Share

บทที่ 15

Author: เจียงจื่อหยา
เจียงเซิงสูดหายใจเข้า เพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนจะฉีกยิ้ม "ไม่ทราบว่าคุณซืออยากจะเห็นเรายังไง หากต้องการคำขอโทษ ถ้างั้นฉันต้องขอโทษคุณแทนเธอด้วยนะคะ"

เขาแค่อยากเห็นเธอขอโทษไม่ใช่เหรอ?

เจียงเซิงปรับทีท่าของตนเอง โค้งคำนับเขา "ขอโทษค่ะ คุณซือ"

เมื่อเห็นว่าเธอมีทีท่านอบน้อม ซือเย่เจ๋วกลับพูดประชดไปเล็กน้อยว่า "ไม่คิดเลยว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเจียงจะยอมขอโทษเพื่อเพื่อน ดูไม่ออกเลยว่า คุณจะทำเรื่องที่ทำร้ายพี่สาวตัวเองได้"

เจียงเซิงยืดตัวขึ้นด้วยความสับสน "คุณซือหมายความว่ายังไงคะ?"

เธอทำร้ายพี่สาวของตัวเองงั้นเหรอ?

เขากำลังพูดถึงเจียงเวยเหรอ?

ซือเย่เจ๋วโน้มตัวเข้าใกล้ใบหน้าของเธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ผมคิดว่าคุณกล้าทำกล้ารับ ดูเหมือนว่ามันก็คงเป็นแบบแหละนะ"

ขณะที่พูด เขาก็หันหลังกลับอย่างเฉยเมย "เรื่องวันนี้ช่างเถอะ"

จับจ้องแผ่นหลังของพวกเขาที่จากไป ในที่สุดเซียวเถียนเถียนก็หายใจหายคอขึ้นมาได้ แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาพูดกับเจียงเซิงเมื่อสักครู่นี้ "เซิงเซิง คำพูดของท่านซือหมายความว่ายังไง?"

"ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?"เจียงเซิงหัวเราะ "อาจจะเป็นเพราะคิดว่าฉันหาเรื่องเจียงเวยมั้ง เป็นผู้ชายของเจียงเวย ต้องระบายความแค้นแทนผู้หญิงของตนเองจริงไหมล่ะ?"

"อะไรนะ? เจียงเวยเป็นผู้หญิงของท่านซือเหรอ?"

เซียวเถียนเถียนตกตะลึง "ท่านซือตาบอดใช่ไหม เขาหลงรักใครไม่ว่า แต่กลับหลงรักผู้หญิงอย่างเจียงเวย?"

เจียงเซิงหันไปมองเธอ "แกยังมีอารมณ์นินทาคนอื่นอีก แกควรคิดที่จะกลับไปอธิบายกับพ่อแกยังไงดีกว่า"

หลังจบประโยค เธอก็สาวเท้าก้าวออกไปทันที

เซียวเถียนเถียนเม้มริมฝีปาก แล้วเดินตามรอยเท้าของเธอไปอย่างรวดเร็ว

วันที่สอง

เจียงเซิงหยิบรายการวัตถุดิบที่ต้องนำเข้ามอบให้เจ้าหน้าที่ในแผนกจัดซื้อ "นำเข้าหินอัญมณีตามรายการนี้ของฉันนะ หากมีข้อผิดพลาด พวกคุณต้องรับผิดชอบเอง"

เจ้าหน้าที่ในแผนกจัดซื้อมองไปที่รายการแล้วพยักหน้า "รับทราบค่ะ"

หลังจากที่เจียงเซิงจากไป เจ้าหน้าที่ในแผนกจัดซื้อกำลังจะเรียบเรียงรายการจัดซื้อที่จำเป็น โทรศัพท์ในห้องทำงานก็ดังขึ้น

เธอวางรายการไว้บนโต๊ะ ลุกขึ้นแล้วเดินไปรับโทรศัพท์

พนักงานหญิงอีกคนลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะของเธอ ใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายรูปที่อยู่และข้อมูลติดต่อของโรงงานหินอัญมณีในใบสั่งซื้อ

เธอรีบกลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองอย่างรวดเร็วและส่งรูปถ่ายที่เธอถ่ายไปให้กับเจียงเวยอย่างเงียบๆ

เจียงเวยซึ่งกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานเห็นรูปภาพที่แผนกจัดซื้อส่งมา ริมฝีปากหยักยิ้มอย่างเย็นชา

เพราะแผนกจัดซื้อให้เธอเป็นคนรับผิดชอบ ถ้างั้นก็อย่าโทษเธอเลย

โทรศัพท์ในห้องทำงานดังขึ้น เจียงเวยหยิบโทรศัพท์ขึ้นรับสาย "สวัสดีค่ะ?"

"เวยเวย แม่โทรหาหนูทำไมถึงปิดเครื่อง?" เซียวหลานโทรหามือถือของเธอไม่ติด จึงได้แต่โทรเข้าโทรศัพท์ในห้องทำงานของเธอ

เมื่อเจียงเวยได้ยินอย่างงั้น สีหน้าของเธอก็ดูไม่ดีขึ้นมา "มือถือของหนูถูกนังแพศยาเจียงเซิงโยนทิ้งแล้ว โทรติดสิแปลก พรุ่งนี้หนูค่อยเปลี่ยนโทรศัพท์ โทรหาหนูตอนนี้มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?"

"คืนนี้พ่อแกจะเรียกนังแพศยาเจียงเซิงกลับมาบ้าน แกนะ คืนนี้ให้ท่านซือกลับมาทานข้าวที่บ้านกับแกด้วย ขอแค่พวกแกสองคนลงเอยกันได้ พ่อแกจะให้นังแพศยานั่นสมหวังได้ยังไง"

เจียงเวยอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว "แม่คะ เย่เจ๋วยอมกลับบ้านทานข้าวกับหนูซะเมื่อไหร่ แล้วถ้าเขาไม่ยอมไปล่ะคะ?"

ในช่วงเวลาหกปีที่ผ่านมา ซือเย่เจ๋วไม่เคยบอกเลยว่าอยากทานข้าวที่บ้านตระกูลเจียงมาก่อน

"ไม่ว่าด้วยวิธีการอะไรแกต้องเกลี้ยกล่อมเขามาให้ได้ อย่าลืมนะว่า พ่อแกให้ความสำคัญกับแกมาก ถ้าแกไม่ทำแบบนี้ ฉันกับพ่อแกจะช่วยแกได้เหรอ?"

เธอต้องรีบทำให้ลูกสาวของตนเองคว้าตำแหน่งคุณนายตระกูลซือให้ได้ ครั้งก่อนที่เห็นเด็กสองคนนั้นจนถึงตอนนี้ เธอก็รู้สึกไม่สบาย

เมื่อได้ยินประโยคที่มีเหตุผลของผู้เป็นแม่ หลายปีมานี้เพราะเรื่องของเธอกับซือเย่เจ๋ว พ่อของเธอให้ความสำคัญกับเธอมาก

ตอนนี้เจียงเซิงกลับมาแล้ว แถมเธอยังเป็นดีไซเนอร์เครื่องประดับชั้นนำระดับนานาชาติ หากไม่มีแบล็กหลังอย่างซือเย่เจ๋ว เธอก็ไม่ใช่อะไรเลยต่อหน้าเจียงเซิง

เจียงเซิงนั่งอยู่ในห้องทำงานของเธอตรวจสอบข้อมูลของอดีตพนักงาน สายตาของเธอจับจ้องไปที่ลุงแฟรงค์

เธอจำลุงแฟรงค์ได้ ซึ่งแต่เดิมเขาเป็นผู้ช่วยของแม่เธอ เมื่อแม่ของเธอจากไปเขาก็บริหารไวน์เนอร์ จิวเวลรี่มาตลอด ทำให้ไวน์เนอร์ จิวเวลรี่มียอดขายอันดับหนึ่งในเมืองหลวงมาโดยตลอด

