ตรวนรักร้ายท่านประธานมาดนิ่ง

ตรวนรักร้ายท่านประธานมาดนิ่ง

last update最後更新 : 2025-08-07
作者:  นกขมิ้นขาว連載中
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
評分不足
15章節
619閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

รักทรมาน

CEO

เข้าใจผิด

เพียงขวัญสาวน้อยที่เกือบต้องขายตัวเพื่อหาเงินมารักษาแม่ที่ป่วย แต่โชคชะตาก็พลิกผันเธอรู้เรื่องชาติกำเนิดของตัวเองแท้ที่จริงเธอมีพ่อเป็นถึงเจ้าของบริษัทใหญ่โต แต่แล้วโชคชะตาหรือพรมลิขิตทำให้เธอต้องแต่งงานกับขุนเขาหนุ่มหล่อมาดเข้มผู้ไม่เคยเชื่อมั่นในความรัก เขาและเธอจะประครองรักครั้งนี้ได้หรือไม่

查看更多

第 1 章

บทที่1

「監督、今回のドキュメンタリー撮影へのお招き、喜んでお受けします」

「よかった!水谷さん、ずっとこの時を待ってたんだよ!」

電話の向こうから弾むような声が返ってくる。監督の嬉しそうな口ぶりが、そのまま空気を伝って部屋に広がっていくようだった。

「準備期間は一ヶ月あるからさ。国内の友人たちにもこの喜びを分かち合っていいよ。一ヶ月後、現地での再会を楽しみにしてる」

「はい、私も楽しみにしています」

電話を切った水谷葵(みずたに あおい)は、しばし受話器を見つめたまま、監督の言葉を心の中で反芻した。

この喜びを真っ先に伝えたいと思った人は、もう今の私の気持ちなんて、きっと興味もないだろう。

そのとき、部屋のドアの外から男の声が聞こえてきた。松本哲也(まつもと てつや)の声だ。使用人たちに指示を出している。「元・葵の部屋」だった場所に、新しい家具を運び入れるようにと。

今は、そこは清水麻美(しみず まみ)の部屋になっていた。

昨日、海外のドキュメンタリー監督から連絡があり、面接に合格したこと、そして今後一年間アメリカでの撮影に参加することが決まったと知らされた。

葵は喜びに震えた。けれど、哲也と離れるのが寂しくて、彼が帰ってきたら相談して決めようと思っていた。

だが、哲也が帰宅したその日、彼の隣には見知らぬ女性がいた。

何かを訊ねる間もなく、哲也は急いで紹介した。

「妹の清水麻美だ」

その時の彼の表情は、今までに見たことがないほど柔らかく、そして「妹」という言葉を口にする彼の視線は、麻美を情熱的に見つめていた。

麻美はいたずらっぽく笑いながら哲也の腕を軽く小突き、それから葵に向き直った。

「彼のいい加減な紹介、真に受けないでね。私たち、ただのご近所同士。子どもの頃から一緒に育っただけなの」

その瞬間、葵の笑みは唇の端で凍りついた。

こんな顔、哲也が見せたことあった?

どんなに面白い話をしても、どれほど大げさにリアクションをとっても、彼の顔には微笑みすら浮かばなかった。せいぜい、頭を軽く撫でながら「お前の気持ちはわかってる。無理しなくていい」と、そっと言ってくれるだけだった。

冷静で、感情を表に出さない人だと思っていた。けれど、違ったのだ。

彼は、笑うことができる人だった。ただ、その相手が麻美だったというだけ。

視線を麻美に向けた葵の胸に、懐かしさと得体の知れない違和感が一気に押し寄せる。

哲也と麻美は、隣同士で笑いながら昔話に花を咲かせていた。子ども時代の思い出を語るその声は、まるで親密さを証明するかのようだった。

そして、突然、葵の全身が硬直した。

麻美の顔。その顔を、どこかで見た記憶が蘇った。

ふと視線を傍らの鏡に向ける。鏡に映る自分と麻美の顔は、まるで実の姉妹のように似ていた。とりわけ眉と目の形が、驚くほど瓜二つだった。

息が止まった。

頭の中で、過去四年間の記憶がフィルムのように自動再生を始める。

哲也との出会いは、あるホテルの非常階段だった。養護施設を追い出されて三年目。学歴もなければ、特別なスキルもない。唯一頼りにしていた友人の紹介で受けた映画のオーディションも、申込金として払った十万円が戻ることなく不合格となり、希望は完全に潰えた。

