ตอนที่ 137 ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก

69 2-2 

             ตอนที่ 137 ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก

            “แม่ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานทุกอย่างก็จะคลี่คลายลงเอง”

            หลินจิงซูกล่าว

            “ลูกมีหนทางช่วยแล้วเหรอจ๊ะ?”

            ติงเสวี่ยเหม่ยจ้องหน้าลูกสาวตาเขม็ง ดวงตาคู่สวยเปี่ยมล้นไปด้วยความคาดหวัง

            “ยังค่ะ…”

            หลินจิงซูไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดีเช่นกัน ท้ายที่สุด ก็ทำได้เพียงถอนหายใจเฮือกยาว ก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้งว่า

            “หนูไม่รู้จะบอกเหตุผลให้แม่ฟังยังไงดี แต่ยังไงซะ เรื่องนี้จะต้องได้รับการแก้ไขอย่างแน่นอน! เอาแบบนี้ก็แล้วกันนะคะ ถ้าแม่อยากอยู่ดูแลคุณตาก็อยู่ไปเถอะค่ะ หลังจากเจรจากับป้าจางเสร็จเมื่อไหร่ หนูจะรีบกลับมาหาทันที”

            “อืม เข้าใจแล้ว” ติงเสวี่ยเหม่ยพยักหน้ารับคำ

            ติงเสวี่ยเหม่ยพาหลินจิงซูไปยืนรอรถสองแถวที่หน้าหมู่บ้านเพื่อต่อไปยังชานเมือง

            ระหว่างรอรถสองแถวที่กำลังแล่นมานั้น สองแม่ลูกก็พูดคุยกันตามประสา

            ทันใดนั้น พวกเธอก็เห็นเด็กกลุ่มหนึ่งวิ่งตัดผ่านหน้าไปด้วยความเร็วสูง เพื่อควบคุมว่าวให้ลอยขึ้นติดลมบน

            “รีบวิ่งเข้าหน่อย! ลมมาเมื่อไหร่ผีเสื้อจะได้บินขึ้นฟ้า!”

            “โอ้! โอ้! บินแล้ว บินแล้ว!”

            หลินจิงซูยืนระบายยิ้มรับฟังเสียงเจี๊ยวจ๊าวของพวกเด็กๆ พร้อมกับเคลื่อนสายตามองดูว่าวรูปผีเสื้อเหล่านั้น ที่กำลังบินทะยานขึ้นฟ้าอย่างอดไม่ได้

            ว่าวผ้าใบหลากสีสันพลิ้วไสวไปตามสายลมเหนือท้องฟ้า ดูราวกับว่าผีเสื้อเหล่านั้นมีชีวิตจริงๆ

            และทันใดนั้นเอง จู่ๆก็มีบทความหนึ่งที่ตัวเธอเองในชีวิตก่อนหน้าเคยอ่านจากอินเตอร์เน็ต ผุดปรากฏขึ้นกลางใจของเธอฉับพลันอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

            ปีกผีเสื้อกระพือหนึ่งครั้งท่ามกลางแม่น้ำอะเมซอน สามารถก่อเกิดพายุไต้ฝุ่นบนผืนแผ่นดินเวอร์จิเนียได้ในเวลาสองสัปดาห์ต่อมา…

            นัยยะแฝงความหมายลึกล้ำแต่ก็ยังชัดเจน เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงไม่ว่าจะเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม แต่นั่นอาจสร้างปรากฏการณ์ที่แตกต่างออกไปอย่างไม่คาดคิดได้!

            ในชาติก่อนหน้า หลังจากที่แม่ของเธอจากโลกนี้ไป หลินจิงซูก็ไม่ได้ติดต่อกับทางฝั่งครอบครัวสกุลติงอีกเลย จะมีก็เพียงผู้เฒ่าติงที่แวะเวียนไปเยี่ยมเยียนเธอที่โรงงานเป็นระยะๆเท่านั้น

            ด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสถานการณ์ภายในบ้านสกุลติงเลย และไม่ทราบเช่นกันว่า โฉนดที่ดินของบ้านหลังนี้เคยถูกนำไปจำนองเพื่อใช้กู้เงิน30,000หยวนหรือไม่?

            หรือหนี้สินจำนวน30,000หยวนก้อนนี้เพิ่งจะเกิดขึ้นในชีวิตนี้? เกิดขึ้นเพราะผลกระทบจากทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก[1] และผลลัพธ์ที่ตามมาอาจหมายถึงหายนะ!

