หน้าหลัก / โรแมนติก / ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน / บทที่ 6 พรากความบริสุทธิ์ NC

แชร์

บทที่ 6 พรากความบริสุทธิ์ NC

ผู้เขียน: มงกุฎดอกหญ้า
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-21 18:02:56

เมื่อประตูห้องปิดสนิทลง ลูเซียโน่เลื่อนมือแกร่งมาล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็คเนื้อดี เรียวขาแกร่งเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่ถูกมัดแขนอยู่ด้านหลังอย่างช้าๆ เธอโดนมัดข้อมือด้วยเนกไท กุญแจมือและถูกล่ามโซ่อีกชั้นหนึ่ง 

อัญญายืนอยู่กลางห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่มีเพียงโต๊ะกับเก้าอี้ไม้ เธอจ้องมองหน้าลูเซียโน่ด้วยสายตาดุดันและโกรธเคือง สายตาที่ดูไม่ยอมคนแบบนี้นี่แหละ เขายิ่งรู้สึกสนุกมากขึ้นเรื่อยๆ กับความลึกลับน่าค้นหาของผู้หญิงคนนี้

“จะฆ่าฉันก็ฆ่าเลย” เสียงหวานพูดอย่างแข็งกร้าว

“มันง่ายเกินไป ฉันอยากสนุกกับเธอมากกว่านี้” ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเธอเองก็ไม่ได้ถอยหลังหนีเขาหรือมีท่าทีว่าจะเกรงกลัวเขา 

อัญญายืนประจันหน้ากับชายหนุ่มที่ร่างสูงใหญ่กว่าเธอหลายเท่า ลูเซียโน่ยกยิ้มมุมปากก่อนที่เขาจะผลักร่างอรชรถอยหลังไปนั่งลงบนโต๊ะ 

ร่างกำยำก้าวเข้าคร่อมและทาบทับอยู่เหนือร่างบอบบางนั้น วงแขนแกร่งขยับขึ้นกักกันเธอไว้ในอ้อมแขนราวกับกรง มือสากวางอยู่บนโต๊ะ ขณะเดียวกันใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนลมหายใจร้อนเป่ารดใบหน้าสวย กลิ่นหอมจากน้ำหอมราคาแพงของชายหนุ่มลอยมาปะทะจมูกของเธอ

นัยน์ตาคมกริบสำรวจร่างอรชรอย่างจาบจ้วง ก่อนที่มือแกร่งจะยกขึ้นมา แล้วใช้นิ้วแกร่งพันวนเส้นผมของหญิงสาวหยอกล้อเล่นชั่วครู่ นิ้วร้ายลากลงมาสัมผัสผิวเนื้อสาวต่อ จากลำคอระหงไล่ต่ำลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าอกอวบอิ่ม อัญญาไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกมาแต่เธอมองเขาด้วยสายตาที่แข็งกร้าวอยู่ตลอดเวลา

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะกอดรัดแผ่นหลังแบบบางเข้ามากระแทกแนบชิดกับร่างกำยำมากกว่าเดิม 

หญิงสาวดีดดิ้นอีกครั้งพร้อมกับพยายามที่จะยกเข่าขึ้นมากระแทกกลางกายของชายหนุ่ม ทว่าเขาก็รู้ทันและใช้เรียวขาแกร่งหยุดการเคลื่อนไหวของหญิงสาวและแทรกกลางกายสาวเพื่อให้เรียวขาขาวผ่องแยกออกจากกัน กระโปรงชุดราตรีที่ขาดเพราะน้ำมือของเธอ รั้งขึ้นไปจนแทบจะเห็นกางเกงชั้นในตัวจิ๋วสีดำ

ชายหนุ่มก้มลงมองเรียวขาขาวผ่องที่โผล่พ้นกระโปรงชุดราตรีด้วยสายตาจาบจ้วง เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าผู้หญิงตรงหน้าของเขาช่างเป็นคนที่สวยและมีเสน่ห์ยิ่งนัก

