8

ในระหว่างที่นางกำลังขบคิดเรื่องชั่ว ๆ ของเจ้าของร่างเดิมที่ทำไว้ สาวใช้เรือนใหญ่บอกให้รีบเข้าวังหลวงกับเวยอ๋องเพื่อไปรักษาอาการของไท่ชางหวง

เวยอ๋องมีสีหน้ากังวลมาก เหตุใดท่านปู่ถึงได้ป่วยอีก มิใช่หนิงเยียนรักษาหายเเล้วรึ

หนิงเยียนเองมิคิดว่าไท่ชางหวงจะป่วย หรือว่ามีคนจงใจวางยาเขา เรื่องนี้มีความเป็นไปได้ คราเเรกนางคิดว่าไท่ชางหวงแค่เป็นลมพิษ จึงฉีดยาให้หาย 

เมื่อรถม้ามาถึงวังหลวง เวยอ๋องและหนิงเยียนมุ่งหน้าไปที่ตำหนักหรงทันที

หนิงเยียนเดินเข้าไปยังไม่ทันที่จะถึงม่านมุ้ง นางโดนอวี้ฮองเฮาตบหน้าเข้าเสียก่อน ทุกคนต่างอึ้งงันมิคาดคิดว่าอวี้ฮองเฮาจะตบหนิงเยียนยามนี้

"ไหนเจ้าบอกว่ารักษาไท่ชางหวงหายดีเเล้วมิใช่รึ"

หนิงเยียนมองอวี้ฮองเฮา ยัยแก่คนนี้ครั้งแรกต่อว่านางที่ถีบหยวนเหมยตกน้ำ ครั้งที่สองตบหน้านางต่อหน้าคนหมู่มาก

"พระนางโปรดหลีกทางให้หม่อมฉันตรวจดูอาการไท่ชางหวงเถอะเพคะ"

แผลนี้นางจะจดจำไว้ในใจ

"เจ้าถอยเถอะ" ฮ่องเต้จ้าวซุนส่งสายตามาทางอวี้ฮองเฮาทำให้พระนางรีบถอยออกมาทันที

หนิงเยียนมองผื่นขึ้นที่เเขนของไท่ชางหวง ต้องมีคนวางยาพิษเขาแน่ ๆ นางนั่งลงแล้วปิดม่านมุ้ง จากนั้นรีบฉีดยาให้ไท่ชางหวง เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูปหนิงเยียนออกมาจากม่านมุ้ง หมอหลวงรีบเข้าไปตรวจดูออกมากราบทูลฝ่าบาท

"ไท่ชางหวงหายเป็นผื่นเเล้วพ่ะย่ะค่ะ" ทุกสายตามองหนิงเยียนด้วยความชื่นชม มีเพียงสามคนเท่านั้นที่เห็นหนิงเยียนเป็นปรปักษ์ เวยอ๋องนางมารร้ายในใจยังแค้นนาง อีกใจหนึ่งอยากที่จะอธิบายความรู้สึกที่มีต่อหนิงเยียน

หยวนเหมยได้แต่จิกมือภายใต้สาบเสื้อไว้แน่น ในใจด่าทอหนิงเยียนไม่เหลือชิ้นดี

ส่วนอีกคนคืออวี้ฮองเฮา เห็นทีจะเก็บหนิงเยียนไว้มิได้เสียเเล้ว

เพียงไม่นานไท่ชางหวงก็พลันฟื้นขึ้นมา คนแรกที่เขาถามหาคือหนิงเยียน หนิงเยียนได้เข้าไปในม่านมุ้งอีกครั้ง

ทั้งสองกระซิบกระซาบกันอย่างไม่มีผู้ใดล่วงรู้เรื่องที่พวกเขาทั้งสองสนทนากัน

เพียงไม่นานหนิงเยียนขอตัวกลับจวนอ๋อง ในรถม้าเวยอ๋องมองหนิงเยียนอย่างไม่กะพริบตา

คล้อยหลังทั้งสองคน ไท่ชางหวงสั่งให้คนไปตบหน้าอวี้ฮองเฮาโทษฐานที่ทำร้ายหนิงเยียน เรื่องนี้ทำให้อวี้ฮองเฮาขายหน้าไม่น้อย

"เจ้าคุยอันใดกับท่านปู่" 

หญิงสาวมองเขาอย่างไม่กะพริบตาเช่นกัน 

"ไม่ใช่เรื่องของท่าน"

"นี่อย่าคิดว่า ท่านปู่ถือหางแล้ว ข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้"

"ลองดูสิ ข้ามีป้ายทองคำของไท่ชางหวง" นางไม่กลัวเขาเลยสักนิดเดียว อยู่ในโลกแห่งนี้ ใช้ชีวิตแทนหนิงเยียนตัวจริง มันช่างยากเย็นนัก 

ในระหว่างทางกลับจวนอ๋องได้มีกลุ่มนักฆ่าชุดดำได้ยิงธนูเข้ามาในรถม้าโชคดีที่หนิงเยียนหลบได้ทัน เวยอ๋องไม่คิดว่ายามวิกาลขนาดนี้จะมีคนลอบสังหารเขา 

