LOGINShare
ตอนที่ 138 อย่าโทรมาอีก!
Last Updated:
2026-02-12 14:49:0870 1-2
ตอนที่ 138 อย่าโทรมาอีก!
หลินจิงซูวิ่งปรี่ไปยังส่วนกลางของหมู่บ้าน เพื่อหยอดเหรียญโทรศัพท์ต่อไปหาจู้หยานที่อยู่ห่างไกล
ปลายสายโทรศัพท์ถูกรับขึ้นอย่างรวดเร็ว
หลินจิงซูไม่ทันได้ตระหนักหรือรู้สึกผิดแปลกใดๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ จึงรีบพูดโพล่งออกไปอย่างร้อนรนว่า
“นี่จู้หยาน! ฉันมีเรื่องจะขอให้นายช่วยหน่อย…”
ทว่ายังไม่ทันจะพูดจบดี กลับถูกเสียงที่แสนเย็นชาของผู้หญิงที่อยู่ปลายสายดังแทรกขัดจังหวะขึ้น และพูดอย่างไม่ไยดีว่า
“สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเขาเอง จู้หยานไปโรงพยาบาลเยี่ยมคุณย่าตั้งแต่เช้าแล้ว ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรรึเปล่าค่ะ?”
“เอ่อ…ไม่มีอะไรค่ะ งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ หนูขอวางสายเลยนะคะ”
ชั่วอึดใจก่อนที่หลินจิงซูกำลังจะยกหูห่างออกเพื่อวางสายนั้น คนที่อยู่อีกฟากฝั่งก็ยิงคำถามใส่เธอทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งจองหองอย่างมาก
“คุณก็คือคนที่อยู่บ้านนอกอย่างผิงเฉิงใช่มั้ย??”
เธอตะลึงงันไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยตอบกลับไปเพีย
สั้นๆ
“ใช่ค่ะ”
“ดิฉันเป็นญาติกับจู้หยาน ชื่อว่าฟานหรง ดูท่าคุณกับอาหยานของเราจะสนิทสนมกันพอสมควรสินะ?”
ฟานหรงที่อยู่ปลายสายกระแทกเสียงเล็กน้อยขณะถามกลับ
หลินจิงซูเอ่ยตอบไปตามความจริง
“บ้านของหนูอยู่ใกล้กับบ้านของคุณตากับคุณยายของจู้หยานน่ะค่ะ หนูกับเขาก็เลย…”
“คิดจะมาสูบเลือดสูบเนื้อหากินกับอาหยานของเรา คุณยังมียางอายอยู่บ้างรึเปล่า? พอรู้ว่าเขามาจากครอบครัวร่ำรวยในเมืองหลวง ก็กระดี๊กระด๊าอยากจะได้เขาจนตัวสั่น! เป็นแค่คนบ้านนอกคอกนา อย่าคิดจะเหิมเกริมให้มันมากนัก! หัดรู้จักเจียมตัวซะบ้าง!”
ฟานหรงตวาดเสียงเย็นชาใส่อย่างไร้ปราณี
“แล้วคราวหน้าคราวหลังก็ไม่ต้องโทรมาหาเขาอีก นี่ถือว่าดิฉันเตือนแล้วนะคะ!”
มือข้างนั้นของหลินจิงซูกระชับจับหูโทรศัพท์กำแน่น
เธอพยายามสูดหายใจเข้าลึก เพื่อสงบสติอารมณ์ของตนเองลงไม่ให้ระเบิดออกมา
ฟานหรงแอบได้ยินเสียงหอบหายใจถี่แรงดังมาจากปลายสาย เธอจึงอดใจหัวเราะเย้ยเยาะออกมาไม่ได้
“อะไรกันคะ? ถูกดิฉันกระชากหน้ากากเผยธาตุแท้ออกมาแค่นี้ ถึงกับรับไม่ได้เชียวเหรอ? คิดว่าฉันไม่รู้แผนการชั่วๆของพวกผู้หญิงบ้านนอกอย่างคุณรึไง? คิดแต่จะเกาะคนรวยเป็นปลิง ตะกละน่าขยะแขยง!”
เผชิญพบกับคำด่าเหยียดหยามสารพัดที่หลุดออกจากปากฟานหรง แต่หลินจิงซูกลับไม่คิดแม้แต่จะปฏิเสธหรือโต้เถียงใดๆสักคำ เธอยิ้มตอบอย่างใจเย็นว่า
“ในเมื่อคุณเป็นลูกพี่ลูกน้องกับจู้หยาน ถ้าอย่างนั้นหนูคงต้องเรียกกับคุณว่าพี่ฟานหรงสินะคะ? ยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่ฟานหรง! หนูเองก็ฝากทักทายคุณย่าจู้ด้วยนะคะ ขอให้ท่านมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง หายจากอาการป่วยดีวันดีคืนนะคะ! อืมม…แต่จะว่าไปก็แปลกนะคะ พี่ฟานหรงเป็นคนเมืองแท้ๆ แต่ทำไมคำพูดคำจาที่ใช้ ถึงได้เหมือนเพื่อนๆหนูที่อยู่บ้านนอกเลยล่ะคะ!”
ได้ฟังประโยคโต้ตอบจากปลายสาย ฟานหรงรู้สึกเหมือนถูกส้นเท้าตอกใส่หน้าอย่างแรง คนอย่างเธอมีหรือจะเคยรู้สึกอับอายถึงเพียงนี้มาก่อนในชีวิต!
