ตอนที่ 12

ตึกสูงระฟ้าหลายสิบชั้น ถูกสร้างขึ้นให้ดูหรูหราเหมาะกับรสนิยมของผู้เป็นเจ้าของ ด้านหน้าของตัวตึกมีป้ายสลักสีทองไว้อย่างสวยงามว่า ‘ธาราธรณ์ กรุ๊ป’ ทางเข้าบริษัท มี รปภ. คอยยืนรักษาความปลอดภัยอยู่อย่างเคร่งครัด แม้แต่จะเข้าไปยังด้านใน เมื่อเปิดประตูกระจกเข้ามา ยังมี รปภ. คอยตรวจเช็กอีกครั้ง เนื่องจาก ธาราธาณ์ กรุ๊ป เป็นบริษัทขนาดใหญ่ จึงมีผู้คนเข้ามาติดต่องานไม่เว้นแต่ละวัน ฉะนั้นในเรื่องของความปลอดภัย ที่นี่จึงมีความปลอดภัยที่ค่อนข้างแน่นหนาพอสมควร

ในแต่ละชั้นของตึก จะแบ่งเป็นโซนของแต่ละแผนก แบ่งแยกออกไป เพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยและความสะดวกสบายสำหรับการติดต่องาน ส่วนชั้นบนสุดของตึกนี้ ทุกคนย่อมทราบกันดีว่าเป็นที่รักษาการของท่านประธานบริษัท ซึ่งครอบครองอาณาเขตบนพื้นที่ของชั้นนี้แต่เพียงผู้เดียว เพราะฉะนั้นบนชั้นนี้จึงมีเพียงท่านประธานบริษัท เลขานุการหน้าห้อง และบอดี้การ์ดคนสนิทสองคนของท่านประธานเท่านั้น

นัยน์ตากลมโตแหงนมองตึกด้านหน้า ริมฝีปากอิ่มระบายยิ้มเพียงนิด ก่อนจะก้าวเท้าเดินเข้าไปยังด้านใน

ทันทีที่ประตูกระจกใสถูกเปิดออกโดย รปภ. หญิงสาวก็กล่าวขอบคุณผู้ใจดีเสียงหวาน กระเป๋าสะพายสีดำสวยหรูเปิดให้ผู้รักษาความปลอดภัยได้ตรวจเช็ก เมื่อเสร็จเรียบร้อยดีแล้ว ร่างบางจึงเดินตรงไปยังโต๊ะประชาสัมพันธ์ของที่นี่

“สวัสดีค่ะ ติดต่อเรื่องอะไรคะ”

เสียงนุ่มนวลเหมาะกับการเป็นประชาสัมพันธ์เอ่ยถามผู้มาเยือนด้วยคำพูดที่สุภาพ

“สวัสดีค่ะ เอ่อ คือว่าฉันจะมาขอพบคุณสิบ เอ่อ ท่านประธานของที่นี่น่ะค่ะ”

ตรีชฎาแจ้งความประสงค์ของตัวเองเสียงสั่น มือบางเต็มไปด้วยเหงื่อแห่งความตื่นเต้น

“ไม่ทราบว่าชื่ออะไรคะ มาขอพบท่านประธานด้วยเรื่องอะไรคะ”

ประชาสัมพันธ์สาวปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม เตรียมจดชื่อและเรื่องที่หญิงสาวมาติดต่อ เพื่อจะโทร.แจ้งไปยังเลขานุการหน้าห้องของท่านประธานบริษัท

“ตรีชฎาค่ะ เอ่อ คือว่าฉันไม่ได้มาติดต่อเรื่องอะไรหรอกค่ะ แค่จะมาหาท่านประธานเฉย ๆ จะได้ไหมคะ”

ริมฝีปากอวบอิ่มเอื้อนเอ่ยไปตามความจริง พร้อมกับส่งยิ้มแห้งให้ประชาสัมพันธ์สาว นึกหวั่นใจด้วยกลัวว่าถ้าเธอไม่มีธุระ ประชาสัมพันธ์อาจจะไม่ให้เธอเข้าพบกับท่านประธานของที่นี่

“อ้อ คุณตรีชฎาเองเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นเชิญขึ้นลิฟต์ตัวแรกไปพบท่านประธานได้เลยค่ะ”

ประชาสัมพันธ์สาวสวยผายมือให้ตรีชฎาเดินไปขึ้นลิฟต์อย่างสุภาพ ซึ่งการกระทำของคนตรงหน้า ทำให้หญิงสาวถึงกับพิศวงงงงวยไปเลยทีเดียว ที่จู่ ๆ เพียงแค่บอกชื่อเสียงเรียงนาม ประชาสัมพันธ์ก็ให้เธอเข้าพบชายหนุ่มได้อย่างง่ายดาย

“คะ ให้ขึ้นไปพบได้เลยเหรอคะ”

น้ำเสียงใสถามประชาสัมพันธ์สาวเพื่อความมั่นใจ ว่าเธอไม่ได้หูฝาดไปเอง

“ค่ะ สำหรับคุณตรีชฎา คุณหญิงสิรินดาสั่งไว้ว่า ถ้าคุณมาขอพบท่านประธาน ให้คุณสามารถเข้าไปพบท่านได้ทุกเมื่อค่ะ”

ประชาสัมพันธ์สาวยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร บอกหญิงสาวไปตามคำสั่งที่ได้รับมา

“เชิญค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะแจ้งเลขาหน้าห้องของท่านประธานให้ค่ะ”

พูดจบ ประชาสัมพันธ์สาวก็ยกหูโทรศัพท์ โทร.แจ้งไปยังเลขานุการหน้าห้องของประธานบริษัททันที

‘คุณป้าจัดแจงสั่งการเอาไว้เลยหรือนี่ แต่ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ที่คุณป้าเปิดทางสะดวกให้เราขนาดนี้ ขอบคุณคุณป้ามากเลยนะคะที่ช่วยผิง’

ตรีชฎานึกขอบคุณผู้เบิกทางรักอย่างคุณหญิงสิรินดาในใจ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เรียกความมั่นใจให้กับตัวเอง แล้วจึงเดินไปขึ้นลิฟต์แก้วตัวแรกตามที่ประชาสัมพันธ์สาวบอก

“ติ๊ง!”

สัญญาณลิฟต์ส่งเสียงเตือนให้ผู้โดยสารรับทราบ ก่อนจะเปิดออกโดยอัตโนมัติ ขาเรียวงามก้าวพ้นจากลิฟต์แก้วได้ ก็เดินมุ่งหน้าไปยังห้องของประธานบริษัท ซึ่งตั้งเด่นเป็นสง่ากินพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของชั้น

“สวัสดีค่ะ คุณตรีชฎา เชิญที่ห้องท่านประธานได้เลยค่ะ”

ลินลณีเลขานุการหน้าห้องที่ยืนรอการมาของหญิงสาว ทำความเคารพด้วยกิริยามารยาทที่นอบน้อม เห็นดังนั้น ตรีชฎาจึงรีบไหว้อีกฝ่ายกลับทันควัน

“เอ่อ ไม่ต้องไหว้ผิงก็ได้ค่ะ พี่น่าจะอายุมากกว่าผิง มาไหว้ผิงแบบนี้ เดี๋ยวผิงอายุสั้นกันพอดี แล้วก็ไม่ต้องเรียกชื่อจริงก็ได้นะคะ เรียกผิงเฉย ๆ ก็พอค่ะ”

สาวสวยผู้มีจิตใจดีพูดคุยกับเลขานุการอย่างเป็นกันเอง แล้วเผยรอยยิ้มหวาน ลินลณีจึงยิ้มตอบหญิงสาว รู้สึกโล่งใจที่สาวสวยผู้นี้ไม่ได้หยิ่งยโส ถือเนื้อถือตัวเหมือนคู่ควงของเจ้านายหนุ่มคนก่อน ๆ แม้แต่นิดเดียว

หากพินิจดูแล้ว ถ้าเธอเดาไม่ผิด หญิงสาวผู้นี้คงจะเป็นคนสำคัญของท่านประธาน ไม่น่าจะใช่ผู้หญิงที่เจ้านายหนุ่มควงเล่น ๆ เป็นแน่ ไม่อย่างนั้นคุณหญิงสิรินดาคงไม่ออกคำสั่งให้ทุกคนในบริษัท คอยต้อนรับหญิงสาวเสมือนเป็นคนสำคัญเช่นนี้

“ก็ได้ค่ะ คุณผิง” 

ลินลณีตอบรับคนสำคัญของเจ้านายหนุ่มด้วยรอยยิ้ม

“เอ่อ ว่าแต่พี่ชื่ออะไรคะ ผิงจะได้เรียกถูก” เสียงหวานใสถาม

“ชื่อลินลณีค่ะ เรียกว่าลีก็ได้ค่ะ”

เลขานุการสาวตอบ ตรีชฎาพยักหน้ายิ้ม ๆ

“ค่ะพี่ลี เอ่อ ถ้าอย่างนั้นผิงเข้าไปหาคุณสิบก่อนนะคะ ไว้ว่าง ๆ ผิงจะมาคุยด้วย”

เธอบอกลินลณีเหมือนกับรู้จักกันมานาน มือบางทำท่าจะเคาะประตู แต่เลขานุการก็บริการเคาะประตูห้องให้เอง และเมื่อได้รับคำอนุญาตจากคนด้านใน เธอจึงเปิดประตูให้ตรีชฎาเข้าไปทันที

ร่างสูงในชุดสูทเรียบหรูกำลังนั่งอ่านโครงการเปิดโรงแรมสาขาใหม่ที่กระบี่ ได้ยินเสียงคนเปิดประตูก็เข้าใจว่า บุคคลที่เข้ามาคือเลขานุการสาวที่เอากาแฟมาเสิร์ฟให้ เสียงทุ้มจึงโพล่งออกไป ก่อนเงยหน้าขึ้นมอง กะจะบอกให้เลขานุการสาวเอาเอกสารของโครงการในส่วนที่เหลือมาให้เขาด้วย

“คุณลี เฮ้ย ตรีชฎา!”

ใบหน้าคมสันนั้นดูจะตกใจไม่น้อย เมื่อคนที่เข้ามาไม่ใช่ลินลณี แต่เป็นนางยั่วที่เขาไม่อยากจะเจอหน้าสวย ๆ ของเธอเป็นที่สุด