ตอนที่ 26 วิกฤตราชบัลลังก์

เมฆทมิฬก้อนใหญ่เคลื่อนตัวเข้าบดบังแสงสุริยันยามบ่ายจนผืนฟ้าเหนือมหานครต้าหมิงมืดครึ้ม ลมหนาวหวีดหวิวหอบเอาไอเย็นเยือกพัดผ่านกำแพงศิลาสีแดงชาดของพระราชวังต้องห้าม สัญญาณแห่งกลียุคและการผลัดแผ่นดินกำลังคืบคลานเข้ามาพร้อมกับแผนการขั้นเด็ดขาดของฝั่งตำหนักคุนหนิง...

ยามนี้ ‘ฮองเฮา’ และ ‘เสนาบดีเว่ย’ มิอาจนิ่งนอนใจได้อีกต่อไป หลังจากแผนการจัดฉากมลทินในงานเลี้ยงหลวงล้มเหลวเพราะความผิดพลาดของเว่ยลี่ฮวา พวกนางจึงตัดสินใจใช้ ‘โอสถพิษเร่งเร้าประสาท’ ขนานรุนแรงที่สุดกรอกใส่ปากโอรสสวรรค์ หวังส่งผลให้อาการพระประชวรทรุดหนักจนเกิดจริตฟั่นเฟือนถึงขีดสุด เพื่อบีบคั้นให้ทรงลงพระปรมาภิไธยในราชโองการสละราชบัลลังก์อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

“ไปตามตัวองค์ชายรองมาบัดนี้! บอกว่ากาลเวลาแห่งการเปลี่ยนแผ่นดินมาถึงแล้ว!”

ฮองเฮาตวาดสั่งขันทีคนสนิทด้วยกระแสเสียงเฉียบขาด นัยน์ตาคู่งามฉายแววทะเยอทะยานอันบ้าคลั่ง

ข้ารับใช้รับคำสั่งลนลาน ควบม้าเร็วออกจากวังตรงดิ่งไปยังหอนางโลมอันดับหนึ่งย่านท้ายตลาดหลวง ยามนั้น ‘องค์ชายรอง จูอวี่เฉิน’ กำลังประทับนั่งร่ำสุรานารีแดงท่ามกลางเหล่านางโลมโฉมสะคราญ ทว่าจิตใจกลับเหม่อลอยคิดคำนึงถึงแต่ดวงหน้างดงามและสติปัญญาอันเลิศล้ำของเสิ่นเมี่ยวหลิงตลอดเวลา ทันทีที่ได้รับสารลับประทับตราพญาหงส์จากพระมารดา นัยน์ตาเรียวยาวดุจพญาหงส์ของเจ้าชายหนุ่มก็วูบไหวฉายประกายเหี้ยมเกรียม พระองค์สะบัดฉลองพระองค์ลุกขึ้นยืน รีบก้าวเท้าออกจากหอนางโลมอย่างรวดเร็ว โดยมี ‘เหลยจวิน’ องครักษ์คู่ใจคอยควบม้าศึกตามประกบขนาบข้าง รุดหน้ามุ่งตรงเข้าสู่พระราชวังหลวงในทันทีเพื่อเตรียมรับไม้ต่อหมากกระดานสุดท้าย

.

.

อีกด้านหนึ่ง...

ณ ตำหนักลับที่พำนักของเสิ่นเมี่ยวหลิง...

บรรยากาศภายในห้องพักยังคงเต็มไปด้วยความเงียบสงบอันน่าอึดอัด ตลอดทั้งวันมานี้ ‘จูเซวียนหรง’ พยายามส่งของกำนัลล้ำค่าหรูหรามากมายเพื่อหวังจะงอนง้อและชดเชยความผิดพลาดในคืนพิษราคะ ไม่ว่าจะเป็นผ้าไหมทอมือจากซูโจว ปิ่นปักผมหยกขาวสลักลายวิจิตร หรือแม้กระทั่งผลไม้รสเลิศจากแดนใต้ ทว่าสิ่งของเหล่านั้นกลับถูกวางกองทิ้งไว้ที่มุมห้องอย่างไร้ค่า มัสยาในร่างเสิ่นเมี่ยวหลิงมิได้เหลือบสายตามองเลยแม้แต่เสี้ยวอึดใจ

