ตอนที่ 352 ศาสตร์และศิลป์แห่งไวน์

177 1-2

            ตอนที่ 352 ศาสตร์และศิลป์แห่งไวน์

            ถูกหลินจิงซูขึ้นเสียงพร้อมหงุดหงิดใส่เล็กน้อยอย่างนั้น หวู่ฮ่าวชิงก็ได้แต่ตะลึงงัน ขณะเดียวกันก็ไม่สามารถหยิบยกคำพูดใดมาโต้แย้งได้

            เวลานี้ เขายังเป็นเพียงเด็กนักศึกษาคนหนึ่งเท่านั้น น้อยครั้งเหลือเกินที่จะมีโอกาสได้ลิ้มลองรสชาติของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เบียร์สักขวดก็เพิ่งจะเคยได้จิบ จึงแทบไม่ต้องพูดถึงไวน์แดง

            เมื่อพบว่าหลินจิงซูทั้งชำนิชำนาญและมีความเป็นมืออาชีพเช่นนี้ ถึงกับยอมปฏิเสธทุกสิ่งหากยังไม่สามารถประกอบชิ้นส่วนที่ตนวาดฝันไว้ได้สมบูรณ์ดั่งใจ นั่นยิ่งทำให้หวู่ฮ่าวชิงรู้สึกประทับใจในความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ของเธอเป็นอย่างมาก ถึงขั้นบอกกับตัวเองว่า จะขออยู่เคียงข้างช่วยเหลือหลินจิงซูจนกว่าจะบรรลุจุดหมาย!

            “ประธาน โรงกลั่นที่เรากำลังจะไปหลังจากนี้ รับรองได้ว่าจะต้องมีไวน์ชั้นยอดที่กำลังตามหาแน่!”

            หลินจิงซูและหวู่ฮ่าวชิงเดินทางต่ออีกครั้ง กระทั่งมาถึงโกดังชั้นใต้ดินที่ใช้สำหรับเก็บไวน์ของโรงกลั่นแห่งนั้น สาวน้อยจึงไม่รีรอเริ่มเคลื่อนไหวสำรวจและชิมรสชาติไปรอบๆ

            เนื่องจากทั้งคู่เดินชิมไวน์กันมานับครั้งไม่ถ้วนตลอดทั้งวันนี้ แม้ในแต่ละครั้งจะริมจิบในปริมาณที่น้อยมาก แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้เช่นกันว่า เมื่อมาถึงจุดหนึ่งร่างกายของพวกเขาก็ย่อมถึงขีดจำกัดเช่นกัน ใบหน้าของหลินจิงซูและหวู่ฮ่าวชิงจึงเริ่มผัดเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อจางๆ

            ภาพฉากที่ทั้งคู่มีสีหน้าจริงจังกับการสำรวจคลังไวน์ครั้งนี้ ช่างดูน่ารักอย่างบอกไม่ถูก จนเจ้าของโรงบ่มถึงกับยิ้มจนแก้มแทบปริ อาสาแนะนำผลิตภัณฑ์ที่ภาคภูมิใจแต่ละชนิดของตนให้ฟังอย่างอบอุ่น

            “ลองชิมถังนี้ดูบ้างสิ รับรองว่าสุดยอดยิ่งกว่า! แม้ปริมาณแอลกอฮอล์ที่ผสมอยู่ในไวน์ผลไม้หมักจะค่อนข้างน้อย แต่ด้วยรสชาติที่หวานกินง่าย ถ้าเผลอดื่มเข้าไปไม่ลืมหูลืมตาล่ะก็ รับรองว่าได้เมามายไม่รู้ตัวเลยล่ะ”

            ขณะที่พูด เจ้าของโรงกลั่นคนนั้นก็ได้หยิบไวน์แดงขวดหนึ่งขึ้นมาเปิดจุกก๊อกออก แล้วจัดการรินใส่แก้วใสที่ทำมาเพื่อสำหรับใช้ดื่มแอลกอฮอล์โดยเฉพาะ

            “โอ้!? กลิ่นนี้ล่ะค่ะที่พวกเรากำลังตามหา! ขอลองชิมเพิ่มได้มั้ยคะ?”

