บทที่ 4 สปายสาว

ปัง!!

เสียงประตูห้องถูกผลักเข้ามาพร้อมกับร่างกำยำของชายฉกรรจ์ชุดดำหลายคนที่วิ่งกรูกันเข้ามาในห้องนอนของลูเซียโน่ บอดี้การ์ดทุกคนกระจายกันไปล้อมรอบข้างเตียงกลางห้องพลางยกกระบอกปืนสีดำเงามาเล็งไปยังเตียง

อัญญาถูกลูเซียโน่จับตรึงข้อมือเล็กไว้เหนือศีรษะเธออยู่บนเตียงนุ่มด้วยมือเพียงข้างเดียว มาเฟียหนุ่มปรายตามองลูกน้องตัวเองเล็กน้อย 

“เธอเป็นใคร” เสียงทุ้มเอ่ยถามหญิงสาวขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็ไร้เสียงตอบกลับอยู่ดี

“ไม่ตอบก็ไม่ต้องตอบ” ลูเซียโน่เคลื่อนมือสากขึ้นมาเพื่อที่จะถอดหน้ากากของเธอออก

“นี่!!” หญิงสาวออกแรงดิ้นอีกครั้งพร้อมกับใบหน้าสวยคมสะบัดหน้าไปมา

“ไอ้ลูเซียน” เสียงทุ้มทรงพลังดังขึ้นมาพร้อมกับร่างกำยำสูงพอๆ กับลูเซียโน่ ชายหนุ่มนัยน์ตาสีฟ้าครามเดินย่างกรายเข้ามาในห้องช้าๆ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีกรมกำลังใช้สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทางสบายๆ ผู้ชายคนนี้คือ…ราฟาเอล เพื่อนสนิทของลูเซียโน่และพ่วงตำแหน่งหุ้นส่วนในธุรกิจร่วมกันอีกด้วย

“อือ” ลูเซียโน่ชะงักมือที่จะดึงหน้ากากของสาวชุดเดรสสีแดงเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมามองราฟาเอล

“จะจัดการเองหรือให้กูจัดการ” ราฟาเอลเอ่ยถามต่อ

ลูเซียโน่ไม่รีรอเวลาอีกต่อไป เขาดึงรั้งหน้ากากเพชรเงาวับของหญิงสาวใต้ร่างออกไปจากใบหน้าของเธออย่างรวดเร็ว และเมื่อใบหน้าสวยไม่มีสิ่งใดปกปิดอีกต่อไปแล้ว ชายหนุ่มก็ได้มีโอกาสสำรวจใบหน้าสวยคมอย่างเต็มตาเสียที

ใบหน้าเรียวสวยคมสง่างาม จมูกเล็กเชิดดูดื้อรั้น ปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อ ใบหน้าหญิงสาวดูสวยสดและประณีตราวกับรูปปั้นของเทพธิดา นัยน์ตาสีน้ำตาลอมเทามองจับจ้องชายหนุ่มที่คร่อมทับร่างเธอด้วยสายตาที่โกรธเคืองและดุดัน แต่สายตาของหญิงสาวก็เต็มไปด้วยความมีเสน่ห์และลึกลับจนไม่อาจต้านทานได้

“กูจัดการเอง” เสียงทุ้มของลูเซียนตอบกลับเพื่อนสนิทอย่างชัดถ้อยชัดคำ

“เอาตัวเธอไป” ลูเซียโน่ออกคำสั่งเสียงดังลั่น บอดี้การ์ดหลายคนจึงรีบปรี่เข้ามาเพื่อจับตัวเธอเอาไว้ทันที 

อัญญาถูกบอดี้การ์ดสองคนเข้ามาหิ้วเรียวแขนเล็กทั้งสองข้างเอาไว้ ลูเซียโน่จึงผละออกจากร่างอรชรอย่างช้าๆ 

“นายครับ!!” ทว่าในระหว่างนั้นเอง บอดี้การ์ดคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาในห้องพอดี

“มีอะไร” ราฟาเอลที่ยืนอยู่ตรงปลายเตียง เขาใช้สองมือล้วงกระเป๋าพลางเอ่ยถามอย่างนิ่งเรียบ

