Home / รักโบราณ / ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์ / ตอนที่ 24 การเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย

Share

ตอนที่ 24 การเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย

last update publish date: 2026-05-22 01:06:13

ในคืนที่พระจันทร์ถูกบดบังด้วยหมู่เมฆดำมืด บรรยากาศภายในวังหลังกลับเงียบสงัดผิดปกติ หลินชิงเยียนนั่งลืมตาโพลงอยู่บนแท่นบรรทม สัญชาตญาณของการเป็นแม่และการเคยผ่านความตายมาก่อนบอกนางว่าภยันตรายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ นางลูบหน้าท้องอย่างแผ่วเบาด้วยมือที่เย็นเฉียบ

"ชุ่ยเอ๋อร์... ดับไฟในห้องโถงด้านนอกให้หมด แล้วให้องครักษ์เงาซ่อนตัวในมุมมืด อย่าเพิ่งลงมือจนกว่าข้าจะให้สัญญาณ" ชิงเยียนสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าเฉียบขาด

ท่ามกลางเงามืด ร่างสองร่างในชุดนางกำนัลชั้นต่ำลอบเร้นผ่านระเบียงไม้ของตำหนักฉีเสียง หลิวซื่อเดินนำด้วยร่างกายที่สั่นเทา ในมือถือถาดน้ำแกงรากบัวที่โรยด้วยผงพิษร้ายแรง ส่วนหลินเยี่ยฉือ เดินตามหลัง แววตาของนางวาวโรจน์ด้วยความคลั่งแค้น ในมือที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อกุมเศษกระจกคมกริบไว้แน่น

เมื่อก้าวเข้าสู่ห้องบรรทมชั้นใน ทั้งคู่กลับพบเพียงความว่างเปล่าและความสลัวมัว

"มันหายไปไหน? นังชิงเยียนมันไปไหน!" เยี่ยฉือคำรามเสียงต่ำอย่างเสียสติ นางเริ่มกวาดข้าวของบนโต๊ะจนตกแตกกระจาย "ออกมานะ! นังลูกอนุน้อยโชคร้าย ออกมาเดี๋ยวนี้!"

"ข้าอยู่นี่... พี่หญิง" เสียงเย็นเยียบดังขึ้นจากเบื้องหลังม่านมุก

ชิงเยียนก้าวออกมาพร้อมโคมไฟในมือ แสงไฟสลัวเผยให้เห็นใบหน้าที่นิ่งสงบและหน้าท้องที่นูนเด่นชัดเจน หลิวซื่อถึงกับทรุดลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นแววตาของชิงเยียน ทว่าเยี่ยฉือกลับหัวเราะร่า

"ฮ่าๆๆ! ดูสิชิงเยียน ดูท้องของเจ้า... มันช่างใหญ่โตนัก ข้าอยากรู้นักว่าถ้าข้ากรีดมันออกมา ลูกมังกรของเจ้าจะดิ้นรนเหมือนปลาขาดน้ำหรือไม่!" เยี่ยฉือพุ่งเข้าหาชิงเยียนด้วยความเร็วที่เกิดจากแรงอาฆาต

"หยุดเดี๋ยวนี้!"

เสียงกัมปนาทดังก้องมาจากประตูตำหนัก เซียวจื่อเซียน เสด็จเข้ามาพร้อมกับทหารองครักษ์นับสิบ องครักษ์เงากระโดดลงมาจากเพดานเข้าควบคุมตัวหลิวซื่อไว้ทันที ส่วนเยี่ยฉือถูกปลายดาบพาดเข้าที่คอหอยในจังหวะที่นางห่างจากชิงเยียนเพียงไม่กี่ก้าว

"ฝ่าบาท... ช่วยหม่อมฉันด้วย! นังชิงเยียนมันจะฆ่าหม่อมฉัน!" เยี่ยฉือยังคงเล่นละครน้ำเน่า แสร้งทำเป็นร้องไห้โฮ

"หุบปาก! ข้ายืนฟังความอัปยศของพวกเจ้ามานานพอแล้ว" ฮ่องเต้ตรัสด้วยเพลิงโทสะที่แทบจะเผาพลาญตำหนักได้ "พวกเจ้าเป็นกากเดนที่ชิงเยียนไว้ชีวิตด้วยความเมตตา แต่พวกเจ้ากลับกล้ากลับมาทำร้ายเลือดเนื้อเชื้อไขของมังกร!"