“เธอต้องการอะไร” ริมฝีปากหนาเอ่ยถามคลอเคลียอยู่ใกล้เรียวปากเล็ก…แต่คำตอบที่เขาได้ก็มีเพียงแค่ความเงียบเท่านั้น

“อือ…ไม่ตอบ…เข้าใจแล้วล่ะ” เสียงทุ้มเอ่ยพึมพำอยู่คนเดียวราวกับคนบ้า เนื่องจากหญิงสาวไม่ตอบอะไรเขาเลยสักนิด ลูเซียโน่ยิ่งรู้สึกท้าทายมากยิ่งขึ้น เขาจับเธอพลิกหันหลังและกดแผ่นหลังแบบบางให้ด้านหน้าเธอแนบลงไปกับโต๊ะไม้ 

“อึก!!” เสียงหวานเก็บกดอยู่ในลำคอ เธอรู้สึกเจ็บที่ชายหนุ่มทำรุนแรงแต่หญิงสาวก็ต้องอดทนและพยายามเก็บเสียงร้องเอาไว้ เพื่อไม่ให้ตัวเองดูอ่อนแอ

ร่างอรชรอยู่ในท่าโก้งโค้งกับโต๊ะไม้กลางห้อง เขายกยิ้มอย่างสะใจทุกครั้งที่เขาได้ทำให้เธอเจ็บตัว เลือดสีแดงสดไหลหยดจากหน้าผากลงไปโดนเสื้อขาวและแผ่นหลังแบบบางบางส่วน 

เมื่อลูเซียโน่เห็นเลือดตัวเองที่หยดลงมาอย่างต่อเนื่อง เขาก็ยิ่งรู้สึกเดือดดาลขึ้นมาในใจ เขาไม่เคยโดนผู้หญิงทำร้ายมาก่อนในชีวิต ซึ่งแน่นอนว่าเธอต้องเจ็บมากกว่าเขาหลายพันเท่าอย่างแน่นอน

ชายหนุ่มใช้เท้าดันเรียวขาสวยแยกออกกว้าง เขามองไหล่มนขาวเนียนอยู่ชั่วครู่ ลูเซียโน่อยากทำให้เธอมีแผลบ้าง ใบหน้าหล่อเหลาจึงโน้มลงไปฝังเขี้ยวงับเข้าที่ไหล่ขาวเนียน

“โอ๊ย!!” เสียงหวานร้องขึ้นมาอย่างเจ็บปวด หญิงสาวถูกชายหนุ่มกัดอย่างแรง เธอดิ้นพล่านแต่ก็โดนเขากดแผ่นหลังเอาไว้แน่น

จากนั้นมือแกร่งอีกข้างก็เลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมือสากมาหยุดอยู่ตรงต้นขาขาวเนียนด้านหลัง เขาเลื่อนมือล้วงเข้าไปใต้กระโปรงชุดราตรีสีแดงอย่างรวดเร็ว

“นี่! หยุดนะ!” อัญญาตะโกนออกมา

“อยู่เฉยๆ นะ คนสวย” ไม่พูดเปล่า เขาใช้ปลายนิ้วลูบวนอยู่ตรงกลางกางเกงชั้นในตัวจิ๋วสีดำไปมา

“ฉันบอกให้ฆ่าฉันไง!!” เสียงหวานตะคอกใส่ชายหนุ่มอีกครั้ง เมื่อเขาเริ่มเข้ามารุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเธอมากจนเกินไป 

ลูเซียโน่ไม่ได้สนใจคำพูดของเธอ มือแกร่งลูบวนตรงจุดสงวนหญิงสาว ก่อนที่เขาจะค่อยๆ แหย่นิ้วเข้าไปข้างขอบกางเกงชั้นในของหญิงสาว นิ้วแกร่งได้สัมผัสกับผิวเนื้อนุ่มนิ่มของกลีบเนื้อสาวเป็นครั้งแรก ความต้องการของเขาเริ่มปะทุขึ้นเรื่อยๆ แก่นกายใหญ่ที่อยู่ภายใต้กางเกงเริ่มพองตัวขยายเต็มที่จนรู้สึกปวดไปทั้งลำเอ็น