นับตั้งแต่ที่เขาลาออกไป ยอดขายไวน์เนอร์ จิวเวลรี่ก็แย่ลงเรื่อยๆ

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเธอก็สั่น

เจียงเซิงเหลือบมองหมายเลขผู้โทรที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ เป็นพ่อที่ไม่ได้ติดต่อเธอมานานนั่นเอง

เธออดไม่ได้ที่จะคิดอยู่ครู่หนึ่ง

การกลับสู่ตระกูลเจียงอีกครั้ง ค่อนข้างแปลกหน้าสำหรับเธอ เมื่อเธอก้าวเข้าไปในคฤหัสถ์ แม่บ้านเป็นคนแรกที่จำเธอได้ "คุณหนู?"

เซียวหลานกำลังนั่งดื่มชาอยู่บนโซฟาในชุดกี่เพ้า เมื่อเธอเห็นเจียงเซิงปรากฏตัว เธอก็วางถ้วยชาลงแล้วยืนขึ้น "อ้าว เซิงเซิงของเรากลับมาแล้วเหรอ?"

เมื่อเห็นเซียวหลาน เจียงเซิงก็นึกถึงเรื่องที่เธอตบหน้าลูกสาวของเธอหนวนหนวน สีหน้าของเธอก็หม่นลง

เรื่องของหนวนหนวนฝากเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน ยังไงไม่ช้าก็เร็วเธอจะต้องลงมือเอาคืนด้วยตัวเธอแน่

เซียวหลานเดินเข้ามาหาเธอด้วยรอยยิ้ม "พ่อของแกรู้ว่าแกกลับมาแล้ว บอกให้แกกลับมากินข้าวด้วย ทำไมถึงหน้าตาแบบนี้ล่ะ? อีกเดี๋ยวพ่อแกเห็นเข้า คงจะไม่ดี"

ริมฝีปากของเจียงเซิงโค้งงออย่างเย็นชา "ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าอาหารมื้อนี้เตรียมมาเพื่อเชือดฉันโดยเฉพาะเลยล่ะ"

เธอกลับมาไม่เคยติดต่อพ่อของเธอเลย และเธอก็คิดว่า หากไม่ใช่เจียงเวยที่บอกพ่อของเธอก็เป็นเซียวหลานที่บอกพ่อของเธออย่างแน่นอน

ไม่เคยติดต่อเธอเลยหกปี แต่จู่ๆวันนี้กลับให้เธอกลับมาทานอาหารด้วย และสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอด้านชา ก็คือแม้แต่คำทักทายยังไม่มี

"เด็กคนนี้ พูดว่าอาหารมื้อนี้เพื่อเชือดแกได้ยังไง?"

"อย่าทำให้ฉันสำลัก ฉันชินกับการที่คุณเรียกฉันว่านังแพศยามากกว่า แบบนั้นฟังดู'สนิทกัน'มากกว่า" เธอเน้นย้ำคำว่าสนิทกัน เพื่อตั้งใจยั่วยุเธอ

ก่อนที่เซียวหลานจะโมโห เสียงทุ้มต่ำก็ดังแว่วมาจากชั้นบน "เซิงเซิง ไม่ได้เจอกันหกปีนิสัยแกยังแย่ไม่เปลี่ยนเลย พูดกับแม่แกแบบนั้นได้ยังไงกัน?"

เจียงเซิงหัวเราะ "แม่ของหนูตายไปแล้ว ตอนเผาท่านก็อยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ"

"แกไปเรียนรู้อะไรมาที่เมืองนอก ตอนนี้พูดกับคนอาวุโสกว่าแบบนี้เหรอ?"

