MasukShare
ตอนที่5 ศึกตระกูลขุนนางและตระกูลพ่อค้า
Terakhir Diperbarui:
2026-01-01 19:28:49“เอาอย่างไรดีเจ้าคะ?” ผิงอันเอ่ยถามขึ้นมา เมื่อเห็นว่า สตรีที่ยืนอยู่กับบุรุษผู้นั้นคือ คุณหนูรอง
“ยืนดูไปก่อน ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่านางคบหากับบุรุษ” “กู้เว่ยหยาง วันนี้ข้าต้องสั่งสอนเจ้ากับสตรีไร้ยางอายนั้น” สตรีท่าทางสูงศักดิ์เอ่ยขึ้น “ท่านหญิงใจเย็น ๆ ก่อน นางเป็นเพียงสหายของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ” ลู่อันหันขวับมามองเขาทันที ด้วยสายตาเขียวปัดอย่างไม่พอใจ “พี่เว่ยหยาง ท่านพูดว่าอะไรนะ! ข้าเป็นเพียงสหายอย่างนั้นรึ?” กู้เว่ยหยางยามนี้ หน้าซีดเผือด ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ไม่คาดคิดว่า พวกนางสองคนจะมาเจอกันได้ แต่เขาต้องรีบปฏิเสธกับลู่อันไปก่อน เพราะฝั่งนั้นเป็นถึงท่านหญิง “เจ้าเป็นบุตรสาวตระกูลใด?” “ข้าเป็นบุตรสาวของคหบดีลู่เฉิง นามว่าลู่อัน” นางเชิดหน้าตอบอย่างเย่อหยิ่ง “บุตรสาวของพ่อค้าวาณิชผู้ยิ่งใหญ่ แต่เจ้าคงลืมไปแล้วว่าพูดอยู่กับใคร ถึงตระกูลลู่จะร่ำรวย แต่ก็เทียบไม่ได้กับตระกูลขุนนาง ยิ่งข้าเป็นถึงท่านหญิง แน่นอนว่าเจ้า ไม่อาจพูดจาหมิ่นเกียรติข้าได้” “ถึงตระกูลของข้า จะเป็นเพียงตระกูลพ่อค้า แต่ตระกูลข้า ก็ทำความดี บริจาคเงินสนับสนุนกองทัพมาโดยตลอด อีกทั้งได้ป้ายทองเชิดชูเกียรติ จากฮ่องเต้ ความหมายอีกนัยหนึ่งก็คือ มิอาจลบหลู่ได้เช่นกัน” ลู่อันเถียงกลับไปอย่างไม่ยอม ท่านหญิงฟู่เหลียนฮวามองลู่อันด้วยสายตาเยียบเย็น “แต่ว่าข้าก็อยากลองหมิ่นเกียรติดูสักครั้ง” ฟู่เหลียนฮวาเดินเข้ามาหาลู่อัน ก่อนจะยกมือ แล้วฟาดลงไปบนใบหน้าลู่อันเต็มแรง “เพียะ! แต่ก่อนจะมีตบที่สอง แขนของท่านหญิง ก็ถูกจับเอาไว้เสียก่อน “ใช้อำนาจของท่านหญิง รังแกผู้อื่นได้ตามใจชอบเช่นนี้ได้หรือเพคะ” “พี่หญิง! นางตบข้า” “หุบปาก หยุดโวยวาย” ฟู่เหลียนฮวาหันมามองสตรีตรงหน้า อย่างตกตะลึง นางเป็นใคร ช่างงดงามเสียจริง แต่ว่ามาขัดขวางนางเช่นนี้ จะงดงามแค่ไหนนางก็ต้องสั่งสอน ให้รู้จักที่ต่ำที่สูง “เจ้าเป็นใคร บังอาจมาขัดขวางข้า” “นางเป็นพี่สาวของข้า” ลู่อันรีบตอบขึ้นมาแทน ด้วยสีหน้าหยิ่งผยอง เริ่มมีความกล้ามากขึ้น เมื่อมีพรรคพวก “เป็นพี่น้องกันนี่เอง ดี! ข้าจะตบสั่งสอนเรียกตัว พวกเจ้าจับพวกนางสองคนเอาไว้!” “ดูสิว่าใครกล้า!” “หา!! นี่มันป้ายทอง