            กลิ่นหอมบริสุทธิ์อมหวานละมุนเล็กๆอันเป็นเอกลักษณ์ของไวน์แดง เพียงแค่กลิ่นที่ชวนหอมหวนยั่วยวนใจของไวน์ชนิดนี้ ก็ได้ใจหลินจิงซูไปเต็มๆแล้ว!

            ตรงกันข้าม หวู่ฮ่าวชิงที่อยู่ข้างกันกลับไม่ค่อยจะรู้เรื่องไวน์อะไรเท่าไหร่นัก เมื่อเห็นว่าหญิงสาวที่ตนแอบชอบถูกใจสิ่งนี้เข้า เขาจึงได้แต่กลั้นใจกัดฟันทดลองกระดกดื่มเข้าปากรวดเดียว แม้ใบหน้าของเขาจะเหยเกบิดเบี้ยวเพราะความขมเปรี้ยวในรสชาติสำหรับผู้ใหญ่ แต่เขาก็ยังฝืนเอ่ยปากชมไม่หยุด พยายามแสดงท่าทีเห็นดีเห็นงามไปกับเธอด้วย

            สาวน้อยหลินจิงซูยามนี้ได้กลายมาเป็นสาวสะพรั่งในทันที นี่ไม่ใช่เพราะความเมามายแต่อย่างใด มันคือาการปิติดีใจเพราะในที่สุด เธอก็ได้พบเจอไวน์แดงถูกใจแล้ว

            หลังจากแกว่งแก้วไวน์ไปจิบไปจนสาแก่ใจแล้ว เธอจึงได้เอ่ยปากวิจารณ์ถึงข้อดีและข้อด้อยของไวน์ชนิดนี้ และสามารถแยกแยะแจกแจงรายละเอียดได้อย่างถี่ยิบทีเดียว

            “คุณลุงคะ ไวน์แดงนี้รสชาติล้ำลึกมีมิติซ่อนอยู่ ติดอยู่แค่อย่างเดียวก็คือ กลิ่นไม้ผสมขี้เลื่อยเล็กน้อยที่ปะปนมาค่อนข้างแรงไปนิด ถ้าดื่มไปสักพัก กลิ่นพวกนี้ก็จะกลบกลิ่นเฉพาะของตัวไวน์มากพอควร แต่ถ้าเป็นนักดื่มไวน์สายวู้ดดี้ คงจะถูกอกถูกใจไม่น้อยเลยล่ะค่ะ!”

            ได้ยินคำวิจารณ์ที่หลุดออกมาจากปากหลินจิงซูเป็นฉากๆ หวู่ฮ่าวชิงก็ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง แต่ถึงอย่างนั้น เขากลับคิดว่าตอนนี้หลินจิงซูท่าจะเมาหนักแล้ว ถึงได้พ่นอะไรไร้สาระแบบนี้ออกมา แต่คนอย่างหวู่ฮ่าวชิงย่อมไม่รู้ว่า ของเหลวที่ถูกเก็บบรรจุอยู่ในถังไม้โอ๊คเช่นนี้ ไม่ใช่แค่เครื่องดื่มที่ทำให้เมามาย แต่มันยิ่งใหญ่กว่านั้นมาก! เพราะนี่คือศาสตร์และศิลป์อันล้ำลึก เสมือนเวทย์มนต์ที่ผู้ชื่นชอบต้องหลงใหล!

            และสำหรับหวู่ฮ่าวชิงน่ะเหรอ? มันก็แค่น้ำขมๆชวนสยิวท้องเท่านั้น!

