บทที่ 6

บทที่ 5

‘ทำดีไม่มีใครเห็น’

.

.

ข่าวเรื่องการหมั้นหมายของเย่ซูชางกับหยวนฉินดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองจนชาวบ้านต่างนินทาซุบซิบกันไปต่าง ๆ นานา บ้างก็ไม่นึกสงสัยเพราะมักจะเห็นหยวนฉินเข้าออกจวนสกุลเย่เป็นประจำ บ้างก็นึกสงสัยว่าตอนแรกเย่ซูชางตามตื๊อจางหมิงซัวมาหลายปี มิหนำซ้ำยังลดตัวไปทะเลาะตบตีกับสตรีจากหอนางโลมผู้นั้นอยู่ตลอดแต่ทำไมวันนี้ถึงมีข่าวเรื่องการหมั้นหมายกับบุรุษอีกคนออกมาได้

เย่ซูชางที่ปลอมตัวเป็นนักพเนจรออกมาเที่ยวตลาดก็ได้ยินทุกสิ่งที่ชาวบ้านนินทาแต่ก็ไม่ได้คิดจะแก้ข่าวใด ๆ เพราะมันเรื่องจริงทั้งนั้น วันนั้นที่ท่านอารองมาเห็นนางจูบกับหยวนฉินก็ไม่พอใจอย่างมาก ต่อว่านางต่าง ๆ นานาว่ากระทำตัวไร้ยางอาย ไม่ไว้หน้าบรรพบุรุษจนสุดท้ายหยวนฉินที่ไม่รู้ว่าสงสารเวทนานางหรือโดนผีสุภาพบุรุษเข้าสิงก็เอ่ยปากขอหมั้นหมายเองเพื่อรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้น

มันก็เลยเป็นข่าวลือที่ชาวบ้านพูดกันในทุกวันนี้ แต่ข่าวลือมันก็คือเรื่องจริง อีกไม่นานของหมั้นก็จะถูกส่งมาที่จวนสกุลเย่ แต่มันก็ติดปัญหาตรงที่ว่าจวนสกุลหยวนจะยินดีต้อนรับนางร้ายแบบนางเข้าไปเป็นสะใภ้หรือเปล่าเท่านั้นเพราะชื่อเสียงมีแต่ด้านแย่ ๆ ทั้งนั้น

แต่ตอนที่กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ ก็มีใครคนหนึ่งเดินมายืนตรงหน้าจนปิดบังแสงเงามันทำให้เย่ซูชางที่ใส่หมวกผ้าปิดบังใบหน้ามิดชิดเงยขึ้นมองภายใต้ผ้าบางกลับมองเห็นว่าเป็นถังซีเยว่นางเอกของเรื่องนี้

“เจ้ามาอยู่ที่นี่เอง ไปกับข้า!”

“ฮะ?” เย่ซูชางหน้าตาเหลอหลาแต่ยังไม่ทันจะถามก็ถูกแม่นางเอกลากตัวออกมาจากร้านบะหมี่แล้ว

นางโดนดันเข้ามาในซอกก่อนจะถูกผลักจนชิดผนังเล่นเอาเย่ซูชางจุกไปเลย ทั้งที่แขนก็หักข้างหนึ่งแต่แรงยังเยอะอยู่เลยแม่คุณ เอาอะไรมาอ่อนแอทั้งลากทั้งผลักนางได้ขนาดนี้

“เปิดหมวกเจ้าออก” ถังซีเยว่ดึงหมวกผ้าออกจากหัวของนางจนตกพื้น

“ข้าปลอมตัวไม่เนียนหรือไง เจ้าถึงยังจำได้?”

“จะปลอมตัวแต่ใส่อาภรณ์ผ้าไหมสูงศักดิ์ ที่เอวห้อยป้ายหยกสกุลเย่ แบบนี้เรียกปลอมตัวหรือ?”

