แชร์

สองเรา NC++

ผู้เขียน: ปลาเก๋าผัดฉ่า
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-06-03 12:17:30

            วินาทีนั้นเองที่สิงหราชจับคนตัวเล็กมานั่งตัก เขานั่งลงบนโขดหิน กอดหญิงสาวไว้ ร่างบางไม่รู้ตัวอะไรเลย มัวแต่ดูดาว

            “ไม่น่าล่ะ ถึงได้สวยขนาดนี้”  มันสวยมากจริงๆ ได้เห็นทุกวันแบบนี้คงดี

             “ทำไมคุณไม่เคยพามาที่นี่เลยคะ” หญิงสาวถามต่อ เพราะเธอไม่เคยมาที่นี่ ถ้าให้เดาตรงนี้คงเป็นส่วนหนึ่งของไร่แน่ๆ

            “ไม่ได้เปิดให้ใครเข้า” สิงหราชตอบ เขาไม่เคยให้ใครมา มีเพียงเขาและครอบครัวเท่านั้นที่รู้ว่าตรงนี้มีอยู่และมันก็สวยกว่าที่ไหนๆในอำเภอ

            “แล้วทำไม ให้ฉันมา” ไม่ให้ใครมาแล้วให้เธอมาทำไม หรือว่า นาราตาโต

            “นี่คุณจะจับฉันลงหน้าผาใช่มั้ย คนใจร้ายปล่อยนะ” มือน้อยทุบลงที่ไหล่แกร่ง เธอใจหล่นหายวูบเพราะอยู่ๆก็ถูกอุ้มเดินตรงหน้าไปยังหน้าผ่าจริงๆ ร่างเล็กไหวสั่น ก่อนจะกรีดร้องออกมาเมื่อเขาทำท่าโยนเธอลงด้วยความเร็วสูง

            คนตัวเล็กกู่ร้องในลำคอ “นี่คุณ ทำจริงๆเหรอ”

            “ฮื้อ กลัวปล่อย” ไม่ไหวแล้วเธอต้องเป็นลมแน่ๆ

            นาราหลับตาปี๋ ความกลัวแผ่ซ่านเต็มหัวใจ ก่อนมันค่อยๆหายไปเมื่อนายใหญ่รวบเธอเข้าไปกอด ใจดวงน้อยเต้นช้าลง เท้าของหญิงสาวแตะพื้น พร้อมกับริมฝีปากที่ถูกรุกรานอย่างหนัก

            “อื้อ แฮ่ก” รู้สึกวาบหวามในช่องท้อง ยิ่งในยามมือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างกาย ความเสียวซ่านยิ่งถูกปะทุขึ้นมา ค่ำคืนนี้เธอใส่เสื้อเชิ้ตของสิงหราชเพียงตัวเดียว เป็นการเปิดทางอย่างง่ายดายให้คนใจร้ายสำรวจราวกับคว้านหาสมบัติ

            นาราราวกับหยุดลมหายใจ เมื่อมือหนาเคล้นคลึงเข้าที่เนื้อก้นนิ่มของเธอ หญิงสาวครางในลำคอ ทว่าออกมาเพียงเสียงอึกอื้อ เพราะถูกคนตัวใหญ่ครอบครองริมฝีปากไว้เสีย

            “อ๊ะ” เสียวแปลบตรงหน้า เมื่อสิงหราชซุกไซ้ลงมาตรงนั้น แขนแข็งแกร่งของเขาประคองคนตัวเล็กไว้ กลัวเป็นลมไปเสียก่อน ก่อนที่จะอุ้มนาราขึ้น ให้นั่งตักเขาที่นั่งบนโขดหินอีกที

            “อ่ะ อื้อ” นาราส่งเสียงในลำคอเมื่อหน้าอกถูกเคล้นและลำคอถูกดูดเม้มจากด้านหลัง แก้มก้นบดกลึงกับต้นขาแกร่ง ตรงผิวส่วนนั้นร้อนวูบราวกับเปลวเพลิง

            “หนูสวย”

