MasukShare
บทที่ 11 ดิ้นรน 1
Tanggal publikasi:
2026-07-08 22:05:04“แหม... หุบปากก็ได้ แต่ใครอยากทำก็ทำไปเถอะ ข้าไม่ทำ” นางกำนัลคนหนึ่งแกล้งหาวใส่หลี่ชุ
Bab terbaru
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 26 เหม็นขี้หน้า
สวรรค์... นางตั้งครรภ์... เอี้ยนเซินแทบจะเต้นระบำไปรอบๆ จวน ความฉ่ำชุ่มหวนกลับคืนสู่หัวใจอันแห้งแล้ง ท่วมท้น ล้นปรี่และแสนจะยินดี มันเป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยนึกมาก่อนว่าจะมีได้อีก นางเพิ่งตั้งครรภ์ได้เดือนกว่าๆ และต้องบำรุงอย่างเคร่งครัด เอี้ยนเซินตั้งอกตั้งใจฟังหมอทุกรายละเอียด ถามย้ำๆ ซ้ำไปซ้ำมาและโผกอดนางทันทีที่หมอหลวงชี้แจงจบ แต่อนิจจา... นางผลักตัวเขาออกอย่างรังเกียจ แม้แต่หน้าก็ยังไม่มอง ผ้าไหมแพรพรรณ เครื่องประดับหรือแม้แต่กับข้าวที่เขาลงทุนเข้าครัวทำให้ด้วยตัวเอง... นางเททิ้งเสียสิ้นบอกตามตรง... ตอนนี้เขาไม่ได้เจอหน้านางมาเกือบสามวันแล้ว เอี้ยนเซินจึงตัดสินใจมาเดินหมากกับน้องรองที่จวนฉีอ๋อง ตัวหมากเอื่อยเฉื่อยสับสน เขาเอาแต่ถอนหายใจยาว นั่งก็เฮ้อ ยืนก็เฮ้อ อาการผิดปกติเช่นนี้
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 25 อ้อนวอนหารัก 3
“ไม่มีผู้ใดเอาชนะความตายได้”“ใช่ แต่ข้าก็จะสู้” นางยิ้มอย่างที่ทำให้โลกของเขาเจิดจ้า ดุจดวงตะวัน ดุจดวงจันทรา ดุจดวงดารา นางมักจะเผลอยิ้มเช่นนั้นโดยไม่รู้ตัวเสมอ “เพราะเป็นเช่นนั้นการหาวิธีมีชีวิตอยู่รอดถึงได้น่าสนุกอย่างไรเล่าเพคะ”“แต่เจ้าเพิ่งจะยอมแพ้ให้ความตาย”เขาได้ยินเสียงตัวเองคำรามอย่างฉุนเฉียว เขาเกลียดตัวเองเสียจริง เกลียดที่หัวใจส่วนลึกกำลังกลัวว่าจะสูญเสียนางไป อู๋ซานเหนียงนั่งกอดเข่า เชยคางค้างไว้ที่หลังมือบนหัวเข่า เรือนผมหนานุ่มตกรุ่ยร่ายลงมาคลอเคลีย ดูอ่อนหวานละมุนละไมดุจกลีบดอกไม้แสนเปราะบาง ทำให้เขาหายใจเข้าอย่างแรง“ข้าจะไม่ยอมแพ้เช่นนั้นอีก มาสิ ข้าพร้อมแล้ว อยากจะกล่าวหาอะไรข้าอีกก็เชิญได้เลย ข้าไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว”อู๋ซานเหนียงกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว ต่อให้คมดาบประหารลงมาในตอนนี้ นางก็ไม่หวั่นกลัวเลย แม้ว่าจะร้องไห้เสียใจที่ไม่อาจช่วยชีวิตบิดาไว้ได้ แต่ดวงตาของนางเป็นประกายเลือดนักสู้อีกครั้ง เป็นแววตาที่ทำให้เขาหลงรักรัก?ไม่มีทาง เขารีบต่อต้านตนเองโ
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 25 อ้อนวอนหารัก 2
เมื่ออยู่กันตามลำพัง นางเงียบ เขาก็เงียบ... จนรู้สึกว่าห้องหดแคบลง โลกทั้งใบหยุดนิ่ง ร่างกายมันปวดร้าวราวกับจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ และความรู้สึกมวนท้องจนหายใจไม่ออกนี้มันคืออะไรกัน อู๋ซานเหนียงอดไม่ได้ที่จะสบตาเขา เอี้ยนเซินเองก็จ้องอย่างโหยหา เมื่อเขาสบตานางอีกครั้ง อยู่ๆ หัวใจมันก็รู้สึกว่าการพิชิตศึกในสนามรบ ยังไม่น่ายินดีเท่าได้อยู่กับนาง“ตอนนั้นทำไมไม่ฆ่าข้าทิ้งไปซะ จะมาทำดีกับข้าเพื่ออะไรอีก”อู๋ซานเหนียงพยายามทำตัวแกร่งกล้าเช่นดังเดิม แต่เสียใจด้วยที่แววตาของนางฉายแววเจ็บปวด