เย่ซูชางก้มลงมองตนเองก็คิดได้ การปลอมตัวมันควรแนบเนียนกว่านี้ แต่งตัวหรูหราไฮโซขนาดนี้มันก็ต้องเป็นจุดเด่นธรรมดา แต่นางก็เลิกสนใจตนเองแล้วเงยหน้าขึ้นมองแม่นางเอกแทน สองแขนยกขึ้นกอดอกตนเองเอาไว้เพื่อวางมาดข่มอีกฝ่ายบ้าง

“เจ้ามาหาข้าทำไม หรืออยากแขนหักอีกข้าง?”

“เจ้ามันดีแต่ทำร้ายผู้อื่น ใช้อำนาจในทางที่ผิด”

“ข้ามีอำนาจก็ต้องใช้สิ อย่ามัวแต่มากความเลย เจ้ามีสิ่งใดก็กล่าวมาข้าไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น” นางเอนตัวพิงผนังแขนยกขึ้นกอดอกวางมาดข่มไปด้วย เป็นนางร้ายมันก็ต้องดุดันไม่เกรงใจใคร!

“ทำไมท่านพี่ฉินถึงจะหมั้นหมายกับเจ้า”

‘นางเอกเนี่ยชอบยุ่งเรื่องคนอื่นแบบนี้ทุกเรื่องเลยเหรอไง’

“เจ้าอยากรู้จริงหรือ?”

“ข้าถามเจ้าก็ตอบ”

“เพราะท่านพี่ฉินของเจ้าจูบข้า”

“ไม่จริง ท่านพี่ฉินชิงชังเจ้านัก จะจูบเจ้าได้อย่างไร” ถังซีเยว่ตกใจกับสิ่งที่ได้ฟังแต่ก็ไม่อยากยอมรับมัน

“เจ้าจะมาสาระแนเรื่องของข้าทำไม นั่นมันหยวนฉินหาใช่จางหมิงซัว หรือเจ้าอยากจะเก็บไว้ทั้งสองคนแบบนั้นมันไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรือ จะเอาผู้ใดก็เลือกสักคนสิ”

“แล้วมันต่างอะไรกับเจ้า เจ้าเองตอนแรกก็ตามตื๊อท่านพี่หมิงซัว ทำร้ายข้าเพื่อจะแย่งชิงเขา แต่พอมาวันนี้กลับมีข่าวลือว่าเจ้าจะหมั้นหมายกับท่านพี่ฉิน ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้ากำลังคิดอะไรถึงต้องทำให้บุรุษที่ดีสองคนต้องมัวหมองเพราะสตรีชั่วแบบเจ้า”

เย่ซูชางพยายามอย่างมากที่จะกดความอดทนอดกลั้นของตนเองเอาไว้ไม่ให้พุ่งไปตบแม่นางเอกที่ได้ทีก็ปากดีเชียว แต่นางไม่อยากจะมีเรื่องมีราวให้ชื่อเสียงมันหม่นหมองไปมากกว่านี้ แค่นี้คนเขาก็ไม่อยากเดินเข้าใกล้นางแล้ว

“งั้นเจ้าก็ไปถามเขาเองสิว่าทำไมถึงจูบข้าเพราะผู้ที่จูบก่อนก็เป็นเขา หาใช่ข้าเสียหน่อย”

“เจ้าใช้มารยาสาไถยอันใด” ถังซีเยว่ใช้แขนอีกข้างที่ไม่หักกระชากเสื้อของเย่ซูชางอย่างจงใจหาเรื่อง

‘เย็นไว้ หายใจเข้าลึก ๆ อย่าเพิ่งไปตบนาง’

“ข้าจะใช้มารยาหรือไม่ได้ใช้มารยาแล้วมันอย่างไร ตอนนี้อาฉินก็ต้องแต่งงานกับข้าอยู่ดี และเจ้าควรเลิกคิดเรื่องของเขาได้แล้ว เวลานี้เจ้าควรไปดูแลหมิงซัวให้ดี”

“ข้าจะไม่ยอมให้คนดีอย่างท่านพี่ฉินไปข้องเกี่ยวกับสตรีชั่วแบบเจ้าเด็ดขาด”

‘คำก็ชั่ว สองคำก็ชั่ว เดี๋ยวคนชั่วตบปากซะดีไหม’