Share

บทที่ 9 หย่าไม่ได้

Penulis: BigM00N
last update Tanggal publikasi: 2026-05-13 18:23:37

พอกินข้าวด้วยกันเสร็จแล้วเซี่ยหยางชุนก็ยังเป็นคนที่อาสาล้างจานชามให้เหมือนเดิม หลินเยี่ยนฟางเอ่ยปฏิเสธแต่เขาก็ไม่สนใจเธอจึงทำได้แค่เพียงยิ้มออกมาแล้วเก็บกวาดทำความสะอาดโต๊ะกินข้าว พอไม่มีอะไรให้ทำแล้วเธอก็เข้าไปในห้องเพื่อจัดเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้

“ฉันจะต้มน้ำอาบ เธออยากจะได้น้ำร้อนสักหน่อยไหมฉันจะได้ต้มเผื่อ” เมื่อเขาเดินเข้ามาถามเธอเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็พยักหน้าในทันที

“เอาสิ แต่ไม่ต้องมากนะฉันแค่จะใช้ล้างหน้าและเช็ดตัวเพียงเท่านั้น” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้เขาก็พยักหน้าแล้วเดินออกจากห้องไป หลินเยี่ยนฟางเดินไปเปิดถุงกระดาษที่วันนี้เธอซื้อของสำหรับใช้ดัดแปลงเสื้อผ้าของเธอออกมา เข็ม ด้ายและกรรไกร ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกมันจะยังไม่เพียงพอที่จะช่วยเธอหาเงินให้ตนเองได้ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เสื้อผ้าของเธอดูดีขึ้นมาได้แน่ แล้วเธอจึงได้เดินไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วเลือกเสื้อผ้าที่เธอต้องการแก้ไขออกมา

พอได้ทำเรื่องที่ชอบหลินเยี่ยนฟางก็มักจะลืมเวลาเธอไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ามีคนกำลังยืนจ้องมองเธออยู่ พอเงยหน้าขึ้นมาแล้วเห็นว่าเซี่ยหยางชุนกำลังยืนจ้องมองเธออยู่หลินเยี่ยนฟางก็วางงานในมือลงในทันที

“เธอกำลังทำอะไรอยู่หรือ ทำไมถึงได้ดูมีความสุขได้มากถึงขนาดนี้” เมื่อเขาถามเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็ยิ้มออกมาในทันที

“เอาเสื้อผ้ามาปรับแต่งนิดหน่อย ฉันคิดว่าบางตัวต้องมีการปรับแก้ไขจะได้ดูดีมากขึ้น” เมื่อเธอพูดเช่นนี้เซี่ยหยางชุนก็นิ่วหน้าแล้วก็ถามเธอออกมาตามตรงในทันที

“เมื่อหลายวันก่อนฉันพึ่งจะให้เงินเธอไปไม่ใช่หรือ เงินจำนวนนั้นน่าจะเพียงพอให้เธอนำไปใช้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ได้เลยนะ” เมื่อเขาพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็ส่ายหน้าในทันที

“ไม่จำเป็นต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่หรอก ปรับแต่งแค่นี้ก็ดูสวยขึ้นแล้ว” หลินเยี่ยนฟางพูดพลางชี้ให้เขาดูว่าเธอตัดเย็บช่วงเอวของชุดใหม่ทำให้มีส่วนเว้าส่วนโค้งมากยิ่งขึ้น แต่ดูเหมือนว่าเซี่ยหยางชุนจะไม่ได้ให้ความสนใจกับเสื้อผ้าของเธอแต่เขากลับกำลังให้ความสนใจกับเงินที่พึ่งจะพูดถึงไปมากกว่า

“เงินนั่นไม่อยู่แล้วใช่ไหม” คำถามของขาทำให้หลินเยี่ยนฟางวางเสื้อผ้าลง เงินจำนวนนั้นไม่ต้องไปเสาะหาเธอก็รู้แล้วว่าเจ้าของร่างนี้นำเงินไปให้โจวจินหมิงเรียบร้อยแล้วและตอนนี้ในตัวเธอไม่เหลือเงินติดตัวเลยสักหยวน

