ตอนที่ 358 มั่วสุม!

180 1-2

            ตอนที่ 358 มั่วสุม!

            “จากนี้ลองมาฟังบทเพลงเพราะๆกันหน่อยดีมั้ยล่ะครับ ผมหวู่ฮ่าวชิง ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่จะได้ร้องเพลงให้แขกผู้เกียรติทุกท่านได้รับฟังในวันนี้ ระหว่างนี้ขอเชิญทุกท่านไปรับเครื่องดื่มค็อกเทลฟรีได้ที่โซนบาร์กันนะครับ”

            สิ้นประโยคคำพูด หวู่ฮ่วาชิงก็แอบขยิบตาส่งสัญญาณให้หลินจิงซูที่อยู่ฟากฝั่งบาร์ ปรากฏว่านี่เป็นแผนสมรู้ร่วมคิดกันระหว่างคนทั้งคู่ ที่ได้ตระเตรียมการกันไว้ล่วงหน้าแล้ว

            ตรงกันข้าม บรรดาพ่อครัวและฟ่านชิงที่ได้ยินประโยคคำพูดนี้เข้าไป แต่ละคนถึงกับอ้าปากค้างแทบลมจับ!

            อะไรนะ?

            ฟรีอีกแล้วเหรอ?!

            เด็กสาวที่ชื่อหลินจิงซูอะไรนี่ คิดจะทำให้โรงแรมขาดทุนจนต้องล้มละลายเลยรึไง?!

            คนที่ดูเหมือนจะเป็นกังวลที่สุดย่อมหนีไม่พ้นฟ่านชิง เลขาสาวรีบวิ่งทั้งที่ใส่ส้นสูงตรงเข้าไปจี้ถามหลินจิงซู ผู้ซึ่งรับหน้าที่เป็นบาร์เทนเดอร์อยู่ในขณะนี้ด้วยความโมโหทันที

            “สาวน้อย นี่มันหมายความว่ายังไงกัน? ท่านประธานหลิวไม่ได้ให้เงินเธอมาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้นะ!”

            ท่ามกลางเสียงกีตาร์ที่เริ่มดีดบรรเลงบนเวทีสูง และเสียงดนตรีก็แทบจะกลบเสียงทุกอย่างในอาณาบริเวณนั้นจนสิ้น ประกอบกับหลินจิงซูที่ต้องใช้สมาธิในการไล่ชงเครื่องดื่มค็อกเทลให้แขกทีละแก้ว เธอในตอนนี้จึงไม่ต่างอะไรกับคนหูหนวก ส่วนแขกหลายๆคนต่างก็เริ่มเคลิบเคลิ้มโยกตัวคล้อยไปตามจังหวะดนตรี และหลังจากที่ทุกคนได้ดื่มค็อกเทลฝีมือสาวน้อยเข้าไป ทั้งหมดก็ถึงตาโตด้วยความตะลึงงัน

            “โอ้? นี่มันเครื่องดื่มอะไรกันเนี่ย? รสชาติดีชะมัดเลย! นอกจากกลิ่นหอมอ่อนๆของไวน์องุ่นแล้ว ยังให้ความรู้สึกนุ่มสบายลิ้นอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ!”

            “นั่นสินะ ขนาดฉันที่ไม่ใช่สายดื่ม แค่ลองจิบไปหน่อยเดียวก็ถึงกับหยุดไม่ได้! ถ้าได้อีกสักแก้วก็คงดีไม่น้อย!”

            “สาวน้อย เมื่อครู่บอกว่าในนี้มีส่วนผสมของไวน์แดงด้วยใช่มั้ย? นี่เป็นไวน์ชั้นเยี่ยมไม่ใช่เหรอ? ฉันเคยอ่านเจอในบทความ เขาเขียนไว้ว่าไวน์แดงจะช่วยให้ผิวพรรณของคนเราผุดผ่องขึ้นด้วย!”

            “โรงแรมหลี่เจี่ยนับว่ามีทุกสิ่งครบเครื่องจริงๆ! เครื่องดื่มก็รสดีอาหารก็รสเยี่ยม นี่มันสวรรค์บนดินชัดๆเลยล่ะ!”

            ขณะที่ทุกคนกำลังดื่มด่ำและอิ่มเอมไปกับบรรยากาศแห่งความสุขอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนนั้น หลายคนก็เริ่มหันมาขอค็อกเทลแก้วที่สองจากหลินจิงซู ซึ่งเธอเองก็ไม่เอ่ยปากตอบใดๆ แต่หยิบเอาแผ่นรายการเครื่องดื่มซึ่งมีราคากำกับอยู่ท้ายหลังส่งให้แทน และทุกเมนูในนั้นล้วนมีราคาเฉลี่ยอยู่ที่แก้วละ 50 ถึง 100 หยวนเลยทีเดียว!

