ตอนที่49 ถึงเวลาเอาคืน

เมื่อทุกคนรับอาหารเช้าเสร็จก็พากันย้ายไปนั่งที่ห้องโถงใหญ่ ลู่เสียนคิดว่าถึงเวลาที่ต้องจัดการคนที่อยู่เบื้องหลังนี้เสียที ต่อไปนางจะได้ตั้งใจดูแลกิจการอย่างจริงจังเสียที พอมามีลู่หลินที่ทะลุมิติมาอีกคนนางก็เริ่มเบาใจและคิดแผนการเอาคืนคนชั่วได้เสียที อีกอย่างตอนนี้นางมีพลังและวรยุทธ การจะจัดการกับคนเหล่านั้นจึงไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

“ท่านพ่อ ท่านแม่และทุกคนฟังสิ่งที่ข้าจะพูดต่อไปนี้ให้ดีไม่ต้องตื่นตกใจและหวาดกลัวจนเกินไป ยามนี้ตระกูลลู่มีคนจ้องทำร้ายและทำลาย ข้าจึงคิดว่าถึงเวลาที่ข้าจะต้องตรวจสอบอย่างจริงจังและต้องเอาคืนพวกเขาอย่างสาสม ในระหว่างนี้ทุกคนต้องระมัดระวังตัว หากต้องออกไปข้างนอกให้มีคนคุ้มกัน ซึ่งวันนี้หน่วยพยัคย์อินทรี จะมาคุ้มกันที่นี่20นาย”

“ช่วงนี้ลู่หลินจะเป็นคนออกไปตรวจกิจการร้านค้าแทนข้า ลู่อัน ลู่เจิน มีอะไรให้บอกและปรึกษาลู่หลินได้เลย น้ำกระเจี๊ยบที่ข้าทำขึ้นหากเป็นไปได้ข้าอยากให้ทุกคนดื่มทุกวัน เพราะว่ามันจะช่วยบำรุงร่างกาย รวมถึงบ่าวในจวนก็ต้องดื่มด้วยเช่นกัน”

ลู่เสียนกวาดตามองทุกคนอย่างพอใจ ยามนี้ทุกคนกลับมารักกันและสามัคคีกันมากขึ้น นางเห็นแล้วก็รู้สึกผ่อนคลายสบายใจ แต่แล้วจู่ ๆ รัชทายาทก็รีบก้าวเข้ามาอย่างเร่งรีบ สีหน้ามีความกังวลและเคร่งเครียด พอมาถึงเขาก็รีบบอกกับเหว่ยอ๋องทันที

“เสด็จพี่ตอนนี้หมอที่เขตชายแดนส่งข่าวมาบอกว่า ยามนี้ผู้คนล้มป่วยกันเป็นจำนวนมากและดูเหมือนจะมีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็ว บางคนก็สิ้นใจตายไปแล้วก็มี ตอนนี้บรรดาหมอส่งจดหมายมาขอความช่วยเหลือ ให้ทางราชสำนักส่งหมอหลวงไปช่วยเหลือด่วนพ่ะย่ะค่ะ”

เหว่ยอ๋องพอได้รับฟังก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทัน กุนซือเจียวลู่และรองแม่ทัพก็มีสีหน้าไม่ต่างกัน 

“ฮ่องเต้สั่งหมอหลวงให้ไปช่วยหรือยัง?”

“ให้ออกเดินทางตั้งแต่เช้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“งั้นพวกเราเตรียมตัวเดินทาง รองแม่ทัพฉือบอกบิดาของท่านให้ส่งทหารไปคอยช่วยเหลือมากหน่อย เจียวลู่เจ้าอยู่ทางนี้คอยเหลือรัชทายาทและช่วยดูแลตระกูลลู่” เจียวลู่และรองแม่ทัพเอ่ยตอบพร้อมกันอย่างหนักแน่น

“ได้”

ลู่เสียนและลู่อันมองหน้ากันอย่างหนักใจ ปัญหามีมาให้แก้เรื่อย ๆ สินะ บททดสอบชีวิตหรืออย่างไร จะให้พวกนางกลายเป็นวีรสตรีให้ได้เลยใช่หรือไม่สวรรค์นะสวรรค์

แต่แล้วเสียงของบรรพบุรุษในกำไลก็เอ่ยขึ้นมาอย่างตื่นเต้น และคราวนี้ลู่หลินเองก็ได้ยินด้วยเช่นกัน

“นังหนู! จู่ ๆ พื้นที่ที่ข้าจู่ ๆ ก็กลายเป็นเหมือนโลกที่อยู่ด้านนอก เมื่อก่อนมีเพียงหมอกสีขาว ๆ เต็มไปหมด ยามนี้กลายเป็นพื้นดิน มีต้นไม้ใบหญ้า ดอกไม้นานาพรรณ และนั่นยังมีร้านค้าตั้งขึ้นมาด้วย! เจ้าเข้ามาดูหน่อยสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น ข้างงไปหมดแล้ว”

