คนที่ซ่อนตัว 10.3

“คุณยังรักพ่ออยู่หรือเปล่า” เขาถามเหมือนกำลังหึงเธอจากบิดาที่ล่วงลับไปแล้ว 

“ฉันบอกว่าแค่หวั่นไหวเฉยๆ พอเห็นคุณเมธีกับพี่ตาฉันก็ตัดใจแล้ว”

เธอไม่ได้แก้ตัว เป็นความจริงที่ยังไม่ได้ถลำลึกทั้งตัวและใจ

“อาริตาถูกใช้มาหลอกพ่อ แต่ไม่รู้แผนสังหาร เมื่อไม่กี่วันก่อน แจ๊คกี้โทร.มาบอกผมว่า ตำรวจเห็นคนร้ายจากกล้องวงจรปิดของปั๊มน้ำมัน”

“แล้วรู้ตัวไหมคะ?” เขาส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

“รถของพ่อจอดนานกว่าครึ่งชั่วโมงก็มีรถตู้มาจอดเติมน้ำมันบังรถพ่อเอาไว้ คนในรถตู้ทยอยลงไปเข้าห้องน้ำ และรถอีกหลายคันเข้ามาจอดด้วย ทำให้ต้องนับจำนวนคนอย่างละเอียดหลายรอบ ถึงได้เห็นว่าใครที่ผิดปกติ อีกอย่างมันมืดมากไม่รู้ว่าเป็นคนของใครไม่เห็นตอนลงจากรถ ตำรวจเรียกสอบปากคำนายวิโรจน์ แต่มันก็ปฏิเสธ”

“ทำยังไงจะได้หลักฐานนะ”

“ยากเหมือนกันเพราะไอ้วิโรจน์ระวังตัวแจ ผมเคยส่งคนเข้าไปแทรกซึมกับคนของมันแต่ก็ถูกจับได้” 

หญิงสาวฟังแล้วก็ถอนหายใจ นี่สินะหลายคดีคนร้ายลอยนวลโดยเฉพาะคนอย่างนายวิโรจน์ ที่ผ่านมาตกเป็นผู้ต้องสงสัยหลายคดี แต่เขาไม่เคยถูกแจ้งข้อหาเลย

 “ฉันเชื่อว่าคนผิดต้องได้รับโทษแน่นอนค่ะ” 

บุษรินทร์กุมมือชายหนุ่มเอาไว้ เป็นการให้กำลังใจเขา เมธาวีลูบแก้มเธอเบาๆ นึกถึงคำที่อาริตาบอกเล่า บิดาต้องการจับคู่เขากับบุษรินทร์ ถ้าเมธียังอยู่และพยายามทำอย่างนั้น เขาอาจจะต่อต้าน เพราะไม่ชอบให้ใครมาบังคับ แต่สร้อยมุกของพ่อได้ผล ทำให้เขารู้สึกสนใจเธอตั้งแต่ครั้งแรกพบ และการอ้างเงินของพ่อทำให้เธอมาหาเขา 

เมธาวีขยับตัวเข้าเบียดคนตัวเล็ก เขาประกบจูบเธออย่างแผ่วเบาและได้รับการตอบสนองอย่างเต็มใจ ดื่มด่ำความฉ่ำหวานในรสจูบ ปล่อยสมองให้ว่างเปล่าและฟังเสียงหัวใจของตัวเองจนแน่ชัดว่ารู้สึกอย่างไรกันแน่ เขาต้องการจูบเธอไม่รู้เบื่อ ในขณะที่บุษรินทร์มีความสุขที่ถูกสัมผัสจากเขา ทุกอย่างชัดเจนเสียยิ่งกว่าชัด เขาค่อยๆ ถอนจูบอย่างเสียดาย คืนนี้ไม่ใช่ที่ที่ควรทำอะไรให้หญิงสาวอับอาย เขาจึงทำเพียงแค่โอบกอดกระชับเธอไว้ในอ้อมแขนจนหลับไปด้วยกัน

กลิ่นผัดสะตอกุ้งโชย หญิงสาวกระดิกจมูกดุ๊กดิ๊ก ลืมตาขึ้นมาพบว่าใบหน้าตัวเองแนบชิดกับแก้มของเมธาวี เธอกอดคอเขาแน่นซ้ำขายังพาดบนตัวเขาอีกต่างหาก จึงรีบขยับตัวออกห่าง ทำเอาชายหนุ่มตื่นตามไปด้วยแต่เขายังนอนหลับตา 

