Share

บทที่ 71 ลงทัณฑ์

last update publish date: 2026-10-27 21:45:24

ความเปลี่ยนแปลงมาเยือนเมืองหลวงเร็วกว่าที่ใครคาดคิด

ยังไม่ทันที่แสงตะวันจ

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 74 ข้าต้องการพบหมอ

    บ่าวไพร่ที่กำลังนั่งเศร้ากันอยู่ด้านนอกต่างสะดุ้งรีบวิ่งเข้ามาหาด้วยความประหลาดใจที่เห็นฮูหยินของตนไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายอย่างที่คิด“ฮูหยิน ท่านเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”ชุนเถาถามด้วยความเป็นห่วง“ข้าไม่เป็นไร”หวังอวี้หลานยิ้มบางๆ แสร้งทำเป็นสตรีที่เข้มแข็ง“ท่านแม่ของข้าสละชีวิตก็เพื่อให้ข้ามีชีวิตที่ดี ข้าจะมานั่งร้องไห้ให้ร่างกายทรุดโทรม ให้ความหวังของนางต้องสูญเปล่าได้อย่างไร ข้าต้องเข้มแข็งเพื่อรอต้อนรับท่านแม่ทัพกลับจวน”คำพูดที่ดูมีเหตุผลและกตัญญูนั้น ทำเอาบ่าวไพร่ต่างพากันซาบซึ้งใจและโล่งอกไปตามๆ กัน“พ่อบ้านหวัง รบกวนท่านส่งคนไปเชิญท่านหมอเจิ้ง ให้เขามาพบข้าที่เรือนอันหนิงโดยเร็วที่สุดด้วย ข้ามีเรื่องสำคัญจะหารือ” นางออกคำสั่งอย่างฉะฉาน“ฮูหยินรู้สึกไม่สบายตรงที่ใดหรือขอรับ บ่าวจะรีบไปตามเดี๋ยวนี้” พ่อบ้านหวังลนลานเตรียมจะวิ่งออกไป“ข้าไม่ได้เจ็บป่วยอะไร เพียงแต่มีเรื่องสำคัญจะปรึกษาท่านหมอสักหน่อย” หวังอวี้หลานหันไปทางสาวใช้คนสนิท“ส่วนเจ้า ชุนเถา ไปสั่งให้ห้องเครื่องเตรียมอาหารบำรุง

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 73 เป็นไปตามแผน

    ไม่ต้องเสียเวลาคาดเดาก็รู้แจ้งแก่ใจว่า...เป็นฝีมือของจิ้งจอกเฒ่าจางหย่งฟูที่สั่งฆ่าปิดปากนางเพื่อตัดตอนความผิด แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของหวังอวี้หลานสั่นสะท้านไปด้วยความปีติ คือวาระสุดท้ายของสตรีแพศยาผู้นั้นสายข่าวของนางรายงานว่า ลี่ถิงถูกขังลืมไว้ในเรือนพักของตนเองอยู่สองวัน ประตูและหน้าต่างทุกบานถูกตอกตะปูปิดตายจากด้านนอก นางทุบตีบานประตูจนเล็บหลุดลุ่ย เลือดสาดกระเซ็น แต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เรือนหลังนั้นในค่ำคืนที่เกิดเหตุ อยู่ๆ คบเพลิงนับสิบถูกโยนเข้าใส่เรือนพักของนาง สตรีที่เคยทะเยอทะยาน ใช้เรือนร่างและเล่ห์กลสารพัดเพื่อปีนป่ายขึ้นเป็นอนุภรรยาคนโปรด ต้องดิ้นทุรนทุรายอยู่ท่ามกลางกองเพลิงที่ลุกโชน เสียงกรีดร้องโหยหวนของลี่ถิงดังระงม ร้องขอความเมตตาจากใต้เท้าจางผู้เป็นสามีจนเสียงแหบแห้ง แต่สิ่งที่ตอบรับกลับมามีเพียงเสียงแตกปะทุของเปลวไฟและความเงียบงันอันเลือดเย็นความงดงามที่นางเคยใช้ล่อลวงบุรุษถูกไฟแผดเผาจนไหม้เกรียมลี่ถิงถูกไฟคลอกทั้งเป็น ขาดใจตายไปพร้อมกับความหวาดกลัวและความเคียดแค้นต่อบุรุษที่นางอุทิศทั้งชีวิตให้ ช่างเป็นการต