เห็นป้ายทองดั่งเห็นโอรสสวรรค์” ชายผู้หนึ่งที่ยืนดูอยู่ ร้องขึ้นด้วยเสียงที่ตื่นตระหนก เมื่อเห็นว่าลู่เสียนหยิบป้ายทองขึ้นมา ท่านหญิงถึงกับชะงักหน้าซีดเผือด ตระกูลลู่มีป้ายทองด้วยหรือนี่ ฝ่าบาทจะให้ท้ายพวกเขาเกินไปแล้ว มันน่าเจ็บใจนัก! ทุกคนรีบคุกเข่าลงทันที แม้แต่ท่านหญิงเองก็ต้องคุกเข่าด้วยเช่นกัน ลู่เสียนมองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง “ข้าคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลลู่ เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ต้องขออภัยท่านหญิงแล้วเพคะ แต่ว่าต่อไปหม่อมฉันให้สัญญาว่า น้องสาวของหม่อมฉัน จะไม่มีทางแย่งบุรุษของท่านอย่างแน่นอน” “พี่หญิง! พี่เว่ยหยางเป็นของข้า” ลู่อันรีบโวยวายออกมาทันที “ลู่อันเจ้าดูเอาเถิด บุรุษผู้นี้คบสตรีซ้อน พอเกิดเรื่อง กลับบอกปัดความผิดให้พ้นตัว เจ้าถูกทำร้ายเขาไม่คิดจะเข้ามาช่วย หรือปกป้องเจ้า บุรุษเช่นนี้ไม่เหมาะที่จะเอามาทำพันธุ์” “หา!...” ผู้คนที่ฟังถึงกับกลั้นขำ คุณหนูใหญ่พูดจาได้ตรงขนาดนี้เลยหรือ แต่กู้เว่ยหยางโกรธแทบควันออกหู คุณหนูใหญ่ ท่านจะดูถูกข้าเกินไปแล้ว ส่วนท่านหญิงได้ฟังคำพูดของลู่เสียน ก็เหมือนจะคิดได้ นางพูดถูก บุรุษกะล่อนปลิ้นปล้อนเช่นนี้ ไม่เหมาะเอามาทำพันธุ์จริง ๆ “แต่พี่ใหญ่” “อย่าเสียดาย มีเงินให้มาก ๆ บุรุษจะเดินเรียงมาให้เจ้าเลือกเอง” ยิ่งนางพูดเช่นนี้ กู้เว่ยหยางยิ่งโกรธแค้น “ไปกับข้า” “เจ้าค่ะ” ลู่อันจำต้องเดินตามลู่เสียนออกไป เพราะคิดไปคิดมานางก็พูดถูก แต่ว่าจะเป็นจริงหรือ มีเงินมาก ๆ บุรุษจะเดินมาให้เลือกเอง ฟังดูไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่เลย ทางด้านบนระเบียงของโรงเตี๊ยมจินหลง สองบุรุษหัวเราะออกมาอย่างขบขัน กับสิ่งที่พวกเขาเห็นและได้ยินด้านล่าง “ฮ่าฮ่า ไม่ควรเอามาทำพันธุ์ ข้าชอบประโยคนี้ของนางจริงๆ ให้ตายเถอะ ฮ่า ๆ” เจียวลู่กุนซือประจำตัวของเหว่ยอ๋อง เอ่ยขึ้นอย่างชอบใจ “นอกจากนางจะงดงามแล้ว ยังดุดันดั่งนางพญา ข้าไม่เคยเห็นสตรีเช่นนี้มาก่อนเลย” ฉือลี่เฉี่ยวรองแม่ทัพเอ่ยขึ้นอย่างชื่นชม แต่จื้อจางเหว่ยหรือเหว่ยอ๋อง กลับนั่งนิ่งใบหน้าเย็นชาอยู่เช่นเดิม เขายกจอกสุรามาหมุนดูช้า ๆ ก่อนจะยกขึ้นจิบ เจียวลู่ปรายตามองสหายอย่างเบื่อหน่าย เจ้าบุรุษน้ำแข็ง! เจ้าช่างเป็นคนที่น่าเบื่อจริง ๆ “จะว่าไปเจ้าบุรุษจอมกะล่อนกู้เว่ยหยาง ไม่รู้ว่าไปหลอกสตรีไว้ที่ใดบ้าง เจอของจริงวันนี้ข้าละสะใจ” “เขาคงเคียดแค้นคุณหนูใหญ่น่าดู ไม่แน่ว่าอาจเล่นไม่ซื่อ” ฉือลี่เฉี่ยวเริ่มเป็นห่วงนางขึ้นมา “เขาคงไม่กล้าหรอกนางมีป้ายทองเลยเชียวนะ” ฉือจางเหว่ยได้ยินเจียวลู่พูด ก็หันมามองเขาอย่างเบื่อหน่าย “เจ้าเป็นกุนซือจริงหรือ? หรือว่าจับฉลากได้มา ก็ข้าพูดอยู่ว่าอาจเล่นไม่ซื่อ!” “อืม..