ตอนที่ 436 ยืนหยัดเพื่ออนาคตของตัวเอง (2)

            235 2-2

            ตอนที่ 436 ยืนหยัดเพื่ออนาคตของตัวเอง (2)

            “อีกอย่าง ตอนนี้ผมก็มีทั้งเพื่อนร่วมงานและเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย ที่รักในตัวตนของผมและเป็นห่วงเป็นใยผมด้วยใจจริง ไม่ใช่ชื่นชอบแต่เปลือกนอกเหมือนที่คุณหลงใหลในตัวผม! ได้โปรดรู้ไว้ด้วยว่า ความฝันของผมคือการเปิดภัตตาคารที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศจีน! จนกว่าจะถึงวันที่เป็นจริง ผมจะไม่ยอมแพ้ ต่อให้คุณจะเข้ามาทำลายความฝันของผมสักกี่ครั้งก็ตาม!!”

            หญิงชรารับฟังประโยคคำพูดเหล่านั้นด้วยความรู้สึกสมเพชเหยียดหยามอยู่ภายในใจ

            ในมุมมองของเธอ อาชีพพ่อครัวก็แค่เรื่องตลกในหมู่เด็กๆที่เพ้อเจ้อเท่านั้น

            และสำหรับหญิงชราที่ผ่านโลกมานานอย่างเธอ ย่อมรู้ดียิ่งกว่าใครๆว่า ศักยภาพที่ซุกซ่อนอยู่ในตัวหลานชายคนนี้เหนือขีดจำกัดเพียงใด ตราบใดที่เขาได้รับการศึกษาและการชี้นำในทางที่ถูกที่ควร ในอนาคต การที่เขาจะกลายมาเป็นชาวเอเซียคนแรกที่สามารถควบคุมเศรษฐกิจทั่วทั้งโลกไว้ในกำมือ กลับไม่ใช่เรื่องฝันอย่างแน่นอน แต่ดูตอนนี้สิ! จู้หยานของเธอกลับกลายเป็นแค่ลูกจ้างกระจอกๆคนหนึ่ง ที่อยู่ภายใต้ฝ่าเท้าของนังโสเภณีนั่นไปแล้ว!

            นังสารเลวนั่นกำลังทำให้อัญมณีล้ำค่าเม็ดงามของเธอต้องเสียของ!

            โถ่…จู้หยานผู้น่าสงสาร ไม่น่าถูกนังโสเภณีนั่นล่อลวงแบบนี้ก่อนเลย ตอนนี้หลานชายของเธอมีเพียงดวงตาที่มืดบอด บางทีเขาอาจไม่สามารถแยกแยะได้ด้วยซ้ำว่า ตนเองกำลังหลงผิดทำสิ่งใดอยู่!

            “คิดว่าฉันจะหลงกลเชื่อแกจริงๆเหรอ!? ทั้งหมดเป็นเพราะนังโสเภณีนั่นล้างสมองแกจนเสียสติแล้วต่างหาก!! มันจะเป็นไปได้ยังไง เป็นถึงคุณชายผู้สูงศักดิ์อยู่ดีๆ จะสมองเพี้ยนอยากไปเป็นพ่อครัวต๊อกต๋อยแบบนั้นนี่นะ!? ปัญญาอ่อนสิ้นดี!!”

            จู้หยานเข้าใจถ่องแท้ดีว่า เหตุใดย่าของเขาจึงได้มีพฤติกรรมคลุ้มคลั่งถึงเพียงนี้ นับตั้งแต่ตัวเขาฉายแววอัจฉริยะภาพในวัยเด็ก หญิงชราคนนี้ก็หมายมั่นปั้นมือให้เขากลายมาเป็นบุคคลดั่งที่เธอใฝ่ฝันเอาไว้ และความคลุ้มคลั่งในครั้งนี้ทั้งหมด ล้วนเกิดจากการที่เขาเลือกจะเป็นหัวกบฏ ไม่ยอมเดินในเส้นทางที่เธอได้ตีกรอบไว้ให้นั่นเอง

            แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะ? น่าเสียดายที่ตัวเขาเองก็มีชีวิตจิตใจเหมือนมนุษย์ปุถุชนทั่วไป อยากรู้สึกในยามที่ต้องรู้สึก อยากที่จะฝันในสิ่งที่ตัวเองชื่นชอบ และอาชีพพ่อครัวก็เป็นความปรารถนาเบื้องลึกภายในใจของเขามาโดยตลอด ยิ่งมีคู่หูอย่างหลินจิงซูที่คอยช่วยผลักดันและให้กำลังใจอยู่เคียงข้างเสมอมา ก็ยิ่งทำให้เขาตระหนักว่า ตนเองมีสิทธิ์ที่จะใช้ชีวิตอย่างอิสระเหมือนคนอื่นๆเช่นกัน

            เขาต้องการเป็นพ่อครัวที่ยิ่งใหญ่!