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 72 ส่งข่าว

    เซียวจิ้งเฉินกำหมัดแน่นจนข้อต่อขาวซีดดวงตาคมกริบสั่นไหวด้วยความรู้สึกผิดและสะเทือนใจอย่างแสนสาหัสเขารีบรุดเข้าไปตรวจดูชีพจร แต่ร่างนั้นเย็นเฉียบ บ่งบอกว่านางจากไปตั้งแต่เมื่อคืนที่ผ่านมา‘ข้ามาช้าไป ข้าช่วยมารดาของเจ้าไว้ไม่ทัน อวี้หลาน หากเจ้ารู้ข่าวนี้ ใจเจ้าจะแตกสลายเพียงใดกัน’แม่ทัพหนุ่มหลับตาลง ขบกรามแน่นด้วยความเจ็บปวดแทนภรรยาเขาให้คำมั่นว่าจะปกป้องครอบครัวเพียงคนเดียวของนาง แต่ความโหดร้ายในเรือนหลังกลับพรากชีวิตมารดาของนางไปก่อนเวลาอันควรเซียวจิ้งเฉินสั่งให้หน่วยองครักษ์ลับจัดการเคลื่อนย้ายร่างมารดาของหวังอวี้หลานออกไปอย่างระมัดระวังและให้เกียรติที่สุด เขาจะไม่ยอมให้ร่างของสตรีผู้เด็ดเดี่ยวผู้นี้ ต้องแปดเปื้อนและถูกโยนทิ้งรวมกับพวกนักโทษตระกูลหวังเด็ดขาด นางจะต้องได้รับการฝังอย่างสมเกียรติในสุสานที่ดีที่สุดแม้ใจจริงเซียวจิ้งเฉินอยากจะกระโดดขึ้นหลังม้า แล้วควบตะบึงกลับแดนอุดรเพื่อไปกอดปลอบประโลมฮูหยินของเขาในทันที แต่ว่าหน้าที่ในเมืองหลวงยังไม่สิ้นสุด คดีฉ้อราษฎร์บังหลวงนี้เป็นคดีใหญ่ระดับแผ่นดิน ศาลต้าหลี

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 71 ลงทัณฑ์

    ความเปลี่ยนแปลงมาเยือนเมืองหลวงเร็วกว่าที่ใครคาดคิดยังไม่ทันที่แสงตะวันจะสาดส่องพ้นขอบฟ้า เสียงฝีเท้าของกองกำลังทหารม้านับร้อยนายก็ดังกึกก้องไปทั่วถนนสายหลักของเมืองหลวงทหารจาก ‘กรมอาญา’ และ ‘กองกำลังองครักษ์เสื้อแพร’ สวมชุดเกราะเต็มยศ อาวุธครบมือ ควบม้าฝ่าหมอกยามเช้าตรงดิ่งไปยังคฤหาสน์อันใหญ่โตโอ่อ่าของเสนาบดีหวังจงหมิงคฤหาสน์ตระกูลหวังที่เคยเป็นสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์และทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองหลวง บัดนี้ถูกปิดล้อมอย่างแน่นหนาทุกทิศทางราวกับกำแพงเหล็กปัง!!!ประตูไม้สักบานใหญ่ถูกทหารกรมอาญาถีบจนพังทลายลง“บังอาจนัก! พวกเจ้าเป็นใครกัน ถึงกล้าบุกรุกจวนเสนาบดี รู้หรือไม่ว่าโทษทัณฑ์คือสิ่งใด”พ่อบ้านใหญ่ตระกูลหวังวิ่งหน้าตื่นออกมาตวาดลั่นแค่เพียงชั่วพริบตา เขาก็ถูกองครักษ์เสื้อแพรเตะเข้าที่ข้อพับจนล้มลงคุกเข่า และถูกดาบจ่อคอหอยเอาไว้หวังจงหมิงเดินกึ่งวิ่งออกมาจากเรือนใหญ่ด้วยใบหน้าถมึงทึงด้วยความโกรธจัด“เกิดเรื่องบ้าอันใดขึ้น พวกเจ้าเสียสติไปแล้วหรือที่กล้านำกำลังมาปิดล้อมจวนของข้า”

