บทเรียนนอกตำรา

เย็นวันเดียวกัน โซเฟีย โค้ชและคู่ซ้อมของนักกีฬาชาวโรมาเนียมาขอคุยกับฉันเป็นการส่วนตัวที่ห้องรับแขกในบ้าน

“คุณเหมย ฉันอยากให้คุณช่วยนวดผ่อนคลายให้นักกีฬาของพวกเราหน่อยได้ไหมคะ รวมถึงตอนไปแข่งด้วย เราจะแข่งทั้งหมด 3 รายการ พวกเราคุยกันแล้วว่าอยากจ้างคุณเป็นพิเศษ”

ฉันวางแก้วโกโก้ลงตรงหน้าเธอ “ได้ค่ะ ช่วงนี้ฉันก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว”

“โอเคค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันขอให้คุณช่วยฉันก่อนเลยแล้วกันนะ”

“ช่วย?” ฉันมองหน้าโซเฟียอย่างไม่เข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร

“บางทีพวกเราก็มีความกดดันที่บอกใครไม่ได้น่ะค่ะ มันเป็นส่วนหนึ่งของการผ่อนคลายทั้งร่างกายและอารมณ์”

ฉันพยักหน้ารับคำ “ได้ค่ะ” พอลองวิเคราะห์ดูแล้ว ดูเหมือนบ่ากับเอวของเธอจะรับภาระหนักเกินไป แถมยังมีอาการเจ็บลามไปถึงหลังและต้นขาด้วย

“จะเจ็บหน่อยนะค”

ฉันกดลงบนจุด ไหปลาร้า และนวดคลึงเบาๆ ที่ใต้ราวนมอย่างช้าๆ ก่อนจะหยุดมือแล้วพาเธอขึ้นไปที่ห้องนอนชั้นสอง ไม่ต้องบอกเธอก็รู้งานว่าต้องทำอะไร ไม่นานนักร่างเปลือยเปล่าของโค้สาวก็ลงไปนอนคว่ำอยู่บนเตียง

“ดูท่าสะโพกกับเข่าจะรับน้ำหนักมากเกินไปนะคะ” ฉันนั่งคร่อมลงบนขาของเธอ ใช้นิ้วโป้งกดลงเหนือกระเบนเหน็บพร้อมๆ กับหลังส่วนล่าง ค่อยๆ เพิ่มแรงกดอย่างจังหวะ ก่อนจะไล่เส้นลงมาที่ต้นขาใต้ก้นยาวไปจนถึงเหนือเข่า

“เบามือหน่อยค่ะ...” เธอครางประท้วง

ฉันพยักหน้าแล้วนวดวนรอบหัวเข่าไล่ลงไปจนถึงข้อเท้าและฝ่าเท้า ตามด้วยการฝังเข็มเพื่อกระตุ้นการไหลเวียน

“เป็นยังไงบ้างคะ”

“โอเคเลยค่ะ ตัวเบาขึ้นมาก ไม่เจ็บแล้ว”

“ต่อไปเป็นส่วนบนนะคะ มันจะรู้สึกแปลกๆ หน่อยนะ”

โซเฟียไม่ได้ตอบอะไร ฉันจึงเริ่มคลายกล้ามเนื้อหลังและสะบักแขน พอออกแรงกดลงไปเต็มที่ เธอก็ร้องออกมาดังลั่นห้อง ฉันรีบกดจุดเพื่อไล่ลมที่อั้นไว้ออกทันที ตามด้วยการรีดเลือดเสียออกทางปลายนิ้วมือ

“ยกตัวขึ้นหน่อยค่ะ”

ฉันจัดท่าให้เธอหมอบกราบ ก้นยกสูงและกดอกลงกับเตียง ฉันนับหนึ่ง สอง สาม... ป็อก! เสียงกระดูกลั่นดังสนั่นพร้อมเสียงครางแผ่วเบาที่หลุดออกมา ฉันลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่เกรียมแดดจนเห็นรอยเสื้อกีฬาชัดเจน

“อย่าแกล้งกันสิคะ ฉันไม่รังเกียจหรอกนะ...”

