Masukลิลลี่ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเสียงระบบกลไกบางอย่างในหัวที่ดังขึ้น [ติ๊ด! ยินดีต้อนรับโฮสต์เข้าสู่ระบบบุปผารัญจวน ภารกิจแรก: ปรนนิบัติท่านแม่ทัพเซียวจวินเหยียนในคืนเข้าหอ รางวัล: 500 แต้มชีวิต หากล้มเหลว: วิญญาณจะสลายไปทันที] "เดี๋ยวนะ... ปรนนิบัติแบบไหน?" เธอพึมพำกับตัวเอง แต่ยังไม่ทันขาดคำ ประตูห้องก็ถูกผลักออกอย่างแรง ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำสนิทก้าวเข้ามา กลิ่นอายสังหารและกลิ่นเหล้าแรงๆ แผ่ออกมาจากตัวเขา เซียวจวินเหยียน จ้องมองสตรีบนเตียงด้วยสายตาคมกริบดุจเหยี่ยว เขาคว้าหมับเข้าที่ลำคอระหงของเธอแล้วกดลงกับหมอนนุ่ม "เจ้าคิดว่าการเอาตัวเข้าแลก จะช่วยให้ตระกูลมู่อยู่รอดได้งั้นหรือ?" เสียงทุ้มต่ำพร่ามัวข้างใบหู ทำเอาลิลลี่ในร่างมู่หลานฮวาสั่นสะท้าน [คำเตือน: ค่าความต้องการของเป้าหมายพุ่งสูงขึ้น โฮสต์โปรดเริ่มการเก็บแต้ม ณ บัดนี้] คำเตือน! นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักผู้ใหญ่เรท18+
Lihat lebih banyakThe first prayer my temple received came from my dead mother.
The second came from a woman bleeding through a paramedic jacket, dragging six children behind her while corpses crawled after them in the rain.
The third nearly killed us all.
But I did not know any of that when I walked into Crane Alley with a debt notice in my pocket and my grandfather's keys cutting into my palm.
I was twenty-four, broke, and one missed rent payment away from sleeping in my car.
The lawyer had said it gently.
Sign for the old temple tonight, or the city seizes it by morning.
He forgot to mention the city was already dying.
The debt notice had my grandfather's name on the first line and mine on the second, as if the dead could forward bills.
I almost turned around twice before reaching the temple. Once when a bus rolled past the mouth of the alley with nobody driving it. Again when a woman in a raincoat stood under a dead streetlamp and asked me if I had seen her teeth.
Los Angeles had become that kind of city.
Still, paperwork had a gravity even the apocalypse respected. If I did not sign, Crane Alley would become another boarded-up lot with a municipal warning sticker on the door. Grandpa Lu would have hated that. He had survived landlords, immigration forms, unpaid taxes, and my father's silence. Losing to a city clerk after death felt rude.
So I went in.
Black rain had been falling over Los Angeles for seven days. It turned the sky the color of old bruises, killed the grid, emptied the freeways, and brought the dead up from subway tunnels with river mud in their mouths.
People stopped mocking prayer after the fifth night.
By the seventh, they were praying to anything that answered.
Crane Alley sat behind a burned pharmacy and a noodle shop with no noodles left to sell. The temple at the end looked smaller than I remembered, squeezed between brick walls, red doors chained, signboard split through the middle.
CITY GOD TEMPLE.
Grandpa Lu used to bring me here when I was a kid.
He would light incense, smack my hand if I pointed at the statue, and tell me the same thing every time.
If the dead call your name, Chen, make them show you a warrant.
I had laughed then.
I was not laughing when the lock opened by itself.
Inside, the temple smelled of dust, cold ash, and pennies held too long in a closed fist.
The main hall had been stripped bare except for a cracked statue in an official robe. One stone hand held a tablet. The other pointed down, ordering the earth to stay buried.
At the statue's feet sat a brass incense burner.
It should have been empty.
It was beating like a heart.
I touched it.
The bronze bit my palm.
Blood slid over the rim and sank into the metal.
[Incense detected.]
The voice rang inside my skull.
I staggered back and hit the offering table hard enough to send a cracked bowl rolling across the floor.
[Temple Authority: dormant.]
[Candidate identified: Lu Chen.]
[Bloodline verified.]
I stared at the words burning in the air.
No phone screen. No projector. No power in half the city.
"Absolutely not," I said.
Outside, something scratched the temple doors.