เจียงเซิ่นโกรธจนแทบกระอักเลือด

เดิมทีเขารู้สึกผิดเล็กน้อยที่ไล่เธอออกจากบ้านในตอนนั้น แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะยังไม่สำนึก

เซียวหลานเดินไปหาเจียงเซิ่นพร้อมพูดขึ้นมาว่า "ที่รัก อย่าโกรธเซิงเซิงเลยนะ ยังไงฉันก็เป็นแค่แม่เลี้ยง หลายปีมานี้เซิงเซิงไม่ยอมรับฉัน ฉันเข้าใจ"

"ในสายตาของฉัน แม้แต่แม่เลี้ยงคุณก็ไม่คู่ควร"

"เจียงเซิง!" เจียงเซิ่นตำหนิด้วยความโกรธ "วันนี้ฉันเรียกแกกลับมากินข้าว ไม่ใช่เรียกแกกลับมาอวดดี ถ้าแกไม่พอใจ ก็ออกไปซะ!"

เจียงเซิงจ้องมองผู้เป็นพ่อที่เต็มไปด้วยความโกรธ

เมื่อหกปีก่อนที่เขาไล่เธอออกไป ก็ไร้เยื่อใยแบบนี้เช่นกัน ไม่ว่าเซียวหลานและเจียงเวยพูดอะไรเขาก็เลือกที่จะเชื่อซะหมด

แต่ในทางกลับกัน เธอกลับไร้เหตุผลที่ไม่เคารพผู้ใหญ่แบบนี้

เจียงเซิงหัวเราะ "ฉันไม่ได้อยากอยู่เลยแม้แต่วินาทีเดียว"

เธอหมุนตัวคิดที่จะออกไป ทว่าด้านนอกประตู เจียงเวยก็ได้ควงแขนของซือเย่เจ๋วและเดินเข้ามาพอดี

เมื่อเซียวหลานและเจียงเซิ่นเห็นซือเย่เจ๋ว ทั้งคู่ก็เดินตรงไปหาพวกเขา ความโกรธบนใบหน้าของเจียงเซิ่นหายอย่างสิ้นเชิง ราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อครู่ที่ผ่านมา

“สวัสดีครับท่านซือ ไม่คิดว่าท่านจะมาด้วย”

"อืม" ซือเย่เจ๋วพยักหน้ารับอย่างขอไปที ทันใดนั้นสายตาของเขาก็ตกไปที่เจียงเซิง กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "วันนี้ตระกูลเจียงคึกคักจริงๆ"

เจียงเซิ่นเหลือบมองไปยังเจียงเซิง พูดอย่างเขินอายเล็กน้อย"เอ่อ นี่คือลูกสาวคนเล็กของผมครับ เจียงเซิง"

“อืม ผมเองก็เพิ่งรู้ แท้จริงแล้วโซราที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติก็คือคุณหนูแห่งตระกูลเจียงนี่เอง"

เจียงเซิ่นส่งรอยยิ้ม "ใช่แล้วครับ เอ่อ...ก็ได้พรสวรรค์ที่สืบทอดมาจากแม่ของเธอนั่นแหละครับ"

เจียงเซิงกอดอกยืนอยู่ข้างๆ จ้องมองพวกเขาทักทายกันราวกับคนนอก เยินยอซือเย่เจ๋ว อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

“ฉันไม่รบกวนงานเลี้ยงอาหารค่ำของพวกคุณดีกว่า”

ขณะที่เธอกำลังจะจากไป เจียงเวยเข้ามาขวางเอาไว้ "เซิงเซิง อุตส่าห์กลับมาทั้งที ทานข้าวด้วยกันก่อนสิ

เซียวหลานเองก็ช่วยโน้มน้าวอีกแรง ราวกับแม่ผู้มีเมตตา"นั่นสิ เซิงเซิง เธออย่าโกรธคุณพ่ออีกเลยนะ"
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Mga Comments (1)
goodnovel comment avatar
NUTCHA AUM
เหนื่อยใจแทนนางเอกจัง เมื่อไหร่คนแต่งจะให้พระเอกหล่อและฉลาดบ้างคะ ดูโง่ๆทุกเรื่องเลย มีแต่ หล่อ รวย เย็นชา และโง่ อ่านแล้วต้องอดทนทุกเรื่อง ขอบอกเลยจะไม่จ่ายเงินซื้อซักเหรียญ
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 635

