ตอนที่ 245 โกงข้อสอบ

123 2-2

            ตอนที่ 245 โกงข้อสอบ

           

            แต่ภายใต้สถานการณ์ตอนนี้ ยังไม่ใช่เวลาเหมาะสมเท่าใดนักที่จะจัดการกับหลินจิงซู รอจนกว่าการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของลูกสาวเธอผ่านพ้นไปเมื่อไหร่ ถึงเวลานั้น อู๋ซิ่วเหลียนจะกำจัดทั้งไอ้วิปลาสเสี่ยฉางและนังเด็กสารเลวคนนี้ในคราวเดียว!

            “ผู้เข้าสอบถึงเวลาเข้าห้องสอบแล้ว!”

            ไม่กี่นาทีต่อจากนั้น เสียงประกาศของครูผู้คุมสอบก็ดังขึ้น

            บรรดานักเรียนทั้งหลายต่างโบกไม้โบกมือร่ำลาผู้ปกครองของตน ก่อนจะเดินตรงเข้าห้องสอบไปพร้อมกับความหวัง

            ไม่ทราบว่าเป็นความบังเอิญหรืออย่างไร เมื่อเดินเข้าไปในห้องสอบ หลินจิงซูก็พบว่า หลินเสวี่ยเองก็เดินติดตามเข้าไปในห้องเดียวกันด้วย

            ไม่ใช่เพียงแค่ได้อยู่ห้องสอบเดียวกันเท่านั้น แต่พวกเธอทั้งคู่ยังนั่งติดกันหน้าหลังด้วย

            โดยที่หลินจิงซูนั่งอยู่ด้านหน้า และหลินเสวี่ยนั่งอยู่ด้านหลังของเธอ

            โชคชะตาของพวกเธอสองคนนับว่าผูกผันกันอย่างลึกซึ้งจริงๆ แม้แต่ในวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย ต่างฝ่ายต่างยังชะตาต้องกันได้มาติดกันแบบนี้อีก

            การสอบในวันแรกได้สิ้นสุดลงอย่างราบรื่น หลินจิงซูเดินออกจากห้องสอบไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้มมีความสุข

                  “สาวน้อย ยิ้มแก้มปริมาแต่ไกลแบบนี้ ดูท่าวันนี้จะทำข้อสอบได้ไม่เลวเลยสินะ?”

                  เฉินเฉวียนเย่ยืนพิงประตูรถเฝ้าคอยอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน เห็นใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุขของอีกฝ่ายลอยมาแต่ไกล  จึงรีบร้องทักขึ้นทันที

                  “ไม่เลวจริงๆค่ะ”

                  นับว่าความพยายามตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาของเธอไม่สูญเปล่าแล้ว เพราะโจทย์ส่วนใหญ่นั้น เธอสามารถเขียนคำตอบลงไปได้อย่างง่ายดาย

                  หากในวันต่อๆไปเธอยังสามารถรักษามาตรฐานเช่นนี้เอาไว้ได้ ก็มั่นใจได้เลยว่า โอกาสที่จะสอบติดมีสูงมาก จากนั้นก็เหลือเพียงแค่ว่า เธอจะตัดสินใจเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยไหนเท่านั้น

                  ในขณะที่หลินจิงซูมีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ตรงกันข้าม หลินเสวี่ยที่เดินไล่หลังมาพร้อมๆกัน กลับมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก

                  ยิ่งได้เห็นหลินจิงซูที่เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หุบอยู่แบบนี้ ก็ยิ่งทำให้สภาพจิตใจของหลินเสวี่ยย่ำแย่หนักกว่าเดิม นี่เธอจะล้มเหลวกับการสอบเป็นครั้งสองจริงๆงั้นเหรอ?

                  “เสวี่ยเสวี่ย เป็นยังไงบ้างลูก? ทำข้อสอบได้ไม่ค่อยดีเหรอจ๊ะ?”

                  อู๋ซิ่วเหลียนมองผ่านอ่านสีหน้าที่ไม่สู้ดีนักของลูกสาวออกในทันที วินาทีเดียวกันนั้นก็อดใจสั่นเพราะความเป็นห่วงไม่ได้

                  “กลางๆค่ะแม่ ไม่ดีนักแต่ก็ไม่แย่”

                  หลินเสวี่ยค่อยๆ เหลียวหลังหันกลับไปมองหลินจิงซูที่ยังคงกระดี๊กระด๊ามากเป็นพิเศษอีกครั้ง คลื่นความอิจฉาริษยาได้ถาโถมทะลักเข้ากลางใจของเธอ แล้วความคิดอันชั่วร้ายก็บังเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน

                  ในช่วงปี 1990 การสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะถูกจัดขึ้นเป็นเวลาสามวัน ซึ่งแตกต่างไปจากในยุคปัจจุบัน ที่ทางกระทรวงศึกษาปรับลดให้การสอบทุกอย่างต้องเสร็จสิ้นภายในเวลาสองวันเท่านั้น