One slow drag of nails across wood.
Then another.
"Chen," a woman whispered from the alley. "Open the door."
My mouth went dry.
I knew that voice.
My mother had been dead for nine years.
The statue's cracked eyes opened.
[First prayer pending.]
The chain on the door snapped.
And my mother's voice began to laugh.
เซียวจวินเหยียนวางลิลลี่ลงบนกองฟางที่พูนสูงและนุ่มสบายพอดีตัว เขามองใบหน้าสวยหวานที่กำลังแดงก่ำจากฤทธิ์อารมณ์ คลอเคลียด้วยแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาผ่านช่องว่างบนหลังคา ราวกับเทพธิดาที่ตกลงมาจากสรวงสวรรค์"เจ้าอยากให้ข้าขี่เจ้าราวกับม้าศึกงั้นหรือ?" เขาถามเสียงพร่า มือหนาจัดการกระชากผ้าแพรบางเบาที่ลิลลี่สวมอยู่ออกจนขาดวิ่น เผยให้เห็นเรือนร่างขาวผ่องที่เปล่งประกายในความมืดมิด"เจ้าค่ะ... ข้าอยากให้ท่านควบข้าให้หนักกว่าม้าตัวไหนๆ ที่ท่านเคยขี่มา" ลิลลี่กระซิบบอกอย่างยั่วยวน ดวงตาของเธอลุกวาวด้วยความกระหายที่ถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุด เธอโน้มคอเขาลงมาบดจูบอย่างบ้าคลั่ง มือเรียวสวยกระชากเสื้อผ้าของเขาออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและแรงราคะที่กำลังปะทุเซียวจวินเหยียนไม่รอช้า เขาจับลิลลี่คว่ำหน้าลงกับกองฟางที่นุ่มและมีกลิ่นหญ้าเฉพาะตัว เขาโถมกายเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างรุนแรงและป่าเถื่อนโดยไม่ให้เธอได้ตั้งตัว! ความใหญ่โตที่พุ่งทะลวงเข้ามาในคราวเดียวทำให้ลิลลี่ถึงกับจุก แต่ความเจ็บนั้นกลับถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วทั้งร่างตับ! ตับ! ตับ!เสียงเนื้อกระ
ลิลลี่แอบมองเห็น "ค่าความคลั่งรัก" ในแถบระบบที่พุ่งทะลุปรอท พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนแต้มที่รัวเหมือนกลองรบ เธอรู้ว่าจังหวะนี้แหละที่จะเปลี่ยนจาก "นักโทษ" กลายเป็น "นายหญิง" ของจวนนี้อย่างเต็มตัว"ท่านแม่ทัพ... ฮึก... อย่าร้องเลยเจ้าค่ะ" ลิลลี่พยายามเค้นเสียงที่แผ่วเบาที่สุด มือที่สั่นเทาเอื้อมไปเช็ดน้ำตาบนใบหน้าคมเข้ม "ข้าแค่อยากรู้... ว่าในหัวใจของท่าน... เคยมีที่ว่างให้ผู้หญิงเลวๆ อย่างข้าบ้างไหม...""มี! มีสิ! มู่หลานฮวา ข้ามันโง่เองที่ปากแข็ง ข้ามันโง่ที่ยอมให้ความแค้นบังตา!" เซียวจวินเหยียนกอดร่างบางไว้แน่นจนอกแกร่งของเขาสั่นสะท้าน "ใครก็ได้! ตามหมอหลวงมาเดี๋ยวนี้! ถ้าหากนางเป็นอะไรไป ข้าจะบั่นคอพวกเจ้าให้หมด!"ลิลลี่ลอบยิ้มในใจ "อีระบบ ดูสิ ผู้ชายพอจะเสียของรักไปจริงๆ ถึงได้รู้สำนึก" [ ติ๊ด! ติ๊ด! ตรวจพบค่าความรักที่แท้จริง... รับแต้มเพิ่ม 20,000 แต้ม! ] [ แต้มสะสมปัจจุบัน: 68,100 / 100,000 ]"ถ้าข้าไม่รอด... ท่านช่วยรับปากข้าสักเรื่องได้ไหมเจ้าค่ะ?" ลิลลี่แกล้งกระอักเลือดออกมาเล็กน้อย ซึ่งจริงๆ เป็นผลจากยาพิษที่เริ่มทำพิษจริงๆ แล้ว "อย่าลงโทษคนตระกูลมู่... และอย่าให้ใครมา