                  เพราะในมุมมองของเธอ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนที่ครอบครัวสกุลติงจะหาเงิน30,000หยวนมาใช้หนี้ได้!

                  และหากเป็นกรณีนั้นจริงๆ การที่เธอตัดสินใจจะออกไปเปิดร้านในตัวเมืองตั้งแต่ตอนนี้จริงๆ นั่นเท่ากับว่าสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้าผู้เฒ่าติงก็คือปากเหว1

                  “ปี๊น! ปี๊น!”

                  เสียงแตรรถสองแถวบีบดัง

                  ติงเสวี่ยเหม่ยไม่ลืมที่จะร้องเตือนหลินจิงซูทิ้งท้ายว่า

                  “ข้าวของเอาไปครบหมดแล้วใช่มั้ยจ๊ะ? ดูให้ดีก่อนขึ้นรถด้วยล่ะ”

                  ทันใดนั้นเอง จู่ๆหลินจิงซูก็รีบส่ายหน้า

                  “แม่ หนูเปลี่ยนใจแล้ว ยังไม่เข้าเมืองตอนนี้ดีกว่า! เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระบางอย่างที่ต้องทำก่อน!”

                  พูดจบเธอก็วางสัมภาระทั้งหมดลง แล้วถามติงเสวี่ยเหม่ยขึ้นทันที

                  “แม่คะ ป้ากับลุงได้บอกรึเปล่าว่า เจ้าหนี้ที่ว่านั่นเป็นใครอยู่ที่ไหน?”

                  ติงเสวี่ยเหม่ยแอบประหลาดใจไม่ได้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้หลินจิงซูไม่มีทีท่าจะสนใจเรื่องโฉนดบ้านเลยด้วยซ้ำไป ทว่าจู่ๆก็นึกสนใจขึ้นมาเฉยๆ

                  ติงเสวี่ยเหม่ยมุ่นขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

                  “ป้ากับลุงของลูกบอกว่า เป็นกลุ่มอิทธิพลที่ใครๆก็ไม่กล้ายุ่มย่ามด้วย ลูกลองหาทางอื่นดูดีกว่า ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตตัวเองเข้าไปเสี่ยงขนาดนั้นเลย”

                  สีหน้าท่าทางของหลินจิงซูเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดจริงจังขึ้นฉับพลันทันทีที่ได้ยิน

                  หรือมันจะเป็นอย่างที่เธอคิดไว้จริงๆ? เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ แตกต่างไปจากชาติที่แล้วของเธอจริงๆงั้นเหรอ?

                  เป็นเพราะผลกระทบจากทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก ทำให้สถานการณ์ใหม่ๆที่หลินจิงซูไม่เคยพบเจอค่อยๆปรากฏขึ้นมา

                  วินาทีนั้น จิตใจของเธอพลันรู้สึกสับสนชั่วขณะ ไม่สามารถเสาะหาวิธีแก้ไขปัญหาในเวลานี้ได้เลย

                  หากเจ้าหนี้ของติงเสวี่ยหยานกับหม่าฟู่เฟิงเป็นกลุ่มมาเฟียผู้มีอิทธิพลใหญ่จริงๆล่ะ?

                  สองคนนั่นจะเป็นตายร้ายดียังไง หลินจิงซูไม่ได้ใส่ใจอยู่แล้ว แต่เรื่องนี้ดันมีผู้เฒ่าติงกับแม่ของเธอเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยนี่สิ!

                  หลินจิงซูถึงกับทรุดตัวลงนั่งอยู่ตรงทางเข้าหน้าหมู่บ้าน ยกสองมือปิดกุมศีรษะอย่างอับจนหนทาง

                  ทว่าทันใดนั้นเอง ก็มีภาพของใครบางคนผุดปรากฏขึ้นภายในใจของเธอโดยไม่ตั้งใจ

                  จู้หยาน

                  ทุกครั้งที่เธอเผชิญพบกับปัญหา หลินจิงซูก็มักจะนึกถึงจู้หยานเป็นอันดับแรก และคาดหวังในคำตอบของเขาที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้อยู่เสมอ

                   

[1] เป็นทฤษฎีที่เกิดขึ้นจากการกระทำเล็กๆ แต่กลับสามารถเปลี่ยนแปลงอนาคตและความเป็นจริงไปสู่ความเป็นไปได้ที่คาดไม่ถึง