現実に完全に打ちのめされた葵が、オーディション会場のホテルの非常階段で泣き崩れていた。そこで哲也が現れた。

ハンカチを差し出しながら、「何かお困りですか?」と優しく声をかけてくれた。

その一言は、溺れる寸前で掴んだ命綱のようだった。みっともない姿も、捨てたはずのプライドも構わず、葵は涙ながらに彼に二万円を借りた。

哲也は黙って彼女の涙を拭き、豪華な食事を奢り、さらに二十万円を差し出した。

「この程度、俺にとっては大した額じゃないから」

そう言われても、葵は借用書を書いた。

その後、夢を捨て、昼と夜、二つのアルバイトを掛け持ちして節約し、二十万円を貯めた。そして哲也に連絡した。

返済を終えたとき、哲也は静かに尋ねた。

「俺の彼女になってくれないか?」

後に、なぜそんなことを言ったのかと訊ねた葵に、哲也は「お前の頑張りと誠実さに惹かれたんだ」と答えた。

けれど今、麻美を目の前にして、葵はようやく真実に気づいた。

彼女と麻美は、あまりに似ていた。眉も、目も。

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
15 章節
บทที่1
เพียงขวัญ สาวน้อยวัย 19 ปี เธอเป็นผู้หญิงที่จัดว่าสวยผิวขาวสะอาดสะอ้าน ตาโต ริมฝีปากอวบอิ่มเป็นสีชมพู หุ่นสวยทุกอย่างที่รวมเป็นเธอมันช่างดูเพอร์เฟคชะทุกอย่าง ถึงแม้ว่าเธอจะเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะยากจนเธออาศัยอยู่กับแม่เพียงลำพังโดยเธอไม่เคยรู้เลยว่าพ่อของเธอเป็นใคร แม่บอกเพียงว่าพ่อกับแม่เลิกรากันไปตั้งแต่ตอนที่เธอยังเด็กมาก และเธอเองก็ไม่เคยถามเราะทุกครั้งพูดถึงพ่อแม่จะมีสีหน้าที่เศร้าเธอจึงไม่เคยที่จะถามเกี่ยวกับเรื่องพ่ออีกเลยเพราะเธอกลัวจะทำให้แม่ไม่สบายใจ เพียงขวัญจึงอาศัยอยู่กับแม่เพียงลำพังสองคน มาลีแม่ของเธอมีอาชีพเป็นช่างเย็บผ้าซึ่งฝีมือการเย็บผ้าของแม่ถือว่าเป็นมืออาชีพเพราะแม่เคยเป็นช่างตัดเย็บในห้องเสื้อชื่อดังมาก่อนแต่หลังจากที่ได้เลิกลากับพ่อแม่ก็ได้ลาออกจากงานและพาเธอย้ายมาอยู่บ้านเช่าแห่งนี้ เธออาศัยอยู่กับแม่ที่บ้านเช่าไม้สองชั้นหลังเล็กนี้ตั้งแต่เด็กจนโตเท่าที่จำความได้ แม่รับจ้างเย็บผ้าอยู่ที่บ้านพอให้มีรายได้อยู่บ้างถึงไม่มากแต่ก็สามาถที่จะส่งเสียให้เธอเรียนได้จนจบชั้นมัธยมและตอนนี้เธอกำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐบาลแห่งหนึ่ง“แม่คะ แม่ค่ะ” เสียงหวานของเพียงขวั
閱讀更多
บทที่2
“เพียงขวัญ เพียงขวัญ ทางนี้จ้า”มะนาวหรือเจ้มะนาวที่ใครๆในคลับแห่งนี้เรียกกันหล่อนเป็นผู้จัดการของคลับแห่งนี้หรือจะเรียกตรงๆก็เป็นแม่เล้าคอยหาเด็กสาวๆให้กับเหล่าอาเสียหรือคนมีตังค์ที่มาเที่ยวหาความสนุกนั่นเองเพียงขวัญเมื่อได้ยินเสียงเธอเรียกก็เดินไปตามเสียงเรียกนั้น“สวัสดีค่ะพี่มะนาว