            เมื่อทุกคนเห็นตัวเลขที่สูงขนาดนี้ ต่างก็เริ่มไม่พอใจขึ้นมาทันที

            “ห๊ะ? ไม่แพงไปหน่อยเหรอ?! ที่ตั้งใจให้ทดลองดื่มแก้วแรกฟรี เพราะจงใจจะหลอกเอาเงินกันใช่มั้ยเนี่ย? เครื่องดื่มบ้าอะไรแก้วละตั้ง 100 หยวน! นี่มันหลอกลวงผู้บริโภคชัดๆ! ขนาดค่าอาหารบุปเฟ่ต์ยังไม่ถึง 20 หยวนเลยด้วยซ้ำ!”

            “ฉันก็คิดไว้อยู่แล้วเชียว! ก็แค่กลยุทธ์การขายเท่านั้นเอง! คิดจะหลอกฟันเงินจากฉันเหรอ? ไม่มีทางซะหรอก!”

            ทั้งเลขาสาวอย่างฟ่านชิงและบรรดาเพื่อนฝูงของหลินจิงซูต่างพากันนั่งนิ่งไม่กล้าขยับเขยื้อน แต่ละคนตัวแข็งทื่อพร้อมเหงื่อเย็นแตกพลั่ก หากลูกค้ากลุ่มนี้ไม่หลงกลการตลาด มิหนำซ้ำยังยืนกรานจะขอกินฟรีอยู่แบบนี้ นั่นไม่เท่ากับว่าทุกสิ่งที่พยายามมาทั้งหมดกำลังจะสูญเปล่าอย่างนั้นหรือ?

            แต่ถึงกระนั้น หลินจิงซูก็ยังคงนิ่งสงบปราศจากทีท่ากังวลใดๆ

            “ทุกท่านคะ อย่าเพิ่งโมโหใจร้อนไปค่ะ แม้เครื่องดื่มของทางเราจะมีราคาสูงไปซะหน่อย แต่ทางเรายังมีบริการอาหารบุปเฟต์นานาชาติ แถมด้วยขนมเค้กสไตล์ตะวันตกให้กินได้แบบไม่อั้นเลยล่ะ ขนมเค้กแบบนี้มีที่นี่ที่เดียวเท่านั้นนะคะ”

            “แต่นี่ยังไม่ใช่สิทธิพิเศษทั้งหมดที่แขกผู้มีเกียรติทุกท่านจะได้รับเท่านั้นนะคะ หากท่านใดสมัครเป็นสมาชิกหลี่เจี่ยคลับ ก็จะสามารถพาครอบครัวเข้ามาพักผ่อนที่นี่ได้ฟรี อยากจะมาพักเมื่อไหร่ก็ได้ หรืออยากจะลงมาทานบุฟเฟ่ต์ถึงเที่ยงคืนก็ทำได้ หรืออยากจะนั่งจิบค็อกเทลสักกี่แก้วก็ได้อีกเช่นกัน ทางเราเปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมงเลยล่ะค่ะ”

            “เพียง 500 หยวนก็สมัครเป็นสมาชิกหลี่เจี่ยคลับได้แล้ว ฟังผิวเผินอาจดูเหมือนราคาค่อนข้างสูงไปสักเล็กน้อย แต่เมื่อเทียบกับประสบการณ์ต่างๆที่ได้เอ่ยมาข้างต้น นับว่าเป็นการจ่ายเงินที่คุ้มค่ามากเลยนะคะ เพราะต่อให้ไม่ได้เข้าพัก หากสามารถแวะเวียนมาดื่มค็อกเทลของทางโรงแรมเราได้เกินห้าแก้วต่อเดือน ก็นับว่าคุ้มมากแล้วล่ะค่ะ!”

            อย่างที่คาดการณ์ไว้ไม่มีผิด หลังจากได้รับฟังวาทศิลป์ของหลินจิงซูเข้าไป หลายต่อหลายคนต่างก็เริ่มใจเย็นลงและเริ่มใคร่ครวญด้วยเหตุด้วยผล ไม่นานนัก ผู้คนต่างก็พากันพูดคุยถึงเรื่องนี้อย่างเผ็ดร้อน!

            “ฟังๆดูแล้ว…นี่มันคุ้มสุดๆไปเลยไม่ใช่เหรอ? ถ้าจะให้ดื่มกันจริงๆ คืนหนึ่งพวกเราดื่มกันเกินห้าแก้วอยู่แล้ว นี่ยังไม่รวมเรื่องอาหารกับขนมเค้กนานาชาติอีกนะ! กินนอนแค่คืนเดียวก็คุ้มไปทั้งเดือนแล้วล่ะ! สาวน้อย  500 หยวนต่อเดือนใช่มั้ย? นำทางฉันไปเลย! นำทางไปเดี๋ยวนี้เลย! จ่ายค่าสมัครสมาชิกได้ที่ไหนล่ะ?”