            “โอ้? สาวน้อย ที่เธอพูดมาล้วนถูกต้องทุกประการ! ความจริงไวน์ถังนี้ควรจะไร้ที่ติ แต่เสียอย่างเดียวที่ตอนเลือกซื้อถังบรรจุภัณฑ์ ดันเลือกของไม่ค่อยจะมีคุณภาพซะได้! เมื่อเก็บไว้นานเข้า ก็เลยมีเศษขี้เลื่อยเจือผสมเข้าไปด้วยน่ะสิ ถ้าไม่ใช่นักดื่มไวน์ตัวยง จะไม่มีทางรับรู้สัมผัสถึงข้อด้อยในส่วนนี้ได้เลย ฮ่าฮ่า…ดูท่าฉันคงไม่ต้องเสียเวลาแนะนำอะไรเธอแล้วใช่มั้ย? ดีไม่ดีลิ้นของเธออาจจะแยกแยะรสชาติได้ดีกว่าคำอธิบายของฉันซะอีก!”

            ได้ฟังคำชื่นชมจากปากเจ้าของโรงกลั่น หวู่ฮ่าวชิงยิ่งต้องขากรรไกรค้างเติ่งเพราะความตกใจเป็นเท่าทวี! ไม่ใช่หลินจิงซูแค่พูดจาเรื่อยเปื่อยไร้สาระหรอกเหรอ? ปรากฏว่าเธอสามารถบรรยายรสชาติของไวน์ถังนี้ออกมาได้อย่างถูกต้องแม่นยำจริงๆ!

            อย่างไรก็ตาม หลินจิงซูกลับไม่เห็นด้วยต่อคำพูดตำหนิตัวเองของเจ้าของโรงกลั่น

            “คุณลุงไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองแบบนั้นหรอกนะคะ บางที ความผิดพลาดก็สรรสร้างรอยแตกร้าวที่งดงาม อย่างที่หนูบอกไป สำหรับนักดื่มสายวูดดี้ นี่กลับเป็นไวน์ระดับปรมาจารย์! เพียงแค่ว่าในอนาคต ก่อนจะเริ่มหมักไวน์ก็ควรต้องตรวจสอบอุปกรณ์ให้ดีด้วย จะได้ไม่เกิดข้อผิดพลาดที่มาจากความประมาทเลินเล่อแบบนี้อีก”

            “ถ้าคุณลุงสนใจ หนูอยากจะให้โรงกลั่นแห่งนี้เป็นซัพพลายเออร์ส่งสินค้าให้กับแผนกจัดเลี้ยงของโรงแรมหลี่เจี่ยค่ะ”

            ทันทีที่ได้ยินว่าตนกำลังจะมีโอกาสได้ร่วมงานกับโรงแรมหรูที่ใหญ่ที่สุดในเมือง เจ้าของโรงกลั่นผู้นั้นก็ถึงกับหูผึ่ง เขาดีใจถึงขั้นเก็บอาการไม่อยู่ รีบยิงคำถามคำมากมายกลับไปเพื่อความมั่นใจ

            “แม่หนู นี่พูดจริงเหรอสาวน้อย? นี่เธอ…เธอเป็นคนของโรงแรมหลี่เจี่ยจริงเหรอ? ไม่ยักรู้ว่าท่านประธานคนนั้นจะมีลูกมีเต้าแล้ว!”

            ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น หลินจิงซูถึงกับอดที่จะกรอกตามองค้อนกลับไปไม่ได้ นี่เห็นฉันเป็นลูกสาวของหลิวหมิงไปแล้วงั้นเหรอ? ไม่ลองเข้าใจผิดคิดว่าฉันเป็นนักธุรกิจตัวน้อย หรืออะไรทำนองนั้นบ้างเหรอ? เพราะถึงอย่างไร เธอก็มีร้านชานมไข่มุกที่อยู่ภายใต้อำนาจการบริหารของตัวเองถึงห้าสาขาเชียวนะ!