    *ถูกลูกเล่นของ Soul จิวเวลรี่ทำให้อ้วกแล้ว*แฟรงค์มองดูเธอ "เซิงเซิง จำนวนยอดขายของ Soul จิวเวลรี่ในวันนี้ลดลงอีกสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว บริษัทได้รับสายโทรศัพท์เพื่อสละออเดอร์และคืนเงินหลายออเดอร์แล้วดวงตาของเจียงเซิงขยับเขยื้อน "ดูท่าพวกเขาอยากจะบีบบังคับให้ฉันยอมจำนนสินะ""งั้นคุณวางแผนจะทำอย่างไร?" แฟรงค์รู้ว่าเธอไม่เปิดเผยตัวตนเพราะมีเหตุผลของเธอ ถ้าหากมีวิธีอื่นก็จะดีอย่างมากเจียงเซิงยื่นแท็บเล็ตไปให้เขา และหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา "ทางด้านผิ่นเก๋อยืนยันเป็นมั่นว่าฉันลอกเลียนแบบทั้ง Soul จิวเวลรี่ ถึงเวลาที่ฉันควรจะตอบโต้แล้ว"ในขณะที่กระแส "การลอกเลียนแบบ" บนอินเทอร์เน็ตกำลังโด่งดัง คำค้นหายอดนิยมของเฟซบุ๊กก็มีเพิ่มขึ้นมาหนึ่งประเด็น*ผิ่นเก๋อของปลอม*ผิ่นเก๋อ จิวเวลรี่ถูกเปิดเผยออกมาว่าแอบลดวัสดุและขั้นตอนการก่อสร้าง ขายเครื่องประดับปลอมในราคาสูงและหลอกลวงลูกค้า และสร้างข่าวลือเรื่องที่โซราเสียชีวิต แม้กระทั่งข่าวลือที่เจ้าของผิ่นเก๋อมอมเหล้าเด็กสาวในคลับเฮ้าส์ก็ถูกเปิดโปงจนหมดเปลือกการเปิดเผยอย่างต่อเนื่องนี้ ทำให้เหตุการณ์ของ Soul จิวเวลรี่ถูกดันลงไปทันที เพียงแค่เรื่องที่

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 634

    "ทำไม่ได้" ซือเย่เจ๋วเสียงทุ้มต่ำ จากนั้นจูบเธออย่างแรง และยิ่งอยู่ยิ่งรุนแรงขึ้นอาจเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง เมื่อคืนฝนตกหนักทำให้อุณหภูมิเปลี่ยนไปหนาวเย็นกะทันหัน ใบไม้สีเหลืองที่แห้งเหี่ยวปกคลุมบนพื้น สัมผัสกับแอ่งน้ำเจียงเซิงกับซือเย่เจ๋วเพิ่งไปส่งเจ้าตัวเล็กทั้งสองคนที่โรงเรียนประถมเอกชน จากนั้นตอนที่เดินทางไปส่งเจียงเซิงที่ Soul จิวเวลรี่ เจียงเซิงง่วงจนพิงร่างกายของเขาแล้วงีบหลับซือเย่เจ๋วหันหน้าไปจ้องมองเธอ จากนั้นก็ยกมือขึ้นรวบไรผมที่อยู่ตรงหน้าผากของเธอ "ยังง่วงเหรอ?""อืม"เจียงเซิงบ่นอย่างซื่อตรง "โทษคุณเลย"เขายิ้ม จากนั้นก็มก้มตัวมาที่ข้างหูของเธอ "หรือว่าไม่ใช่ความผิดของคุณเหรอ?"เจียงเซิงเงยหน้าขึ้นและวางคางบนไหล่เพื่อมองดูเขา "ไม่ได้ให้คุณทำสองยกทั้งคืนสักหน่อย"ซือเย่เจ๋วที่สูญเสียความทรงจำไม่เพียงควบคุมอารมณ์ไม่ได้ แถมยังมีกำลังวังชาเต็มเปี่ยม เกือบพรากชีวิตแก่ ๆ ของเธอซือเย่เจ๋วไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจกลับรู้สึกพึ่งพอใจอย่างมากในตอนนี้โทรศัพท์ของเจียงเซิงดังขึ้น คุณอาแฟรงค์โทรมาหาเธอแต่เช้าเกรงว่าต้องมีเรื่องใหญ่แน่นอนเธอรับสาย "คุณอาแฟรงค์?""เซิงเซิง