นี่ค่ะชุดของพี่ที่เอาไปตัดไว้แม่บอกให้ขวัญเอามาส่งค่ะ”“ขอบใจจ๊ะขวัญ นี่จ๊ะเงินฝากบอกแม่ด้วยนะว่าว่างๆพี่จะแวะไปอุดหนุนอีก อ๋อขวัญเรื่องงานพิเศษที่เธอถามพี่ตกลงว่ายังอยากทำอยู่ไหม”“ขอบคุณพี่มะนาวมากนะค่ะที่ช่วยหางานให้ขวัญเรื่องหางานพิเศษคือตอนนี้ขวัญได้งานแล้วค่ะ เป็นงานเกี่ยวกับการแสดงโชว์ใต้น้ำตามอควาเรียมค่ะ งั้นขวัญขอตัวกลับก่อนนะค่ะพี่มะนาว” เพียงขวัญขอตัวกลับ เธอรู้สึกเหมือนมีคนจ่องมองเธออยู่ หญิงสาวได้มองสำรวจไปรอบๆภายในห้องที่มีแสงไฟสลัวซึ่งเปิดเพลงเสียงดังมีทั้งชายและหญิงนั่งดื่มกินนัวเนียกันอยู่หลายคู่ ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็แต่งตัวชะผู้หญิงอย่างเธอมองแล้วยังต้องกลืนน้ำลายเลย จากนั้นเพียงขวัญก็หันหลังก้าวออกจากประตูคลับไปโดยมีสายตาของใครอีกคนที่จ้องมองลงมาที่เธอ เจ๊มะนาวมองดูหญิงสาวตรงหน้าที่เดินออก
閱讀更多
บทที่3
ห้างสรรพสินค้าขุนเขาห้างสรรพสินค้าชื่อดังของตะกูลลิ้มวัฒนกูลทุกคนกำลังวุ่นในการเตรียมงานเปิดตัวอควาเรียมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไทยตูด ตูด.... เสียงสายเรียกเข้า“คุณลินดาเข้ามาหาผมหน่อย” ขุุนเขาเรียกเลขาสาวเข้ามาพบในห้องทำงาน“ค่ะท่านประธาน”เสียงลูกบิดประตูเปิดออกลินดาเดินเข้าไปหาท่านประธานหนุ่มหล่อ ขุนเขาที่นั่งอยู่โต๊ะทำงานหรูได้เงยหน้ามองเลขาสาวตรงหน้า“เตรียมงานไปถึงไหนแล้วครับตอนนี้ ผมหวังว่าทุกอย่างคงเรียบร้อยดีนะ ”“ค่ะท่านประธานทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ และเรื่องการแสดงโชว์ทางเราได้ติดต่อไปเรียบร้อยแล้วค่ะซึ่งเป็นทีมแสดงโชว์ที่เป็นเบอร์หนึ่งของเมืองไทยเลยค่ะรับรองว่างานนี้ผู้เข้าชมต้องตื่นตาตื่นใจกับการแสดงโชว์ครั้งนี้แน่นอนค่ะ”“ดี แล้วเรื่องการเข้าชมละวันเปิดงานผมอยากให้ทางเราให้เข้าชมฟรีนะไม่ต้องเก็บเงิน อ๋อและถ้าการแสดงโชว์ครั้งนี้ยอดเยี่ยมอย่างที่คุณว่าจริงคุณก็จัดการติดต่อให้พวกเขามาทำการแสดงโชว์ที่อควาเรียมของเราประจำได้เลยนะ”“ค่ะท่านประธาน”“คุณออกไปเตรียมงานเถอะแล้วอย่าให้มีอะไรผิดพลาดหละ” ลินดารับคำสั่งจากเจ้านายหนุ่มเสร็จก็เดินออกจากห้องไปคลืน..คลืน...ขุนเขามองเสียงโ
閱讀更多
บทที่4