“ฉัน...” หลินเยี่ยนฟางตั้งใจว่าจะยอมรับและเอ่ยปากขอโทษเขาแต่เซี่ยหยางชุนกลับทอดถอนใจออกมาแล้วเดินจากไปในทันทีทำให้เธอต้องรีบวางเสื้อผ้าลงแล้วเดินตามเขาไป

“พี่ชุน ฉันขอโทษคราวหน้าฉันจะไม่ทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้อีกแล้ว” เธอพูดออกมาพลางเดินตามเขาไปที่ห้องนอนของเขา แต่สิ่งที่เธอคิดไม่ถึงก็คือเซี่ยหยางชุนจะนำเงินในกระเป๋าของตนเองออกมาแล้วนำมายื่นให้เธอ

“ฉันเองก็หวังว่าเธอจะไม่ทำเช่นนั้นอีก ถึงแม้ว่าจะเป็นเงินจำนวนไม่มาก แต่ฉันก็ไม่สะดวกใจที่จะปล่อยให้เธอนำเงินของฉันไปมอบให้คนอื่นหรอกนะ ถึงแม้ว่าสีเขียวจะดูสวยดีแต่เวลาที่มันอยู่บนหัวคงจะไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่” เขาพูดด้วยสีหน้าอึมครึมทำให้หลินเยี่ยนฟางรีบดันเงินที่เขามอบให้คืนกลับไปให้เขาในทันที

“ขอบคุณมากค่ะที่ให้เงินฉัน แต่เงินนี่คุณเก็บกลับไปเถอะ ต่อไปหากฉันอยากจะได้อะไรฉันจะขอให้คุณซื้อให้ฉันก็แล้วกันนะคะ” หลินเยี่ยนฟางพูดออกมาด้วยความไม่สบายใจ ถึงว่าเธอจะไม่คุ้นชินกับการไม่มีเงินติดตัวแต่เธอก็ไม่สบายใจที่จะนำเงินของเขามาเก็บอยู่กับตัวอีก ยิ่งเคยมีประวัติว่าตัวเธอเคยเอาเงินของเขาไปมอบให้ผู้ชายอื่นด้วยแล้วเธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเงินของเขาเป็นสิ่งที่ไม่ควรจะมาอยู่ในมือของเธอ

“ตราบใดที่เธอยังเป็นภรรยาของฉันอยู่ เงินนี่ก็คือเงินของเธอ แต่ตราบใดที่ไม่ใช่รับรองว่าเธอจะไม่ได้แตะเลยสักเหมาเดียว” คำพูดของเขาทำให้เธอทอดถอนใจออกมา

“ได้ถ้าอย่างนั้นฉันจะรับเอาไว้ วางใจได้ฉันเองก็ไม่ได้คิดว่าการสวมหมวกเขียวให้สามีเป็นเรื่องที่ดี ก่อนหน้านี้ฉันอาจจะทำตัวเหลวไหลไปบ้างแต่วางใจเถอะว่าฉันไม่ใช่คนที่ชั่วร้ายขนาดนั้น” หลินเยี่ยนฟางพูดออกมาอย่างมั่นใจ แม้ว่าเจ้าของร่างเก่าจะทำตัวไม่ดีแต่เมื่อเธอเข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้วเธอตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะไม่ทำตัวไม่ดีแบบเจ้าของร่างเก่าที่เป็นนางร้ายในนิยายอย่างเด็ดขาด

“เธอคิดได้ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี” เซี่ยหยางชุนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะไม่เคยใส่ใจว่าหลินเยี่ยนฟางจะทำตัวไม่ดีหรือว่ากำลังคบหากับใครอยู่ เขาคิดว่าแค่เพียงเขาทดแทนบุญคุณแม่ของเธอด้วยการแต่งงานกับเธอก็ถือว่าการทดแทนบุญคุณของเขาได้จบสิ้นลงแล้ว แต่ตอนนี้เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรไปเมื่อคิดว่าเธอกำลังมีใครอื่นนอกจากเขาแล้วในใจของเขาก็พลันรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องยากที่เขาจะยอมรับได้