นิ้วร้ายแหวกกลีบเนื้อที่แนบชิดติดกันสนิทอยู่ในคราแรก ก่อนที่เขาจะใช้ปลายนิ้วสากบดขยี้ติ่งเสียวของหญิงสาว เธอดิ้นพล่านอยู่ตลอดเวลาแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของชายหนุ่มได้ อีกทั้งหญิงสาวยังโดนมัดมือและล่ามโซ่อยู่ด้วย 

ลูเซียโน่บดคลึงติ่งเสียวของเธออยู่ชั่วครู่ ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกถึงบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาภายในท้องน้อยเธอ แต่อัญญาก็พยายามสกัดกั้นไม่ให้ตัวเองเปล่งเสียงใดๆ ออกมา ไม่กี่นาทีต่อมา ชายหนุ่มถอดกางเกงในสีดำของหญิงสาวลงอย่างรวดเร็ว

พรึบ!

“หยุดนะ! ไอ้ทุเรศ!” เรียวขาสวยพยายามจะหุบเข้าหากันแต่มันก็เป็นไปได้ยากเหลือเกิน เนื่องจากมีเรียวขาแกร่งคอยขวางกั้นอยู่

“หึ!” รอยยิ้มชั่วร้ายยกยิ้มอย่างชอบใจ ดวงตาคมกริบเปล่งประกายมองปากถ้ำสีสวยที่แนบชิดสนิทกันอยู่ ราวกับว่าไม่เคยผ่านการรุกล้ำเข้าไปแต่อย่างใด มือสากดึงรั้งกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของเธอลงมาเล็กน้อย 

“แกจะต้องได้ชดใช้ในสิ่งที่แกทำกับฉัน” อัญญาเอ่ยลอดผ่านไรฟัน

ลูเซียโน่ไม่รอช้าอีกต่อไป นิ้วแกร่งลูบวนติ่งเนื้อนุ่มสลับกับปากถ้ำที่เริ่มมีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมา แม้ว่าเธอจะพยายามห้ามความรู้สึกของตัวเอง แต่ร่างกายเธอกลับตอบสนองไปอย่างอัตโนมัติ

ปัก!!

“อ๊ะ!!” ไม่กี่วินาทีต่อมา นิ้วร้ายสอดแทรกเข้ามาในรูเล็กของหญิงสาว แต่ยังไม่ทันที่นิ้วแกร่งจะเข้าไปจนสุด ชายหนุ่มก็รู้สึกถึงบางอย่างที่ขวางกั้นเอาไว้ ไม่ให้เขาเข้าไปรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเธอได้ง่ายๆ ใบหน้าสวยคมนิ่วหน้าเล็กน้อย

“ไม่น่าเชื่อเลย…ยังบริสุทธิ์อยู่อีกเหรอ” ชายหนุ่มโน้มลงมากระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า 

เมื่อรับรู้ได้ว่าหญิงสาวยังไม่ผ่านมือชายใดมาก่อน เขาจึงถอดถอนนิ้วแกร่งออกมาอย่างช้าๆ ก่อนที่มือแกร่งจะเลื่อนไปปลดตะขอรูดซิปกางเกงของตัวเองลงไป ในขณะเดียวกัน เขาหยุดมองร่องสีกุหลาบและกลืนน้ำลายลงคออยู่ชั่วครู่ ยิ่งหญิงสาวอยู่ในท่าโก้งโค้งเช่นนี้ มันยิ่งทำให้เขามองเห็นสิ่งสวยๆ งามๆ ได้อย่างเต็มตา 

จากนั้นลูเซียโน่ล้วงมือเข้าไปในกางเกงเพื่องัดเอาแท่งลำลึงค์ใหญ่เกินมาตรฐานพร้อมกับดึงรั้งกางเกงลงไปกองไว้ด้านล่างตัวตนใหญ่ของเขา

“ฉันไม่คิดว่าสปายสาวจะเซ็กซี่ขนาดนี้นะ” ลูเซียโน่จับปลายหัวหยักจ่อที่ปากถ้ำเปียกเยิ้มเล็กน้อย แต่เขารู้ดีว่าน้ำหล่อลื่นของเธอเพียงเท่านั้น มันไม่พอหรอก แต่เขาก็ไม่ได้คิดที่จะเล้าโลมเธอต่อ 

สวบบบ!