หลังจากขุนเขากล่าวเปิดงานเสร็จทุกคนก็ไปพร้อมกันที่อควาเรี่ยมเพื่อรอชมการแสดงโซว์ในวันนี้โดยเฉพราะเด็กๆที่ต่างมาเฝ้ารอเจอนางเงือก และในวินาที่ต่อมาก็ได้ยินเสียงเด็กๆและทุกคนในงานต่างส่งเสียงดังกึกก้องทั่ว อควาเรียมเขามองเห็นเงือก2ตัวกำลังดำผุดดำว่ายโชว์ลีลาพริ้วไหวใต้น้ำ เพียงขวัญเธอโชว์ลีลาเป็นเงือกสาวได้สมจริงมากจากการปรบมือและส่งเสียงชื่นชมของคนดูในอควาเรี่ยม เมื่อโชว์ลีลาการว่ายน้ำของเงือกได้ซักพักทั้ง ณดลและเพียงขวัญก็พากันว่ายน้ำตรงมายังตู้กระจกที่มีคนดูเพื่อที่จะทักทายและใกล้ชิดกับคนดู เพียงขวัญในชุดนางเงือกเธอดูสวยงดงามเหมือนกับนางเงือกที่ออกมาจากเทพนิยายเลยส่วนณดลก็หล่อและดูดีในชุดเงือกเช่นกัน และระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังทักทายผู้ชมและถ่ายรูปกับคนดูอยู่นั่นเอง ขุนเขาซึ่งกับลังจะเดินหันกลับก็ต้องหยุดชะงักเมื่อสายตาของเขาได้เห็นหน้าเงือกสาวที่ตอนนี้กำลังโบกมือทักทายคนดูอยู่ เหมือนมีเวทมนต์บางอย่างเขาจ้องมองมาที่เงือกสาวตาไม่กระพริบและขาสองข้างของเขาก็ก้าวเดินตรงไปยังตู้กระจกเขาจ้องมองอยู่อย่างนั้นไม่ละสายตาไปไหนเธอนั้นเองในที่สุดเขาก็เจอเธอแล้วผู้หญิงคนนั้นคนที่ใส่เสื้อยืดกางเกง
閱讀更多
บทที่5
“มึงรีบกลับมานะโว้ย...มึงอย่าเสือกหนีกับก่อนอีกหล่ะ”ขุนเขาไม่ตอบแต่เขาเปิดประตูแล้วเดินออกจากห้องไปทั้งที่จริงแล้วห้องนำ้ชั้นบนสำหรับห้องวีไอพีก็มีแต่ชายหนุ่มกลับลงมาชั้นล่างแทนระหว่างที่เพียงขวัญเดินมาเข้าห้องน้ำเสียงเพลงค่อนข้างดัง ผู้คนมากหน้าหลายตาทั้งดื่มทั้งเต้นนัวเนียกันอย่างเมามันเธอมองดูคนเหล่านั้นแต่ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่นักเธอเดินฝ่ากลุ่มคนเหล่านั้นเลี่ยงเดินตรงไปเข้าห้องน้ำระหว่างทางเดินไปห้องน้ำหมับ...หมับ มือใหญ่คว้ากำเข้าที่ข้อมือเล็กขาวของหญิงสาวดึงอย่างแรงจนคนตัวเล็กต้องเซหันกลับมามอง“ว่าไงจ๊ะน้องสาวคนสวยไปต่อกับพี่ไหมจ๊ะ”ชายหนุ่มหน้าตาเจ้าชู้จับที่แขนของเพียงขวัญสายตาที่มองมายังเธอทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยดี“ปล่อยค่ะ ฉันไม่รู้จักคุณ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”เพียงขวัญพยายามดึงมือออกจากผู้ชายตรงหน้าแต่ยิ่งเธอพยายามดึงมือออกชายตรงหน้ายิ่งจับแขนเธอไว้แน่นกว่าเดิม“อย่าทำเป็นเล่นตัวเลยน่าน้องสาวจะเอาเท่าไหร่เดียวพี่จ่ายไม่อั้นแค่ทำให้พี่มีความสุขก็พอ”“ปล่อยนะฉันบอกให้ปล่อยไอ้บ้า... ฉันไม่รู้จักแก”เธอพยายามดิ้นสุดแรงในขณะที่ไอ้ผู้ชายคนนั้นกำลังจะดึงเธอเข้าไปกอดผลัวะ... เสียงกำป