“ก่อนน้ำร้อนที่ฉันต้มเอาไว้ให้เธอจะเย็นไปเสียก่อนเธอรีบไปใช้เถอะ หากมัวชักช้ากว่านี้อาจจะเย็นลงได้” ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องพูดก่อนเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็รีบคว้าเอาไว้ เธอขานรับแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องเพื่อเตรียมผ้าขนหนูและของใช้ส่วนตัวในห้องน้ำ หลังจากที่เธอล้างหน้าแปรงฟัน เช็ดเนื้อเช็ดตัวและผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็เดินออกมาจ้องมองหน้าห้องของเซียงหยางชุนอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเขาเข้าห้องนอนปิดประตูห้องลงเรียบร้อยแล้วเธอก็ทอดถอนใจออกมาแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องของตนเอง

‘ตอนนี้บ้านเสิ่นคงยังจะไม่รู้เรื่องของฉัน ช่วงนี้ฉันคงจะต้องอาศัยเงินของเขาไปก่อน เฮ้อ เยี่ยนฟางหนอเยี่ยนฟาง ตอนนี้เธอต้องลดศักดิ์ศรีของเธอลงบ้างรับเงินของเขามาซะแล้วทำให้เงินจำนวนนี้งอกเงยขึ้นมาให้ได้ก็แล้วกัน วันหน้าเธอจะได้ไม่ต้องกังวลใจเรื่องที่ต้องรับเงินจากคนอื่นมาใช้จ่ายอีก’ หลินเยี่ยนฟางคิดอยู่ในใจพลางวางแผนการหาเงินให้กับตนเอง

เท่าที่เนื้อหาในนิยายเขียนเอาไว้ทำให้เธอเข้าใจได้ว่าในยุคก่อนหน้านี้สภาพเศรษฐกิจและสังคมล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเคร่งครัด การทำงานและการจัดสรรทรัพยากรมีลักษณะที่ประชาชนทุกคนมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันในทรัพย์สิน ทุกคนในหมู่บ้านทำงานร่วมกันในหน่วยผลิตและจะได้รับผลตอบแทนเป็นส่วนแบ่งจากการทำงานร่วมกันตอนสิ้นปี ใครทำงานได้มากก็จะได้รับผลตอบแทนมาก ใครทำงานได้น้อยก็จะได้รับผลตอบแทนน้อย ต่อมาในยุคนี้พึ่งจะมีนโยบายแบบกระจายอำนาจ ประชากรในแต่ละพื้นที่ได้รับการจัดสรรให้มีที่ดินเป็นของตนเองเพื่อใช้ในการเกษตรเลี้ยงดูตนเองและครอบครัว

ในช่วงที่เป็นยุคเปลี่ยนผ่านนี้เซี่ยหยางชุนถือว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่ประสบความสำเร็จในหมู่บ้าน ไม่เพียงสามารถเลี้ยงดูตนเองได้ความขยันขันแข็งและรู้จักไขว่คว้าโอกาสในการเปลี่ยนแปลง เขายังทำให้ตนเองกลายเป็นเจ้าของที่ดินหลายผืนอีกทั้งยังสามารถทำให้ตนเองกลายเป็นบุคคลที่ประสบความสำเร็จในการเป็นเกษตรกรอีกด้วย

“ฉันต้องหาเงินจากความเชี่ยวชาญที่มีของฉัน” หลินเยี่ยนฟางพูดออกมาเมื่อคิดได้แล้วว่าตนเองต้องการหาเงินและแน่นอนว่าความเชี่ยวชาญของเธอก็คือการออกแบบเสื้อผ้า

แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอสามารถทำได้ยังคงมีอยู่อย่างจำกัด ไม่เพียงเธอไม่คุ้นชินกับคนที่นี่แต่เธอยังต้องเรียนรู้ว่าในยุคนี้เธอสามารถนำความเชี่ยวชาญของตนเองมาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้อย่างไรบ้าง ดังนั้นความคิดที่ว่าเธอไม่ควรจะหย่าขาดกับเซี่ยหยางชุนก็ยิ่งรุนแรงมากยิ่งขึ้น อย่างน้อยในฐานะสามีคนหนึ่งถือว่าเซี่ยหยางชุนปฏิบัติต่อเธออย่างไม่เลวเลย หากละทิ้งเรื่องความเย็นชาที่เขามอบให้เธอในบางครั้งเรื่องอื่นถือว่าเขาเป็นสามีที่สมบูรณ์แบบมากทีเดียว