ก็อาจเป็นไปได้ คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ อีกอย่างนางฉีกหน้าเขา ต่อหน้าผู้คนเช่นนี้ คงแค้นเป็นธรรมดา” “เจ้าพูดเหมือนเข้าข้างเจ้ากะล่อนนั้น” “ข้าไม่ได้เข้าข้าง ข้าพูดถึงหลักความเป็นจริง” “พวกเจ้าจะสั่งอะไรมากินอีกหรือไม่? หากไม่ก็กลับกันเถอะ” “โอ้! มนุษย์น้ำแข็งพูดได้เหรอเนี้ยะ!” เจียวลู่เอ่ยเย้าเขาขึ้นมา “อย่าให้มันมากนักเจียวลู่” “เข้าใจแล้ว ๆ ไปกันเถอะพ่ะย่ะค่ะ”
Bab terbaru
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่27 รักษาอาการป่วย
เรือนอนุจางตระกูลลู่ อนุจางนั่งเหม่อมองออกไปทางหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย ฮูหยินรองและคุณหนูห้าลู่เจียว วางยากำหนัดคุณหนูใหญ่ อีกทั้งส่งคนให้ไปรังแกแต่จับได้เสียก่อน พวกนางพากันหนีไป แต่ถูกเหว่ยอ๋องจับกลับมา คุณหนูใหญ่จึงได้สั่งให้ขังทั้งสองคนเอาไว้ในเรือนสองวันก่อนทุกคนในจวนยังคงจดจำได้ดี ภาพที่จางไห่ องครักษ์คนสนิทของท่านอ๋อง สังหารคนร้ายต่อหน้าทุกคน น่าสยดสยองจนทุกคนขวัญผวา โชคที่ที่นางเพียงแค่คิด แต่ยังไม่ได้ลงมือ ไม่เช่นนั้นชีวิตนางและบุตรสาวอีกสองคน จะเป็นเช่นไรคุณหนูหกลู่ฟางและคุณหนูเจ็ดลู่เซียน เปิดประตูเข้ามาพร้อมของว่างและน้ำชา มองมารดาที่ยังคงนั่งเหม่อลอย“ท่านแม่ทานอะไรเสียหน่อยเจ้าค่ะ” อนุจางหันมามองบุตรสาวอย่างเต็มตา พวกนางเติบโตมาเป็นสตรีที่สวยสดงดงาม ถึงจะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ แต่ก็มีความเป็นอยู่อย่างดี คหบดีลู่เฉิงแม้จะไม่ได้รักใคร่นาง แต่ก็ดูแลให้อยู่สุขสบาย ฮูหยินใหญ่ก็ใจกว้างและมีเมตตา นางจะโง่เขลาแค้นเคือง คุณหนูใหญ่ไปด้วยเหตุอันใด แค่นางตัดเบี้ยหวัดลงมา หากไม่ใช้สุรุ่ยสุร่ายย่อมเพียงพออย่างแน่นอน อนุจางลุกมาหาบุตรสาวทั้งสอง ก่อนจะดึงพวกนางมากอด “ต่อไปเราต้องดีกับ
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่26 เสแสร้งเพื่อผลประโยชน์