            เวลาบนเตียงนั้นสิงหราชมักเอ่ยคำหวานเสมอ ริมฝีปากชายหนุ่มลากไล้ไปทั่ว ไปตรงไหนก็ร้อนๆหนาวๆตรงนั้น

            “ถอดหน่อยนะ” มือใหญ่ร้อนผะผ่าวเกี่ยวกางเกงชั้นในตัวจิ๋วออกไป เขาไม่รู้สึกรังเกียจเลยที่น้ำขุ่นใสเปรอะเปียกกางเกงราคาหลายพันของเขา กลับรู้สึกชอบใจเสียมากกว่า

            “อ๊า อื้อ” ร่างของนาราถูกจับให้โยกคลึงกับความนูนเด่นที่พองขยายเต็มกางเกง ในยามนี้ร่างกายของเธอแทบเปลือยเปล่า เสื้อเชิ้ตถูกปลดกระดุมเพียงครึ่งทาง สาบเสื้อแหวกออกตกลงมาที่ไหล่ ไม่รวมไปถึงชายเสื้อถูกเลิกขึ้นจนถึงเอว เผยให้เห็นเนินสาวที่นูนเด่นในความมืดมิด

            มือใหญ่จับเธอโยกคลึงไปแบบนั้น หญิงสาวก็โยกตัวขึ้นเพื่อสัมผัสตัวตนของชายหนุ่มทางร่องรักได้ถนัด ตอนนี้สิงหราชทำเธอเป็นสาวร่านเซ็กไปแล้ว เธอพึ่งรู้ตัวว่าตนเองเร่าร้อนได้ขนาดนี้เหมือนกัน

            “จะเสร็จแล้วเหรอ เดี๋ยวสิ”

            ในตอนที่กำลังถึงฝั่งฝันนั้น มือหนากลับจับเอวบางค้างไว้ ก่อนยกลงมาวางหน้าขาเบาๆ นาราขัดใจ เธอยังคงความรู้สึกต้องการอย่างเต็มเปี่ยม

            “อื้อ” คนตัวเล็กที่กำลังหายใจรวยรินอยู่ๆถูกจับจูบไม่รู้กี่ครั้ง สิงหราชตรึงคางเธอแน่น บดบี้ริมฝีปากลงมาด้วยความเร่าร้อน

            “อยากได้อะไร” สะโพกนาราโยกคลึงกับตัวตนคับใหญ่ ความเสียวแปลบแล่นพล่านไปทั่วบริเวณกลางกาย

            เธอทนไม่ไหวอีกแล้ว

            นาราพลิกตัวลงไปนั่งยองๆอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม เธอปลดเข็มขัดของสิงหราชออกมา ก่อนดึงกางเกงจนมันร่นลงมาอยู่ที่ข้อขา   

            มือเล็กลูบคลำความใหญ่โตภายใต้เนื้อผ้าชั้นดี ก่อนจะถอดกางเกงเขาออก เปลี่ยนเป็นปากที่ครอบทับท่อนเนื้อแทน

            “อ๊า” สิงหราชเกร็งตัว พรูลมหายใจเข้า ความเสียวซ่านแล่นไปถึงขั้วหัวใจ ผ่านผู้หญิงมามากมาย แต่ทำไมเขาไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นแบบนี้ แม้ว่าเธอจะทำให้หลายครั้ง ทว่าความสั่นไหวในอกนั้นกลับไม่จางหายไปสักที และเขารู้ว่าความรู้สึกนั้นคืออะไร

            “แค่ก” นาราสำลักเล็กน้อยเมื่อท้ายทอยถูกมือใหญ่จับให้รับกับตัวตนเขามากขึ้น ความใหญ่โตครูดกับคอหอยแต่คนตัวเล็กใจสู้ กระทั่งสุดท้ายสิงหราชทนไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำขุ่นใสเข้ามาในโพรงปากทุกหยาดหยด

            “ฮื้อ” ปากน้อยถูกจับเข้าไปจูบอีกครั้ง โดนจับให้นั่งลงบนตักแกร่ง ใบหน้าสวยเอียงคอแลบลิ้นเลียสลับกับลิ้นร้าย ขณะที่ช่องทางด้านล่างถูกเอ็นเนื้อแทรกเข้ามา

            “อ๊ะ!”