เดิมที เธอคิดว่าพวกบ้านนอกคอกนาจะไร้ซึ่งชั้นเชิงทางวาทศิลป์ในการสนทนา อย่างมากก็คงแค่ใช้อารมณ์ หยิบยกศักดิ์ศรีไร้สาระขึ้นข่ม ทว่าความเป็นจริงกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ผู้หญิงที่เธอกำลังสนทนาด้วยคนนี้ กลับตอบโต้เธอกลับอย่างใจเย็น เสมือนกับการใช้ฝ่าเท้าลูบหน้ากันเบาๆแต่เจ็บจี๊ดถึงกระดองใจเลยทีเดียว!
ฟานหรงกัดฟันกรอด ทำตัวไม่ถูกอยู่ครู่หนึ่ง
แต่จะว่าไป นี่ก็ไม่ผิดคาดสักเท่าไหร่นัก
ใช่แล้ว คนที่สามารถหลอกล่อให้จู้หยานลุ่มหลงหัวปักหัวปำได้ถึงขั้นนี้ ก็สมควรแล้วที่จะอยู่ในระดับชั้นที่ไม่ธรรมดา
เพราะขนาดลูกพี่ลูกน้องของฟานหรง ที่เป็นถึงสาวสวยดีกรีเกียรตินิยมจากต่างประเทศ แม้ว่าเธอจะพยายามตีสนิทกับจู้หยานแทบตาย แต่สุดท้ายแค่เพื่อนก็ยังเป็นไม่ได้ด้วยซ้ำไป! ทว่าผู้หญิงบ้านนอกจากผิงเฉิงคนนี้กลับสามารถทำให้จู้หยานตั้งนาฬิกาปลุกทุกเช้าเพื่อมารอรับโทรศัพท์จากเธอได้!
หากไม่ใช่เพราะแม่เฒ่าตระกูลจู้ป่วยหนักถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาลแล้วล่ะก็ จู้หยานคงไม่มีทางตีตั๋วกลับมาที่นี่อย่างแน่นอน และต่อให้บีบบังคับ พนันได้ว่าอีกฝ่ายก็อยู่ได้ไม่เกินสิบวินาที!
ทัศนคติของฟานหรงที่มีต่อหลินจิงซูได้แอบแปรเปลี่ยนไปอย่างเงียบๆ จากเดิมเป็นเพียงผู้หญิงบ้านนอกโง่เขลาไร้น้ำยา กลับกลายมาเป็นศัตรูตัวฉกาจและอันตรายในสายตาของเธอทันที
จะปล่อยให้อาหยานถูกผู้หญิงคนนี้สวมเขาไม่ได้โดยเด็ดขาด!
“ไม่ทราบว่าดิฉันจะขอถามไถ่ชื่อแซ่ของคุณหน่อยจะได้มั้ยคะ?”
ในวินาทีแรกที่สัมผัสได้ถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของอีกฝ่าย หลินจิงซูได้แต่แอบรู้สึกประหลาดใจอยู่เล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้น เธอเองก็ย่อมรู้ดีว่า เหตุผลที่ถามไถ่ชื่อแซ่กันอย่างนี้ ต้องไม่ใช่ด้วยเจตนาดีอย่างแน่นอน อีกฝ่ายคงจะพยายามหาทางปิดกั้นเธอทุกช่องทาง เพื่อไม่ให้สามารถสื่อสารกับจู้หยานได้
แต่เธอก็ยิ้มและตอบไปตามตรง
“หนูชื่อหลินจิงซูค่ะ”
รับฟังน้ำเสียงเรียบนิ่งไร้ซึ่งความประหม่าหรือเกรงกลัวใดๆจากปลายสาย ฟานหรงก็อดที่จะถอนหายใจกับตัวเองอีกครั้งไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้…ประมาทไม่ได้จริงๆ!
หากพิจารณาถึงการวางตัวและการรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้า ดูเหมือนว่าหลินจิงซูคนนี้จะมีกึ๋นเหนือกว่าลูกพี่น้องลูกของเธออยู่เล็กน้อย
“พี่ฟานหรงคะ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว หนูขอวางสายก่อนนะคะ ขอตัวค่ะ”
ก่อนสิ้นบทสนทนาและวางหูโทรศัพท์ไปนั้น หลินจิงซูยังแอบแสยะยิ้มมุมปากเล็กน้อย และพูดจากระตุกหนวดเสือทิ้งท้ายไปว่า
“ไว้วันหน้า พวกเราค่อยคุยกันใหม่นะคะพี่ฟานหรง! ตึง!”
หลินจิงซูวางสายกระแทกกลับใส่ สิ่งหนึ่งที่ค่อนข้างมั่นใจได้เลยก็คือ ฟานหรงจะไม่มีวันบอกเรื่องที่เธอโทรมาหาวันนี้กับจู้หยานอย่างแน่นอน และเพราะมีตัวปัญหาอย่างฟานหรงเข้ามาพัวพันนี่เอง ทำให้การจะขอความช่วยเหลือจากจู้หยานคงเป็นไม่ได้อีกต่อไป ในภายภาคหน้า เส้นทางชีวิตของเธอและเขาคงต้องแยกขาดจากกันโดยสมบูรณ์
ต่างคนต่างต้องใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง
แต่ไม่รู้ทำไม ทันทีที่คิดอย่างนั้น หลินจิงซูก็รู้สึกเสมือนสูญเสียบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญยิ่งกับหัวใจไป
Latest chapter
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)
263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต
262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง
262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ
260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก
259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล
You may also like