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 53 ความสุขตลอดไป (ตอนจบ)

    เซี่ยเหวินเป่าคือเด็กชายตัวน้อยที่เรียนเก่งที่สุดในโรงเรียน ทุกคนในโรงเรียนต่างก็รู้กันทั่วว่าพ่อของเขามีอาชีพเป็นคนเลี้ยงหมู แม่ของเขาคือช่างตัดเสื้อ คุณตาทำงานในโรงงาน คุณยายเป็นคนขายผัก คุณน้าเป็นพนักงานในบริษัทแห่งหนึ่ง สาเหตุที่ทุกคนรู้อย่างละเอียดก็เพราะทุกคนได้อ่านเรียงความเรื่อง “ครอบครัวของฉัน” ที่เซี่ยเหวินเป่าเขียนเรียงความฉบับนี้ทำให้ทุกคนในโรงเรียนต่างพากันซาบซึ้งในความรักความอบอุ่นของครอบครัวที่มีฐานะธรรมดาแต่กลับร่ำรวยความสุขของเซี่ยเหวินเป่า เรียงความเรื่อง “ครอบครัวของฉัน” ที่เซี่ยเหวินเป่าเขียนทำให้เขาได้รับทุนการศึกษาจนถึงระดับชั้นอุดมศึกษาเลยทีเดียวตอนที่เขาได้รับทุนทุกคนที่บ้านต่างก็มีสีหน้าเขียวคล้ำกันไปทั้งบ้าน โดยเฉพาะพ่อของเขาที่รีบมาขอสละสิทธิ์ทุนการศึกษาที่เขาได้รับในทันที โดยบอกกับท่านอธิการว่าที่บ้านของเขามีกำลังทรัพย์เพียงพอที่จะส่งเสียเซี่ยเหวินเป่าเรียนจนจบระดับอุดมศึกษาได้สบาย ขอให้ท่านอธิการมอบทุนการศึกษานี้ให้แก่ผู้ที่มีผลการเรียนดีแต่ที่บ้านไม่มีทุนทรัพย์ดีกว่า ซึ่งการกระทำเช่นนี้ของเซี่ยหยางชุนยิ่งทำให้เซี่ยเหวินเป่าได้รับความชื่นชมจากทุกคนในโรงเ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 52 แค่มองตาก็รู้ใจ

    เมื่อหมดเรื่องของโจวจินหมิงไปแล้วความสัมพันธ์ของเสิ่นชิงหลีและลู่อวิ๋นก็ดีขึ้นตามลำดับ พอหลินเยี่ยนฟางได้รู้ว่าเป็นเสิ่นชิงหลีที่ไปเกลี้ยกล่อมให้บรรดาผู้ปกครองของเด็กสาวที่เคยถูกทั้งโจวจินหมิงและเฉียวเยี่ยนเคยล่อลวงและล่วงละเมิดให้รวมตัวกันไปแจ้งความเพื่อเอาผิดคนชั่วก็อดรู้สึกชื่นชมเสิ่นชิงหลีไม่ได้ หากเป็นไปตามเนื้อหาในนิยายเสิ่นชิงหลีก็คือนางเอกที่อ่อนโยน อ่อนหวานและบอบบาง ทุกการกระทำและทุกความสำเร็จของเธอล้วนได้รับความช่วยเหลือจากพระเอกอย่างลู่อวิ๋นเสมอ หลินเยี่ยนฟางจึงคิดไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะเป็นฝีมือการจัดการของเสิ่นชิงหลีเมื่อเนื้อเรื่องเปลี่ยนไปชีวิตของตัวละครในนิยายก็เปลี่ยนแปลง ตัวร้ายที่กลับตัวกลับใจอย่างหลินเยี่ยนฟางก็ได้มีชีวิตที่ดีมีลูกชายตัวน้อยน่ารักให้เลี้ยงดู ส่วนนางเอกอย่างเสิ่นชิงหลีและพระเอกอย่างลู่อวิ๋นก็ยังคงลงเอยกันด้วยดีดังเดิม พวกเขาได้แต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข บรรดาตัวร้ายทั้งหมดก็ต่างแพ้ภัยตนเองไม่เข้ามาเกะกะระรานในชีวิตของพวกเขาอีกแม้ว่าบทสรุปในตอนท้ายของนิยายจะจบลงไปแล้วแต่หลินเยี่ยนฟางก็ยังคงดำเนินชีวิตต่อไปอย่างปกติสุข เธอและสามีต่างคน