閱讀更多
บทที่6
"ออ.....คือ.....คือ....ที่สำคัญเธอยังไม่มีแฟนคับนาย โสด...โสด..คับบบบนาย"ต้นพูดทะเล่นท่าทางยิ้มยียวนกวนตีนผู้เป็นนายเหมือนกับรู้ใจนายหนุ่มเขาไม่เคยเห็นเจ้านายสนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลยขุนเขายิ้มอย่างพอใจความรู้สึกหงุดหงิดที่อยู่ในใจเมื่อสักครู่คลายลงไปทันที"แต่มีเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งครับนายคือว่าตอนนี้แม่ของเธอกำลังป่วยแต่ว่าเธอไม่รู้เพราะแม่เธอไม่ยอมบอกกลัวลูกสาวจะเสียใจ""ป่วย..ป่วยเป็นอะไรวะถึงไม่ยอมบอกลูกสาว""แม่ของเธอป่วยเป็นเนื้องอกในสมองคับ เธอไม่ยอมบอกลูกสาวเพราะกลัวลูกสาวจะเสียใจและต้องลำบากหาเงินมาจ่ายค่ารักษาพยาบาล "ขุนเขาฟังในสิ่งที่ลูกน้องคนสนิทรายงานพร้อมกับมีความคิดเกิดขึ้นมากมายกับเรื่องราวของหญิงสาวที่เขาได้รับฟังตื่นเช้าเพียงขวัญแต่งตัวเตรียมไปมหาลัยพอลงมาถึงชั้นล่างของบ้านกลิ่นหอมของอาหารก็ลอยมาเข้าจมูกของเธอ เมื่อมองไปเห็นแม่กำลังทำกับข้าวอยู่ในครัว "แม่ค่ะ วันนี้แม่ทำอะไรทานค่ะหอมเชียว""ลงมาแล้วเหรอลูกมาๆ แม่ทำกลับข้าวเสร็จพอดีเลยลูก มีแต่ของชอบของลูกทั้งนั้นเลยมาๆกินเสร็จแล้วจะได้ไปเรียนเดี่ยวสายลูก""ค่ะแม่ แม่น่ารักที่สุดเลยค่ะเอาไว้ขวัญจะตั้งใจเรียนรีบเ
閱讀更多
บทที่7
"แม่ แม่ค่ะ แม่ฟื้นแล้ว" เพียงขวัญพูดทั้งน้ำตา"แม่ไม่สบายทำไมแม่ไม่ยอมบอกขวัญค่ะ""แม่ไม่เป็นไรหลอกลูกแม่แค่เป็นลมเอง""แม่อย่าโกหกขวัญเลยค่ะคุณหมอบอกขวัญหมดแล้ว แม่ค่ะแม่ต้องรักษานะค่ะแม่จะได้อยู่กับขวัญนานๆ"มาลีมองหน้าลูกสาวด้วยสายตาที่ตื้นตันเธอไม่อยากให้ลูกลำบากเพราะเธอ"แต่ค่ารักษามันแพงนะลูกเราไม่มีเงิน จะเอาเงินมาจากไหนตั้งมายมาย ขวัญไม่ต้องห่วงแม่นะลูกแม่ไม่เป็นไรหลอก""แม่ไม่ต้องห่วงนะค่ะงานพิเศษที่ขวัญทำอยู่เจ้านายขวัญใจดีมากค่ะแม่ขวัญสามารถเบิงเงินมาใช้ก่อนได้เดียวหัวหน้าจะหักเงินในส่วนที่ขวัญจะได้เองแม่ไม่ต้องห่วงนะค่ะ เดียวพรุ่งนี้ขวัญจะเข้าไปคุยกับหัวหน้า แม่ไม่ต้องกังวลเรื่องค่ารักษานะค่ะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของขวัญเอง แม่ต้องพักผ่อนให้เยอะๆนะค่ะ" เพียงขวัญพูดเสียงใสพร้อมกับรอยยิ้มเพื่อทำให้แม่รู้สึกสบายใจและไม่ต้องกังวนเพียงขวัญกลับบ้านไปเก็บเสื้อผ้าเพื่อที่จะมานอนเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาลระหว่างที่เธอกำลังนั่งคิดอะไรอยู่เธอก็มองไปเห็นถุงกระดาษมันเป็นถุงใส่เสื้อของลูกค้าที่แม่ตัดเสร็จแล้วมีชื่อติดที่ถุง "เจ้มะนาว" มีความคิดบางอย่างเกิดขึ้นบนหัวของหญิงสาวเธอหยิงถุงกระดาษแล
閱讀更多
บทที่8
เพียงขวัญเปิดประตูห้องเข้ามาก็เจอแม่ที่นั่งเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนกำลังใช้ความคิดบางอย่าง ขนาดเธอเดินเข้ามาในห้องแม่ยังไม่รู้สึกตัว ผู้หญิงที่เข้ามาหาแม่และกลับออกไปเธอมาหาแม่ทำไม แม่ไม่มีเพื่อนหรือมีญาติที่ไหนเท่าที่เธอจำความได้แม่ไม่เคยเล่าให้เธอฟังเลย เพียงขวัญเดินมาหยุดที่เตียงของผู้เป็นแม่เธอมองดูแม่ด้วยความสงสารเธอเอื้อมมือมาจับที่มือของแม่มาลีสะดุ้งรู้สึกตัวตื่นจากความคิดที่มากมายเกิดขึ้นในหัวของเธอ หันมามองหน้าลูกสาวอันเป็นที่รัก"มาถึงตั้งแต่เมื่อไรลูก""ขวัญพึ่งเข้ามาค่ะ แม่ค่ะวันนี้เป็นไงบ้างค่ะ" "แม่ไม่เป็นไรแล้วลูก"มาลีพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนเหนื่อย"ใครมาเยี่ยมแม่เหรอค่ะ ขวัญไม่เคยเห็นหน้าเลยผู้หญิงคนเมื่อกี้ที่่เดินออกไป""มานั่งลงก่อนลูกแม่มีเรื่องสำคัญจะบอกขวัญลูก"มาลีเธอไม้รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดีเธอไม่เคยพูดกับเพียงขวัญเรื่องพ่อให้ลูกรู้เลยว่าพ่อของเธอเป็นใครเพราะมาลีไม่อยากพูดถึงเรื่องในอดีตที่ผ่านมาอีก ในอดีตมาลีเป็นพนักงานช่างตัดเสื้อในห้องเสื้อหรูแห่งหนึ่งซึ่งลูกค้าที่มาสั่งตัดส่วนใหญ่ก็เป็นคนมีเงินมีฐานะ มาลีได้พบกับคุณวิโรจน์พ่อของเพียงขวัญในวันที
閱讀更多
บทที่9
"เชิญครับคุณหนูคุณท่านรอคุณหนูอยู่ด้านใน"เพียงขวัญสายตามองบ้านหลังใหญ่ข้างหน้าเธอมันช่างเหมือนกับความฝันเธอไม่อยากจะชื่อเลยว่านี้คือเรื่องจริง เธอไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้ชีวิตของเธอจะเปลี่ยนไปอย่างไรบ้าง"เชิญค่ะคุณหนู คุณท่านรอคุณหนูอยู่ค่ะ"แม่บ้านเก่าแ่กของบ้านเอ๋ยปากเรียกเธอีกครั้งหลังจากทีเห็นเธอยืนนิ่งไม่ยอมเดิน