            “สมาชิกหลี่เจี่ยคลับ นี่มัน…ทำมาเพื่อฉันชัดๆ! ยิ่งเป็นพวกสายดื่มหนักก็ยิ่งคุ้ม! ลองคิดดูสิ ฉันจะดื่มหนักแค่ไหนก็ได้ เพราะถึงจะเมาจนหัวราน้ำยังไง ก็สามารถนอนค้างในโรงแรมที่หรูที่สุดในผิงเฉิงได้! หรือจะตื่นสักกี่โมง ก็สามารถลงมาทานบุฟเฟต์แก้อาการเมาค้างได้อีก!”

            “แล้วจะรออะไรอยู่ล่ะ? รีบไปต่อแถวจ่ายเงินกันเถอะ คิวยาวไปนู่นแล้ว!!”

            สารพัดเคล็ดลับการเดินหมากธุรกิจ ไล่เรียงไปจนถึงกลยุทธ์การตลาดอย่างมืออาชีพนับร้อยแปดวิธีการ ทั้งหมดนี้ สามารถหาอ่านได้จากหน้าจอมือถือของยุคสมัยที่หลินจิงซูเคยอาศัยอยู่ในชาติก่อน และด้วยความรู้ในเรื่องการตลาดเหล่านี้ จึงไม่แปลกที่กลุ่มลูกค้ายุคนี้จะติดกับดักการค้าของสาวน้อยเข้าเต็มเปา และเนื่องด้วยบัตรสมาชิกมีบริการให้ต่ออายุแบบล่วงหน้าได้ บางคนถึงขั้นยอมควักเงินจ่ายมากกว่า 3,000 หยวน เพื่อต่ออายุสมาชิกของตนให้ลากยาวไปนานครึ่งปีเลยทีเดียว!

            ในยุคที่ระบบบัตรสมาชิกยังไม่เป็นที่นิยม ภูมิคุ้มกันต่อการตลาดประเภทนี้ของผู้คนจึงจัดอยู่ในระดับที่ต่ำมากเช่นกัน

            ไม่เพียงหลินจิงซูจะนำเอาการตลาดชนิดนี้เข้ามาช่วยกระตุ้นยอดขายให้กับแผนกพื้นที่จัดเลี้ยงจนมีรายรับเพิ่มสูงขึ้นเท่านั้น แต่เธอยังใช้ทุกองค์ประกอบภายในโรงแรมที่มี เข้าผสมผสานเพื่อส่งเสริมซึ่งกันและกัน ผลักดันให้รายได้ทั้งหมดของโรงแรวหลี่เจี่ยทะยานพุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับ

            เลขาสาวอย่างฟ่านชิงที่เพิ่งจะโวยวายตั้งคำถามใส่หลินจิงซูก่อนหน้า ตอนนี้ถึงกับต้องหุบปากไม่กล้าพูดอะไรต่ออีกเลย

            เพราะเธอเองย่อมตระหนักดีว่า เมื่อใดที่แขกกลุ่มนี้ได้กลายมาเป็นสมาชิกหลี่เจี่ยคลับแล้ว นั่นย่อมหมายความว่า นับแต่นี้ไปพวกเขาก็คือลูกค้าประจำของทางโรงแรมอย่างไม่อาจปฏิเสธได้

            สุดท้ายแล้ว สิทธิพิเศษที่ให้เข้าพักฟรีนั้น แท้จริงก็แค่คำโฆษณาชวนเชื่อเท่านั้น พนักงานที่นี่ยังมีลูกเล่นอีกมากมายหลายสิบวิธีเพื่อใช้รีดไถเงินจากแขกที่เข้าพัก ขอเพียงสามารถหลอกล่อให้คนเหล่านี้สมัครเป็นสมาชิกหลี่เจี่ยคลับได้ ทางโรงแรมย่อมมีชัยไปกว่าครึ่ง!

            เมื่อเห็นว่าแผนงานของหลินจิงซูกำลังประสบความสำเร็จด้วยดี จวิ๋นเฉียนที่แอบแจ้งความเรื่องนี้ไปตั้งแต่เมื่อช่วงกลางวัน ก็รีบโทรบอกลุงของเธอที่เป็นตำรวจ ให้นำกำลังบุกเข้ามาจับกุมตัวทันที!

             ชั่วอึดใจขณะ เสียงถีบประตู ‘ปัง’ ก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น พร้อมด้วยกลุ่มเจ้าหน้าที่ตำรวจกว่าหลายสิบนายที่แห่แหนเข้ามาพร้อมอาวุธ!

            “ลุงคะ! เด็กพวกนี้ยังไม่บรรลุนิติภาวะ แต่กลับแอบมามั่วสุมดื่มแอลกอฮอล์กันค่ะ! แล้วหนึ่งในนั้นยังเปิดธุรกิจหาเงินในโรงแรมแบบผิดกฎหมายด้วย! คุณลุงจับตัวพวกมันไปให้หมดเลยค่ะ!”