ทว่าหลังจากผ่านพ้นความโศกเศร้าฟูมฟายมาหนึ่งวันเต็ม สมองอันชาญฉลาดของสาวไทยสู้ชีวิตก็เริ่มทำใจได้และดึงสติกลับมาเกือบเต็มร้อย

‘เครียดไปร้องไห้ไปก็ไม่ได้ความซิงคืนมาหรอกยัยมัสเอ๊ย! ตอนนี้ต้องเอาชีวิตรอดและหาทางกลับบ้านให้ได้ก่อน ปล่อยให้ตัวเองจมความทุกข์ในยุคโบราณเฮงซวยนี่มีแต่จะนอนรอวันโดนเช็กบิล!’

มัสยานั่งกอดอกอยู่บนตั่งไม้ นัยน์ตากลมโตจดจ้องมองดูแบบร่างวิศวกรรมชลประทานและโครงสร้างฝายกั้นน้ำที่ยังคงค้างคาอยู่ ในหัวคิดคำนวณวางแผนอย่างจริงจังที่จะสร้างฝายนี้ให้สำเร็จเพื่อหมดพันธะสัญญา...

และในทางกลับกัน...จากการคอยเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้าทหารเกราะเหล็กที่วิ่งวุ่นอยู่นอกจวน ประกอบกับข่าวลือที่ ‘เสี่ยวหลาน’ คอยนำมารายงานเกี่ยวกับอาการคลั่งของฮ่องเต้และการเคลื่อนไหวของตระกูลเว่ย มัสยาเริ่มเข้าใจและประมวลผลเหตุการณ์ในวังหลวงได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

“อืม...วังหลวงระส่ำระสาย ขุนนางแบ่งพรรคแบ่งพวก ฮ่องเต้โดนวางยาพิษจนสติฟั่นเฟือน ขันทีใหญ่ร่วมมือกับฮองเฮาเตรียมก่อกบฏผลัดแผ่นดิน...”

มัสยาพึมพำกับตัวเองพลางเอามือลูบคาง นัยน์ตากลมโตทอประกายแวววับ

“ช่างเหมือนพล็อตซีรีส์จีนโบราณฟอร์มยักษ์เรื่อง ‘บัลลังก์เลือดมังกร’ ที่ฉันชอบดูแก้เครียดตอนตกงานไม่มีผิดเพี้ยนเลยแฮะ! บทแบบนี้ เดาทางง่ายยิ่งกว่าข้อสอบปลายภาคโบราณคดีซะอีก!”

เสี่ยวหลานที่กำลังยืนปรนนิบัติอยู่ข้างๆ ยิ้มเจื่อน ท่าทางวิตกกังวลใจยิ่งนัก

“คุณหนูเสิ่นเจ้าคะ...ท่านยังจะยิ้มได้อีกหรือเจ้าคะ ยามนี้ฝ่าบาทอาการหนักหนาสาหัส หากฝั่งฮองเฮาบังคับให้ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชย์สำเร็จ องค์ชายรองจะได้ขึ้นครองบัลลังก์ และเมื่อถึงเวลานั้น...ทั้งองค์รัชทายาทและพวกเราทุกคนในจวนลับนี้ คงต้องถูกสั่งกวาดล้างหัวหลุดจากบ่าเป็นแน่แท้นะเจ้าคะ!”

มัสยาหลุดหัวเราะหึๆ ในลำคอ ท่าทางดื้อรั้นแก่นแก้วกลับคืนมาจนเสี่ยวหลานเริ่มใจชื้น

“โถ่...เสี่ยวหลานพี่สาวคนดี เรื่องแค่นี้ไม่เห็นจะยากตรงไหนเลยในเมื่อเรารู้แผนการล่วงหน้า! ในซีรีส์น่ะ ตัวร้ายมันจะชนะก็ต่อเมื่อองค์รัชทายาทซื่อบื้อเกินไปต่างหาก แต่ยามนี้ในเมื่อมันเป็นแผนการของฮองเฮาที่พยายามจะก่อกบฏด้วยการเข้าหาฮ่องเต้ที่ไร้สติ...กลยุทธ์แก้เกมส์แบบง่ายๆ และเด็ดขาดที่สุดก็คือ ‘การตัดไฟตั้งแต่ต้นลม’ ไงล่ะ!”

“ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม? หมายความว่าเยี่ยงไรหรือเจ้าคะคุณหนู?” เสี่ยวหลานอ้าปากค้าง ขมวดคิ้วมึนงงคำศัพท์อนาคต

“ก็หมายความว่า...”

มัสยาลุกขึ้นยืน ยืดอกอย่างสง่างาม แววตาฉายประกายความฉลาดหลักแหลมชนิดหาตัวจับยาก

“ในเมื่อฮองเฮาจะส่งคนเข้าไปมอมยาและบังคับบีบคั้นฮ่องเต้...ทางฝั่งองค์รัชทายาทก็แค่ต้องสั่งการให้ ‘กองกำลังองครักษ์พิเศษฝีมือดี’ หรือพวกพี่เจี้ยนพี่หมิงอวี่ บุกเข้ายึดพื้นที่และอารักขาพระตำหนักบรรทมของฮ่องเต้เอาไว้ให้แน่นหนาขั้นสุดยอด! ประกาศอาญาสิทธิ์ห้ามมิให้ข้ารับใช้หน้าไหน หรือแม้กระทั่งองค์ฮองเฮาเข้าใกล้ฮ่องเต้ได้โดยเด็ดขาด ยกเว้นเพียงแค่องค์รัชทายาทและหมอหลวงส่วนพระองค์เท่านั้น!”

เสี่ยวหลานนิ่งฟังตาโต เมี่ยวหลิงขยับเดินหน้าพลางอธิบายต่ออย่างฉะฉานสไตล์ยอดนักคิดแผนการ

“และในขณะเดียวกันที่องครักษ์คุมตัวฮ่องเต้ไว้...ก็ให้องค์รัชทายาทส่งเทียบเชิญระดมเสนาบดีและขุนนางฝ่ายต่างๆ โดยเฉพาะฝั่งตงฉินผู้จงรักภักดีอย่างท่านเสนาบดีหวัง ให้เปิดประชุมหารือด่วนที่สุดในท้องพระโรงใหญ่กลางดึก เพื่อออกประกาศ ‘ราชโองการอุ้มชูแผ่นดิน’ แต่งตั้งแต่งตั้งให้องค์รัชทายาทขึ้นสำเร็จราชการแทนและสถาปนาเป็นฮ่องเต้องค์ต่อไปอย่างถูกต้องตามกฎมณเฑียรบาลทันที โดยอ้างเหตุผลเรื่องพระวรกายของฝ่าบาทที่ไม่เอื้ออำนวย...คราวนี้แหละ ต่อให้ฮองเฮาจะถือใบสละราชสมบัติปลอมอยู่ในมือ ก็จะกลายเป็นกบฏชั่วช้าที่ไม่มีความชอบธรรมทางการเมืองทันที! ดิ้นไม่หลุดแน่ๆ!”

คำอธิบายอันฉะฉาน แผนการทหารและการเมืองที่แยบยล ซับซ้อน ทว่าเฉียบขาดและลงตัวที่สุดราวกับพลิกฝ่ามือ ทำเอาเสี่ยวหลานสาวใช้โบราณถึงกับยืนนิ่งอึ้ง นัยน์ตาเบิกกว้างฉายประกายชื่นชมระคนศรัทธาในความเก่งกาจเหนือนุษย์ของคุณหนูเสิ่นผู้นี้เป็นอย่างมาก

‘คุณหนูเสิ่น...นางมิใช่สตรีวิกลจริต แต่อัจฉริยภาพของนางช่างน่าทึ่งและน่าหวาดกลัวยิ่งนัก หากองค์รัชทายาทได้ฟังแผนการนี้ บัลลังก์มังกรแห่งต้าหมิงย่อมต้องมั่นคงดุจภูผาเหล็กแน่แท้!’

สาวใช้คิดในใจด้วยความปลาบปลื้มยินดี โดยที่มัสยายังคงยืนกอดอกทำหน้ามุ่ยนึกถึงไอ้คนบ้าอำนาจที่ขโมยจูบและขืนใจเธออย่างเคียดแค้นไม่หาย!

................................