เพียงขวัญตื่นจากภวังค์หันไปมองเสียงพูดเธอจำผู้หญิงคนนี้ได้คนที่เธอเจอที่โรงพยาบาลนั่นเองเพียงขวัญยกมือไหว้พร้อมกับส่งยิ้มให้"คุณหนูไม่ต้องไหว้ป้าหลอกค่ะ ป้าเป็นแค่คนใช้เท่านั้น""ไม่เป็นไรค่ะป้า ขวัญอายุน้อยสมควรแล้วค่ะที่ต้องทำความเคารพผู้ใหญ่"ป้าหม่อมแม่บ้านที่รับใช้ตระกูลอัครเดชมาเป็นเวลานานตั้งแต่เป็นสาวจนตอนนี้เข้าวัยเกษียรแล้วแต่ก็ยังคงอยู่ดูแลบ้านหลังนี้ไม่ยอมไปไหน เธอมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความชื่นชมและเอ็นดูนอกจากหน้าตาสะสวยแล้วกิริยามารยาทก็น่ารักมาลีเลี้ยงลูกสาวคนนี้ได้ดีมากทีเดียวแตกต่างจากคุณหนูอีกคนของบ้านเธอยังจำได้ดีวันนั้นคุณพิศมัยบังคับให้คุณวิโรจน์แต่งงานกับคุณเพ็ญศรีเพราะไม่ชอบสุมาลีแม่ของเพียงขวัญเพราะเธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาไม่มีฐานะทางบ้านที่คู่ควรก
閱讀更多
บทที่10
"กูว่าช่วงนี้มึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษหวะ" ไมเคิ้ลถามเพื่อนเพราะเขารู้สึกแปลกๆ"ก็ไม่มีอะไรกูก็เหมือนเดิม""ไม่จริงมัง..มีเรื่องอะไรรึเปล่าที่กูยังไม่รู้หรือตกข่าวบอกกูมาชะดีๆ"ขุนเขานึกถึงคำพูดของเขากับแม่เมื่อหลายวันก่อน"แม่กับพ่อก็อายุมากแล้วไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้อุ้มหลานเหมือนคนอื่นๆเขาไหม ถ้าลูกไม่ชอบหนูวิภา ลูกก็หาผู้หญิงที่ถูกใจซักคนมาแต่งงานด้วยแม่กับพ่อจะได้อุ้มหลานชะที ""ถ้าผมบอกคุณแม่ว่าตอนนี้ผมเจอผู้หญิงที่ถูกใจแล้วหละคุณแม่จะไปสู่ขอให้ผมได้ไหมครับ""จริงหรือลูกใครกันลูกสาวบ้านไหนบอกแม่มาซิลูก"คุณสุดามีสีหน้าตื่นเต้น"ลูกสาวคนโตของคุณวิโรจน์ อัครเดชกับภรรยาเก่าเธอชื่อเพียงขวัญครับ ผมอยากแต่งงานกับเธอถ้าไม่ใช่เธอผมก็ไม่แต่งงานกับใครทั้งนั้น" คำพูดที่มุ่งมั่นมั่นคงและแฝงไว้ด้วยต้องได้เท่านั้น"ลูกสาวคนโตของคุณวิโรจน์แม่เหมือนจะเคยเจอครั้งหนึ่งตอนที่เธอไปออกงานกับคุณวิโรจน์เธอก็สวยน่ารักดีนะ แต่ว่าลูกเคยเจอและคุยกันเหรอ""เปล่าครับผมก็แค่เคยเจอเธอและเคยคุยกันครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว..." ขุนเขาบอกกับผู้เป็นแม่"อ้าว...แล้วแบบนี้ลูกสองคนยังไม่รู้จักกันเลยแล้วจะให้แม่ไปขอแล้วถ้าเกิดท
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status