“อ๊ะ!!!” ร่องสวาทสาวคับแน่นเพราะไม่เคยผ่าน หญิงสาวสะดุ้งโหยงเมื่อส่วนหัวของแก่นกายใหญ่เข้ามาในตัวเธอ

ในเมื่อเธอไม่เคยผ่านผู้ชายมาก่อน เขาก็ไม่จำเป็นต้องใช้ถุงยางอนามัยกับเธอ เมื่อลูเซียโน่เอาเธอเสร็จแล้ว เธอก็อาจจะต้องถูกฆ่าแล้วก็ได้

ไม่มีการจูบ ไม่มีการเล้าโลม เขาแค่ต้องการพรากความบริสุทธิ์ของเธอไปก็เท่านั้น

ความเจ็บแล่นแปลบมาอย่างไม่สามารถห้ามได้ หญิงสาวพยายามควบคุมจังหวะการหายใจของตัวเองให้คงที่ แต่มันก็ยากเหลือเกิน เธอรู้สึกเจ็บใจที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลย 

ปลายหัวหยักแดงก่ำชนเข้ากับเยื่อพรหมจรรย์บาง เขารู้สึกสะใจและรู้สึกดีในขณะเดียวกัน ลูเซียโน่ไม่ได้กดแช่ตัวตนเอาไว้นานมากนัก เขาหัวเราะในลำคอก่อนที่เขาจะดันแท่งรักใหญ่ยาวผ่านเยื่อบางๆ เข้าไปทันที

“อึก!! ไอ้โรคจิต!!” ความเจ็บปวดตรงกลางกายทำให้หญิงสาวน้ำตาเล็ดเล็กน้อย เธอผ่านการฝึกฝนร่างกายมาอย่างหนักหน่วง แต่เธอกลับรู้สึกว่าครั้งนี้มันเป็นความเจ็บที่ไม่เหมือนกับการฝึกฝนร่างกายเลยสักนิด เลือดบริสุทธิ์ของเธอเริ่มไหลเยิ้มอาบแท่งใหญ่ กลิ่นเลือดคล้ายกับกลิ่นสนิมคละคลุ้งไปทั่วห้องสี่เหลี่ยม จนตอนนี้เธอแยกไม่ออกแล้วว่าเป็นกลิ่นเลือดของเธอหรือกลิ่นเลือดที่แผลของชายหนุ่ม

มือแกร่งยกหลังมือขึ้นมาปาดเลือดที่หยดลงมาให้ออกไปจากใบหน้าหล่อเหลาลวกๆ เขาไม่รอให้เวลาผ่านไปโดยไร้ประโยชน์ ชายหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าออกร่องสาวช้าๆ เน้นๆ ก่อนที่จังหวะเอวหนาจะเริ่มรัวแรงขึ้นเรื่อยๆ ร่างอรชรสั่นคลอนไปตามแรงของชายหนุ่ม

“อึก! อ๊ะ!” หญิงสาวเกร็งไปทั้งตัว รวมถึงร่องสวาทสาวด้วย เธอพยายามไม่เปล่งเสียงที่น่ารังเกียจออกมา

“โธ่เว้ยย!…ตอดกันแบบนี้ฉันก็เสร็จไวสิ” ชายหนุ่มร้องขึ้นมา เนื่องจากร่องสวาทที่คับแน่นและตัวเขาเองที่ไม่ได้สวมใส่ถุงยางอนามัย จึงทำให้เขารับรู้ได้ถึงการตอดรัดแบบไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้น

ชายหนุ่มยืนตัวตรงพร้อมกับกดแผ่นหลังบอบบางเอาไว้ตลอดเวลา เอวหนาสวนแทงใส่ร่องสาวรัวๆ ดวงตาคมกริบมองจุดเชื่อมระหว่างเขาและเธอที่มีเลือดสีแดงสดไหลเยิ้มออกมาเคลือบแท่งรัก รูเล็กหุบอ้าไปตามแรงกระแทก มันยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของเขามากขึ้น