“อืม..น่าเสียดายฝนดันมาตกหนักเสียก่อน เพลิงไหม้จึงไม่ได้เผาทำลายโรงเตี๊ยมให้เสียหายมากกว่านี้ แต่ก็นับว่าได้สร้างความปั่นป่วน ให้กับตระกูลลู่อยู่ไม่น้อย” เจินซีหยวน ท่านอ๋องแห่งแคว้นเจินเอ่ยพร้อมยกชาขึ้นดื่มอย่างเฉื่อยชา“ต่อไปนางและตระกูลลู่ คงระมัดระวังตัวกันมากขึ้น อีกอย่างตอนนี้นางมีเหว่ยอ๋องมาคอยหนุนหลัง พวกเราคงทำอะไรยากขึ้น ไม่คิดว่าตระกูลลู่ที่ไม่มีทายาทที่เป็นบุรุษ จะมีบุตรสาวเก่งการค้าเช่นคุณหนูใหญ่ นางเข้ามาดูแลไม่นาน ก็พบเจอสิ่งผิดปกติ ที่ซุกซ่อนเอาไว้มากมาย จากที่พวกเราส่งคนเข้าไปแฝงตัว และกอบโกยผลประโยชน์ คงต้องรีบดึงคนของเราออกมาพ่ะย่ะค่ะ”“ก็แค่สตรีตัวเล็ก ๆ ผู้หนึ่ง จะกังวลไปทำไม มีเหว่ยอ๋องหนุนหลังแล้วอย่างไร จัดการพวกเขาทั้งคู่ไปเสียพร้อมกัน ที่จริงข้าก็อยากจะจัดการเขามาตั้งนานแล้ว แต่ก็ไม่มีโอกาสเสียที ศึกที่ผ่านมาเขาฆ่าทหารของข้าตายไปหลายหมื่นนาย เป็นเพราะมีตระกูลลู่คอยสนับสนุนเสบี่ยง ไม่เช่นนั้นข้าก็คงพาแคว้นเจินชนะไปแล้ว” เจินซีหยวนหรือหยวนอ๋องแห่งแคว้นเจิน เอ่ยด้วยความเจ็บแค้นใจ “ใจเย็น ๆ เถิดเพคะ อีกไม่นานเราต้องได้จัดการพวกเขาอย่างแน่นอน หากฆ่าเหว่ยอ๋องได้ แ
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่25 ทาบทามสู่ขอบุรุษ
“เรื่องที่เกิดขึ้นเราค่อย ๆ สืบไปดีกว่าเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าคงไม่ง่ายที่จะสืบหาคนที่อยู่เบื้องหลัง ต่อไปข้าจะระมัดระวังตัวให้มากขึ้น แต่ว่าตอนนี้ข้ามีเรื่องอื่นอยากปรึกษาเจ้าค่ะ” ลู่เสียนจ้องมองกุนซือเจียวลู่และรองแม่ทัพฉือ อย่างจริงจังก่อนจะเอ่ยขึ้นพวกท่านสองคนมีความจริงใจเพียงใด ที่จะคบหากับคุณหนูรองและคุณหนูสาม?”“ข้าเอาศักดิ์ศรีของตระกูลฉือเป็นเดิมพัน” รองแม่ทัพฉือตอบด้วยความมั่นใจ“ข้าก็เอาศักดิ์ศรีของตระกูลเจียวเป็นเดิมพันเช่นกัน” เจียวลู่ตอบด้วยความหนักแน่นลู่เสียนหันไปมองบิดาและมารดา นางคิดว่าตระกูลลู่ ต้องการบุรุษที่เข้มแข็งและแข็งแกร่ง มาช่วยกันปกป้องอีกแรง ลำพังนางคนเดียว มันยากเกินไปเพราะกิจการตระกูลลู่มีมากมาย มันเกินกำลังของนางจริง ๆนอกจากเหว่ยอ๋องแล้ว นางต้องการบุรุษมาเพิ่มอีก ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้นั่นก็คือ กุนซือเจียวลู่และรองแม่ทัพฉือ ก็ในเมื่อเขาสองคนมีใจให้กับน้องสาวของนาง นางก็ช่วยทำให้มันเร็วขึ้นก็แค่นั้นเอง พบเจอบุรุษที่ดีอย่าปล่อยให้ลอยนวล ต้องรีบต้อนเข้ามาไว้ในรั้วแล้วเก็บรักษาเอาไว้อย่างดี“พวกท่านต้องการค่าสินสอดเท่าใดเจ้าคะ?”“ห้ะ…ค่าสินสอดหรือ?” เจียวลู่และร
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่24 ช่วยกันวิเคราห์เรื่องราว
ลู่เสียนล้มป่วยลงจริง ๆ เพราะตากฝน และก่อนหน้านั้นนางก็ถูกพิษกำหนัด และได้เปิดศึกสงครามบนเตียง กับเหว่ยอ๋องจนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน ร่างกายจึงอ่อนเพลียและอ่อนล้า จึงล้มป่วยลงอย่างกะทันหัน ลู่เสียนนอนซมอยู่บนเตียงมาได้สองวันแล้ว นางนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้“ท่านปู่ข้ายังไม่ได้กินยาห้ามครรภ์เลยเจ้าค่ะ ข้าจะท้องหรือไม่ ข้ายังไม่อยากท้องตอนนี้” ชายชราบรรพบุรุษได้ยินก็หัวเราะออกมา“ฮ่า ๆ ตราบใดที่เจ้ายังใส่กำไลที่ข้อมือ เจ้าก็ไม่มีทางท้องอย่างแน่นอน หากเจ้าอยากท้องก็แค่ถอดกำไลออก เมื่อนั้นเจ้าได้ท้องสมใจแน่”“จริงหรือเจ้าคะ เฮ้อ!ค่อยเบาใจหน่อย ข้ายังมีเรื่องให้ทำอีกมากมาย ยังตั้งครรภ์ตอนนี้ไม่ได้ ““อืมข้าก็เห็นด้วย แต่ว่าต่อไปเจ้าต้องระวังตัวให้ดี ดูเหมือนมีคนอยากเอาชีวิตเจ้า การวางเพลิงสี่จุดพร้อมกัน เรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลย”“ข้าจะระวังตัวเจ้าค่ะ แต่ว่าท่านปู่เหมือนข้าได้รับพลังมาเลยเจ้าค่ะ ยิ่งเวลาโกรธพลังยิ่งเพิ่มมากขึ้น แล้วพอตัวข้าพอคิดว่า อยากเหาะไปให้ถึงเร็ว ๆ ก็เหมือนจะทำได้ทันทีเลย แปลกจริง ๆ เจ้าค่ะ”“ข้าก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เจ้าได้รับมาคืออะไร แต่ก็ดีแล้ว
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่23 ความโกรธของท่านหญิง2
เมื่อลู่เสียนเดินออกมา จางไห่ก็ได้นำรถม้า มาจอดรอหน้าโรงเตี๊ยมเรียบร้อยแล้ว ลู่เสียนก้าวขึ้นไปทันทีตามด้วยเหว่ยอ๋อง ก่อนนางจะบอกให้จางไห่รีบไปเมื่อมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งที่สอง ลู่เสียนรีบก้าวลงมาจากรถม้าอย่างเร่งรีบ ก่อนจะกวาดสายตามองสำรวจโดยรอบ ดูเหมือนจะเสียหายไปพอสมควร สวรรค์หากนางมาไม่ทันจะเป็นเช่นไร เจ้าพวกคนชั่ว ข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าเอาไว้แน่เหว่ยอ๋องยกมือขึ้นมาลูบแก้มนางอย่างแผ่วเบา เพราะเขารับรู้ได้ถึงไอพลังสังหาร ที่ถูกปล่อยออกมาจากร่างของนาง“จิ้งจอกน้อยเริ่มโกรธแล้ว”“เข้าไปกันเถอเพคะ”“อืม”ลู่เสียนเดินเข้ามาในโรงเตี๊ยม พร้อมกวาดตามองหาผู้จัดการร้าน แต่กลับไม่เห็นเขาอยู่ที่นี่“ผู้จัดการโรงเตี๊ยมไปไหน?”