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 51 จัดการภายใต้กฎหมาย

    พอเจ้าหน้าที่เข้ามาในร้านหลินเยี่ยนฟางก็รีบชี้ไปที่เฉียวเหลียน เสวี่ยซิงเหยาและเสวี่ยซิงซินในทันที“คุณตำรวจคะ สามคนนี้เข้ามาหาเรื่องฉันที่ร้านค่ะ” คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้เจ้าหน้าที่รีบเดินตรงเข้าไปหาคนทั้งสามที่หลินเยี่ยนฟางชี้ตัวในทันที“ฉันไม่ได้ตั้งใจมาก่อกวน ก็แค่ตั้งใจจะมาสอบถามถึงเรื่องที่ค้างคาใจเพียงเท่านั้น” เฉียวเหลียนพูดพลางจ้องมองหลินเยี่ยนฟางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแข็งกร้าว“แต่เมื่อครู่นี้เธอเงื้อมือพุ่งเข้ามาโดยมีความตั้งใจจะตบฉันนะ ถ้าฉันไม่ใช้ฝ่าเท้ายันเธอออกป่านนี้ใบหน้าของฉันคงจะมีรอยฝ่ามือของเธอไปแล้ว เรื่องนี้สามีของฉันและคนในร้านก็สามารถช่วยเป็นพยานได้” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้เฉียวเหลียนก็เม้มปากแน่น เพราะตอนนี้ด้านหลังของหลินเยี่ยนฟางและสามีมีพนักงานในร้านออกมายืนจ้องมองสถานการณ์กันหลายคน อีกทั้งพวกเขายังส่งเสียงบอกกับตำรวจด้วยว่าพวกเธอสามคนเข้ามาก่อความวุ่นวายในร้าน“ฉันไม่ได้ตั้งใจก็แค่อารมณ์เพียงชั่ววูบเพียงเท่านั้น คุณตำรวจฉันยังไม่ได้ลงมือทำร้ายใครไม่ถือว่ามีความผิดนะคะ” คำพูดของเฉียวเหลียนทำให้เจ้าหน้าที่ทั้งสองนายพลันส่ายหน้าในทันที“คุณครับแค

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 50 แจ้งจับ

    พอพ้นช่วงสามเดือนแรกไปเซี่ยเหวินเป่าก็ไม่ตื่นขึ้นมากลางดึกบ่อยอีกต่อไปแล้ว พอได้นอนนานขึ้นก็พลันอารมณ์ดีขึ้นทั้งแม่ทั้งลูก หลินเยี่ยนฟางจึงมีเวลาเพียงพอที่จะไปดูแลร้านด้วยตนเอง แน่นอนว่าตอนอยู่ที่ร้านเธอต้องหอบหิ้วลูกชายตัวน้อยไปด้วย ความน่ารักของเขาทำให้ทุกคนในร้านมักจะพากันแวะเวียนมาหยอกล้อเขาตลอดทั้งวัน ซึ่งก็ดูเหมือนว่าเซี่ยเหวินเป่าจะชอบที่นี่มากไม่เพียงไม่งอแงยังยิ้มโชว์เหงือกแดงๆ ให้ผู้คนในร้านได้เห็นเกือบทั้งวันอีกด้วย“ต้าเป่าน้อยหน้าตาอิ่มเอม ดูแค่แวบเดียวก็รู้เลยว่าเป็นคนที่มีอำนาจวาสนา วันหน้าเขาจะต้องมีกินมีใช้ไม่รู้จักหมดแน่” เมื่อป้าซ่งพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็พยักหน้า“พ่อของเขาเลี้ยงหมูปลูกชามากมายขนาดนั้น วันหน้าถ้าไม่เกเรมากจนเกินไปก็คงจะดูแลกิจการของพ่อไปได้ตลอดรอดฝั่ง ถึงอย่างไรของกินก็เป็นหนึ่งในปัจจัยหลักของคนทุกยุคทุกสมัย กิจการที่เกี่ยวข้องกับของกิน เครื่องนุ่งห่มและยารักษาโรค ถ้าไม่ทำตัวเหลวแหลกจนเกินไปจะต้องสามารถใช้หาเลี้ยงตนเองไปได้ตลอดชีวิตอยู่แล้ว” หลินเยี่ยนฟางพูดพลางจ้องมองเซี่ยเหวินเป่าที่ในตอนนี้กำลังหัวเราะจากการหยอกล้อของหลินฮุ่ยและหลินหว่าน“ยังเล