            อย่างไรก็ตาม เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความไร้เหตุผลของย่าตัวเอง จู้หยานกลับรู้สึกหมดสิ้นหนทางอย่างบอกไม่ถูก แต่เมื่อนึกถึงหลินจิงซูในอดีต เมื่อครั้งที่เธอยังไม่มีอะไรสักอย่าง แต่สุดท้าย สาวน้อยธรรมดาๆคนหนึ่งจากครอบครัวที่มีปัญหา ก็ยังสามารถสยายปีกบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้อย่างงดงาม สามารถประสบความสำเร็จเกินฝันของใครหลายๆคน ในเมื่อเธอทำได้ แล้วทำไมเขาจะทำไม่ได้ล่ะ?

            “ผมรู้ว่าคุณพยายามขัดขวางไม่ให้ผมประสบความสำเร็จ เพื่อจะพิสูจน์ว่าความคิดและกรอบที่คุณวางไว้ให้ผมนั้นถูกต้อง แต่ก็ควรรู้ไว้ด้วยว่า ยิ่งคุณพยายามทำแบบนั้นมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งตอกย้ำว่าสิ่งที่ผมเลือกทำนั้นถูกต้องแล้ว! อย่าทำให้ตัวเองต้องกลายเป็นคนที่น่ารังเกียจในสายตาผมมากไปกว่านี้เลย เพราะเพียงแค่เห็นหน้าคุณในวันนี้ มันก็ทำให้ผมรู้สึกผะอืดผะอมมากเกินพอแล้ว!”

            “อยากรู้มากใช่มั้ยว่า ตัวตนที่แท้จริงของผู้หญิงที่คุณเรียกว่าโสเภณีนั้น แท้จริงแล้วเป็นมีประวัติความเป็นมายังไง? เธอเป็นเด็กที่มีฐานะยากจน ทุกคนในครอบครัวต่างก็กดขี่ข่มเหงเธอราวกับไม่ใช่คน แต่วันหนึ่ง เธอเลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวเอง และทำตามความฝันที่ใครๆต่างก็บอกว่าเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ เริ่มจากการทำธุรกิจเล็กๆ จนกลายมาเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของโรงแรมใหญ่ เธอเป็นผู้หญิงที่ทั้งเข้มแข็งและใจสู้ยิ่งกว่าผมมาก ต่อให้ผมจะแซ่จู้หรือมาจากตระกูลใหญ่โตแค่ไหน แต่ผมกลับสู้เธอไม่ได้เลยแม้แต่น้อย! เพราะแบบนี้ยังไงล่ะ ผมถึงไม่มีวันยอมน้อยหน้าเธอเด็ดขาด!”

            คำบอกเล่าที่ตรงไปตรงมาจากความรู้สึกที่แท้จริงของจู้หยาน ทำเอาหญิงชราถึงกับอ้าปากค้างพูดไม่ออกเสมือนเป็นใบ้

            ถึงแม้ตัวเธอจะยอมรับว่า เด็กผู้หญิงบ้านนอกตัวเล็กๆคนนั้นจะมีความสามารถอยู่บ้างก็จริง แต่แล้วยังไงล่ะ? เธอถูกสอนมาตั้งแต่ยังเป็นสาวว่า จงให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง และยิ่งเป็นเด็กผู้หญิงที่ไร้ซึ่งภูมิหลัง มาจากครอบครัวยากจนด้วยแล้ว ต่อให้เธอคนนั้นจะเก่งกาจเพียงใด ก็ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะแต่งเข้าตระกูลจู้!

            หน้าที่ของหญิงชราในวัยไม้ใกล้ฝั่งอย่างเธอ คือการปูทางให้แก่ทายาทผู้สืบทอดให้เฉิดฉายที่สุด!   

            ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการงานหรือว่าคู่ครอง!

            “ต่อให้แกจะสาปส่งฉันเหมือนหมูเหมือนหมายังไง ฉันก็ยอม! ขอแค่แกไม่ไปทำงานเป็นพ่อครัวสวะแบบนั้นอีก!”

            “จู้หยาน จะให้ฉันคุกเข่าขอร้องแกก็ได้นะ! กลับบ้านเราเถอะ กลับมารับตำแหน่งทายาทตระกูลจู้รุ่นต่อไปเถอะนะ! แกไม่อยากจากบ้านเกิดไปเรียนต่างประเทศก็ไม่เป็นไร! เดี๋ยวฉันจะทำเรื่องโอนหน่วยกิจทั้งหมดไปที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งแทน! อยากจะเที่ยวอยากจะใช้เงินเท่าไหร่ อยากจะได้อะไร ฉันก็จะยอมให้แกทุกอย่าง แต่ขอแค่สองข้อเท่านั้นคือ ห้ามไปยุ่งเกี่ยวกับนังผู้หญิงที่ชื่อหลินจิงซูอีก และวันข้างหน้าห้ามไปเป็นพ่อครัวอีกเด็ดขาด!”

            จู้หยานส่ายหัวปฏิเสธอย่างไม่ลังเลทันที

            “ผมเคยคุยเรื่องนี้กับคุณไปแล้ว และทุกอย่างยังคงเป็นเช่นเดิมเหมือนที่ผมเคยพูดไว้ ผมรักหลินจิงซู ต่อให้ต้องตาย ผมก็จะไม่ยอมแยกจากเธออีกชั่วชีวิต!”