ่ง แต่ก็ไม่เคยเช็กสำรวจอะไร นึกด่าตัวเองอยู่ว่าไม่น่าพลาด ​เสียงโทรศัพท์ของเขาสั่น...บอกว่ามีข้อความเข้า และฉันก็ถือวิสาสะเปิดมันออกดู ข้อความส่งมาทางไลน์ เขาตั้งชื่อไว้เป็นสัญลักษณ์ว่า ***​​ได้รึยังล่ะสองแสนอะผัวขา ยอมให้ไปหาอีนั่นในวันหยุดของเค้าแบบนี้ ผัวต้องมีอะไรให้เมียนะ ได้มาตั้งสองแสน ​ฉันน้ำตากบตา ไล่อ่านข้อความระหว่างเขากับอีนั่น...​ยิ่งอ่าน...​ยิ่ง...​เสียงประตูเปิด ฉันวางโทรศัพท์ลง อาคิระยิ้มให้ฉันแล้วอวดถุงโจ๊ก​“พิเศษสองถุ

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   11

    เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ฉันลุกพรวดขึ้นไปเปิดรับ ฉันอาบน้ำจนหอมกรุ่น ขัดทุกซอกทุกมุมเพื่อรอเขา​“ฟ่างจ๋า” เขาโผกอดฉันทันที แล้วพรมจูบฉัน ฉันจูบตอบเขา สมองท่องไว้ว่านี่คือของฉัน อาคิระของฉัน ฉันจะไม่ยอมปล่อยเขาให้ใคร​“คิระขา เอาฟ่าง...”ฉันกระซิบกับเขา อาคิระหัวเราะแล้วดันฉันออก พร้อมกับทำหน้าจ๋อยๆ แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงของฉัน​“เอาไม่ไหวสิคนดี ผมท้องเสียหมดแรงเลย”​“อ้อ...”ฉันล้มตัวลงนอนข้างเขา พร้อมกับจูบแก้มเขา มือไม้ไต่ลงไปตามเนื้อตัวเขา แกะกระดุมกางเกงเขา สอดมือลงไปกับส่วนนั้น​มันอ่อนปวกเปียกไม่สู้เหมือนเดิม​หึ!​อีนั่นคงจะเอาให้คุ้มกับสองหมื่นสินะ แล้วที่ซานมาหาฉันนี่ก็คงเพราะฉันบอกว่าจะให้เงินเขาสองแสน​“ไม่สู้เลยอะ ว้า”ฉันบ่นเมื่อพยายามปลุกเร้ายังไงมันก็ไม่คึกคัก อาคิระหัวเราะ แล้วกอดฉันแน่น ก่อนจะกระซิบเสียงหวาน​“รอพรุ่งนี้เช้าสิ มันจะคึกแน่ๆ นะ ขอนอนพักแป๊บหนึ่งนะครับเจ้าหญิง แล้ว...เอ่อ...แล้วเรื่องเงินที่ฟ่างว่าล่ะจ๊ะ”​“อืม...คืนนี้จะค้างเหรอ”ฉันแสร้งลองใจ เขาพยักหน้าแล้วจูบแก้มฉัน ​“ค้างสิ ให้ค้างไหม?”​“ดีใจจัง คิระยอมค้างกับฟ่าง เพราะเงินหรือเปล่า”​“โธ่ เงินอ

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   10

    ​“มาหาคิระเหรอน้องฟ่าง” พี่หมีคนคุมเด็กถามฉัน ฉันยิ้มหน้าชื่นให้กับเขา แน่ละวันนี้ฉันมีเงินพอที่จะเหมาอาคิระทั้งคืน ​“ค่ะ”​“เอ่อ...วันนี้มันไม่มาทำงานน่ะ” พี่หมีว่า ฉันเลยหน้าเศร้าลงทันที เอ...ฉันข้อความบอกเขาแล้วนี่นา ว่าจะมา หรือว่าเขาป่วยกันนะ ถึงมาทำงานไม่ได้​“อ้าว...”​“เรียกคนอื่นไหมล่ะ เด็กแจ่มๆ มีเข้ามาเพียบเลย หล่อแบบไหนพี่มีให้หมดเลยนะน้องฟ่าง อย่าไปจองแต่ไอ้คิระเลย ไอ้คิระมันเนื้อหอมเกิน”​“ไม่ดีกว่าค่ะ” พี่หมีดึงแขนฉันไว้ แล้วกระซิบฉันเบาๆ ​“น้องฟ่าง พี่เอ่อ...พี่อยากจะเตือนอะไรน้องฟ่างไว้ นี่พี่เอ็นดูนะ ถึงได้บอก”​“คะ?”​“ไอ้คิระมันมีสองเฟซบุ๊ก” พี่หมีบอก แล้วก้มหน้าลงจดอะไรบางอย่าง แล้วยื่นส่งให้ฉัน สีหน้าของเขาดูเหมือนจะสมเพชฉัน​“เอ้า...ลองไปดู เผื่อจะเห็นอะไรดีๆ พี่...” พี่หมียักไหล่ แล้วเมินหน้าไปทางอื่น ขณะที่ฉันหน้าซีดลง“พี่บางทีก็สงสารฟ่างอะนะ”​“...”​ฉันเดินขาสั่นออกมาจากร้าน แล้วลองเข้าไปในเฟซบุ๊กที่พี่หมีให้มา...​อา...​โทรศัพท์ของฉันแทบจะหล่นจากมือ​มันคือภาพของเขาและสาวพริตตี้นางหนึ่ง ฉันเข้าไปดูโปรไฟล์ของแม่นั่น...สิ่งที่พวกเขาแท็กหากันไปมา ยิ่งกร