“เกิดเรื่องแล้วครับ” บอดี้การ์ดชุดดำเว้นประโยคเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเอ่ยต่อ

“คนของเราถูกทำร้ายครับ” 

“ที่ไหน” ราฟาเอลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

อัญญาถูกหิ้วปีกมาพร้อมกับขบวนชายฉกรรจ์ทั้งหลายคน ราฟาเอลเดินนำอยู่ด้านหน้าสุด ส่วนลูเซียโน่ก็ประกบอยู่ด้านหลังของเธอ หญิงสาวไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพาเธอไปไหน เธอทำได้เพียงสอดส่องหาลู่ทางที่จะหนี แต่มันก็ยากเหลือเกิน

หญิงสาวโดนลากมาจนกระทั่งถึงหน้าประตูห้องหนึ่ง ราฟาเอลเดินล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางสบายๆ แต่ดูน่าเกรงขาม ชายหนุ่มตาสีฟ้ามาหยุดอยู่หน้าห้อง ทำให้ทุกคนหยุดชะงัก บอดี้การ์ดยกปืนขึ้นมาเตรียมพร้อมที่จะออกศึก

“ให้ผมเข้าไปก่อนไหมครับนาย” เสียงของบอดี้การ์ดเอ่ยถามราฟาเอล

“ไม่ต้อง กูเข้าไปก่อน” ราฟาเอลตอบกลับ

“ครับ”

ราฟาเอลเอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตูห้องและเปิดแง้มเข้าไปทันที

เมื่อเปิดประตูเข้าไปเรียบร้อยแล้ว ราฟาเอลก็พบเข้ากับหญิงสาวร่างอรชรในชุดราตรียาวสีดำรัดรูปที่สวมหน้ากากปกปิดใบหน้าอยู่

“หาอะไรอยู่เหรอ?” เรียวปากหยักหนาของมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความเหี้ยมเกรียมและน่าเกรงขาม หญิงสาวชุดดำที่กำลังยุ่มย่ามอยู่ตรงโต๊ะทำงานของเขา เธอชะงักไปเล็กน้อย

ดวงตากลมโตของสาวชุดดำแข็งกร้าวจับจ้องไปที่ประตูและเธอก็พบกับชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาดั่งเทพบุตรคนหนึ่งที่สวมเสื้อเชิ้ตสีกรมกำลังใช้สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทางสบายๆ 

ยังไม่ทันที่หญิงสาวชุดดำจะได้ทำอะไรต่อ บอดี้การ์ดหลายคนที่เดินจ้ำอ้าวตามหลังชายหนุ่มนัยน์ตาสีฟ้าที่ดูทรงอิทธิพลเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวชุดเดรสสีแดงที่ถูกจับตรึงอยู่จากฝีมือของบอดี้การ์ดตัวใหญ่สองคน

อัญญาถูกจับล็อกให้เดินเข้ามาในห้องโดยชายร่างกำยำสองคน ลูเซียโน่เดินตามเข้ามาในห้องและเดินเข้ามาหยุดอยู่ด้านหลังราฟาเอลหนึ่งก้าว

เมื่อ เอวา เห็นน้องสาวของตัวเองที่โดนจับได้แล้ว ดวงตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย สายตาของเธอดูแข็งกร้าวมากกว่าอัญญา เธอพยายามมองทุกอย่างและทุกคนในห้อง เอวากำลังใช้ความคิดเพื่อหาแบบแผนที่พอจะมีแนวทางให้พวกเธอหนีไปได้ ซึ่งหญิงสาวก็ใช้ความคิดประเมินสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว

อัญญาที่อยู่ในชุดราตรียาวสีแดงเลือดหมู เธอดวงตาสั่นไหวมองจ้องมาที่พี่สาวของตัวเอง เธอไม่ได้กลัวคนพวกนี้ แต่เธอไม่อยากเป็นภาระของพี่สาวของเธอเลยสักนิด ใบหน้าสวยหวานถูกถอดหน้ากากเพชรตั้งแต่ที่เธอโดนจับได้แล้ว