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 49 ความสุข

    พอลู่อวิ๋นเห็นว่าทุกสายตากำลังพุ่งตรงมาที่เขา โดยเฉพาะสายตาของเสิ่นชิงหลีที่เต็มไปด้วยการตัดพ้อและกล่าวหาทำให้เขาต้องรับพูดออกมาเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจของตนเองในทันที“ผมเห็นว่าชิงหลีกำลังไม่สบายใจและกำลังระบายความในใจให้พวกคุณฟัง ก็เลยคิดว่าไม่เข้ามาขัดจังหวะจะดีกว่าเผื่อว่าพวกคุณจะช่วยพูดให้เธอหันมาเข้าใจในตัวผมบ้าง” คำพูดของลู่อวิ๋นทำให้ทุกคนทอดถอนใจออกมา ส่วนเซี่ยหยางชุนก็รีบอธิบายความเข้าใจผิดที่ทุกคนมีต่อเขาในทันที“เยี่ยนฟาง เสวี่ยซิงเหยาแต่งงานกับสามีของเธอก่อนหน้าที่พี่จะพูดคุยเรื่องแต่งงานกับเธอเสียอีก ถ้าพี่ชอบพอกับเขาจริงพี่ก็คงแต่งงานกับเขาไปนานแล้วจะมาแต่งกับเธอทำไม ทั้งที่ตอนนั้นเธอก็ไม่ได้ดีอย่างเช่นตอนนี้เสียหน่อย” เมื่อเซี่ยหยางชุนพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็ส่งเสียงกังขาออกมาในทันที“หืม?”“พี่หมายความว่า ตอนนั้นเธอก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะชอบพี่สักนิด แต่เพราะพี่ไม่มีคนอื่นในใจ อีกทั้งมีใจอยากช่วยคุณแม่หลินแยกเธอกับโจวจินหมิงด้วยก็เลยตอบตกลงแต่งงานกับเธอ อันนี้พี่พูดจากใจจริงเลยนะ” คำพูดของเซี่ยหยางชุนทำให้ทุกคนต่างก็พยักหน้าเป็นทำนองว่าเข้าใจแล้ว“โอ้ต้าเป่า ที่แท้คุณพ่อ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 48 แอบฟัง