ลูเซียโน่หยุดชะงักเอวหนาชั่วครู่และถอดถอนตัวตนออกอย่างรวดเร็ว เขาจับเธอหันหน้ากลับมาในท่านั่งบนโต๊ะ เพราะเขาอยากเห็นสีหน้าและแววตาที่ดูเจ็บปวด ชายหนุ่มทำทุกอย่างได้ในชั่วพริบตา เมื่อเธอหันหน้ากลับมาหาเขาแล้ว ลูเซียโน่จับแก่นกายใหญ่เสียบแทงเข้าไปอีกครั้งทันที

ความแสบคันแล่นเข้ามาในท้องน้อยอีกครั้ง เธอขมวดคิ้วพลางกัดริมฝีปากล่างของตัวเองจนมันบวมซ้ำห้อเลือด ดวงตากลมโตได้มองเห็นภาพที่น่ารังเกียจอย่างชัดเจน เธอรู้สึกอับอายจนอยากที่จะตายลงไปตอนนี้เลย

มือแกร่งจับปลายคางให้เบี่ยงหน้าไปด้านซ้ายเล็กน้อย ก่อนที่ชายหนุ่มจะเคลื่อนใบหน้าหล่อเหลาลงไปหาซอกคอขาวเนียน เขาทั้งขบเม้ม ดูดเลีย จนลำคอระหงเป็นรอยจ้ำสีแดงหลายจุด เอวหนาเริ่มขยับใส่คนตัวเล็กอีกครั้งพร้อมกับเลื่อนมือแกร่งไปกอดรัดเอวคอดกิ่วเอาไว้

“อึก! อึก!” เธอยังคงพยายามกั้นเสียงครางเอาไว้ในลำคอที่แห้งผาก 

ทุกครั้งที่หญิงสาวโดนกระแทก เสียงโซ่กระทบกับพื้นห้องดังลั่นห้อง ลูเซียโน่กระแทกเข้าใส่รูเล็กไม่ยั้งอยู่สักพักหนึ่งจนแก่นกายใหญ่เริ่มกระตุกเกร็ง เขาเร่งจังหวะตอกอัดเน้นๆ ใส่เธออยู่สองสามครั้ง ก่อนที่จะรัวสะโพกสอบใส่เธอถี่รัว 

ให้ตายเถอะ เขาไม่อยากจะรีบเสร็จเลย แต่เพราะความคับแน่นของร่องสวาทสาวนั่นแหละที่ทำให้เขาถึงฝั่งฝันรวดเร็วกว่าปกติเช่นนี้

ร่างอรชรโยกไปตามแรงกระแทก ใบหน้าคมคายยังคงฝังอยู่บริเวณซอกคอหญิงสาว ยิ่งเหงื่อของเธอออก มันก็ยิ่งทำให้เขาได้กลิ่นกายที่เซ็กซี่ของเธออย่างชัดเจนมากขึ้น ในจังหวะสุดท้าย สะโพกสอบตอดอัดใส่ร่องสาวคับแน่นถี่ยิบ จนกระทั่ง…

“อ๊ะ! ซี้ดดด…อาาา!” เสียงทุ้มครางกระเส่าออกมาอย่างสุขสม รูเล็กกลางแท่งลำลึงค์ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นเข้าไปอัดแน่นอยู่ภายในถ้ำสีกุหลาบ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 53 ตอนพิเศษ 2