ชิงเยียนเดินเข้าไปใกล้พี่สาวที่บัดนี้หมอบราบอยู่กับพื้นอย่างหมดทางสู้ นางมองดูเศษกระจกที่ร่วงหล่นจากมือของเยี่ยฉือ

"เยี่ยฉือ... ข้าเคยคิดว่าความยากลำบากจะทำให้ท่านสำนึก" ชิงเยียนเอ่ยเสียงเศร้า "แต่ข้าลืมไปว่า จิตใจที่เน่าเฟะด้วยความริษยานั้น มิอาจรักษาได้ด้วยสิ่งใด นอกจากความตาย"

"ข้าไม่ยอมตายคนเดียว! ถ้าข้าไม่มีความสุข เจ้าก็ต้องพินาศ!" เยี่ยฉือถ่มน้ำลายใส่หน้าชิงเยียน แววตาของนางบัดนี้บ้าคลั่งเกินเยียวยา

ชิงเยียนหันไปหาฮ่องเต้แล้วย่อกายถวายพระพร "ฝ่าบาทเพคะ... หม่อมฉันขอจัดการเรื่องนี้เป็นครั้งสุดท้ายด้วยมือของหม่อมฉันเองเพคะ"

เซียวจื่อเซียนพยักหน้าอย่างเข้าใจ พระองค์ทรงถอยออกไปเพื่อให้ภรรยาได้ชำระปมแค้นในใจ

ชิงเยียนหยิบถาดน้ำแกงพิษที่หลิวซื่อนำมามาวางเบื้องหน้าคนทั้งสอง "ท่านแม่เลี้ยง... ท่านรักลูกสาวท่านมากมิใช่หรือ? และท่านพี่เยี่ยฉือ ท่านก็อยากให้ข้าลิ้มรสความตายนัก..."

นางรินน้ำแกงลงในจอกสองใบ "ในเมื่อพวกท่านอยากให้ข้าดื่มนัก เช่นนั้นพวกท่านก็จงดื่มมันไปพร้อมกันเถิด เพื่อเป็นการจบสิ้นพันธนาการระหว่างเราในชาตินี้"

หลิวซื่อร้องไห้โฮพลางกอดขาชิงเยียน "ชิงเยียน... ข้าผิดไปแล้ว ข้าถูกนางบังคับ! อย่าให้ข้าดื่มเลย!"

"ท่านแม่... ท่านมันขี้ขลาด!" เยี่ยฉือตวาดแม่ตัวเอง ก่อนจะคว้าจอกยาพิษมาถือไว้ "ชิงเยียน... ชาตินี้ข้าฆ่าเจ้าไม่ได้ แต่ชาติหน้า... ข้าจะกลับมาเป็นเงาที่คอยจองเวรเจ้าทุกฝีเก้า!"

เยี่ยฉือกระดกยาพิษรวดเดียวหมดจอกด้วยแววตาสุดท้ายที่เต็มไปด้วยความอาฆาต ร่างของนางกระตุกรุนแรงก่อนจะล้มฟุบลง เลือดสีดำไหลรินออกมาจากดวงตาที่ยังคงเบิกกว้างจ้องมองชิงเยียนอย่างไม่วางตา ส่วนหลิวซื่อเมื่อเห็นลูกสาวตายต่อหน้าก็เกิดหัวใจวายวายวอดสิ้นลมหายใจตามไปในทันที

ความเงียบกลับเข้าปกคลุมตำหนักอีกครั้ง ชิงเยียนหลับตาลงช้าๆ ความรู้สึกหนักอึ้งที่แบกมานานสองชาติภพพลันมลายหายไปกับสายลมราตรี นางรู้สึกได้ถึงแรงดิ้นเบาๆ ในหน้าท้อง ราวกับลูกน้อยกำลังปลอบประโลมใจ