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 633

    แต่ชาวเน็ตส่วนใหญ่คิดว่านี่ไม่ใช่การลอกเลียนแบบ ต่อให้สไตล์เหมือนกันแต่ยังมีจุดเด่นอื่นอีก สถานการณ์แบบนี้ไม่สามารถจำกัดความว่าเป็นการลอกเลียนแบบได้ ขอถามกลับว่าคนที่พูดว่าลอกเลียนแบบมีสิทธิอะไรคิดว่าคนเขาจะต้องลอกเลียนแบบแน่นอนน่าจะเป็นเพราะผู้บริหารของผิ่นเก๋อ จิวเวลรี่เห็นว่านี่ไม่เพียงไม่ได้กดหัวคนอื่น แต่กลับเป็นวิธีที่ "ใจร้อนอยากประสบความสำเร็จแต่กลับทำให้เสียการ" จึงอยากเพิกถอนคำค้นหายอดนิยมออกแต่คิดไม่ถึงว่า พวกเขาไม่สามารถเพิกถอนได้ เพราะว่ามีคนทุ่มเงินจำนวนมากซื้อคำค้นหายอดนิยมนี้ ผิ่นเก๋อของพวกเขาออกเงินสองเท่า ฝ่ายตรงข้ามก็ออกเงินสี่เท่า ตอนนี้เล่นเกมทุ่มเงินซื้อคำค้นหายอดนิยมแล้วเจียงเซิงนั่งดูหน้าแชทเฟซบุ๊กอยู่ตรงหน้าคอมพิวเตอร์ แฟรงค์เดินเข้ามา "เซิงเซิง ผิ่นเก๋อยอมแพ้การเพิกถอนคำค้นหายอดนิยมแล้ว ดูท่าว่าจะทุ่มเงินไม่ไหวแล้ว"เจียงเซิงหรี่ตาลง "พวกเขาทำใจทุ่มเงินไม่ได้ แต่น่าจะมีวิธีอื่นอีก"ทางด้านเจียงเซิงทุ่มเงินซื้อคำค้นหายอดนิยมกับผิ่นเก๋อ ทางด้านซือเย่เจ๋วก็ทุ่มเงินล้มธุรกิจของหานซื่อกรุ๊ป หลัวเชว่มองดูจนตกตะลึงตาค้าง สามีภรรยาคู่นี้ตอนนี้เป็นคนโง่ที่เงินเ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 632

    เซียวเถียนเถียนใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา เธอตกใจจนถอยหลังไปสองสามก้าว จากนั้นก็หันหลังวิ่งหนีไปเมื่อมาถึงนอกห้องทำงานของเจียงเซิง คนทั้งคนยังคงอยู่ในสภาพเครื่องรวน เมื่อเข้าไปข้างในก็ทรุดนั่งลงบนโซฟา ขาก็อ่อนแรงไปหมดเจียงเซิงเดินออกมาจากห้องทำงาน เห็นท่าทางเหม่อลอยของเซียวเถียนเถียน ก็ยิ้มบาง "เกิดอะไรขึ้น?"เซียวเถียนเถียนลุกนั่งทันที และวางกาแฟบนโต๊ะทำงานของเธอ "ซื้อ...ซื้อมาให้เธอ"เจียงเซิงเดินไปตรงหน้าโต๊ะแล้วหยิบกาแฟขึ้นมา เห็นเธอพูดจาติดขัดจึงถามขึ้น "เจอเรื่องอะไรมา ทำไมถึงตกใจขนาดนี้?""ก็...ก็ไม่ได้เจอเรื่องอะไร ก็แค่ระหว่างทางที่ซื้อกาแฟได้เจอกับหานเซิงเข้า เกือบจะทะเลาะกับเธอขึ้นมา"เจียงเซิงถือกาแฟเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน "แค่นั้นเหรอ?"เธอเม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า "ใช่""งั้นเธอทำไมหน้าแดงขนาดนี้?""นั่นเป็นเพราะว่าฉันร้อน!" เซียวเถียนเถียนโกรธขึ้นมาทันที เจียงเซิงมองท่าทางประหม่าของเธอออก จึงหรี่ตาจ้องมองเธออยู่นานต่อให้เจอกับหานเซิงแล้วทะเลาะกัน ก็ไม่ถึงกับทำให้เธอกลายเป็นแบบนี้ ท่าทางแบบนี้เห็นได้ชัดว่า...ทำเรื่องไม่ดีอะไรมา"อ่อใช่เซิงเซิง บนเฟซบุ๊กเรื่องลอกเลียนแ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 631