    สองเดือนต่อมาลูเซียโน่อุ้มเด็กชายที่หน้าตาคล้ายคลึงกับเขาเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องน้ำภายในห้องนอนของเขา อาร์โนด์สวมชุดเด็กสีฟ้าดูตัวใหญ่ขึ้นมากเมื่อเทียบกับสองเดือนที่แล้ว ลูเซียโน่จึงไม่ให้อัญญาอุ้มลูกเองเลยสักครั้ง เพราะเขาไม่อยากให้ภรรยาเหนื่อย ร่างกำยำเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องน้ำสักพักหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปเคาะประตูน้ำพร้อมกับส่งเสียงเรียกหญิงสาว“ที่รัก…เป็นไงบ้าง” แต่ทว่าก็ไร้เสียงตอบกลับจากคนในห้องน้ำ ชายหนุ่มเคาะประตูห้องน้ำอีกครั้งและเอ่ยเรียกภรรยาต่อ“เอเลน่า”ทันใดนั้นเอง ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก ร่างผอมบางเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้านิ่งเรียบจนชายหนุ่มไม่สามารถเดาออก“เป็นไงบ้าง” เขาถามอัญญาด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นและดูมีความหวังอย่างเห็นได้ชัดหญิงสาวจึงค่อยๆ ยื่นที่ตรวจครรภ์ที่เธอเพิ่งตรวจในห้องน้ำเมื่อสักครู่นี้ไปให้ชายหนุ่มดู ใบหน้าหล่อเข้มปรากฏรอยยิ้มออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นขีดสีแดงสองขีดขึ้นบนที่ตรวจ“น้ำเชื้อพ่อมันดีจริงๆ เลย อาร์โนด์จะมีน้องแล้วนะลูก” ลูเซียโน่อุ้มเด็กน้อยเขย่าเบาๆ พลางบอกกล่าวกับลูกชายด้วยท่าทางดีอกดีใจ และเหมือนว่าเด็กทารกตัวน้อยเหมือนจะ

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 52 ตอนพิเศษ

    ในวันต่อมาลูเซียโน่กับอัญญากลับมาที่คฤหาสน์ของมาเฟียหนุ่ม ร่างกำยำสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินโอบไหล่ภรรยาคนสวยที่สวมชุดเดรสสีขาวดูอ่อนโยนและน่าทะนุถนอม ตั้งแต่หลังวันที่แต่งงานกัน ชายหนุ่มก็ขอให้อัญญาแต่งตัวแบบนี้ เพราะเขาบอกว่าเธอสวยและดูน่ารักมากกว่าเวลาที่สวมเพียงเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์คู่สามีภรรยาป้ายแดงเดินเคียงคู่กันมาและก้าวขึ้นไปยังบันไดหินอ่อนก่อนถึงหน้าประตูของคฤหาสน์ มือแกร่งโอบไหล่หญิงสาวเดินมาหยุดอยู่ต่อหน้าสาวใช้ พ่อบ้าน หัวหน้าแม่บ้านที่ยืนรอรับมาดามอย่างเป็นระเบียบ และต้อนรับมาดามอย่างเป็นทางการ ซึ่งก็มีโคลอี้ยืนอยู่ข้างหัวหน้าแม่บ้านด้วย“กลับมาแล้วเหรอคะมาดาม…นายท่าน” พ่อบ้านเอ่ยทักทายขึ้นมา “ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการนะคะมาดาม” หัวหน้าแม่บ้านเอ่ยต่อ“ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการค่ะมาดาม” เสียงของสาวใช้คนอื่นพูดต่ออย่างพร้อมเพรียงกัน “ขอบคุณทุกคนมากนะ” อัญญาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ที่ผ่านมาเธอไม่เคยได้รับการปฏิบัติที่ดีและอบอุ่นเช่นนี้จากคนอื่นมาก่อน เมื่อทุกคนพร้อมใจกันต้อนรับเธอด้วยใบหน้าที่สดใสและจริงใจเช่นนี้ มันทำให้อัญญารู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูกลูเซียโน่ลอ