            ร่างกายสั่นไหวไปด้านหน้าด้วยความเกร็ง หญิงสาวหลับตาลงเมื่อสะโพกสอบทำหน้าที่ขยับเข้าออกอย่างไม่เป็นจังหวะ ความหนักหน่วงและเสียวซ่านปั่นป่วนช่องท้องราวกับกำลังจะตาย

            เกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อ สิงหราชลูบคลำไปทั่วตัวคนตัวเล็ก ขาเรียวทั้งสองข้าง เอวคอดกำลังดี ทรวงอกเปลือยเปล่า ลำคอระหง

            ชายหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าใส่รุนแรง ริมฝีปากก็ดอมดมเอาความหอมกรุ่นเข้าปากไปด้วย นับวันยิ่งรู้สึกหลงใหลคนตัวน้อย

            “เสร็จพร้อมกันนะ” เสียงทุ้มใหญ่กระซิบข้างใบหู สวนทุ้งสะโพกขึ้นมา นาราเบ้หน้าด้วยความเสียว เธอระบายมันออกมาด้วยการจิกเล็บลงบนแขนคนตัวใหญ่

            “อ๊า/ อ๊า”

            ในที่สุดทั้งสองก็สุขสมออกมาพร้อมกัน

            “คนบ้า คนลามก หน้าผายังไม่เว้น” ใบหน้าสวยซบลงกับอกแกร่ง หญิงสาวนั่งอยู่บนตักเขา ตอนนี้เธอไม่มีแรงเลย เหนื่อยไปหมด ทำไมสิงหราชถึงได้แรงดีขนาดนี้

            “เธอก็ยั่วฉันด้วยไม่ใช่เหรอ ใครปลดกางเกง?” ชายหนุ่มกระซิบใบหูขาว อดไม่ได้เลยขบเสียทีหนึ่ง นาราสะดุ้งเฮือก แต่ไม่ได้ผลักเขาออก ปากน้อยบ่นงึมงำ

            “แล้วใครให้จูบก่อนละ นี่คนนะ ไม่ใช่หุ่นยนต์จะได้ไม่รู้สึกอะไรน่ะ” ยิ่งในตอนที่ถูกเขาสัมผัสร่างกาย เธอเหมือนโดนปลุกปั่นเป็นพิเศษ สิงหราชรู้ดีว่าจะต้องทำยังไงให้เธอต้องการเขา เจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกิน

            “แล้วรู้สึกอะไร” เขายังเย้าแหย่ ริมฝีปากใกล้ชิดใบหน้าสวยไม่ห่าง

            “อะไร” ชอบถามอะไรก็ไม่รู้

            “ฉันถามว่ารู้สึกอะไร”

            “คนบ้าไม่คุยด้วยแล้ว” คนตัวเล็กผละออก เธอรีบติดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวเอง แล้วทันใดนั้นเธอก็ต้องกรีดร้องเมื่อถูกเขาอุ้มขึ้นไปบนอ้อมแขนอีกครั้ง

            “มาอุ้มทำไมเนี่ย” นาราเบิกตากว้างเพราะร่างกายเหมือนเล่นรถไฟเหาะ สิงหราชแกล้งเธอเหมือนจะโยนลงหน้าผาให้ได้ ทำให้เธอทั้งด่าและไล่ตีเขากระทั่งมาถึงบ้าน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • นางบำเรอนายหัวสิงห์   ตอนจบ

