ทะลุมิติมาเป็นจ้าวดวงใจทรราช

“อืม อ่าส์”

เสียงครางดังออกมาใกล้ๆ กับใบหูของจ้าวหม่านฟางนางจึงลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย และกำลังเพ่งมองไปยังต้นตอของเสียงเงาตะคุ่มดำๆ กำลังคร่อมรางของนางอยู่

“อื้อ อ่าส์”

แต่เสียงครางยิ่งดังขึ้นมาเรื่อยๆ จนจ้าวหม่านฟางต้องขยี้ตาอีกรอบ แต่ทำไมร่างกายของนางเหมือนกำลังโดนล่วงล้ำเข้ามาจนนางได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันอย่างชัดเจน และแรงกระแทกทำให้นางรู้กำลังร่วมรักกันอยู่

“กรี๊ดดดด ออกไป” จ้าวหม่านฟางกรีดร้องออกมาตอนนี้นางกำลังร่วมรักกับหยางเพ่ยตงหรือที่ใครต่างพากันรู้จักดีเขาคือชินอ๋องผู้ที่โหดเหี้ยมฆ่าคนได้เหมือนผักเหมือนปลาและได้รับฉายาว่าอ๋องทรราช

“อยู่นิ่งๆ อ่าส์” หยางเพ่ยตงจับตัวนางไว้แน่นตอนนี้ทั้งสองกำลังเชื่อมประสานกันอยู่จะให้ดึงออกมาตอนนี้ เขาขอยอมตายดีกว่า

“ออกไปจากตัวข้า”

“เจ้าเป็นพระชายาจงทำหน้าที่เสีย” หยางเพ่ยตงไม่ฟังเสียงห้ามของนางเขาอัดกระแทกแท่งหยกเข้ามาจนใบหน้าของนางเปื้อนด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาจากหางตา

เหมือนร่างกายจะปริแต่ถึงแม้ในความเป็นจริงจ้าวหม่านฟางจะเคยใช้ชีวิตในโลกปัจจุบันแต่ก็ไม่เคยมีคนรักหรือเคยหลับนอนกับชายคนไหนมาก่อนจนหญิงสาวทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของคุณหนูสามจ้าวหม่านฟางที่มีใบหน้าและชื่อเหมือนกับหญิงสาว

“จ้าวหม่านฟาง ข้ารู้สึกดีเหลือเกิน ซี้ด”

เสียงครางยังคงดังออกมาจากปากของท่านอ๋องเม็ดเหงื่อผุดไหลออกมาตามไรผม ดวงตานิ่งมองประสานสายตากับนางอย่างลึกซึ้ง

หยางเพ่ยตงมองไปที่ผิวขาวผ่องดุจหิมะตัดกับเส้นผมดำสนิทราวกับน้ำหมึก ดวงตาเย็นชาและดูแคลนเหมือนผงธุลีสุดท้ายสตรีก็พ่ายแพ้แก่บุรุษ

“ฮึก ฮือ อ๊ะ”

“เจ้าร้องไห้ไปไยสุดท้ายก็ต้องเป็นที่ระบายอารมณ์ให้ข้าอยู่ดี อย่าคิดจะต่อต้านข้า”

ปึก! ปึก! ปึก!

ยิ่งนางร้องไห้ออกมาเขายิ่งอัดกระแทกแก่นกายเข้าไปอย่างแรง เขาเกลียดที่สุดคือน้ำตาของสตรีโดยเฉพาะจ้าวหม่านฟาง การร่วมรักครั้งนี้จึงเป็นไปอย่างหยาบกร้านและรุนแรง

“ซี้ดดดด ข้าจะเอาเจ้าจนฟ้าสร่าง” ด้วยฤกษ์ยาปลุกกำหนดที่เขาดื่มเข้าไปทำให้คืนนี้เขาต้องร่วมรักกับนาง รู้ว่านางยังบริสุทธิ์แต่ก็อดที่จะรุนแรงไม่ได้

“ข้าเกลียดเจ้า อื้อออ”

“หากเจ้าพูดคำนี้อีกข้าจะตัดลิ้นเจ้าเสีย!”