“ได้ค่ะ”

เมื่อร่างกายผ่อนคลาย ฉันก็เริ่ม ‘ผ่อนคลายทางอารมณ์’ ให้เธออย่างอ่อนโยนและเชี่ยวชาญ เสียงครางหวานหูดังขึ้นไม่ขาดสาย ฉันกระซิบข้างหูว่าจะนวดด้านหน้าให้ เธอก็พลิกตัวนอนหงายด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ มองดูฉันที่วุ่นอยู่กับจุดกึ่งกลางกาย ไล่ขึ้นมาจนถึงหน้าอกแล้วนวดวนเบาๆ ขณะที่นิ้วมือยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์

“สุดยอดเลย... สะสมมาหลายเดือน โล่งไปหมดเลยค่ะ” โซเฟียที่อาบน้ำเสร็จเดินกลับมานั่งข้างฉันบนเตียง

“โอเคไหมคะ”

“โอเคที่สุดเลยค่ะ นวดแบบนี้... ต้องมี ‘ของดี’ ใช่ไหมเนี่ย” โซเฟียหันมาจูบฉันอย่างดูดดื่ม “พรุ่งนี้จะให้เด็กๆ สลับกันมานะคะ”

“แล้วเจอกันค่ะ”

เมื่อเธอกลับไป ฉันก็ทิ้งตัวลงนอนอย่างสบายใจ แต่น้าพรก็เดินเข้ามายืนมองฉันที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียง ฉันแกล้งอ้าขาออกเล็กน้อยเป็นการเชิญชวน

“ยัยหนู ทำไมถึงร่านแบบนี้หือ?”

“ก็เพราะน้านั่นแหละ”

“หรอคะคนสวย...” น้าพรมองฉันแล้วเอื้อมมือไปปิดไฟ ก่อนที่ความร้อนแรงจะเริ่มขึ้น ฉันกลายเป็นเครื่องบำบัดอารมณ์ของเธอ น้าพรกลายเป็นแม่เสือสาวผู้ดุร้าย ส่วนฉันก็เป็นเพียงกระต่ายขาวตัวน้อย

“หวานไปทั้งตัวเลยนะเหมย...” หลังเสร็จกิจ เธอยังคงกอดกระชับฉันไว้ สองมือยังไม่หยุดซุกซนจนฉันเสียวซ่านไปทั้งตัวก่อนจะเผลอหลับไปพร้อมเธอ

“เมื่อคืนยังไม่พออีกเหรอคะ... ที่รัก” ฉันยิ้มยั่วเธอที่กำลัง ‘ชิม’ ร่างกายฉันเหมือนเป็นอาหารเช้า สองมือของฉันกดศีรษะเธอไว้แน่น เม้มปากจนเป็นเส้นตรงด้วยความเสียวซ่าน

“นอนต่อเถอะ เดี๋ยวให้น้าหวานดูงานไปก่อน น้ากลับดึกหน่อยนะไม่ต้องรอ”

“ค่ะ...” เธอจูบฉันแล้วเดินออกไป ฉันตื่นมาอีกทีก็เย็นมากแล้ว เห็นโซเฟียนั่งรออยู่ที่โซฟาปลายเตียงพร้อมนักกีฬาอีกคนที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่

“มาตั้งแต่ตอนไหนคะ?”

“คุณหวานให้เข้ามารอในห้องค่ะ”

ฉันพยักหน้าแล้วบิดขี้เกียจ ก่อนจะเดินไปอาบน้ำโดยลืมไปว่าตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยสักชิ้น พอกลับออกมา ฉันใส่เพียงเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นตัวบาง ไม่ได้ใส่อะไรทับข้างในเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

“สีหน้าคุณดูดีขึ้นมากเลยนะ”

“ขอบคุณมากค่ะ เป็นเพราะคุณแท้ๆ” ฉันยิ้มแล้วเริ่มพูดคุยสอบถามอาการเพื่อเริ่มทำการรักษา...

สองชั่วโมงผ่านไป นักกีฬาชาวโรมาเนียคนนั้นดูสดใสขึ้นมาก อาการบาดเจ็บหายไปเป็นปลิดทิ้ง โซเฟียให้นักกีฬากลับไปก่อน แล้วกระซิบบอกฉันว่าขอ ‘แบบพิเศษ’ ทำเอาท้องน้อยฉันปั่นป่วนไปหมด

“คุณนี่มีของดีไม่น้อยเลยนะ...” โซเฟียหอบหายใจแรง ทิ้งตัวลงกองกับพื้นด้วยความหมดแรง

“รีบกลับเถอะค่ะ ฉันยังไม่ได้กินข้าวเลย”

“จริงด้วยสินะ”