    "เธอ…"“ผู้ชายทุกคนชอบผู้หญิงที่อ่อนโยนและน่ารัก คนปากคอเราะรายอย่างเธอชีวิตนี้คงไม่มีคนชอบเธอหรอก”ขณะพูด เธอก็พูดเหน็บแนม "ถ้าไม่ใช่ว่าเธอเป็นลูกสาวตระกูลเซียว จะมีการแต่งงานเกี่ยวดองกันกับตระกูลลู่ที่ดีขนาดนี้เหรอ คุณชายลู่แต่งงานกับเธอซวยไปแปดชาติจริง ๆ"เซียวเถียนเถียนสีหน้าเคร่งขรึมลงทันที เธอง้างมือขึ้นจะฟาดหน้าของหานเซิงหานเซิงเงยหน้าขึ้นให้เธอตบแต่ฝ่ามือยังไม่ทันโดน ข้อมือก็ถูกคนจับเอาไว้ลู่ลี่เซินดึงเซียวเถียนเถียนไปข้างหลังแล้วมองดูเธอ "ลงมือต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ ไม่รู้จักอายบ้างเหรอ?"ผู้คนรอบตัวพากันมองมาทางนี้ เหมือนกำลังจะรอดูฉากเด็ดอยู่ ถ้าหากเมื่อครู่เซียวเถียนเถียนตบลงไปจริง ๆ ก็จะมีคนถ่ายรูปเอาไว้และเอาเรื่องนี้ไปพูดกันแต่เซียวเถียนเถียนไม่ยอมแพ้ เธอสะบัดมือของเขาออก "นายยุ่งอะไรกับฉันด้วย""คุณชายลู่ คุณมาได้พอดีเลย คู่หมั้นของคุณร้ายกาจ เมื่อครู่ยังอยากจะตบฉันด้วย ถ้าคุณไม่ห้ามไว้ หน้าของฉันคงบวมไปแล้วหานเซิงท่าทางน่าสงสาร เธอมีความมั่นใจคิดว่าผู้ชายชอบแบบนี้กันหมด แทบอยากจะให้ลู่ลี่เซินเห็นใจเธอ สงสารเธอ และทะเลาะกับเซียวเถียนเถียนขึ้นมาแต่หานเซิง