เซียวจื่อเซียนเดินเข้ามาโอบกอดนางจากเบื้องหลัง ทรงซบพระพักตร์ลงบนไหล่บาง "จบสิ้นแล้วชิงเยียน... ต่อไปนี้จะไม่มีใครทำร้ายเจ้าได้อีก"

"เพคะฝ่าบาท... ต่อไปนี้ จะมีเพียงเรา... และแผ่นดินที่รุ่งเรืองเพื่อลูกของเรา"

ชิงเยียนพิงซบกับอกของมังกร มองดูร่างไร้วิญญาณของศัตรูสายเลือดเดียวกันถูกลากออกไปจากตำหนัก ความริษยาของเยี่ยฉือจบลงพร้อมกับลมหายใจสุดท้าย และบทใหม่ของชีวิตนางพญาที่แท้จริงกำลังเริ่มต้นขึ้นอย่างสง่างาม

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 30 เงาสะท้อนในกาลเวลา (ตอนจบ)

    สิบปีผ่านไป...ท่ามกลางความเงียบสงบของ 'ศาลาคืนวาร' ที่ตั้งอยู่ลึกที่สุดในอุทยานหลวง หลินชิงเยียนในวัยสามสิบเศษยังคงความงดงามไว้อย่างน่าอัศจรรย์ ท่วงท่าของนางบัดนี้เต็มไปด้วยความสุขุมของมารดาแห่งแผ่นดิน นางกำลังนั่งมองเซียวหมิงอวี่ รัชทายาทวัยสิบห้าปีที่กำลังขะมักเขม้นกับการคัดอักษร และบุตรสาวคนเล็ก องค์หญิงเซียวหลิงเอ๋อร์ วัยแปดขวบที่กำลังวิ่งเล่นไล่จับผีเสื้ออยู่ไม่ไกล"เสด็จแม่พะยะค่ะ..." หมิงอวี่วางพู่กันลงแล้วเงยหน้าขึ้น "ลูกสงสัยนัก ในตำราประวัติศาสตร์ราชวงศ์บันทึกไว้เพียงว่าเสด็จแม่ทรงฝ่าฟันอุปสรรคมามากมายจนได้ครองบัลลังก์หงส์ แต่เหตุใด... ในแววตาของเสด็จแม่ยามมองไปยังตำหนักเย็น หรือจวนตระกูลหลินที่ร้างผู้คน ถึงได้ดูเศร้าสร้อยและลึกซึ้งเพียงนั้น?"ชิงเยียนนิ่งไปครู่หนึ่ง นางวางถ้วยชาลงช้าๆ แล้วกวักมือเรียกบุตรชายเข้ามาใกล้ "หมิงอวี่... โลกนี้ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ความสงบที่เจ้าเห็นในวันนี้ แลกมาด้วยหยดเลือด น้ำตา และการตัดสินใจที่ยากลำบากในอดีต""ลูกอยากรู้พะยะค่ะ... ว่าแท้จริงแล้ว 'ชัยชนะ' ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคืออะไร? คือการกำจัดศัตรูให้พินาศสิ้น หรือคือการครอบครองอำนาจ?"ชิงเย

