6

ผมคิดถึงฟ่างจังเลย จะมาอีกเมื่อไหร่ครับ

คือว่าฟ่างเอ่อ...ไม่ว่างเลยน่ะค่ะ

เราเจอกันนอกเวลางานก็ได้นะ ฟ่างจะได้ไม่ต้องสิ้นเปลืองมาก

เอ...ได้หรือคะ

ได้สิครับ เจ้าหญิงของผม ฟ่างไม่ใช่แค่ลูกค้านะ

แค่เขาพิมพ์คุยไลน์ด้วยฉันก็ดีใจจะแย่อยู่แล้ว นี่เขานัดว่าจะมาหาฉันนอกเวลางาน มันทำให้ฉันยิ่ง...ยิ่งรู้สึกเหมือนเจ้าหญิง

วันนั้นฉันทำงานอย่างรื่นเริง ฮัมเพลงทั้งวัน นัดจากอาคิระคือการรับประทานก๋วยเตี๋ยวใกล้ๆ กับร้านของเขา แต่มันกลับเป็นเดตที่แสนประทับใจของฉัน

แค่ได้คุยกับเขา

นั่งมองหน้าเขา

ปลื้มกับรอยยิ้มของเขา

เขาดึงฉันไปหอมเบาๆ ก่อนเข้าไปร้าน ฉันโบกมือตามหลังเขา แล้วยืนปริ่มอยู่ตรงนั้นอีกราวๆ สิบนาที ก็วิ่งกระหืดกระหอบไปทำงานพิเศษของตัวเอง

คนพิเศษ

เจ้าหญิง

เขาทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

แต่เวลาพบกันของเขาก็น้อยนิดเหลือเกิน เพราะเขากับฉันทำงานเวลาไม่ตรงกัน ถ้าฉันอยากจะอยู่กับเขามากๆ ฉันก็ต้องซื้อเวลา...

จะทำอย่างไรได้ล่ะ ในเมื่ออาชีพเขาเป็นแบบนั้น

ฉันถอนใจ เสียงข้อความเข้าจากอาคิระทำให้ฉันยิ้มกว้าง แล้วก้มลงอ่าน อา...แค่นี้สำหรับฉันก็พิเศษเหลือเกินแล้ว

ฉันก็ยังขยันทำงานเป็นบ้าเป็นหลังเพื่อจะให้ได้อยู่กับผู้ชายที่ฉันรัก

"นี่เห็นดราม่าในเฟซมะ"

"ดราม่าอะไรอะ"

"ก็ดราม่าที่หนุ่มโฮสต์ หลอกสาวจีนไปเป็นสิบล้านอะแก"

"ว้าย! ไหนๆ เอามาเผือกหน่อยสิ ผู้หญิงก็หน้าตาดีนะ ทำไมแบบมาโง่หลงผู้ชายพวกนี้กัน โอ๊ย..."

คำสนทนาเหล่านั้นทำให้ฉันสะดุ้ง จนเกือบจะทำจานที่กำลังล้างเลื่อนหลุดจากมือ ฉันเม้มปาก ดราม่านั้นฉันเห็นผ่านตา พี่สุนั่นแหละส่งมาให้ฉันอ่าน เมื่อเห็นว่าฉันมักจะไปที่ร้าน แล้วก็ไปจ่ายให้กับอาคิระ

'ฟ่าง พี่ว่าแกน่ะ ห่างๆ จากที่แถวนั้นมั่งก็ดีนะ เดี๋ยวพี่พาไปเที่ยวร้านอื่น'

ตอนแรกพี่สุแค่เปรย ตอนหลังพี่สุซักถาม แล้วก็ถึงกับแอบดูข้อความที่ฉันคุยกับอาคิระ ฉันโกรธพี่สุมาก แต่ก็เข้าใจว่าพี่สุหวังดี

'ฟ่าง พี่ไม่อยากให้แกไปมัวเมากับเอ่อ พวกโฮสต์ พวกนี้ปากหวาน อยากได้เงิน ไม่มีรักแท้ในร้านโฮสต์นะฟ่าง'

'ฟ่างก็แค่เหงาน่ะพี่สุ ก็เลย...ไปคุยเฉยๆ คิระจะมาหลอกอะไรฟ่างได้ ก็ฟ่างไม่มีเงิน'

ฉันอ้างว่าอย่างนั้น แต่พี่สุส่ายหน้า แล้วทำตาดุๆ ใส่ฉัน 

'ไม่มีเงิน แต่แกก็มีอย่างอื่นไหมล่ะฟ่าง อย่างอื่นที่บางทีแลกเอาเป็นเงินได้น่ะ ติดโฮสต์มีล้านหมดล้าน พี่จะบอกให้ พี่ว่าลบไลน์ของคิระซะ ถ้าเหงาอยากไปเที่ยวพวกนี้จริงๆ พี่จะพาแกไปที่อื่น แกจะได้เชื่อพี่ไงว่า คนพวกนี้ก็เหมือนๆ กันนั่นล่ะ มันเป็นอาชีพของเขา ไม่ได้มารักอะไรเราจริงหรอกน่า'

ฉันเพียงแค่ยิ้ม ย้ำกับพี่สุว่าอาคิระไม่เคยขอเงินอะไรฉัน แล้วฉันก็ไม่เคยให้เงินอะไรเขา เพียงแค่ไปซื้อชั่วโมงความสุขเป็นครั้งคราว ฉันไปไม่เกินเดือนละสองหนด้วยซ้ำ ไม่เชื่อพี่สุถามพี่หมีได้เลย พี่สุก็ได้แต่ถอนใจ แล้วดึงฉันไปกอด พร้อมกับเอ่ยคำเตือนใจ

'อย่าเอาความเหงาของเราไปฝากไว้กับใครนะฟ่าง อย่าเอาความสุขไปขึ้นอยู่กับใคร'

อา...แต่ความสุขฉันอยู่กับเขานี่นา

ฉันเถียงค้านในใจอย่างดื้อดึง