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 70 อำนาจแห่งโอรสสวรรค์

    ฮ่องเต้มองมาที่เขาด้วยความประหลาดใจ“ขอร้องเรา? เรื่องอันใดกัน เจ้าทุ่มเทสืบคดีนี้มานานนับปี จนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน มีสิ่งใดที่เจ้าต้องการมากกว่าความดีความชอบอีกหรือ?”“กระหม่อมขอพระราชทานอนุญาต ส่งมอบคดีนี้ หลักฐานทั้งหมด รวมถึงพยานบุคคลให้แก่องค์รัชทายาท เป็นผู้ถวายรายงานและออกหน้าจัดการตระกูลหวังในท้องพระโรงวันพรุ่งนี้พ่ะย่ะค่ะ”“อะไรนะ”ฮ่องเต้เบิกพระเนตรกว้าง ทรงผุดลุกขึ้นจากพระแท่น“เจ้าจะยกความดีความชอบอันใหญ่หลวงนี้ให้รัชทายาทงั้นหรือ เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น”เซียวจิ้งเฉินประสานมือ น้อมศีรษะลง“กระหม่อมมีเหตุผลสองประการพ่ะย่ะค่ะ ประการแรก องค์รัชทายาทเพิ่งได้รับการสถาปนา พระบารมีและฐานะในราชสำนักยังไม่มั่นคงนัก เหล่าขุนนางเก่าแก่ยังคงกังขาในพระปรีชาสามารถ หากฝ่าบาททรงมอบหมายให้องค์รัชทายาทเป็นผู้เปิดโปงและจัดการกับขุนนางกังฉินที่ทุจริตโกงกินแผ่นดินเช่นหวังจงหมิง นี่จะเป็นผลงานชิ้นสำคัญ ที่จะสร้างความดีความชอบให้เป็นที่ประจักษ์ แก่ราษฎรและขุนนางทั้งปวง เป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าองค์รัชทายาททรงมีความเด็ดขาดและทรงค

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 69 ขอร้องฝ่าบาท

    “ข้าน้อย อดีตนายทะเบียนคลังเสบียง หลินจื่อเซวียน ถวายบังคมฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”“นายทะเบียนคลังเสบียงหรือ”ฮ่องเต้หรี่พระเนตรมองร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผล“เจ้าจงเล่ามาให้หมด ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น และเหตุใดสภาพเจ้าจึงเป็นเช่นนี้”หลินจื่อเซวียนเงยหน้าขึ้น น้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลอาบแก้ม เขาเริ่มพรั่งพรูความจริงทั้งหมดที่ถูกเก็บงำมานาน“ฝ่าบาท เสบียงและเงินทองที่ถูกส่งไปยังชายแดนอุดรและพื้นที่ประสบภัย ล้วนถูกรองเสนาบดีจ้าวเวยและเครือข่ายของเสนาบดีหวังยักยอกไปจนเกือบหมดสิ้นพ่ะย่ะค่ะ พวกเขานำข้าวสารเน่าเสียและทรายมาผสมเพื่อตบตา และบังคับให้ข้าน้อยที่เป็นคนจดบันทึกหน้าคลัง ลงนามรับรองในเอกสารเท็จเพื่อนำไปเบิกเงินหลวง”“เมื่อข้าน้อยปฏิเสธ ไม่ยอมร่วมมือ เขาเกรงว่าข้าจะนำเรื่องไปร้องเรียน พวกเขาก็ส่งมือสังหารตามล่าข้าน้อยจนต้องหนีตายหัวซุกหัวซุนบาดแผลบนตัวข้าน้อย ล้วนเป็นฝีมือของทหารลับที่เสนาบดีหวังส่งมาเพื่อปิดปากพ่ะย่ะค่ะ หากไม่ได้ท่านแม่ทัพเซียวส่งคนไปช่วยชีวิตไว้ ข้าน้อยคงกลายเป็นผีเฝ้าป่าไปแล้ว ฝ่าบาทโปรดให้ความเป็นธรรมแก่ราษฎรตาดำๆ ด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ”