ลู่เสียนได้ฟังเช่นนั้นก็เหมือนมีเสียงมาบอกนางในหัวว่าให้นางต้องพูดว่าอย่างไร ลู่เสียนจึงหลับเพ่งจิตแล้วเอ่ยขึ้นในใจว่า “เข้ามิติ” เหว่ยอ๋องเห็นนางหลับตาลงก็ส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบเสียงลง เขาเรียนรู้ที่จะอยู่ข้างนางโดยไม่ซักถามให้นางลำบากใจ เพราะเขาเชื่อมั่นในตัวของนาง ว่านางไม่มีทางทำร้ายใครหากไม่มีใครมารังแกนางก่อน

ลู่เสียนที่พอเข้ามาข้างในมิติ ก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นเหล่าบรรพบุรุษอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา แล้วไหนจะมีร้านขายยาผุดขึ้นมาอีก นี่มันมหัศจรรย์เกินไปแล้วจะมีเรื่องแปลกประหลาดอะไรอีกหรือไม่

“นังหนูร้านนี้เหมือนในยุคที่เจ้าจากมาเลยว่าแต่มันคือร้านอะไรหรือ?” ชายชราอาวุโสเอ่ยถามอย่างสงสัยใคร่รู้

“ร้านขายยาเจ้าค่ะ สวรรค์คงรู้ว่าแว่นแคว้นจะเกิดปัญหาเลยส่งร้านยามาให้เจ้าค่ะ เดี๋ยวข้ากลับออกไปก่อนนะเจ้าคะ”

“ได้ ๆ เจ้าไปเถิด”

เมื่อลู่เสียนลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่า ทุกคนมองมาที่นางเป็นจุดเดียว ลู่เสียนไม่คิดจะอธิบาย เพราะยามนี้มีเรื่องให้ต้องทำอย่างเร่งด่วนชีวิตคนสำคัญต้องรีบช่วยเหลือ จู่ ๆ ผู้คนก็ล้มป่วยมีใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้หรือไม่นะ นางคิดว่าเรื่องนี้ดูผิดปกติมากเกินไป หากเป็นอย่างที่นางคิดคนพวกนี้ก็จิตใจเหี้ยมโหดเกินไปแล้ว

“ท่านอ๋องหม่อมฉันจะไปด้วยเพคะ ลู่หลินทางนี้ข้าฝากเจ้าด้วย พี่ตงหานพี่ผิงอันรีบเก็บของเจ้าค่ะ”

“เจ้าค่ะคุณหนูใหญ่”

“พี่หญิงแล้วเรื่องที่พวกข้าถูกวางยาจะเอาอย่างไรดีเจ้าคะ?”

“ลู่หลินเรื่องนี้ข้าจะให้เจ้าตัดสินใจ คิดและไตร่ตรองให้รอบคอบ ปรึกษาองค์รัชทายาทและท่านกุนซือ อย่างไรก็ต้องเอาคืนคุณหนูตระกูลฟู่ให้สาสม” ลู่หลินพยักหน้ารับคำอย่างมุ่งมั่น ภายในใจฮึกเหิมแทบรอไม่ไหวที่จะเอาคืน รอข้าหน่อยนะคุณหนูผู้สูงส่ง ตอนนี้ข้าคือเจ้ากรรมนายเวรของพวกเจ้า ทำอะไรกับใครเอาไว้ก็จงรับผลของมัน

เมื่อลู่เสียนจากไปพร้อมเหว่ยอ๋องและรองแม่ทัพฉือ ลู่หลินก็ให้คนไปปล่อยข่าวว่า คุณหนูสี่ลู่หลินและคุณหนูรองลู่อัน จู่ ๆ ก็นอนตายไม่เสียอย่างนั้น สร้างความโศกเศร้าเสียใจให้กับตระกูลลู่เป็นอย่างมาก

เมื่อให้คนไปปล่อยข่าวเรียบร้อยแล้ว ลู่หลินก็เรียกทุกคนมารวมตัวกันรวมทั้งบ่าวในจวน เพื่อจะบอกว่าให้เสแสร้งแสดงอย่างไรกับเรื่องนี้ และการจัดงานศพเพื่อให้คนมากราบไหว้ก็จะถูกจัดขึ้นด้วยเช่นกัน เมื่อทุกคนเข้าใจดีแล้วก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนอย่างแข็งขัน

“เหตุใดต้องแกล้งตายด้วย?” ลู่เฉิงถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ก็เพราะว่ายาพิษนิทราตรวจสอบไม่พบ มีเพียงพี่หญิงใหญ่ที่สัมผัสได้ หากเราจะจับพวกนางก็ต้องมีหลักฐานเพราะฉะนั้น ก็ต้องให้พวกนางเป็นคนพูดออกมาเอง”

“อย่างไร?”

“เราต้องจับนางสองคนไปขังที่ใดที่หนึ่ง ให้กรมสืบสวนรออยู่ข้างนอก ข้าจะแต่งกายเป็นผีลู่หลินและพี่ลู่เจินต้องแต่งเช่นกัน ข้าจะทำให้พวกนางกลัวและสารภาพออกมาเอง ข้าเชื่อว่านางจะสารภาพทุกอย่าง”

ทุกคนฟังแผนการของลู่หลินก็ชื่นชมอยู่ในใจ ไม่คิดว่านางจะเฉลียวฉลาดได้ขนาดนี้ เมื่อก่อนดูเหมือนนางเป็นคนเงียบ ๆ และไม่สนใจใคร แต่มาตอนนี้เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน