LOGINShare
บทที่ 68 พยานปากเอก
publish date:
2026-10-23 22:29:02
Latest chapter
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 71 ลงทัณฑ์
ความเปลี่ยนแปลงมาเยือนเมืองหลวงเร็วกว่าที่ใครคาดคิดยังไม่ทันที่แสงตะวันจะสาดส่องพ้นขอบฟ้า เสียงฝีเท้าของกองกำลังทหารม้านับร้อยนายก็ดังกึกก้องไปทั่วถนนสายหลักของเมืองหลวงทหารจาก ‘กรมอาญา’ และ ‘กองกำลังองครักษ์เสื้อแพร’ สวมชุดเกราะเต็มยศ อาวุธครบมือ ควบม้าฝ่าหมอกยามเช้าตรงดิ่งไปยังคฤหาสน์อันใหญ่โตโอ่อ่าของเสนาบดีหวังจงหมิงคฤหาสน์ตระกูลหวังที่เคยเป็นสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์และทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองหลวง บัดนี้ถูกปิดล้อมอย่างแน่นหนาทุกทิศทางราวกับกำแพงเหล็กปัง!!!ประตูไม้สักบานใหญ่ถูกทหารกรมอาญาถีบจนพังทลายลง“บังอาจนัก! พวกเจ้าเป็นใครกัน ถึงกล้าบุกรุกจวนเสนาบดี รู้หรือไม่ว่าโทษทัณฑ์คือสิ่งใด”พ่อบ้านใหญ่ตระกูลหวังวิ่งหน้าตื่นออกมาตวาดลั่นแค่เพียงชั่วพริบตา เขาก็ถูกองครักษ์เสื้อแพรเตะเข้าที่ข้อพับจนล้มลงคุกเข่า และถูกดาบจ่อคอหอยเอาไว้หวังจงหมิงเดินกึ่งวิ่งออกมาจากเรือนใหญ่ด้วยใบหน้าถมึงทึงด้วยความโกรธจัด“เกิดเรื่องบ้าอันใดขึ้น พวกเจ้าเสียสติไปแล้วหรือที่กล้านำกำลังมาปิดล้อมจวนของข้า”
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 70 อำนาจแห่งโอรสสวรรค์
ฮ่องเต้มองมาที่เขาด้วยความประหลาดใจ“ขอร้องเรา? เรื่องอันใดกัน เจ้าทุ่มเทสืบคดีนี้มานานนับปี จนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน มีสิ่งใดที่เจ้าต้องการมากกว่าความดีความชอบอีกหรือ?”“กระหม่อมขอพระราชทานอนุญาต ส่งมอบคดีนี้ หลักฐานทั้งหมด รวมถึงพยานบุคคลให้แก่องค์รัชทายาท เป็นผู้ถวายรายงานและออกหน้าจัดการตระกูลหวังในท้องพระโรงวันพรุ่งนี้พ่ะย่ะค่ะ”“อะไรนะ”ฮ่องเต้เบิกพระเนตรกว้าง ทรงผุดลุกขึ้นจากพระแท่น“เจ้าจะยกความดีความชอบอันใหญ่หลวงนี้ให้รัชทายาทงั้นหรือ เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น”เซียวจิ้งเฉินประสานมือ น้อมศีรษะลง“กระหม่อมมีเหตุผลสองประการพ่ะย่ะค่ะ ประการแรก องค์รัชทายาทเพิ่งได้รับการสถาปนา พระบารมีและฐานะในราชสำนักยังไม่มั่นคงนัก เหล่าขุนนางเก่าแก่ยังคงกังขาในพระปรีชาสามารถ หากฝ่าบาททรงมอบหมายให้องค์รัชทายาทเป็นผู้เปิดโปงและจัดการกับขุนนางกังฉินที่ทุจริตโกงกินแผ่นดินเช่นหวังจงหมิง นี่จะเป็นผลงานชิ้นสำคัญ ที่จะสร้างความดีความชอบให้เป็นที่ประจักษ์ แก่ราษฎรและขุนนางทั้งปวง เป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าองค์รัชทายาททรงมีความเด็ดขาดและทรงค