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 29 ใต้ร่มเงาแห่งรัก

    เวลาผันผ่านไปราวกับสายน้ำที่ไหลรินอย่างสงบ ห้าปีผ่านไปนับตั้งแต่พิธีสถาปนาฮองเฮาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ บัดนี้แผ่นดินชิงก้าวเข้าสู่ยุคสมัยแห่งความมั่งคั่งและร่มเย็นอย่างถึงขีดสุด ราษฎรต่างสรรเสริญการปกครองของมังกรผู้ปรีชาและหงส์ผู้เปี่ยมด้วยเมตตาภายในอุทยานหลวงที่เต็มไปด้วยดอกเหมยสีแดงบานสะพรั่งท่ามกลางหิมะโปรยปราย หลินชิงเยียนในวัยที่สง่างามและสุขุมยิ่งกว่าครั้งใด ประทับนั่งอยู่บนศาลาไม้หอม ทอดพระเนตรดูเด็กชายตัวน้อยวัยห้าขวบที่กำลังฝึกยิงธนูไม้เล็กๆ อย่างขะมักเขม้น โดยมีมังกรหนุ่มอย่าง เซียวจื่อเซียนคอยประคองแขนสอนท่วงท่าอยู่ไม่ห่าง"เสด็จแม่! ลูกยิงถูกเป้าแล้วพะยะค่ะ!" เซียวหมิงอวี่ร้องเรียกด้วยความดีใจพลางวิ่งเข้ามากอดเอวชิงเยียน ใบหน้าถอดแบบมาจากฮ่องเต้ราวกับพิมพ์เดียว แต่ดวงตาคู่นั้นกลับใสซื่อและเฉลียวฉลาดเหมือนมารดาชิงเยียนใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อบนหน้าผากของบุตรชายอย่างอ่อนโยน "เก่งมากหมิงอวี่ แต่จำไว้นะลูก ธนูมีไว้เพื่อปกป้อง มิใช่เพื่อทำลาย ยิ่งเจ้ามีอำนาจมากเท่าใด ใจของเจ้าต้องอ่อนน้อมต่อราษฎรมากเท่านั้น""ลูกจะจำไว้พะยะค่ะ" เด็กน้อยรับคำอย่างแข็งขันก่อนจะวิ่งไปหา

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 28 สถาปนาฮองเฮา

    รุ่งอรุณแห่งประวัติศาสตร์มาถึง ท้องฟ้าเหนือพระราชวังหลวงถูกย้อมด้วยสีทองละมุน เสียงแตรสังข์และกลองศึกดังประโคมกึกก้องไปทั่วทั้งพระนคร เป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นพระราชพิธีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบหลายทศวรรษ — พิธีสถาปนาฮองเฮาคู่บัลลังก์ภายในตำหนักฉีเสียง บรรยากาศเต็มไปด้วยความปีติและสำรวม หลินชิงเยียนนั่งสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ นางกำนัลอาวุโสนับสิบคนกำลังปรนนิบัติแต่งกายให้นางด้วยความประณีตสูงสุด ชุดพิธีการสีแดงเข้มที่ปักลวดลายหงส์ทองผงาดฟ้าด้วยดิ้นทองคำแท้ดูงดงามราวกับมีชีวิต ทุกฝีเข็มที่ปักลงบนอาภรณ์ชุดนี้เปรียบเสมือนรอยจารึกแห่งการต่อสู้และการดิ้นรนที่ชิงเยียนผ่านมาตลอดสองชาติภพ"พระนางทรงงดงามเหลือเกินเพคะ" ชุ่ยเอ๋อร์ เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือขณะบรรจงสวมฉลองพระบาทปักลายมงคลให้นาง "จากคุณหนูในเรือนร้าง สู่มารดาแห่งแผ่นดิน... หม่อมฉันดีใจที่ได้อยู่รับใช้พระนางมาจนถึงวันนี้เพคะ"ชิงเยียนยิ้มบางๆ ผ่านคันฉ่อง แววตาของนางมิได้มีความเย่อหยิ่งทระนงทว่าเปี่ยมไปด้วยความสุขุมลุ่มลึก "ชุ่ยเอ๋อร์... ตำแหน่งนี้มิใช่รางวัลของข้าเพียงคนเดียว แต่มันคือชัยชนะของพวกเราทุกคนที่เชื่อม

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 27 บ่วงกรรมที่สิ้นสุด

    กลิ่นธูปหอมจางๆ อบอวลอยู่ภายในห้องพระลับของตำหนักฉีเสียง หลินชิงเยียนในชุดคลุมสีทองเรียบง่ายนั่งสงบนิ่งอยู่หน้าป้ายวิญญาณของมารดาที่นางแอบนำมาประดิษฐานไว้ บัดนี้เวลาผ่านไปหนึ่งเดือนเต็มหลังจากที่องค์ชายน้อยหมิงอวี่ลืมตาดูโลก ร่างกายของนางกลับมาแข็งแรงและผุดผ่องยิ่งกว่าครั้งใด ทว่าในใจของนางกลับโหยหาความสงบเพื่อปิดฉาก "บ่วงกรรม" ทั้งหมดอย่างแท้จริง"ท่านแม่เพคะ... วันนี้ลูกนำความสำเร็จมาบอกท่าน" ชิงเยียนพึมพำพลางวางดอกบัวขาวลงหน้าป้ายวิญญาณ "ศัตรูที่เคยทำร้ายเราพินาศสิ้นแล้ว เลือดเนื้อเชื้อไขของลูกได้กลายเป็นรัชทายาทแห่งแผ่นดิน บ่วงแค้นที่ลูกแบกมาจากชาติปางก่อน... บัดนี้ลูกขอวางมันลงที่นี่เพคะ"นางหลับตาลง ภาพเหตุการณ์นองเลือดในอดีต ภาพใบหน้าอันบิดเบี้ยวของเยี่ยฉือ และภาพความโหดร้ายของฉินกุ้ยเฟยค่อยๆ จางหายไปจากห้วงคำนึงราวกับถูกสายน้ำแห่งกาลเวลาชะล้างจนสะอาดณ ลานประหารหน้าประตูเมืองในวันเดียวกันนั้นเอง ราชโองการฉบับสุดท้ายถูกอ่านออกเสียงท่ามกลางพยานนับพัน หลินกั๋วตง อดีตบิดาผู้ทรยศต่อคุณธรรม บัดนี้ร่างกายซูบผอมเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกจากการตรากตรำแรงงานหนักที่ชายแดน เขาถูกคุมตัวกลับ

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 26 การประสูติของมังกร

    ลมสารทฤดูพัดโบกผ่านยอดตำหนักฉีเสียง นำพาความเย็นสดชื่นมาสู่บรรยากาศที่แสนจะตึงเครียด ภายในห้องบรรทมที่ถูกเตรียมพร้อมไว้อย่างแน่นหนา กลิ่นสมุนไพรอุ่นๆ และน้ำอุ่นถูกจัดเตรียมไว้โดยนางกำนัลที่คัดเลือกมาอย่างดีที่สุด บัดนี้ถึงเวลาที่ทั่วทั้งแผ่นดินต่างเฝ้ารอคอย — การประสูติของทายาทมังกรหลินชิงเยียนนอนบนแท่นบรรทม ใบหน้าของนางชุ่มไปด้วยเหงื่อและความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาเป็นระลอก มือบางกำผ้าปูที่นอนแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด แม้นางจะเคยผ่านความตายมาแล้ว แต่ความเจ็บปวดจากการให้กำเนิดชีวิตใหม่นั้นช่างเหนือคำบรรยาย"พระสนมเพคะ ทรงอดทนอีกนิดนะเพคะ เห็นพระเศียรแล้วเพคะ!" หมอหลวงซ่งและแม่หมอหลวงตำแยต่างให้กำลังใจด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือด้วยความตื่นเต้นณ โถงด้านหน้าตำหนักเซียวจื่อเซียนทรงดำเนินกลับไปกลับมาด้วยความกระวนกระวายใจ พระองค์มิอาจนั่งนิ่งบนบัลลังก์ได้ในยามที่สตรีอันเป็นที่รักกำลังเสี่ยงชีวิตเพื่อบุตรของพระองค์ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของชิงเยียนเล็ดลอดออกมา หัวใจของมังกรผู้เกรียงไกรกลับรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นจนแทบแหลกสลาย"ฝ่าบาททรงใจเย็นลงเถิดพะยะค่ะ หวงกุ้ยเฟยทรงมีบุญบารม

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 25 ศึกนอกวังหลัง

    แม้ลมพายุภายในวังหลังจะสงบลงด้วยความตายของพี่สาวและแม่เลี้ยง ทว่าท้องฟ้าเบื้องบนแผ่นดินชิงกลับมิได้ปลอดโปร่งอย่างที่คิด เมื่อข่าวการตั้งครรภ์ของหลินหวงกุ้ยเฟยแพร่สะพัดออกไปนอกกำแพงวังหลวง บรรดาขุนนางเฒ่าหัวแข็งและขั้วอำนาจเก่าที่เหลืออยู่กลับนั่งไม่ติดพื้น พวกเขามองว่าหากชิงเยียนประสูติพระโอรส อำนาจของตระกูลขุนนางดั้งเดิมจะถูกกวาดล้างจนสิ้นซากด้วยน้ำมือของฮ่องเต้ที่ลุ่มหลงในตัวนางณ จวนใต้เท้าเว่ยเสนาบดีฝ่ายซ้ายผู้กุมกำลังพลบางส่วนและเป็นแกนนำขุนนางฝ่ายอนุรักษ์นิยม บรรยากาศภายในห้องลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด"เราปล่อยให้สตรีไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างนางนั่งบัลลังก์หงส์ไม่ได้!" ใต้เท้าเว่ยทุบโต๊ะเสียงดัง "หากนางมีองค์ชาย ฝ่าบาทจะทรงสถาปนานางเป็นฮองเฮาทันที และเมื่อนั้นหัวของพวกเราคงหลุดจากบ่าด้วยข้อหา 'กังฉิน' ที่นางคอยเป่าหูฝ่าบาททุกวัน""แต่ใต้เท้าพะยะค่ะ กองกำลังองครักษ์เงาของหวงกุ้ยเฟยนั้นเข้มงวดนัก เราเข้าไม่ถึงตัวนางเลย" ขุนนางผู้น้อยเอ่ยเสียงสั่น"ในเมื่อเข้าทางตรงไม่ได้ ก็ต้องเข้าทางอ้อม" ใต้เท้าเว่ยแสยะยิ้ม "ประกาศออกไปว่าชายแดนทิศเหนือถูกเผ่าเร่ร่อนโจมตี และให้กลุ่มพ่อค้าที่เราร

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 22 จุดจบของแม่เลี้ยงและบิดา

    หลังจากกลิ่นอายความตายของฉินกุ้ยเฟยจางหายไปจากวังหลวง หลินชิงเยียนในฐานะหวงกุ้ยเฟยผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ ก็ถึงเวลาที่นางจะชำระบัญชีแค้นที่ค้างคามาตั้งแต่เยาว์วัย บัญชีที่เริ่มต้นจากจวนตระกูลหลิน... บ้านที่ควรจะเป็นที่พักพิง แต่กลับเป็นนรกที่แผดเผานางและมารดาผู้ล่วงลับในเช้าที่อากาศขมุกขมัว ชิงเยียนน

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 21 ข่าวดีที่รอคอย

    หลังจากพายุการล้างบางนางสนมฝ่ายร้ายสงบลง วังหลังก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบที่แท้จริงเป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปี บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยกลิ่นอายของแผนการร้ายถูกแทนที่ด้วยความร่มเย็นของพันธุ์ไม้ที่เบ่งบานตามฤดูกาล ทว่าท่ามกลางความสงบนั้นกลับมีความเปลี่ยนแปลงบางอย่างเกิดขึ้นภายในตำหนักฉีเสียงหลินชิงเยี

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 20 การล้างบางของสนมฝ่ายร้าย

    บรรยากาศในวังหลังภายหลังการล่มสลายของฉินกุ้ยเฟยไม่ได้สงบสุขอย่างที่คิด แม้ขั้วอำนาจใหญ่จะถูกทำลาย แต่เหล่าสนมที่เคยเป็น "นกต่อ" และ "สมุนรับใช้" ของตระกูลขุนนางเก่ากลับยิ่งดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด พวกนางรวมกลุ่มกันเป็นคลื่นใต้น้ำ คอยขัดขวางการบริหารงานวังหลังของหลินหวงกุ้ยเฟย และลอบส่งข่าวทำลายชื่อเส

  • ชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์   ตอนที่ 23 เยี่ยฉือผู้บ้าคลั่ง

    พายุฝนกระหน่ำซัดชายป่าเมืองหลวงจนกระท่อมดินซอมซ่อสั่นคลอนราวกับจะพังทลายลงมาได้ทุกเมื่อ ภายในห้องที่อับชื้นและมืดมิด มีเพียงแสงสว่างจากสายฟ้าที่แลบแปลบปลาบลอดผ่านรอยแตกของผนัง เผยให้เห็นร่างของสตรีที่ดูไม่ต่างจากภูตผี — หลินเยี่ยฉือนางนั่งอยู่บนพื้นดินที่แฉะชื้น ผมเผ้ายาวพะรุงพะรังสีนวลขาวเพราะฝุ่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status