“พวกเธอคงมาด้วยกันสินะ” เสียงทุ้มทรงพลังของราฟาเอล มาเฟียหนุ่มที่สวมชุดสีกรมเอ่ยถามอย่างเย็นยะเยือก 

“ถอดหน้ากากออก” ชายหนุ่มเอ่ยต่อ เหล่าบรรดาบอดี้การ์ดรีบยกปืนขึ้นมาเล็งไปที่เอวาทันที

“ฉันบอกให้ถอดหน้ากากออก!” ราฟาเอลตะโกนขึ้นมาด้วยความเดือดดาลเมื่อเห็นว่าหญิงสาวชุดดำยังคงนิ่งเงียบและไม่ยอมทำตามที่เขาสั่ง

มือบางข้างหนึ่งของเอวาค่อยๆ เลื่อนต่ำและล้วงเข้าไปหยิบบางอย่างออกมาจากกางเกงชั้นในของตัวเอง ก่อนที่เธอจะปามันเข้าไปใส่กลุ่มชายฉกรรจ์อย่างรวดเร็วโดยที่ไม่มีใครได้ตั้งตัวเลยสักนิด

พรึบ! ปัง! ปัง!

ควันสีขาวลอยกระจายขึ้นมาเต็มห้องทำงานของมาเฟียหนุ่มทันทีที่หญิงสาวปาสิ่งของบางอย่างเต็มกระจายลงพื้น ตามมาด้วยเสียงปืนดังขึ้นสองนัดและเสียงร้องครวญครางของผู้ชายประสานกันขึ้นมาสองเสียง ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

“หนีไป!” เอวาตะโกนบอกน้องสาวของตัวเองท่ามกลางหมอกควันสีขาว 

ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ทั้งสองคนถูกยิงเข้าที่ต้นแขนทั้งสองคน ทำให้พวกเขาปล่อยมือออกจากร่างอวบอิ่มของอัญญาเพราะความเจ็บปวดจากบาดแผลที่โดนเอวายิงเข้าที่ต้นแขนพวกเขาอย่างจัง 

อัญญาไม่รอช้า เธอรีบหันหลังกลับแล้ววิ่งหนีออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว เธอต้องรีบหาทางหนีไปให้ได้เร็วที่สุดเพราะถ้าเธออยู่ก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วงให้กับพี่สาวของตัวเอง 

“ฉิบ! ตามเธอไป!” ราฟาเอลตะโกนขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของหญิงสาววิ่งหนีออกไปจากห้อง 

“กูตามไปเอง!” ลูเซียนตอบกลับก่อนที่เขาจะรีบวิ่งตามหญิงสาวชุดเดรสสีแดงออกไปทันที

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วไปหมด จนเหล่าชายหนุ่มตัวใหญ่ไม่คาดคิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ เพียงคนเดียวจะสามารถคล่องแคล่วได้มากขนาดนี้ พวกเขายกมือขึ้นมาปิดจมูกเอาไว้เพราะกลัวว่าจะมีสารบางอย่างที่เป็นอันตรายอยู่ในควันสีขาวนั้น รวมถึงมาเฟียหนุ่มด้วยเช่นกัน

อัญญาถอดรองเท้าส้นสูงของตัวเองทิ้งไป เธอรีบวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต แต่จากที่เธอสำรวจจากสายตาแล้ว สถานที่แห่งนี้แทบจะไม่มีช่องโหว่เลยเพราะหน้าต่างของทางเดินถูกปิดด้วยเหล็กดัดทั้งหมด 

เว้นก็แต่…ห้องนอนของผู้ชายคนนั้น 

เธอสังเกตเห็นว่าหน้าต่างภายในห้องนั้นไม่ได้ถูกปิดด้วยเหล็กดัด เธออาจจะหาทางหนีจากห้องนั้นได้ 

คิดได้อย่างนั้น เรียวขาสวยของอัญญาจึงรีบหนีไปยังห้องนอนของผู้ชายคนนั้นอย่างรวดเร็ว