บุษรินทร์ชะโงกหน้ามองไปด้านนอก เห็นอาริตากับนางเพียงกำลังจัดสำรับอาหารที่แคร่นอกบ้าน ห้องนอนอาริตาต้องเดินผ่านมุ้งที่เธอกับเมธาวีนอนด้วยกัน ทุกคนคงเห็นภาพเธอกับเขากอดกันกลม นึกแล้วก็อดรู้สึกเขินไม่ได้ แต่เอ๊ะ! มีชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ใส่ชุดดำเพิ่มมาจากไหนอีกคน เธอไม่เห็นใบหน้าคนคนนั้นเพราะยืนหันหลังให้ ถ้าชายฉกรรจ์ผู้นั้นเป็นคนของนายวิโรจน์ เมธาวีกับเธออาจไม่ปลอดภัยก็ได้

“คุณมาร์กคะ มีผู้ชายมาที่นี่อีกคนค่ะ” เมธาวีลุกขึ้นมองไปยังชายที่บุษรินทร์พูดถึง แต่เขาไม่รู้จักและไม่คุ้นหน้าเลย พอเห็นทั้งสองตื่นนอนอาริตาก็เข้ามาช่วยบุษรินทร์เก็บที่นอน แนะนำทั้งสองให้รู้จักปราบดาลูกน้องของนายวิโรจน์ที่ช่วยชีวิตเธอไว้ การหลบซ่อนตัวที่นี่ไม่มีสัญญาณติดต่อสื่อสาร หลังช่วยหญิงสาวแล้ว เขาก็ขอนายวิโรจน์มาดูความเรียบร้อยโครงการสร้างรีสอร์ตที่ภูเก็ต และดำเนินการเรื่องที่ดินบนเกาะแห่งนี้ 

นายวิโรจน์ทุ่มเงินเป็นล้านให้เจ้าหน้าที่มารังวัดและออกโฉนดให้กับปราบดาซึ่งเป็นคนในพื้นที่ และทำเป็นว่าเจ้าของที่ต้องการขายในราคาสิบล้านบาท คนที่ซื้อคือนายวิโรจน์ แต่ความจริงแล้วค่าตอบแทนที่ปราบดาจะได้รับเพียงแค่สองแสนบาทเท่านั้น

 ติดอยู่ที่มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งทักท้วง จึงยังทำเรื่องซื้อขายไม่ได้ ในระหว่างนี้ถ้าตนเองหายไป พ่อแม่และทุกคนที่รู้จักจะไม่ปลอดภัย  

หนึ่งในภารกิจที่ปราบดาไม่บอกคือเขาถูกใช้ให้มาดูว่า คนของวิโรจน์กำจัดเมธาวีสำเร็จหรือไม่ เพราะหลังจากนายอ๊อดกับพวก ขับเรือไล่ยิงเรือเมธาวีในคืนนั้น ก็ได้รายงานผลว่าไม่มีทางที่เมธาวีจะรอด เพราะเรือล่มในน้ำลึกแล้วยังเกิดพายุฝนตกหนัก ข้อมูลเพียงเท่านั้นไม่เพียงพอ ตราบใดที่ไม่เห็นศพกับตานายวิโรจน์ไม่มีทางวางใจได้ ยิ่งผ่านไปหนึ่งวันยังไม่พบศพก็ยิ่งร้อนใจ ติดต่อให้ปราบดาขับเรือดูรอบๆ เกาะย่านนี้ทั้งหมด และเขาก็มาเจอเมธาวีที่นี่ 

อาริตาขู่ว่าถ้าทำร้ายนายหัวมาร์ก เธอจะไม่ให้อภัยเขา และจะตัดขาดจากกัน แต่ถึงเธอไม่บอกแบบนั้นเขาก็ไม่ทำ จะบอกว่าโจรกลับใจก็คงใช่ เพราะความชั่วร้ายของนายวิโรจน์กำลังทำให้เขารู้สึกว่า ตัวเองอาจเป็นศพต่อไปก็ได้ ปราบดายืนยันกับเมธาวีว่าเขาไม่อยากทำงานกับนายวิโรจน์อีก และกำลังหาทางออกมา พร้อมกับยืนยันความบริสุทธิ์ใจเรื่องการตายของนายหัวเมธี

“นายวิโรจน์สั่งเก็บคุณเมธี เพราะขัดแย้งกันเรื่องซื้อที่ แต่คนลงมือฆ่านั้น ผมไม่ทราบจริงๆ ว่าเป็นใคร ”

“ทำไมนายถึงได้กล้าพาอาริตาหนี? ” 

“ถ้าไม่ช่วย ผมก็ต้องฆ่าเธอพร้อมลูกในท้อง ตอนนั้นเด็กยังไม่แท้ง แต่กว่าจะถึงมือหมอก็ไม่ทันการณ์ ผมกลัวว่าความจะแตกเลยพาตามาซ่อนตัวที่นี่” 

แววตาวูบไหวและท่าทางอึกอักของปราบดาเมื่อได้ฟังคำถามเมธาวี ทำให้มองออกได้ทันทีว่าชายคนนี้หลงรักอาริตา

“ถ้าคุณจัดการพี่ตา คุณจะฆ่าเธอยังไงคะ? ” 

บุษรินทร์จำได้ว่าอาริตาพูดถึงเรื่องสระน้ำด้านหลังเซฟเฮ้าส์

“ถ่วงน้ำเหมือนกับผู้หญิงคนก่อนๆ ที่เคยหักหลังเขาครับ”

“คุณหมายถึงสระหลังเซฟเฮ้าส์ มีคนถูกฆ่าถ่วงน้ำหลายคนหรือคะ? ” 

ปราบดาพยักหน้ารับ ช่างเป็นเรื่องน่าเศร้าใจ บุษรินทร์ทำงานในวงการพริตตี้ เห็นเด็กผู้หญิงหลายคนมีประวัติเกี่ยวข้องเป็นลูกหลานของนายวิโรจน์ หญิงเหล่านั้นถูกอุปการะเพื่อผลประโยชน์ แม้แต่อาริตา 

“นายพาฉันกลับฟาร์มมุก และให้อาริตาไปอยู่ที่บ้านฉัน จะปลอดภัยกว่า”

การได้พบตัวผู้หญิงของเมธีไม่ได้มีประโยชน์พอจะเป็นพยานในแผนการลวงฆ่าเมธีเลย และเธอควรได้รับการปกป้องในฐานะเคยเป็นผู้หญิงของพ่อ เมื่อตัดประเด็นนางนกต่อแล้ว เขาจะเดินหน้าสั่งตามสืบหาชายต้องสงสัยในคนนั้น และหาหลักฐานมัดตัวนายวิโรจน์ให้ได้

สองวันเต็มๆ ที่แจ็คกี้ติดต่อหาเมธาวีไม่ได้ วันนี้เป็นวันที่สามเขาติดต่อกับคนที่ภูเก็ต ทราบว่านายหัวมาร์กขับสปีทโบ๊ทพาบุษรินทร์กลับบ้านพักกลางน้ำ แต่เมื่อให้คนไปดูกลับไม่พบ เขาจึงต้องบินมาจากกรุงเทพ ลูกน้องและทีมคุ้มกันที่คอยติดตามตัวเบลล่าถูกเรียกมาติดตามหาตัวเจ้านายทั้งทางบกทางน้ำ โดยต้องทำลับๆ ไม่ให้เอวากับเบลล่ารู้ เพราะเธอทั้งสองจะตกใจมาก

“แย่แล้วครับคุณแจ๊คกี้ มีคนแจ้งว่าเห็นซากเรือนายหัวถูกซัดเกยหมู่บ้านชาวประมงครับ! ”

“แล้วนายหัวกับคุณบุษรินทร์ล่ะ? ”

“ไม่มีใครเห็นครับ แต่สภาพเรือมีรอยกระสุน และถูกชนจนข้างหน้าแตก น่าจะมีคนไล่ยิงและชนเรือครับ”

“ทำไมไม่มีใครติดตามนายหัววะ! ” แจ๊คกี้ตวาดเสียงดัง 

“นายหัวอยากอยู่กับคุณบุษสองต่อสอง แล้วก็ให้พวกเราดูแลคุณเบลล่ากับคุณวิลเลียมครับ” 

ทีมอารักขาก้มหน้าก้มตารายงาน ปกติถึงเจ้านายจะจู๋จี๋กับหญิงพวกเขาต้องออกเรือตามคุ้มกัน แต่อย่างที่ว่า ต้องแบ่งทีมดูแลวิลเลียมจนส่งขึ้นเครื่องบินเมื่อเช้าวานนี้

 “จัดเรือออกตามหานายหัวทุกเกาะ โดยเฉพาะรอบเกาะที่พบซากเรือ แล้วห้ามให้คนนอกรู้เรื่องที่นายหัวหายตัวไปเด็ดขาด” 

แจ๊คกี้ออกคำสั่งเสียงแข็ง ยิ่งรู้ว่าไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นการถูกไล่ยิง เขาก็ยิ่งเป็นห่วงเจ้านาย เรื่องนายหัวเมธียังไม่คลี่คลาย ถ้าต้องมาสูญเสียนายหัวมาร์กอีก คงวุ่นวายน่าดู