    อยู่ๆ เสิ่นชิงหลีที่หายหน้าไปนานก็มาหาที่บ้านหลินเยี่ยนฟางก็หันไปส่งสายตาสอบถามคุณแม่เสิ่นในทันที พอเห็นว่าคุณแม่เสิ่นส่ายหน้าหลินเยี่ยนฟางก็หันไปส่งสายตาสอบถามคุณแม่หลิน พอคุณแม่หลินส่ายหน้าเธอก็กลอกตาขึ้นไปมองด้านบนเพดานในทันที“ต้าเป่าของน้าไม่ได้เจอกันตั้งหลายวันต้าเป่าคิดถึงน้าไหม น้าไม่ได้เจอต้าเป่าตั้งหลายวันคิดถึงต้าเป่ามากเลย” เสิ่นชิงหลีที่กำลังอุ้มเซี่ยเหวินเป่าอยู่พูดกับหลานชายพลางก้มหน้าลงไปหอมแก้มอยู่หลายครั้ง หลินเยี่ยนฟางเองก็คงจะไม่ว่าอะไรถ้าเสิ่นชิงหลีไม่หอมแก้มลูกชายของเธอด้วยใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาเช่นนี้“มีอะไรก็พูดมา ถึงแม้ว่าพี่กับคุณแม่ทั้งสองอาจจะช่วยเธอไม่ได้แต่ก็สามารถรับฟังความในใจของเธอได้ ไม่แน่ว่าขิงแก่ทั้งสองของบ้านเรายังอาจจะสามารถให้คำชี้แนะเธอได้อีกด้วย” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้เสิ่นชิงหลีก็พยักหน้า“ฉันรู้ ฉันรู้ว่าที่นี่ไม่ได้มีขิงแก่แค่สองแต่ยังมีพี่ที่เป็นขิงแก่คนที่สาม วันนี้ฉันก็เลยตั้งใจมาที่นี่อย่างไรเล่า” คำพูดของเสิ่นชิงหลีทำให้คนที่เคยยกตนข่มท่านยัดเยียดตำแหน่งน้องสาวให้เสิ่นชิงหลีถึงกลับต้องกลอกตาขึ้นไปมองด้านบนอีกครั้งในทันที“ต้าเป

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 39 จัดการคน

    ในขณะที่หลินเยี่ยนฟางกำลังซาบซึ้งใจกับความรักของคนเป็นแม่ แต่ทางบ้านเสิ่น เสิ่นชิงหลีกำลังนั่งฟังคำบอกเล่าของพ่อกับแม่ที่เลี้ยงดูเธอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตา เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องที่พ่อและแม่ของเธอกำลังพูดอยู่จะเป็นความจริง“คุณพ่อกับคุณแม่อย่าล้อหนูเล่นอีกเลย หนูทนรับการล้อเล่นเช่นนี้ไม

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 38 แม่

    ตอนที่รถยนต์ของบ้านเสิ่นมาส่งหลินเยี่ยนฟางและคุณแม่หลิน เซี่ยหยางชุนก็มานั่งรออยู่ที่ร้านแล้ว“เกิดอะไรขึ้น คุณนายเสิ่นคนนั้นได้มาสร้างความลำบากใจให้กับคุณอีกหรือเปล่า” คำถามของสามีทำให้หลินเยี่ยนฟางเดินไปหาเขาแล้วพูดกับเขาเสียงเบา“เดี๋ยวกลับไปถึงบ้านแล้วฉันค่อยเล่าให้คุณฟังก็แล้วกันนะคะ” เมื่อหลิ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 37 ลูกสาวตัวจริง

    เสิ่นหลี่หมิงและเหยียนเหม่ยเจียงไม่เคยคิดเลยว่าลูกที่พวกเขาเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดีตลอดระยะเวลายี่สิบปีจะไม่ใช่ลูกของพวกเขา แต่สุดท้ายพวกเขาก็ไม่อาจจะแก้ไขความผิดพลาดที่มันเกิดขึ้นมาแล้วได้ ที่ทำได้ก็มีแค่พยายามทำใจให้ยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นให้ได้เพียงเท่านั้นก่อนหน้าที่จะมาหาหลินเยี่ยนฟาง เหยียนเหม่

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 36 คุณพ่อและคุณแม่เสิ่น

    หลินเยี่ยนฟางรู้ดีอยู่แล้วว่าคุณนายเสิ่นมาที่นี่ทำไม เธอหันไปมองคนงานในร้านที่ออกมาดูพวกเธอพูดคุยกันแล้วก็ทอดถอนใจออกมา ช่วงนี้ร้านของเธอว่าจ้างคนงานเพิ่มอีกหลายคน เธอไม่อยากให้เรื่องการถูกสลับตัวตั้งแต่เด็กของเธอถูกนำไปพูดข้างนอกจึงได้ตัดสินใจเชื้อเชิญคุณนายเสิ่นให้เข้าไปพูดคุยในห้องทำงานส่วนตัวขอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status