เมื่อฟ้ามืดลง ฉันกับหวานก็มานั่งทานปิ้งย่างอยู่ที่ลานหินกว้าง โดยมีโมกับส้มตามมาสมทบทีหลัง พวกเธอขอบคุณฉันมากที่ให้ทั้งงานและที่อยู่ ทำให้ปีใหม่นี้มีเงินกลับบ้านและมีเงินซื้อของส่วนตัว เงินเดือนที่ได้รวมๆ เกือบสามหมื่นบาท นอกจากงานประชาสัมพันธ์แล้ว พวกเธอยังเป็นนางแบบโฆษณาให้บริษัทน้าพรด้วย ส่วนหวานส่วนใหญ่จะช่วยฉันบริหารโรงแรม ดีที่มีพวกเสี่ยวอี้มาเสริม ทำให้งานสบายขึ้นเยอะ

“เจ๊คะ พวกเราไม่มีอะไรจะตอบแทนเลย...”

“ส้มว่า... พวกเรา...”

ฉันหน้าแดงก่ำ มองผ่านเสื้อตัวบางของส้มจนเห็นบราลูกไม้สีดำข้างใน “ส้ม... ใจเย็นๆ นะ”

สามสาวรวมหัวกันโทรไปหาน้าพรซึ่งเป็นเจ้านาย คุยกันไม่นานก็รีบทานข้าวแล้วช่วยกันเก็บของไปล้าง ใช่! คืนนั้นทำเอาฉันขาอ่อนจนแทบเดินไม่ได้ กว่าจะรู้ตัวก็กลายเป็นเหยื่อของสาวๆ ทั้งสามคนไปเสียแล้ว ฉันนอนหมดแรงหลังจากเจอ ‘ของเล่น’ ของพวกเธอที่จัดหนักไม่ยอมหยุดมือ เริ่มสงสัยแล้วว่าฉันพลาดตรงไหน ทำไมถึงโดนรุมนวดแบบ ‘พิเศษ’ ขนาดนี้...

เช้า วันพุธ หลังจากเสร็จภารกิจส่วนตัว ฉันก็มานั่งตรวจงานต่อเติมที่คืบหน้าไปมาก ห้องพักเสร็จสมบูรณ์หมดแล้ว เหลือเพียงการจัดวางอุปกรณ์และเดินระบบไฟฟ้ากับระบบอากาศเท่านั้น

“เหมย” ฉันหันไปมองน้าพรที่พักนี้เริ่มเรียกชื่อฉันแปลกไป

“ผัวมีอะไรให้เมียช่วยคะ?”

แค่กๆ! หวานถึงกับสำลักน้ำเมื่อได้ยินฉันพูดแบบนั้น

“อย่าเล่นสิ”

“ก็ได้ค่ะ มีอะไรเหรอคะ”

“น้าจะให้ลูกสาวย้ายจากกรุงเทพฯ มาอยู่ที่นี่ด้วย เรื่องเรียนกับการรับส่งฝากหลานดูแลด้วยนะ” ฉันถึงกับพูดไม่ออก รู้แค่ว่าลูกสาวน้าพรกำลังจะจบมัธยมต้น เป็นหลานสาวที่ฉันแทบไม่เคยเจอหน้าเลย

“แล้วน้าจะไปไหนล่ะคะ”

น้าพรเดินเข้ามาใกล้ฉัน “เมียช่วยผัวดูแลหน่อยไม่ได้เหรอคะ พอดีผัวต้องออกไปทำงานข้างนอกน่ะ”

หวานตาเหลือก ทุบอกตัวเองอย่างแรงราวกับจะบอกว่า ‘นี่พวกเจ๊เล่นอะไรกันเนี่ย!’

ฉันตอบตกลงแล้วคว้าคอน้าพรลงมาจูบโชว์จนคนแถวนั้นพากันเบือนหน้าหนี

“คุณเหมยคะ...” ฉันผละออกแล้วเห็นครูแพทเดินเข้ามาพร้อมกลุ่มนักเรียน

“ค่ะครูแพท”

“พรุ่งนี้พวกเราจะกลับกันแล้ว แพทอยากให้นักเรียนที่เป็นนักกีฬาเทนนิสของโรงเรียนได้มีโอกาสลองแข่งกับนักกีฬาอาชีพดูจะได้ไหมคะ”

ฉันมองกลุ่มเด็กนักเรียนในชุดลำลอง ดูน่ารักสมวัย “ครูมีแผนจะส่งน้องๆ ลงแข่งรายการใหญ่เหรอคะ?”