เดิมที่คนที่ต้องแต่งงานกับเขาคือพี่สาวคนโตของจ้าวหม่านฟาง แต่นางนั้นปฏิเสธทำให้ท่านอ๋องรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมากที่รู้ว่านางได้มอบกายให้บุรุษคนอื่นไปแล้ว สุดท้ายเขาก็ได้จ้าวหม่านฟางมาเป็นพระชายานางทั้งอ่อนแอ และเจ้าน้ำตากลัวเขาจนขึ้นสมอง

“อึก บะ เบาๆ เพคะหม่อมฉันเจ็บ”

“ซี้ดดด เจ้ารู้ไหมยิ่งเจ้าเจ็บข้ายิ่งพอใจ”

พรึบ!

“อ๊ะ อ่าส์” จ้าวหม่านฟางครางออกมาเมื่อเขาพลิกตัวนางให้นอนคว่ำและแทงแท่งหยกเข้ามาในคราเดียวความเจ็บแสบและจุกทำให้ต้องกำผ้าห่มไว้แน่น ปฏิเสธไม่ได้ว่านางไม่ได้รังเกียจสัมผัสของหยางเพ่ยตง

“ครางออกมาอีกข้าอยากฟังเสียงของเจ้า” มังกรยักษ์ยังคงกระแทกเข้าออกใบหน้าหล่อเหลาแหงนหน้าขึ้นมองเพดานและครางออกมาอย่างสุขสมในตอนที่กลีบร่องตอดรัดมังกรของเขา

“อ๊ะ อ่าส์ อือ จุก”

จ้าวหม่านฟางครางร้องครางออกพร้อมกับเสียงสะอื้นเบาๆ รูสวาทรับแรงกระแทกจนนางเจ็บแสบไปหมดอ้อนวอนแค่ไหนแต่ หยางเพ่ยตงก็ไม่ยอมหยุด

“ข้าใกล้จะเสร็จแล้ว อ่าส์”

ปึก! ปึก! ปึก!

“อ่าส์ โอ้ว”

หยางเพ่ยตงฉีดน้ำกามเข้าไปในรูสวาทของนางทุกหยาดหยดและเริ่มใหม่อีกครั้ง และอีกครั้งจนนางสลบไปแต่เขาก็ยังไม่อิ่ม ร่างหนาของเขายังคงรังแกนางจนเกือบฟ้าสร่างเขาจึงได้หยุด

หยางเพ่ยตงมองไปที่ใบหน้าของจ้าวหม่านฟางยังคงมีคราบน้ำตาติดอยู่ที่ใบหน้า และมองที่เตียงกว้างที่ยังคงมีเลือดบริสุทธิ์ของนางเลาะเปรอะเปื้อน

“ข้าไม่สงสารเจ้าไม่เลยสักนิด”

หยางเพ่ยตงสั่งให้นางกำนัลนำยาห้ามตั้งครรภ์มาเตรียมไว้ให้นางดื่ม หากจ้าวหม่านฟางตื่นขึ้นมาเมื่อไรให้นางดื่มยาทันทีเพราะเขาไม่ต้องการจะมีลูกกับนาง

“ไปสืบมาใครมันคิดวางยาข้า!” ท่านอ๋องตะคอกเสียงดังด้วยความเคียดแค้นที่พลาดท่าดื่มเหล้าจอกนั้นจนหมด สุดท้ายจ้าวหม่านฟางก็ต้องมารับความกักขฬะของเขา

“พ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง”

“ลากคอมันให้ข้าไม่ว่าจะเป็นสตรีหรือบุรุษก็ตาม”

เขามีสนมมากมายจนแทบจะจำชื่อไม่ได้ต้องมีนางสนมคนใดคนหนึ่งที่คิดจะตั้งครรภ์กับเขา ถึงแม้จะมีนางสนมมากมายแต่ก็ไม่เคยที่จะค้างคืนที่ตำหนักของสนม