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 630

    กู้เฉินกวางยิ้มบางแต่ไม่ได้พูดอะไรหลัวเชว่มองไปที่ซือเย่เจ๋วและพูดไม่ออก นี่เห็นได้ชัดว่าถูกคุณเจียงควบคุมจนอยู่หมัดแล้ว......บริษัท Soul จิวเวลรี่สิบเจ็ดบอกว่าเจียงยี่กับผู้เฒ่าเจียงได้พาเจียงเฮงกลับเมืองจินเฉิงแล้วเงินห้าแสนกว่าบาทที่ต้ายฉิงใช้จ่ายไปตอนนี้ได้ตามกลับผ่านทางตำรวจแล้ว แต่ก็ตามกลับมาได้แค่แสนกว่าบาท แต่ต้ายฉิงถูกควบคุมการเดินทาง อยากจะหนีก็หนีไม่ได้เจียงเซิงก็ไม่ได้พูดอะไรมากมายหลังจากผ่านเรื่องนี้ไปผู้เฒ่าเจียงคงจะทำตัวดีไม่น้อย จากอายุของเธอในตอนนี้อยากจะดิ้นรนต่อไป เกรงว่าคงจะไม่มีโอกาสดิ้นรนแล้วหลายชายของตัวเองล้างผลาญครอบครัวใช้เงินสะสมของเธอจนหมด แถมยังถูกหลอก แม้แต่ลูกชายก็ยังไม่ยอมรับเธอ ตอนนี้เธอก็ไม่มีอารมณ์คิดถึงมรดกของพ่อของเธอแล้ว*อลิซลอกเลียนแบบโซรา*พาดหัวข่าวเฟซบุ๊กที่โดดเด่นบนหน้าจอทำให้เจียงเซิงที่เพิ่งดื่มน้ำแทบจะพ่นน้ำออกมาเธอลอกเลียนแบบตัวเอง?เมื่อเปิดดู ก็เป็นเรื่องประดับ*รุ่นคู่รัก*ที่เธอออกแบบคล้ายกับสไตล์การออกแบบของเธอก่อนหน้านี้ แต่ไม่รู้ว่าใครตั้งใจพูดตัดสินเรื่องนี้ว่าลอกเลียนแบบ ชาวเน็ตที่ไม่ผ่านกรองการครุ่นคิดก็เชื่อจ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 48

    ดวงตาของกู้เฉินกวางจ้องมองไปที่ใบหน้าเจียงเหยียนเหยียนและเขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ "เด็กน้อยคนนี้ทำให้ฉันนึกถึงคนๆ หนึ่งจริงๆ พอโกรธแล้วก็ไม่มองหน้ากันอีกเลย"เหมือนกับซือเย่เจ๋วเป๊ะเลยเซียวเถียนเถียนรู้สึกประหลาดใจ "พี่ไม่โทษพวกเราอีกแล้วเหรอ?""ฉันค่อนข้างถูกใจกับเด็กสองคนนี้ ในเมื่อพวกเขาทั้งคู่เซ็

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 607

    "เซิงเซิง ป้าคือป้าของหนูตลอดไป อย่างน้อยหนูต้องรู้ไว้ บนโลกนี้หนูยังมีป้าที่เป็นคนในครอบครัว"เจียงเซิงยิ้มและพยักหน้าเมื่อกลับไปที่บริษัท Soul จิวเวลรี่ เจียงเซิงเพิ่งจะเดินเข้าห้องทำงาน ก็เห็นหลัวเชว่นั่งรอเธออยู่บนโซฟาเจียงเซิงชะงักงัน และกวาดสายตามองไปรอบห้อง "หลัวเชว่ คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 89

    ซือเย่เจ๋วคลายเน็คไทของเขาอย่างฉุนเฉียวแสดงความใกล้ชิดงั้นเหรอ?เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ต้องการเข้าใกล้เขาเสียอีกแต่มันไม่สำคัญ เมื่อรอเธอและลูกย้ายไปคฤหาสน์ตระกูลซือ เขาจะทำให้เธอค่อยๆ ปรับตัวให้ "ใกล้ชิด" กับเขา!**ทันทีที่เจียงเวยถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลหลังจากตัดข้อมือของเธอ เจียงเซิ่นก็ไม่เอาเรื่องกับเธออ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 34

    ผู้ชายคนนี้เป็นอะไรกันเนี่ย?เขาเปิดประตูรถแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราวกับออกคำสั่ง "ผมจะไม่ใช้เหตุผลกับคุณ ขึ้นรถ"เจียงเซิงยิ้ม เธอเคยเห็นผู้หญิงงี่เง่า แต่เธอไม่เคยเห็นผู้ชายงี่เง่ามาก่อนเลย!เธอขึ้นรถด้วยสีหน้าหงุดหงิดเมื่อเขาถามที่อยู่ เจียงเซิงก็อึ้งไปชั่วคราว เหมือนคิดอะไรได้เลยตอบว่า "จอดรถที่สี่แยกใ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status