ครูแพทพยักหน้า ฉันจึงโทรหาอเล็กซ์ให้มาคุยกันที่ห้องทำงาน เพราะดูแล้วคนที่มีฝีมือและรู้น้ำหนักมือดีที่สุดก็น่าจะเป็นสาวผิวแทนชาวอเมริกันคนนี้แหละ

“เหมย มีอะไรให้ฉันช่วยเหรอ”

“ฉันอยากให้คุณช่วยจัดโปรแกรมซ้อมให้เด็กกลุ่มนี้หน่อยได้ไหมคะ” อเล็กซ์มองเด็กๆ อยู่พักใหญ่ก่อนจะพยักหน้า “ตกลงค่ะ”

ตกเย็น การแข่งขันนัดมิตรภาพเล็กๆ ก็เริ่มขึ้น ฉันคิดว่าแค่เล่นกันสนุกๆ แต่ที่ไหนได้ ฝั่งนักกีฬาอาชีพจัดเต็มจนเด็กๆ ทำแต้มแทบไม่ได้เลย

“โดนกดแต้มซะหมดรูปเลยนะ” ฉันมองดูเด็กสาวที่นั่งหมดแรงอยู่ข้างสนาม “เอาล่ะทุกคน มานั่งรวมกันตรงนี้หน่อย”

“พวกน้องๆ แพ้วันนี้ไม่ต้องกังวลว่าตัวเองไม่เก่งนะ คนพวกนี้เขามีประสบการณ์มากกว่าเท่านั้นเอง อย่าเพิ่งรีบร้อนจนเกินไป รู้ไหมทำไมพวกเขาถึงไม่ผ่อนแรงให้เลย?” ทุกคนส่ายหัว บางคนถึงกับแอบปาดน้ำตา

“เพราะการสอนที่ดีที่สุดคือการไม่ผ่อนแรง ต้องใส่ให้เต็มที่เพื่อให้เราได้รู้ขีดจำกัดและรูปแบบของตัวเอง อย่าได้น้อยใจไปเลยนะ ขอแค่มีโอกาสได้แข่งและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปเรื่อยๆ พวกน้องจะเก่งขึ้นแน่นอน”

ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะร่วมกันถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระลึกและจัดงานเลี้ยงอำลากระชับมิตร

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ ฤทธิ์สุรา หรืออะไร เลือดลมของฉันปั่นป่วนหนักจนเลือดกำเดาไหลออกมา ดีที่เหลือแค่ครูแพทที่นั่งอยู่เป็นเพื่อน ฉันมองเธอด้วยลมหายใจที่ติดขัด “คุณมะ...เหมย” ครูแพทสะดุ้งเมื่อไปสัมผัสโดนอะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงขาสั้นของฉัน

“ครูแพทคะ เหมยขอโทษ...”

ครูแพทกลืนน้ำลายอึกใหญ่จนฉันได้ยิน เธอรีบประคองฉันกลับเข้าห้องนอนชั้นบน ฉันตื่นตัวเต็มที่จนเริ่มคุมไม่อยู่แล้ว ครูแพทที่ใจอ่อนและเห็นว่าฉันดูแลพวกเธอเป็นอย่างดีจึงตัดสินใจช่วย... ดูเหมือนครูสาวตัวเล็กผิวขาวจากทางเหนือคนนี้จะมีความชำนาญไม่น้อยเลยทีเดียว เสียงของเธอนั้น ไพเราะเสนาะหู จนฉันแทบกลั้นอารมณ์ไว้ไม่ไหว

ยามเช้ามาเยือน เราสองคนยังคงนอนกอดกันไม่ห่าง กลิ่นกายของเธอหอมละมุนเป็นเอกลักษณ์ไปทุกส่วน ริมฝีปากก็หวานฉ่ำจนอดใจไม่ไหว

“ฉันขออีกรอบนะ...”

“แพทไม่ว่าอะไรค่ะ ถ้าคุณเหมย...” ครูแพทหน้าแดงอย่างน่ารัก “ถ้าคุณเหมยจะแวะไปเยี่ยมแพทบ้าง”

“ค่ะ เหมยสัญญา”

ฉันรสจูบและชิมความหวานในยามเช้า ฟังเสียงดรุณีขับร้องลำนำในเช้าอันสดใส เชยชมยอดปทุมชมพูคู่นั้น สองนารีเล่นน้ำขับขานจังหวะรัก ฝากความทรงจำไว้ในวันที่ต้องจากลา...

ฉันโบกมือลาครูแพทที่เดินทางกลับไปพร้อมคณะ “เอาล่ะ เรายังมีงานต้องทำอีกเยอะ”