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 69 ขอร้องฝ่าบาท
“ข้าน้อย อดีตนายทะเบียนคลังเสบียง หลินจื่อเซวียน ถวายบังคมฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”“นายทะเบียนคลังเสบียงหรือ”ฮ่องเต้หรี่พระเนตรมองร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผล“เจ้าจงเล่ามาให้หมด ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น และเหตุใดสภาพเจ้าจึงเป็นเช่นนี้”หลินจื่อเซวียนเงยหน้าขึ้น น้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลอาบแก้ม เขาเริ่มพรั่งพรูความจริงทั้งหมดที่ถูกเก็บงำมานาน“ฝ่าบาท เสบียงและเงินทองที่ถูกส่งไปยังชายแดนอุดรและพื้นที่ประสบภัย ล้วนถูกรองเสนาบดีจ้าวเวยและเครือข่ายของเสนาบดีหวังยักยอกไปจนเกือบหมดสิ้นพ่ะย่ะค่ะ พวกเขานำข้าวสารเน่าเสียและทรายมาผสมเพื่อตบตา และบังคับให้ข้าน้อยที่เป็นคนจดบันทึกหน้าคลัง ลงนามรับรองในเอกสารเท็จเพื่อนำไปเบิกเงินหลวง”“เมื่อข้าน้อยปฏิเสธ ไม่ยอมร่วมมือ เขาเกรงว่าข้าจะนำเรื่องไปร้องเรียน พวกเขาก็ส่งมือสังหารตามล่าข้าน้อยจนต้องหนีตายหัวซุกหัวซุนบาดแผลบนตัวข้าน้อย ล้วนเป็นฝีมือของทหารลับที่เสนาบดีหวังส่งมาเพื่อปิดปากพ่ะย่ะค่ะ หากไม่ได้ท่านแม่ทัพเซียวส่งคนไปช่วยชีวิตไว้ ข้าน้อยคงกลายเป็นผีเฝ้าป่าไปแล้ว ฝ่าบาทโปรดให้ความเป็นธรรมแก่ราษฎรตาดำๆ ด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 68 พยานปากเอก
ความมุ่งมั่นอันแรงกล้าของข้าราชการผู้น้อย ทำเอาเซียวจิ้งเฉินรู้สึกนับถือในใจ“ท่านจะได้ทำเช่นนั้นแน่ หลินจื่อเซวียน” แม่ทัพหนุ่มให้คำมั่นในจังหวะนั้นเอง องครักษ์เงาผู้ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดก้าวออกมาประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม“เรียนท่านแม่ทัพ ข้าน้อยมีอีกข่าวหนึ่งจากเมืองหลวงที่ต้องเร่งรายงานให้ท่านทราบ เป็นเรื่องอนุของจางหย่งฟู ที่ชื่อลี่ถิงขอรับ”เซียวจิ้งเฉินปรายตามอง“ว่ามา”“ยามที่พวกเราลอบเข้าเมืองหลวงเพื่อทำภารกิจลับตามคำสั่งของท่าน สายของเราได้ลอบจับตัวอนุลี่ถิงมาเค้นสอบความจริง แต่หลังจากรีดเค้นได้เพียงไม่กี่ชั่วยาม และปล่อยตัวนางกลับไป เพื่อไม่ให้แหวกหญ้าให้งูตื่น คาดไม่ถึงว่า สองวันให้หลังกลับพบนางกลายเป็นศพอยู่ในเรือนที่ถูกเพลิงไหม้จนวอดวาย ทางการเข้าตรวจสอบและสรุปคดีว่า เป็นเพียงเหตุริษยาแย่งชิงความโปรดปรานในเรือนหลัง นางถูกเผาทั้งเป็นอย่างน่าอนาถ โดยได้จับกุมบ่าวรับใช้ของอนุอีกคนในจวนมารับโทษเป็นผู้ก่อเหตุขอรับ”องครักษ์เงาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เอ่ยข้อสันนิษฐานของตน“ข้าน้อยคาดว่าจิ้งจอกเฒ่าจางหย่งฟูคงระแคะระคายเรื่องนี้ จึงชิงลงมือฆ่าปิดปากอนุลี่ถิงอย่างโหดเหี้ยมเสียก่อน ก
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 67 คิดบัญชี
“ขอรับ!แล้วหากพบตัวหลินจื่อเซวียนแล้ว จะให้ดำเนินการเช่นไรต่อขอรับ?”“พาตัวเขามาที่จวนแม่ทัพอุดรทันที คุ้มกันเขาด้วยชีวิตของพวกเจ้า หากมีผู้ใดกล้าขัดขวางหรือลอบสังหารเขา จงสังหารพวกมันทิ้งให้หมด อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว”น้ำเสียงของแม่ทัพใหญ่เหี้ยมเกรียมและเต็มไปด้วยรังสีสังหาร“พยานปากเอกผู้นี้ คือกุญแจสำคัญที่จะใช้ล้างบางขุนนางกังฉิน และทวงคืนความยุติธรรมให้ฮูหยินของข้า ข้าจะไม่ยอมให้ข้อผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นเป็นอันขาด ไปได้”“รับบัญชา”เงาดำทั้งห้าสายประสานมือรับคำสั่ง ก่อนจะเร้นกายหายไปในความมืดอย่างรวดเร็วราวกับสายลม พุ่งทะยานออกไปปฏิบัติภารกิจที่สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งแผ่นดินเซียวจิ้งเฉินยืนเอามือไพล่หลังมองดูท้องฟ้ายามราตรีที่ไร้แสงดาว ริมฝีปากหยักลึกเหยียดยิ้มเย็นชา ไอ้สุนัขเฒ่าแซ่หวังกล้าใช้สตรีของเขาเป็นหมาก กล้าใช้อำนาจบาตรใหญ่ข่มเหงผู้คนมานานเกินไปแล้วบัดนี้ เมื่อพยัคฆ์ร้ายแห่งแดนเหนือถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาด้วยไฟแห่งความแค้น มันย่อมถึงเวลาที่จิ้งจอกเฒ่าแห่งราชสำนัก จะต้องถูกฉีกทึ้งจนไม่เหลือซาก************
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 66 เจ้าวางใจเถอะ
คิ้วเข้มของแม่ทัพหนุ่มขมวดเข้าหากันทันที “ขุนนางเฒ่า แซ่จางผู้นั้นน่ะหรือ”“เจ้าค่ะ”นางพยักหน้ารับ นำความจริงในอดีตชาติที่เคยเห็นพวกมันเสพสุขด้วยเงินบาป มาผนวกเข้ากับเรื่องแต่งไว้“ใต้เท้าจางผู้นี้เจ้าเล่ห์นัก เขาไม่ยอมลงมือเองให้แปดเปื้อน เขามักจะใช้ ‘ลี่ถิง’ อนุภรรยาคนโปรดของเขาเป็นผู้คอยส่งข่าว ดูต้นทาง และสอดแนมการเคลื่อนไหวของขุนนางฝ่ายอื่น สตรีผู้นี้อดีตเคยเป็นคณิกาจากหอโคมเขียว นางจึงเชี่ยวชาญเรื่องการใช้มารยาหลอกล่อและลอบสืบความลับจากบุรุษยิ่งนัก”หวังอวี้หลานช้อนตาขึ้นมองสามีด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว“หากท่านพี่เกิดความกังขาในเรื่องนี้ ท่านสามารถส่งทหารลับไปลักพาตัวอนุที่ชื่อลี่ถิง มาสอบปากคำได้ นางเป็นเสมือนเงาของใต้เท้าจาง ย่อมกุมความลับและเส้นทางการเงินอันดำมืดของเขาไว้ทั้งหมด”เมื่อเอ่ยจบ ริมฝีปากบางของนางก็ลอบยกยิ้มขึ้นในมุมมืดที่เซียวจิ้งเฉินมองไม่เห็น‘ลี่ถิง ชาติที่แล้วเจ้าใช้อำนาจฮูหยินเอกของเสนาบดีจางมาเข่นฆ่าข้าอย่างโหดเหี้ยม ชาตินี้ข้าก็จะขอยืมมือบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุดในแคว้นผู้นี้ ลากคอเจ้าออ
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 7 วางหมาก
เมื่อย้อนมองกลับไปในชาติภพที่แล้ว นางเป็นเพียงเด็กสาวตัวเล็กๆ ที่อ่อนแอและน่าเวทนา ไร้ซึ่งบ้านให้พักพิง ไร้ญาติขาดมิตรให้พึ่งพา เป็นเพียงสินค้าชิ้นหนึ่งที่ถูกต้อนเข้าสู่กรงทองอันโสมมของหอคณิกาตั้งแต่อายุยังน้อย ต้องจำทนมีชีวิตตกลงไปในวังวนแห่งตัณหาและเล่ห์เหลี่ยมมารยาอย่างไม่มีทางเลือก นางต้องปั้นห
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 6 โอกาสทอง
เมื่อหวังอวี้หลานกวาดสายตาไล่เรียงลงมา แม้สภาพร่างกายจะดูอิดโรยไร้เรี่ยวแรง แต่ความหลวมโพรกของชุดเจ้าสาว ก็ไม่อาจซ่อนเร้นทรวดทรงสะคราญของดรุณีวัยแตกเนื้อสาวไว้ได้มิดชิด ส่วนเว้าส่วนโค้งที่เริ่มผลิบานตามวัยยังคงเด่นชัด อกอิ่มหยัดชูเย้ายวน เอวคอดกิ่วบอบบางราวกับกิ่งหลิวที่พร้อมจะลู่ตามลม สะท้อนให้เห็น
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 5 ฮูหยินแม่ทัพ
เซียวจิ้งเฉิน แม่ทัพใหญ่ผู้กุมกำลังทหารนับแสน ไม่แม้แต่จะปรายตามองสตรีในชุดมงคลสีแดงที่ยืนสั่นเทาอยู่ตรงหน้าเขารู้ดีว่านางคือหมากที่ฮ่องเต้ส่งมาให้เขา เป็นบุตรีของศัตรูที่เขาชิงชังเข้าไส้ สตรีที่ไร้ประโยชน์เช่นนี้ แค่ให้ที่ซุกหัวนอนในจวนก็ถือว่าเมตตามากแล้ว“เริ่มพิธีกราบไหว้ฟ้าดินเสียที ข้าไม่มีเว
ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ บทที่ 4 รับราชโองการ
ตลอดการเดินทางรอนแรมร่วมเดือนจากเมืองหลวงมุ่งหน้าสู่แดนเหนืออันหนาวเหน็บ หวังอวี้หลานต้องทนอุดอู้ซ่อนตัวอยู่ในรถม้าคันใหญ่ที่บุด้วยนวมหนา เพื่อต้านทานพายุหิมะและสภาพอากาศอันเลวร้ายเมื่อขบวนเดินทางมาถึงโรงเตี๊ยมจุดพักม้า หน้าเมืองเป่ยยวน มามาก็ออกคำสั่งเด็ดขาด บังคับให้เจ้าของร่างที่มีสภาพเกือบไร้วิ
You May Also Like
ใต้หล้าสยบรัก
จูน196.7K viewsฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้28.0K viewsเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์63.4K viewsข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.6K viewsเกิดใหม่ในปี 75 ขอเปลี่ยนชะตาไม่ยอมให้ใครรังแก
BigM00N535 viewsทะลุมิติป่วนองค์รัชทายาท
ทรายแมว130 viewsระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง
Pink Jade*55 viewsเชลยเสน่หา
อักษรามณี134 views