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   9

    คิระไปเที่ยวกับลูกค้าเหรอ​ไปรู้มาจากไหน ผมมาหาแม่ต่างหาก​มีคนบอก...ว่าคิระไปเที่ยวกับลูกค้า ลูกค้าเหมาไป​​พอฉันพิมพ์ไปแบบนั้น สักพักเขาก็ถึงกับโทรมา ฉันตกใจแต่ก็กดรับ แล้วลุกจากโต๊ะทำงานเพื่อนร่วมงานหันมองฉันก่อนจะขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจนัก เพราะมีกฎห้ามรับโทรศัพท์ส่วนตัวระหว่างทำงาน แต่ฉันกำลังฝ่าฝืน ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วถามเขาเสียงเบา​“เอ่อ ตอนนี้เวลางานจ้ะ ไว้แชตคุยกันได้ไหม”​“ไม่ได้ อยากคุยเดี๋ยวเจ้าหญิงของผมจะเข้าใจผมผิด” เสียงของเขาดูร้อนรน“จริงๆ ผมอยากวีดีโอคอลกับฟ่าง แต่ก็ไม่สะดวกเพราะเกรงใจแม่ แต่ว่าผมน่ะ...เอ่อ...ผมไปกับลูกค้าจริงๆ เพราะอยากได้เงินพิเศษ ผมต้องการด่วนอย่างที่บอกฟ่าง แล้วก็ไปกับเขาแค่วันเดียว นี่ผมก็กลับมาหาแม่มาดูแม่”​“อ้อ...ฟ่างก็ไม่ได้ว่าอะไร”​“เข้าใจผมนะฟ่างจ๋า”​“จ้ะ แล้วเงินคิระพอไหม เรื่องรักษาแม่”​“เฮ้อ...ตอนนี้แม่เจออาการแทรกซ้อนเพิ่ม ก็คงต้องใช้เงินอีกมากเลย ถ้าผมจะไปกับลูกค้าบ้าง รับงานนอกบ้าง จนพักนี้เราอาจจะไม่ค่อยได้เจอกันหรือคุยกัน ฟ่างเข้าใจนะ”​“คิระ เงินขาดอีกสองแสนใช่ไหมจ๊ะ”​“อืม ก็ประมาณนั้นละ ผมเลยต้องทำงานหนักหน่อย รักนะครั

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   8

    “ขอโทษนะที่พักนี้ไม่มีเวลาให้เลย สัญญาว่าจะไปหาฟ่างแต่ก็ไม่ได้ไป”เขาเอ่ยอ้อน แล้วจูบที่ไหล่ของฉัน วันนี้ฉันได้เวลาอยู่กับเขา ก็เพราะการซื้อชั่วโมงของเขาอีกตามเคย แต่มันก็เป็นการเสียเงินที่แลกกับความสุข​ความสุขที่เงินซื้อได้​“ไม่เป็นไร ก็คิระติดงานนี่นา”ฉันกอดเขาแล้วซุกหน้ากับอกเขา พร้อมกับถามเขาอย่างห่วงใย“พักนี้คิระทำงานเยอะจัง ฟ่างเป็นห่วงนะวันหยุดก็แทบไม่ได้หยุด มีอะไรหรือเปล่า?”​“ก็...”เขาถอนใจ เอาแขนก่ายหน้าผากสีหน้าก็เศร้าสลดลง“ผมมีปัญหาเรื่อง เรื่องหนี้ของแม่นิดหน่อยน่ะ เฮ้อ...ผมเลยหยุดงานไม่ได้เลย ฟ่างจริงๆ แล้วผมไม่ได้อยากทำอาชีพนี้หรอกนะ”​“อา...”ฉันเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขา ดูเขาแล้วนึกสงสารจนน้ำตาคลอ ฉัน...ฉันอยากจะมีเงินจริงๆ ตอนนี้ อยากจะแบ่งเบา อยากจะช่วยเขา​“เล่าให้ฟ่างฟังบ้างได้ไหม เผื่อจะได้ดีขึ้น”​“คือผมไม่อยากทำงานนี้เลยฟ่างก็น่าจะรู้” ใช่...เขาบ่นให้ฉันฟังตลอดว่าที่ทำเพราะความจำเป็น แต่ฉันก็ไม่เคยถามว่าความจำเป็นของเขาคืออะไร เขาบอกว่าอยากปลดระวางตัวเอง แต่ก็ยังทำไม่ได้เพราะ...ความจำเป็นที่ว่า​“อืม...แต่ฟ่างเข้าใจคิระนะ ว่าคิระน่ะจำเป็น”​“แม่ของผมป่วยหนั

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status