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 7 วางหมาก

    เมื่อย้อนมองกลับไปในชาติภพที่แล้ว นางเป็นเพียงเด็กสาวตัวเล็กๆ ที่อ่อนแอและน่าเวทนา ไร้ซึ่งบ้านให้พักพิง ไร้ญาติขาดมิตรให้พึ่งพา เป็นเพียงสินค้าชิ้นหนึ่งที่ถูกต้อนเข้าสู่กรงทองอันโสมมของหอคณิกาตั้งแต่อายุยังน้อย ต้องจำทนมีชีวิตตกลงไปในวังวนแห่งตัณหาและเล่ห์เหลี่ยมมารยาอย่างไม่มีทางเลือก นางต้องปั้นห

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 6 โอกาสทอง

    เมื่อหวังอวี้หลานกวาดสายตาไล่เรียงลงมา แม้สภาพร่างกายจะดูอิดโรยไร้เรี่ยวแรง แต่ความหลวมโพรกของชุดเจ้าสาว ก็ไม่อาจซ่อนเร้นทรวดทรงสะคราญของดรุณีวัยแตกเนื้อสาวไว้ได้มิดชิด ส่วนเว้าส่วนโค้งที่เริ่มผลิบานตามวัยยังคงเด่นชัด อกอิ่มหยัดชูเย้ายวน เอวคอดกิ่วบอบบางราวกับกิ่งหลิวที่พร้อมจะลู่ตามลม สะท้อนให้เห็น

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 5 ฮูหยินแม่ทัพ

    เซียวจิ้งเฉิน แม่ทัพใหญ่ผู้กุมกำลังทหารนับแสน ไม่แม้แต่จะปรายตามองสตรีในชุดมงคลสีแดงที่ยืนสั่นเทาอยู่ตรงหน้าเขารู้ดีว่านางคือหมากที่ฮ่องเต้ส่งมาให้เขา เป็นบุตรีของศัตรูที่เขาชิงชังเข้าไส้ สตรีที่ไร้ประโยชน์เช่นนี้ แค่ให้ที่ซุกหัวนอนในจวนก็ถือว่าเมตตามากแล้ว“เริ่มพิธีกราบไหว้ฟ้าดินเสียที ข้าไม่มีเว

  • ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ   บทที่ 4 รับราชโองการ

    ตลอดการเดินทางรอนแรมร่วมเดือนจากเมืองหลวงมุ่งหน้าสู่แดนเหนืออันหนาวเหน็บ หวังอวี้หลานต้องทนอุดอู้ซ่อนตัวอยู่ในรถม้าคันใหญ่ที่บุด้วยนวมหนา เพื่อต้านทานพายุหิมะและสภาพอากาศอันเลวร้ายเมื่อขบวนเดินทางมาถึงโรงเตี๊ยมจุดพักม้า หน้าเมืองเป่ยยวน มามาก็ออกคำสั่งเด็ดขาด บังคับให้เจ้าของร่างที่มีสภาพเกือบไร้วิ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status