มันบอกเขาไปหมดแล้ว “บอกมาตามตรงเถอะ บอกมาก่อนที่ข้าจะถูกน้ำใจของท่านฆ่าตาย ตลอดเวลาที่ผ่านมาท่านรู้สึกอย่างไรต่อข้ากันแน่”นางสูดจมูก พยายามเรียกคืนน้ำตา“ข้าจะตาย แต่ท่านไม่ให้ตาย ข้าจะอยู่ ท่านก็ทำให้ข้าทรมานเจียนตาย ข้าตายก็ไม่ได้ อยู่ก็อยู่เหมือนตาย... เอาเถอะ ข้าจะยอมรับโทษทัณฑ์นี้” อู๋ซานเหนียงกำผ้าห่มไว้แน่น ยังมีอีกหลายวิธีที่นางจะตายไปให้พ้นๆ“ข้าไม่อยากตายไปอย่างไร้ค่าโดยที่ยังสงสัย บอกมา... ข้าทำให้ท่านนึกเสียดายคุณหนูเซี่ยงใช่หรือไม่”“ไม่ใช่!” ร่างกายข
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 25 อ้อนวอนหารัก 1
บทที่ 25 อ้อนวอนหารัก “ไม่!!” อู๋ซานเหนียงสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายก็ประท้วงลั่น ปลายนิ้วมือนิ้วเท้าทุกนิ้วเป็นแผลหิมะกัดและปวดเหลือจะทานทน อู๋ซานเหนียงจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใครอยู่ที่ไหน สมองยังล้าเกินกว่าจะคิดออก รู้แต่ว่าอยากจะหลับแล้วไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีกเลยมีเสียงคนพูดคุยดังแว่วๆ และเปิดประตูเข้ามา นำพาแสงแดดจัดจ้าให้สาดส่องมาถึงเตียง ตอนนี้น้ำแข็งที่จับหนาตามชายคาเรือนชายาเอกกำลังหยดละลายติ๋งๆ แล้ว ฤดูหนาวอันแสนโหดร้ายกำลังจะผ่านพ้นไป ต้นไม้ดอกไม้ริมลำธารเริ่มผลิใบอ่อนต้อนรับเสียงสายน้ำไหล พวกนกและแมลงเริ่มหวนกลับมาอีกครั้ง อู๋ซานเหนียงสับสนมึนงง ไม่แน่ใจว่าหลับๆ ตื่นๆ ไปนานแค่ไหน แต่อย่างน้อยอาการไข้กับอาการปอดบวมก็ทุเลาลงไปมากแล้วเมื่อเรียบเรียงความคิดได้ ร่างบอบบางก็ตัวสั่นเทา จู่ๆ ห้องทั้งห้องก็หมุนต
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 24 พระชายาแห่งจวนเซินอ๋อง 4
“พี่ชายเห็นใจพวกเราเถิด”“วะ! ไอ้เวร พูดไม่รู้เรื่อง จงใจกวนโทสะของข้าชัดๆ” พูดจบก็ฟันใส่ไปหนึ่งดาบ หยงจิ้งเต๋อได้รับบาดเจ็บล้มกลิ้ง เลือดแดงฉานเปรอะร่าง พวกเด็กๆ กับคนแก่กรีดร้องกันระงม“ทำไมพวกท่านถึงทำร้ายพวกเราเช่นนี้ เราเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา พวกท่านเป็นทหารแต่ทำร้ายคนไม่มีทางสู้ ทำเช่นนี้ถูกต้องแล้วหรือ”“ไม่ต้องพูดมาก เงินทองขาดแคลน ใครๆ ก็อยากได้ ในเมื่อเจ้ากล้าขัดคำสั่ง ข้าก็ไม่จำเป็นต้องเมตตา พวกเจ้าตายกลางป่าก็ไปร้องหาความยุติธรรมกับเจ้าป่าเจ้าเขาก็แล้วกัน เฮ้ย อย่าฆ่าเด็กกับผู้หญิง อย่าให้มีริ้วรอยละเดี๋ยวราคาตก ส่วนผู้ชายกับคนแก่ ฆ่าให้หมด”ทหารนอกแถวลงจากหลังม้า ตรงเข้ารื้อค้นทรัพย์สินและไล่ฆ่าคน เด็กกับผู้หญิงที่พอขายได้ถูกไล่ต้อนให้อยู่รวมกันบนรถลาก อู๋ซานเหนียงเองก็ถูกโยนขึ้นไปด้วย เสียงกรีดร้องตะโกนขอความช่วยเหลือดังระงมป่า“ไอ้พวกสันดานถ่อย เป็นทหารแต่ทำตัวเหมือนโจร ก่อกรรมทำเข็ญ อยู่ไปก็หนักแผ่นดิน วันนี้ข้าจะสู้ตาย”ผู้เฒ่าโผลุกขึ้นมาชูไม้เท้า ทหารหน้าตาเหี้ยมหลาย
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 24 พระชายาแห่งจวนเซินอ๋อง 3