"อื้มมมม... มู่หลานฮวา... เจ้ามันนังปีศาจจิ้งจอก... อ๊าาาา" เซียวจวินเหยียนครางต่ำ เขาซุกหน้าลงกับทรวงอกอวบอิ่ม ดูดเม้มน้ำตาเทียนที่แข็งตัวอยู่บนผิวเนียนอย่างหิวกระหายลิลลี่หลับตาพริ้มรับทุกสัมผัสที่เขามอบให้ แม้มันจะเต็มไปด้วยความรุนแรงแต่นี่แหละคือสิ่งที่เธอโหยหามาตลอดชีวิตในร่างสาวออฟฟิศจืดชืด เธอเร่งเร้าให้เขาเข้าหาให้ลึกขึ้น แรงขึ้น จนกระทั่งความเสียวซ่านพุ่งแตะขอบสวรรค์*[ ติ๊ด! ภารกิจ 'กู้แต้มในคุกมืด' สำเร็จต่อเนื่อง... รับแต้มเพิ่ม 10,000 แต้ม! ] [ แต้มสะสมปัจจุบัน: 40,100 / 100,000 ]ในจังหวะที่เซียวจวินเหยียนกำลังจะปลดปล่อย เขากลับชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นรอยแผลเก่าๆ บนแผ่นหลังของลิลลี่ที่เกิดจากการถูกทหารลากมาคุก แววตาที่ดุดันวูบไหวไปครู่หนึ่งด้วยความรู้สึกผิด... แต่ราคะที่พุ่งพ่านกลับชนะทุกสิ่ง เขาเร่งจังหวะสุดท้ายจนร่างหนากระตุกเกร็ง ฉีดพ่นความร้อนแรงเข้าไปในตัวเธอจนล้นปรี่เขาลดมือที่ถือโซ่ลง ทำให้ร่างของลิลลี่ทรุดลงไปนั่งกับพื้นฟางอย่างหมดแรง เซียวจวินเหยียนมองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา"นอนในนี้ไปซะ... พรุ่งนี้ข้าจะมาจัดการกับเจ้าต่อ"เขาก้าวออกจากห้องข
ในขณะที่ลิลลี่กำลังนอนยิ้มกริ่มอย่างพอใจกับแต้มเจ็ดหมื่นกว่าในมือ และความรู้สึกอุ่นวาบจากหยดน้ำตาของแม่ทัพเซียวที่ยังติดอยู่ที่หัวไหล่ จู่ๆ ประตูห้องนอนใหญ่ก็ถูกถีบออกอย่างแรง!ปัง!"ท่านพี่! ท่านทำอะไรลงไปเจ้าคะ!" เสียงแหลมสูงขององค์หญิงเจินอี้ดังลั่น นางไม่ได้มาคนเดียว แต่มาพร้อมกับ 'ราชโองการ' ในมือและเหล่าทหารองครักษ์หลวง "นังปีศาจคนนี้มันใช้มนต์ดำยั่วยวนท่าน! ข้าตรวจพบผงราคะในกาเหล้าของท่านพี่!"เซียวจวินเหยียนที่กำลังตกอยู่ในห้วงอารมณ์อ่อนไหวสะดุ้งสุดตัว เขาผลักลิลลี่ออกจากอ้อมกอดทันที แววตาที่เคยสั่นไหวด้วยความรักเมื่อครู่ กลับกลายเป็นความเย็นชาและเกลียดชังยิ่งกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า"มู่หลานฮวา... เจ้ากล้าใช้ยากับข้าเชียวหรือ?" เขาคำราม เสียงนั้นมันน่ากลัวจนลิลลี่ตัวสั่น“ไม่ใช่นะเจ้าคะ ข้าโดนใส่ร้าย”ลิลลี่ยกมือขึ้นปฏิเสธเป็นพัลวันแต่ไร้ผลเพราะเธอแอบวางยาเป็นตัวช่วยจริง ๆ ‘ให้ตายเถอะ ไม่น่าเลย!’[ ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! ตรวจพบการใช้ตัวช่วยผิดกฎร้ายแรง (ผงราคะจากแต้มระบบ) ] [ ระบบลงโทษ: หักแต้มชีวิต 50,000 แต้มทันที! ข้อหาโกงภารกิจ ] [ แต้มสะสมปัจจุบัน: 25,100 / 100,000 ]"เชี่ยยย