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 51 ตอนจบ NC

    เช้าวันต่อมาลูเซียโน่กับอัญญามาว่ายน้ำกันบนสระว่ายน้ำของโรงแรมหรูที่มองเห็นวิวทะเลได้รอบทิศทาง มาเฟียหนุ่มยังไม่ได้กลับไปทำงาน เพราะอยากดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้ให้ได้มากที่สุดอัญญาสวมชุดบิกินีสีดำผูกคอและหลัง ส่วนช่วงล่างก็สวมเพียงบิกินีตัวจิ๋วที่ผูกด้านข้างสะโพกกลมกลึงเอาไว้ทั้งสองข้าง แค่กระตุกปมทีเดียวก็หลุดออกหมดแล้ว เป็นครั้งแรกที่อัญญาสวมชุดว่ายน้ำให้ชายหนุ่มเห็น ลูเซียโน่จึงตาลุกวาวเป็นพิเศษ ชายหนุ่มท่อนบนเปลือยเปล่าเผยอกแกร่งกำยำ ท่อนล่างของชายหนุ่มสวมเพียงกางเกงว่ายน้ำขาสั้นเท่านั้น เขานอนกอดร่างผอมบางที่เกยอยู่บนตัวของเขา พวกเขานอนมองสระว่ายน้ำที่มีพื้นหลังเป็นทะเลอยู่บนที่นอนข้างสระ “ไปว่ายน้ำกันไหม” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมา “อือ” หญิงสาวจึงพยักหน้าให้เขาเบาๆจากนั้นทั้งสองคนก็ค่อยๆ เดินลงมายังสระว่ายน้ำพร้อมกัน จนกระทั่งตัวของชายหญิงทั้งสองคนลงไปในน้ำอย่างช้าๆ ลูเซียโน่ไม่อยากให้ใครเห็นเรือนร่างของภรรยา เขาจึงเหมาสระว่ายน้ำแห่งนี้เป็นเวลาหนึ่งวัน และแน่นอนว่าแม้กระทั่งพนักงาน เขาก็ไม่ยอมให้เขามาเลยสักคนลูเซียโน่เลื่อนตัวมามองอัญญาในชุดบิกินีสุดเซ็กซี่ แค่ชายหนุ่มมองหญิงเพียงเ

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 50 งานแต่งในฝันของเจ้าสาว

    เวลาผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น งานแต่งที่แสนเรียบง่ายของมาเฟียหนุ่มกับอดีตสปายสาวถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายริมหาดทรายสีขาว ที่มีพื้นหลังเป็นทะเลสีฟ้าครามสะท้อนกับแสงพระอาทิตย์ที่อยู่เหนือทะเลสะท้อนพื้นน้ำ ซุ้มดอกกุหลาบสีขาวโปร่งบางตั้งอยู่ตรงจุดที่ทะเลกับท้องฟ้าบรรจบกันพอดี เจ้าบ่าวสุดหล่อสวมชุดสูทดูสง่างามยืนจับมือกับหญิงสาวที่สวมชุดเจ้าสาวสีขาวสายเดี่ยวและเป็นกระโปรงผ้าสั้นเหนือเข่าที่มีบางเบาสบายสยายลงไปจนถึงพื้น คู่บ่าวสาวยืนจับมือกันอยู่ตรงกลางซุ้มดอกไม้โดยมีบาทหลวงที่ยืนอยู่ด้านหลังของพวกเขา เสียงคลื่นซัดเบาๆ กระทบฝั่งดังอย่างต่อเนื่องพร้อมกับกำลังปรบมือให้กับช่วงเวลาสำคัญ เจ้าบ่าวโน้มใบหน้าไปจูบเจ้าสาวอย่างอ่อนโยนเท่าที่เจ้าบ่าวจะทำได้ทันทีที่พวกเขาแลกแหวนแทนใจให้กันเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ทว่ามือแกร่งของมาเฟียหนุ่มก็แอบบีบเคล้นก้มงอนงามของเจ้าสาวอยู่ดีพิธีแต่งงานของลูเซียโน่กับอัญญาผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นและเรียบง่าย แขกเหรื่อในงานมีเพียงแค่คนที่รู้จักกันเท่านั้น อีกทั้งยังมีบอดี้การ์ดร่างกำยำหลายสิบชีวิตที่ยืนหน้าตานิ่งเรียบอยู่รอบๆ งานแต่งของมาเฟียลูเซียโน่จูบหญิงสาวอ