    นาราเดินขึ้นมาตามเนินเขาเรื่อยๆ แสงของพระอาทิตย์สาดส่องไปทั่วและสายลมที่พัดเอื่อยๆต้องผิวกายพลันทำให้เย็นสดชื่นราวกับได้เกิดใหม่ ปลดระวางความเหนื่อยล้าที่มีมาทั้งวัน หญิงสาวยิ้มร่าเมื่อคิดว่าขึ้นไปบนหน้าผาแล้วจะเจอใครคนหนึ่ง คน...ที่วันนี้คิดถึงเป็นร้อยครั้ง และใช่ เมื่อขึ้นมาก็เห็นเขายืนอยู่ก่อนแล้ว คนตัวเล็กคลี่ยิ้ม ด้านข้างของสิงหราชนั้นช่างดูดีเสียจริง หล่อเหลาราวกับรูปปั้น ไม่รวมผิวสีเข้มที่บ่งบอกว่าผ่านการแตกแดดมานมนาน เสริมให้บุคลิกของคนร่างสูงดูองอาจขึ้นไปอีก เธอไม่อยากเชื่อว่าวันหนึ่งคนคนนี้จะเป็นของเธอ ทว่าเวลานี้เขายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว พร้อมกับยิ้มให้เธอด้วยความจริงใจ นาราวิ่งเข้าไปหาแขนที่อ้าออก หลับตาสูดเอากลิ่นหอมๆของชายคนรักเข้าปอด ซึ่งอีกคนก็เช่นเดียวกัน เขาประทับริมฝีปากลงบนกระหม่อมบาง ลอบดมกลิ่นหอมหวานจนชื่นใจ “เหนื่อยมั้ย” เสียงทุ้มทรงเสน่ห์เอ่ยอย่างเป็นห่วง ใครจะคิดว่านาราจะอึดขนาดนี้ ทำสวนไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย บ้ากว่าเขาตอนทำไร่ใหม่ๆอีกมั้ง แล้วคำตอบของเธอทำเขายิ้มออกมาอย่างไม่ยาก “ไม่เหนื่อย

  • นางบำเรอนายหัวสิงห์   รัก

    “แต่หนูไม่โกรธยายหรอกค่ะ แต่มาวันนี้ก็เพื่อบอกให้ยายรู้ว่าหนูจะไม่ทนอีกแล้ว ยายต้องรับผิดชอบในส่วนที่ยายทำ ถ้ายังหาเงินมาคืนสามีหนูไม่ได้ แน่นอนว่าบ้านหลังนี้กับที่ดินหนูจะยืดไปให้หมด” “นี่แก๊” ธัญญาหมดความอดทนจริงๆ ไม่คิดว่าหลานตัวเองจะเลวร้ายแบบนี้ เธอรู้ว่าตัวเองผิดที่เห็นแก่ตัวไม่ใช้หนี้ แต่เธอก็เอาเงินของเธอมาดูแลแม่ไง แม่มันไม่ดูแลยายก็ให้มันใช้หนี้ไปสิ ผิดตรงไหน คนเป็นป้าอยากพูดแบบนั้นทว่าพอเห็นสายตาเลือดเย็นของหลานสาว ก็ถึงกลับต้องหุบปากไป เพราะกลัวมันจะเพิ่มหนี้ให้เธอ “หนูมาบอกแค่นี้ล่ะค่ะ ขอตัว” หญิงสาวเดินออกมา เธอแทบจะล้มลงไปกับพื้นทว่าได้สิงหราชประคองตัวไว้ เธอพยักหน้าให้เพื่อบอกเขาว่าไม่เป็นไร ทว่าพอได้ขึ้นมาบนรถ ก็อดกลั้นไม่ไหวร้องไห้ออกมาในที่สุด คนตัวใหญ่ดึงเธอเข้าไปกอด ลูบแผ่นหลังเบาๆ ความอ่อนแอยิ่งถูกกระตุ้นไหลเป็นสาย บางทีโลกเราก็โหดร้ายเกินไป พยายามคิดในแง่บวกไว้ ปกปิดมันด้วยเหตุผลทุกอย่าง ทว่าพอเผชิญหน้ากับความจริงกลับเกินทนจนยากที่จะรับไหว “พี่อยู่นี่ ไม่เป็นไร” สิงหราชปลอบโยนคนต