                  วิชาสุดท้ายของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็คือ วิชาคณิตศาสตร์

                   

            เสียงกริ่งดังขึ้น เป็นสัญญาณเริ่มการสอบอย่างเป็นทางการ ภายในห้องสอบจะมีเพียงแค่เสียงพลิกกระดาษ และเสียงของปลายปากกาที่กำลังขีดเขียนเท่านั้น

            ห้องสอบหนึ่งห้องจะมีครูผู้คุมสอบอยู่ทั้งหมดสองคน และจะมีครูอีกกลุ่มหนึ่งรับหน้าที่คอยลาดตะเวนอยู่ที่หน้าระเบียงชั้นเรียน เพื่อคอยสอดส่องดูแลความสงบ

            ภายในห้องไม่มีพัดลมแม้สักตัว ผนวกกับอากาศในช่วงเดือนหกที่จะร้อนอบอ้าวเป็นพิเศษ

            ดวงตาคู่สวยจดจ้องอ่านโจทย์บนกระดาษข้อสอบอย่างตั้งอกตั้งใจ หลินจิงซูนั่งปาดเช็ดเหงื่อตามหน้าผากของตน พร้อมขีดคำนวณตัวเลขบนกระดาษทดข้อแล้วข้อเล่าไปด้วย จนกระทั่งมั่นใจแล้ว เธอจึงจะเขียนคำตอบลงไป

            เมื่อหมดเวลาสอบ หลินจิงซูจึงวางปากกาลงเป็นอันเสร็จสิ้น กวาดสายตาสำรวจคำตอบทุกข้อบนหน้ากระดาษอย่างละเอียดเป็นครั้งสุดท้าย เธอถึงกับพยักหน้ากับตัวเองด้วยความภูมิอกภูมิใจ

             ระหว่างที่ครูกำลังไล่เก็บกระดาษคำตอบจากนักเรียนทุกคน โดยไล่จากหัวแถวมานั้น จู่ๆก็มีเสียงร้องตะโกนดังขึ้นดุจสายฟ้าฟาดขึ้นกลางห้องสอบ!

            “ครูคะ! มีคนโกงข้อสอบค่ะ!”

            ท่ามกลางบรรยากาศห้องสอบที่เงียบสงัด เสียงร้องตะโกนนั้นจึงได้ดึงความสนอกสนใจของทุกคนในห้อง ให้หันมามองกันเป็นตาเดียว

            ครูผู้คุมสอบเดินตรงเข้าไปหาอย่างเร่งรีบ

            “หนูมีเรื่องจะฟ้องค่ะ! ผู้เข้าสอบที่อยู่หน้าหนู เธอโกงข้อสอบค่ะ!!”

            หลินเสวี่ยจงใจขึ้นเสียงขยายความอีกครั้ง ทำเอาทุกคนตรงนั้นต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

            โกงข้อสอบงั้นเหรอ? โกงข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัยนี่นะ?!

            หลินจิงซูตระหนักได้ในฉับพลัน ผู้เข้าสอบคนหน้าของอีกฝ่ายที่ว่า ก็ไม่ใช่ตัวเธอเองหรอกเหรอ? เอาล่ะ เธอเองก็สงสัยเช่นกันว่า หลินเสวี่ยคิดจะเล่นกลอะไรใส่กันอีก?

            “ครูคะ หนูเห็นเธอคนนั้นแอบเอาโพยข้อสอบเข้ามาในห้องด้วยค่ะ แล้วตอนนี้โพยนั่นก็ตกอยู่ใต้เท้าของเธอเองค่ะ!”

            ทุกสายตาต่างเคลื่อนไปมองที่จุดนั้นอย่างพร้อมเพรียงกัน จดจ้องมองไปที่บริเวณพื้นใต้เก้าอี้ของหลินจิงซูอย่างรวดเร็ว

            ปรากฏว่า บริเวณนั้นมีก้อนกระดาษขนาดเล็กวางอยู่ข้างเท้าของเธอจริงๆ

            ครูผู้คุมสอบเองก็ตอบสนองว่องไวเช่นกัน เขารีบก้มลงไปหยิบก้อนกระดาษที่ว่าขึ้นมาคลี่เปิดอ่าน และพบว่า มันคือโพยข้อสอบจริงๆ!

            “อธิบายมาเดี๋ยวนี้!!”

            ใบหน้าของครูผู้คุมสอบคนนั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ เขาโกรธจนควันแทบพุ่งออกหู ทั้งที่เขาเองก็มั่นใจอย่างมากว่า ทุกการเคลื่อนไหวภายในห้องสอบแห่งนี้ ล้วนอยู่ในสายตาและการควบคุมของเขาทั้งหมด ไหนเลยยังกล้ามีคนโกงข้อสอบหน้าด้านๆแบบนี้อีก!!