“วันนี้ผู้จัดการไม่มาทำงานเจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่”“ไม่มาทำงานแล้วมีคนไปบอกเขาหรือไม่ว่า โรงเตี๊ยมเกิดไฟไหม้?”“มีคนไปบอกเขาแล้วเจ้าค่ะ แต่เขาบอกไม่สบายลุกไม่ไหว” ลู่เสียนกำหมัดเข้าหากันแน่น คงถึงเวลาจริง ๆ แล้วสินะ ในเมื่อจะร้ายก็ร้ายให้ทุกคนจดจำไปตลอดชีวิต! ข้าจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว“ท่านอ๋องหม่อมฉันสงสัยเขา”“จางไห่ส่งคนไปจับตัวเขา ไปขังที่คุกของทางการ”“พ่ะย่ะค่ะ”พนักงานเมื่อรู้ว่า
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่22 ความโกรธของคุณหนูใหญ่
“เจ้าว่าอะไรนะ!” ลู่เสียนลุกพรวดขึ้นมาด้วยตกใจ เกิดเหตุพร้อมกันสี่แห่ง คงมีคนจงใจวางเพลิงเป็นแน่ มันจะมากเกินไปแล้ว! “จางไห่รีบแจ้งทหารที่อยู่ใกล้เคียง ให้มาช่วยดับไฟ ส่วนพวกเจ้าจัดการศพเหล่านี้”เหว่ยอ๋องเอ่ยขึ้น “ลู่เสียนเราจะทำอย่างไรดีลูก?” ฮูหยินใหญ่ตรงเข้ามาจับแขนลู่เสียนอย่างหวาดวิตก ลู่เสียนโกรธมากจนนัยน์ตาแดงก่ำ นางจิกเล็บลงบนฝ่ามือจนเจ็บ “ท่านปู่ บรรพบุรุษตระกูลลู่ ข้าต้องการพลัง อภินิหารอะไรก็ได้เจ้าค่ะ ข้าทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!!” ลู่เสียนเอ่ยขึ้นอย่างอัดอั้นและโกรธแค้น “เจ้าไปนั่งตรงลาน นำเลือดของเจ้าชโลมกำไลที่เจ้าสวม จากนั้นก็คงแล้วแต่โชคชะตา ว่าจะพิจารณาเจ้าอย่างไร” ลู่เสียนไม่รีรอ รีบคว้าดาบของทหาร มาปาดไปที่ฝ่ามือ แล้วนำเลือดไปชโลมกำไลที่นางสวมทันที ทุกคนมองภาพนั้นอย่างตกตะลึงพรึงเพริด คุณหนูใหญ่นางทำอะไร! เหตุใดต้องทำร้ายตัวเอง นางเสียสติไปแล้วใช่หรือไม่ ลู่เสียนไม่สนใจสายตาผู้ใด นางก้าวไปนั่งขัดสมาดตรงลานหน้าจวน จู่ ๆ ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม เหมือนกำลังจะมีพายุฝน เสียงฟ้าร้องดังใกล้เข้ามา จากนั้นทั่วทั้งฟ้า ก็ปรากฏฟ้าแลบแปลบปลาบ และฟาดลงมาอย่างน่ากลัว เสียงฟ้าร้องฟ้
Anda juga akan menyukai
คุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง20.8K Dibacaชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง42.6K Dibacaปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว179.9K Dibacaยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย791.8K Dibacaเหมยอวี่ซิน ห้วงรักกักขังใจ
หรงเย่า / นาย่า33 Dibacaชีวิตที่สองขอเป็นเพียงสตรีไร้ค่า
ท่านจอมยุทธ์1991311 Dibacaขยะผู้นี้ข้ายกให้เจ้า
BigM00N9.2K Dibacaข้ามมิติมาพาครอบครัวหนีภัยแล้ง
ไหล่ซ่า7.1K Dibaca