สายตาของนางพร่าเลือนเต็มที...อู๋ซานเหนียงพยายามหายใจเข้าปอด แต่มันช่างยากเย็นเหลือเกิน มือและเท้าหนาวจนเหน็บชา อากาศหนาวเย็นบาดร่างและหิมะที่โปรยปรายทำให้ทุกอย่างแย่ลง ร่างบอบบางยึดแผงคอของมังกรทะยานไว้แน่นและควบขึ้นเขาเพื่อเลี่ยงทหารที่เฝ้าตามประตูแต่ละด่าน นางจะกลับบ้านให้ได้ไม่ว่าจะต้องเสี่ยงกับอะไรก็ตามแต่มันก็โง่เง่ามากที่ควบม้าเข้าไปในป่ากลางดึกโดยที่ไม่มีอาวุธหรือเงินแม้แต่อีแปะเดียวหิมะที่กองทับถมสูงทำให้มังกรทะยานช้าลง เสียงเห่าหอนของสัตว์ร้ายฟังดูอยู่ไม่ไกล บวกกับรอยอุ้งเท้าใหม่ๆ ดูน่ากลัว อู๋ซานเหนียงไม่มีปัญญาต่อสู้กับพวกมันแน่ แต่อย่างน้อยก็ขอให้นางประคองสติให้ผ่านพ้นแนวป่ามืดทึบ ไปให้พ้นจากเจียนหยาง ไปให้ห่างจากจวนเซินอ๋อง ไปให้ไกลจากคนไม่มีหัวใจจนกระทั่งลำแสงแรกของตะวันลอดผ่านชั้นกิ่งไม้หนาทึบ อู๋ซานเหนียงก็เหนื่อยล้าจนประคองร่างบนหลังม้าไม่อยู่ ร่วงตกลงไปจมกองหิมะ เปลือกตาปิดสนิท หมดแล้วซึ่งเรี่ยวแรงในที่สุดก็มีมือหยาบกระด้างของใครบางคนลากตัวนางออกมาจากหิมะ ส่วนเจ้ามังกรทะยานกระวนกระวาย ดีดขาหลังไปมาเพื่อขับไล่กลุ่มคนแปลกหน้า ม
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 3 คัดเลือกตัว 5
บัณฑิตจิวจิ่นฟางรู้ข่าวจากน้องสาว เขาก็นั่งเกี้ยวพุ่งมาที่บ้านเฉินจินเหยาทันที“ข้าตั้งใจจะเสนอชื่อน้องสาวเจ้าเข้าวังตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ทางหลี่ชุ่ยผินก็เห็นด้วย สั่งให้เหมยเซียงเตรียมตัวเข้าวังตามหลังนางไปได้เลย ข้าให้คนส่งข่าวไปที่บ้านเจ้าแล้ว ป่านนี้คงจะกำลังฉลองอยู่แน่”
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 3 คัดเลือกตัว 4
“อ้อ... แสดงว่าไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนอีกสินะ” “ใช่ มีกันแค่สองคนพ่อลูกเท่านั้น” เฉินจินเหยาตอบโดยไม่คิดอะไร “นายอำเภออู๋มีตำแหน่งขุนนาง แต่ไม่รู้จักผูกมิตรพ่อค้าคหบดี ฐา
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 3 คัดเลือกตัว 3
อู๋ซานเหนียงอยู่ท้ายแถวคู่กับผิงผิง ทั้งสองไม่อยากเข้าวังจึงมองดูอยู่เฉยๆ “ทำไมเจ้าไม่อยากเข้าวังละ?” ผิงผิงม้วนผมตัวเองเล่น ใช้ปลายเท้าเขี่ยพื้นไปมาเวลาที่ไม่สบายใจ “ฝ่าบาททรงมีอาย
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 3 คัดเลือกตัว 2
เอาล่ะ เมื่อถึงเวลาช่วงบ่ายก็เป็นเวลาบันเทิงของนาง อู๋ซานเหนียงถลกแขนเสื้อขึ้นพลางผิวปากเรียกลิ่วล้อซึ่งเป็นเด็กๆ ไปช่วยกันจับปลามาทำกับข้าวกันอีก แต่ผิงผิงเห็นเข้าเสียก่อนจึงลากตัวอู๋ซานเหนียงไปยังบ
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์61.4K Dibacaซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา29.5K Dibacaจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน27.9K Dibacaฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย257.4K Dibacaหวนกลับคืนมาครานี้ ข้าไม่ขอเป็นสตรีไร้ค่า
หวงตี้ny309 Dibacaเมื่อข้าเลิกงมงายแล้ว เหตุใดท่านแม่ทัพจึงเสียดายเล่า
จิรัฐติกาล73 Dibacaหงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ
ญาดาวดี ณ รัตติกาล41 Dibacaเส้นทางสู่การเป็นเศรษฐี ของเด็กหญิงชาวนา
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ2.6K Dibaca