  • นางบำเรอนายหัวสิงห์   เอาคืน

    รถกระบะคันเก่าวิ่งเข้ามาจอดกลางบ้าน ทำให้ธัญญาที่กำลังร้องไห้ราวกับจะขาดใจเงยหน้ามอง จากที่ราวถูกเหยียบย่ำหัวใจไปแล้ว หญิงวัยกลางคนยิ่งแหลกสลายเข้าไปกันใหญ่เมื่อเห็นหลานสาวของตนและผู้มีอิทธิพลในแถบนี้เดินเข้ามา และใช่ ลูกสาวเธอโดนจับก็เพราะพวกมัน “อีนารา! มึงยังเสนอหน้ามาอีกเหรอ” ธัญญาตะโกนดังลั่น ความโกรธเกรี้ยวของเธอทำให้ยายของนาราที่นั่งอยู่ข้างๆธัญญาลูบหลังลูกสาวเบาๆ นาราปรายตามองยายของตน หญิงใจร้ายที่ไม่เคยคิดบอกความจริงกับเธอ ที่ผ่านมาเธอใจดีมาก ทำดีกับยายมาโดยตลอดเพราะหวังว่าสักวันหญิงชราจะเห็นความดีแล้วรักเธอบ้าง ทว่าตอนนี้หญิงสาวได้รู้ว่าสิ่งที่ทำไปมันสูญเปล่า ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยรักเธอในฐานะหลานเลย แม้ใจจะปวดหนึบ แต่ก็พยายามเก็บมันไว้ คงเห็นท่าไม่ได้ สิงหราชเลยกุมมือเธอ หญิงสาวส่ายหัวบอกเขาว่าไม่เป็นอะไร ใจเข้มแข็งพอแล้ว และส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ได้ก็เพราะเขา “ป้าทำเหมือนโกรธหนู แต่หนูมากกว่าที่ต้องโกรธป้า” คนตัวเล็กตอบโต้กลับทันที “โกรธกูเรื่องอะไร!” ตอนนี้ธัญญาไม่วางมาดอะไรอีกแล้ว นังเด็กนี่มัน

  • นางบำเรอนายหัวสิงห์   ทวงหนี้

    “ครับ เมียเอายังไงก็เอา แต่บอกก่อนได้มั้ยว่าจะไม่โกรธกัน” เขากลัวเมียหายไปนะ ถ้าเธอจากเขาไปทั้งไร่ต้องลุกเป็นไฟอย่างแน่นอน พลิกแผ่นดินหาไม่เจอก็จะหาอยู่แบบนั้น นาราหลุบมองคนที่ซุกอยู่บนอก ดวงตาดุๆ พลันทำให้ชายหนุ่มก้มหน้าลง เผลอใช้โอกาสนี้ซุกใบหน้าลงมามากกว่าเดิม นาราอึดอัดจนต้องขยับดิ้น เธอจิ๊ปากทีหนึ่ง “อื้อ!” เสียงอ้อนเอ่ยตามมา “บอกก่อนว่าจะไม่โกรธ” “ไม่” “ทำไมไม่” “ก็โกรธ” “แล้วทำยังไงถึงจะหายโกรธ” “ไม่รู้ ออกไปจากที่นี่มั้ง” วินาทีนั้นอ้อมแขนที่กอดเธออยู่รัดแน่นขึ้น นาราเกือบหายใจไม่ออก ทว่าต้องทำเก๊กเพราะกลัวเขาจะได้ใจ หญิงสาวเลยนิ่งไว้ “ไม่ให้ไป ไปสิ จะขังไว้ที่นี่เลย” ตัวเล็กดวงตาวาวโรจน์ “กล้าเหรอ?” “ไม่กล้า” เสียงหงอยเอ่ย นารานิ่งไป มองคนตัวใหญ่ที่กำลังไซ้หัวลงบนหน้าอกเธอเหมือนเด็ก “งั้นเอาไร่มั้ย เอาไร่ส้มสักร้อยไร่ หรือตรงที่น้องทำ พี่ยกให้หมดเลย” “ยกให้แฟนเก่ากับคุณปราณนารีสิ มาให้ฉันทำไม”

  • นางบำเรอนายหัวสิงห์   ยอม

    “น้ำ” เสียงแหบแห้งและฝืดเคืองครางออกมา ใช่ ตอนนี้รู้สึกราวกับว่าอยู่ในทะเลทรายอันแสนแห้งแล้งและร้อนผ่าวแผดเผาอยู่ภายใต้พระอาทิตย์ แล้วในตอนนั้นเองที่เปลือกตาสีไข่เปิดขึ้น ฝ้าเพดานที่คุ้นเคยทำหญิงสาวกะพริบตาปริบๆ แรงกอดรัดช่วงตัวทำให้เธอเอี้ยวตัวมองคนที่กอดเธอไว้ สิงหราช นี่เขา พาเธอออกมาจากป่าได้จริงๆ “ตื่นแล้วเหรอ” ร่างสูงตื่นขึ้นมาพอดี เขายิ้มให้เธอ เป็นรอยยิ้มที่ไม่เคยเห็นเลยในชาตินี้ ยิ่งทำให้อึ้งไปกว่านั้นเพราะเขาโน้มหน้าลงมาจูบกระหม่อมกันเอ่ยคำพูดแปลกประหลาด “เมียตื่นแล้วเหรอครับ” ราวกับสติได้หลุดล่องหายไป เมื่อกี้เขาว่ายังไงนะ “คุณว่ายังไงนะ” “เมียตื่นแล้ว อยากได้อะไรมั้ย” แม้จะยังมึนงง ทว่านาราตอบอย่างไม่ลังเล เอาไว้ก่อนเรื่องเขาเรียกเธอว่าเมีย “น้ำ” เพียงเท่านั้นเขาก็ลุกขึ้น พร้อมกับเอามันมาให้เธอ ร่างสูงนั่งลงข้างเตียง ประคองเธอขึ้นนั่ง นาราดื่มน้ำด้วยความกระหาย ก่อนดวงตาจะจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาเหมือนเดิม ไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง มันผสมปนเปกันไป

  • นางบำเรอนายหัวสิงห์   อยู่ด้วยกัน

    “นายหัว!” นงรักตาเบิกกว้างเมื่อเห็นคนสูงใหญ่ผู้น่าเกรงขามในไร่แบกหญิงสาวตัวเล็กไว้บนหลังเดินเข้ามา พอมองสภาพของทั้งสองคนหญิงแม่บ้านก็ต้องตกใจ อะไรกันเนี่ย ทำไมดำไปทั้งตัวแบบนี้ มิหนำซ้ำท่อนขาและเท้าเปลือยเปล่าของสิงหราชยังเต็มไปด้วยบาดแผลราวกับโดนของร้อนจี้มา หรือว่าที่คนงานพูดกันว่าในป่ามีเพลิงไหม้ เกี่ยวข้องกันนายหัวและหญิงสาวตัวเล็กที่ไม่ได้สตินี่เหรอ เกิดอะไรขึ้น ใครบังอาจทำนายหัวเธอ มันเป็นใคร! วินาทีนั้นราวกับนายหัวของไร่เป็นคนบ้าใบ้ สิงหราชไม่พูดอะไร อุ้มนาราขึ้นมาบนบ้าน ดวงตาชายหนุ่มเหม่อลอย และกว่าจะเอ่ยออกมาก็ปาไปหลายนาที “ป้าเรียกหมอให้หน่อยได้มั้ยครับ” เหนื่อยจนเหมือนตายทั้งเป็น แต่ก็ยังอยากเห็นอีกคนไม่เป็นอะไร “โถ่ ได้ค่ะ” นงรักแทบร้องไห้ เธอรีบกุลีกุจอโทรไปเรียกหมอที่เป็นคนสนิทกับครอบครัว แล้วเวลานั้นเองที่ชายอีกคนโผล่มา “พี่สิง” “มึงไม่ใช่น้องกู...” สิงหราชมองไปที่น้องชายของตน ก่อนหน้านั้นเขาพอรู้มาบ้างว่าอะไรเป็นอะไร แต่ไม่คิดว่ามันจะทำแรงขนาดนี้ “มึง

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status