ชายหนุ่มกระโดดออกไปทางม่านต่อสู้กับเหล่านักฆ่าชุดดำสิบคน เขามิได้ให้องครักษ์ตามมาเสียด้วย ยามนี้เวยอ๋องจึงสู้เพียงลำพังในตรอกซอยที่มืดมิด

หนิงเยียนเปิดม่านดูพบว่า เวยอ๋องต่อสู้กับเหล่านักฆ่านั้นเสียเปรียบโดยเเท้ สิบรุมหนึ่ง ไม่ได้ ถึงเเม้ว่านางจะเกลียดเจ้าอ๋องถ่อย แต่ในใจของนางย่อมมีมโนธรรม หญิงสาวเห็นพลุพอดี จุดพลุขึ้นฟ้าเป็นการส่งสัญญาณให้เหล่าองครักษ์ทราบ

เพียงไม่นานเหล่าองครักษ์ของจวนอ๋องนำโดยไป๋หลานมาช่วยเวยอ๋องกว่าจะมาถึงพบว่าเวยอ๋องโดนแทงเข้าที่แขนด้านซ้ายเสียเเล้ว เสียเลือดเป็นจำนวนมาก

หนิงเยียนทนดูไม่ได้ให้คนนำตัวเวยอ๋องขึ้นรถม้า นางมองแผลด้านซ้ายที่เเขน 

นางฉีกผ้าออก เวยอ๋องคิดว่านางจะทำร้ายเขา 

"เจ้าทำอันใด"

"หุบปากเถอะถ้าไม่อยากตาย" หนิงเยียนตบเขา อาศัยจังหวะที่เวยอ๋องไม่ได้สติฉีดยาสลบให้เขา นางล้างแผลด้วยน้ำเกลือ จากนั้นมองรอยแผลที่เหวอะหวะ ฉีดยาบาดทะยักให้เขาแล้วพันแผลอย่างเรียบร้อย

เมื่อถึงจวนอ๋องไป๋หลานหมายจะเรียกหมอหลวง แต่หนิงเยียนบอกว่ารักษาเวยอ๋องเเล้ว ให้พาเขากลับเรือนไปพักผ่อนได้

หนิงเยียนเดินกลับเรือนของนาง ในใจภาวนาขอให้ความดีครั้งนี้ ส่งผลให้นางได้กลับโลกปัจจุบันในเร็ววันด้วยเถอะ แม้จะเกลียดเพียงใด ด้วยความเป็นหมอต้องมีมโนธรรม จำต้องรักษาคนไข้

ยามเช้าวันถัดมาที่เรือนหลักเวยอ๋องตื่นขึ้นมาพบว่าบาดแผลของเขาหายดีเเล้ว เท้าความจากไป๋หลานจึงได้ทราบว่า หนิงเยียนเป็นคนรักษาเขา ทำให้เวยอ๋องไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็ไม่ได้นึกรังเกียจนางเหมือนแต่ก่อน

"นักฆ่าพวกนั้นเล่า"

เหตุใดจึงมีนักฆ่าได้ เขาไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับผู้ใดเลยแม้แต่น้อย

"อยู่ในคุกใต้ดินขอรับ" 

เวยอ๋องรีบแต่งกายไปที่คุกใต้ดินของเขา เมื่อมาถึงพบว่านักฆ่าได้กินยาพิษตายหมดเเล้ว

ข่าวที่เวยอ๋องโดนลอบทำร้ายแพร่งพรายออกไป แน่นอนคนที่ส่งข่าวคืออนุหยวนเซียงนั่นเอง นางให้บ่าวไปส่งข่าวที่จวนหนานอ๋องให้พี่สาวของนางทราบ

เวยอ๋องกำลังพักผ่อนที่เรือนหลักแม้จะค่อยยังชั่วเเล้ว แต่เขาก็ไม่อยากเดินไปไหนมาไหนให้แผลฉีกขาด

หยวนเซียงคอยดูแลป้อนยาเวยอ๋องตลอดเวลา ในระหว่างนั้น บ่าวหน้าจวนมาเเจ้งว่าหนานอ๋องกับพระชายามาเยี่ยม

หยวนเหมยเดินมาพร้อมกับหนานอ๋องเข้าไปในเรือนหลักของเวยอ๋อง เมื่อทราบข่าวว่าชายในดวงใจได้รับบาดเจ็บ หยวนเหมยพลันปวดใจมาก

"น้องสามเป็นอย่างไรบ้าง" หนานอ๋องกับชายารักมาเยี่ยมเวยอ๋อง สายตาคู่นั้นของหยวนเหมยเวยอ๋องรับรู้ได้ แต่เขาไม่ต้องการมันอีกเเล้ว ในตอนนี้ นางคือพี่สะใภ้ของเขา

"ค่อยยังชั่วเเล้ว"

"เจ้าดูแลท่านอ๋องให้ดีล่ะ" หนานอ๋องสั่งอนุเหมยเซียง นางรับคำแล้วยิ้มให้หนานอ๋อง

"ดูท่าแผลคงจะหายดีเเล้วกระมัง" หนิงเยียนเดินเข้ามาพอดี นางอยากจะรู้ว่าแผลของเขาหายสนิทรึยัง ดูท่าได้กำลังใจจากชายาหนานอ๋องคงจะหายวันหายคืนแน่ ๆ

"เจ้าช่างไร้มารยาท"

เวยอ๋องอดที่จะด่าทอนางมิได้