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 49 ตอนเช้า NC

    “กลับมาแล้วเหรอครับ นายท่าน…มาดาม” เสียงของเอเตียนเอ่ยทักทาย เมื่อเจ้านายกับมาดามเดินเคียงข้างกันเข้ามาในคฤหาสน์“กลับมาแล้ว” ลูเซียโน่โอบไหล่แบบบางของอัญญาเอาไว้พลางตอบกลับพ่อบ้าน “นายท่านครับ…สาวใช้คนหนึ่งทำความสะอาดห้องเก็บสะสมของเก่าแก่ แล้วเผลอทำแจกันตกแตกครับ” พ่อบ้านบอกกล่าวกับเจ้านายต่อทันที“ฉันเคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไง ใครทำงานพลาดก็ไล่ออกไปสิ” “ถึงขั้นไล่ออกเลยเหรอ” เสียงของอัญญาแทรกขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าสวยคมที่ขมวดคิ้ว ถึงแม้ว่าสาวใช้จะมีความผิดจริง แต่เธอคิดว่าการที่ถึงขึ้นไล่ออกมันรุนแรงเกินไป เธอเองก็เคยใช้ชีวิตมาอย่างยากลำบาก เธอถึงรู้สึกเข้าอกเข้าใจคนที่ลำบากเหมือนกัน“เอ่อออ” ชายหนุ่มตะกุกตะกักเล็กน้อย เขาไม่รู้จะตอบกลับอัญญาอย่างไรดี เพราะที่ผ่านมาเขาทำเช่นนี้มาตลอด“ฉันว่ามันเกินไปนะ คนเราก็มีผิดพลาดกันได้” เสียงแข็งกระด้างของอัญญาบอกกล่าวชายหนุ่มต่อ“งั้นที่รักคิดว่าเราควรจัดการยังไงดีล่ะ” มือแกร่งลูบไล้ไหล่แบบบางเบาๆ “ก็แค่หักเงินเดือนหรืออะไรก็ได้”“เอ่ออ…ถ้างั้นก็หักเงินเดือนเธอไปก่อน แล้วถ้าทำผิดอีกครั้งก็ค่อยไล่ออก” “ครับนายท่าน” พ่อบ้านก้มศีรษะเล็กน้อยเป็น

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 48 กลุ่มเพื่อน

    ลูเซียโน่กับอัญญาอยู่กินข้าวเย็นกับโลล่าที่ฟาร์ม ก่อนที่พวกเขาจะกลับมาที่คฤหาสน์ อาร์โนด์หลับคาอกอัญญาไปตั้งแต่ตอนที่พวกเขากำลังขับรถออกมาจากฟาร์ม ลูเซียโน่ไม่ได้พาหญิงสาวค้างคืนที่บ้านไม้ เนื่องจากพรุ่งนี้เขามีประชุมกับกลุ่มเพื่อนต่อเมื่อกลับถึงคฤหาสน์ พี่เลี้ยงพาเด็กชายไปที่ห้องนอนของตัวเอง ส่วนลูเซียโน่กับอัญญากลับมาที่ห้องนอนของมาเฟียหนุ่ม พวกเขารีบอาบน้ำและเข้านอนกันทันที และในวันต่อมาพวกเขาก็ต้องรีบตื่น เพราะชายหนุ่มต้องไปทำงานที่กาสิโนก่อนในช่วงเช้า“ทำไมคุณถึงไม่ให้ฉันอยู่คฤหาสน์” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นมา ในขณะที่พวกเขากำลังนั่งรถคันหรูมุ่งตรงไปยังกาสิโน“ก็อยากอยู่ด้วยตลอดเวลา” ลูเซียโน่หันมามองหน้าหญิงสาวพลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงสดใส เขาไม่อยากอยู่ห่างจากเธอเลยแม้แต่วินาทีเดียว “แล้วก็ลากฉันไปนั้นไปนี้ตลอดแบบนี้เนี่ยนะ” “ผัวเมียก็ต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลาสิ” ชายหนุ่มตอบกลับ ก่อนที่เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้นมา “ขอรับโทรศัพท์ก่อนนะ” เสียงทุ้มบอกกล่าวหญิงสาว จากนั้นมือแกร่งล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดรับสายทันทีลูเซียโน่รับโทรศัพท์และคุยงานด้วยใบหน้านิ่งเรียบอยู่ตลอดทาง ม

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status