78

เจี้ยนหยู่ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ ทั่วเรือนกายปรากฏเส้นเลือดปูดโปน เขากอดจูบนางจนอ่อนระทวย แต่ขนาดว่าเขาจะเอาเปรียบนาง ก็เกรงว่านางอาจเหนื่อยจนเกินไป

“เจ้าจะอยู่ข้างบน หรือให้ข้าเป็นคนนำ...”

หญิงสาวขยับริมฝีปากพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ทั้งสอง” พลันพุ่งเข้าหาจุมพิตโหยหา นางอ้าขาออกกว้างขึ้นอีก หน้าขาของนางสั่นระริก

เรือนร่างนุ่มหอมที่แนบชิดติดกันไปทุกส่วนสัดพาให้เรือนกายบุรุษสั่นสะท้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขามีความรู้สึกมากมายต่อนางมาเนิ่นนาน ผิวกายขาวผ่องดังหยกจึงปรากฏเป็นเกล็ดอสรพิษอยู่บางส่วน

เจี้ยนหยู่มิอาจควบคุมความปรารถนาของตน ปลายจมูกโด่งเป็นสันคมพลันสูดกลิ่นหอมจากซอกคอขาวเนียนจนถึงหน้าอกอวบอิ่ม เขาอดไม่ไหวที่จะก้มลงดื่มด่ำปลายยอมปทุมถันอย่างหิวโหยตะกละตะกลาม ประหนึ่งร่างกายนางเคลือบด้วยน้ำหวาน เขาจูบนางพลางเอ่ยคำชื่นชม “หัวใจที่มั่นคงของเจ้า ข้าขอรับเอาไว้ แต่หากเจ้าไม่รับของจากชายใด หัวใจข้าคงไม่รุ่มร้อนเยี่ยงนี้”

“เจ้าค่ะ ข้ารับปากท่าน” นางวางฝ่ามือลงบนเสียงหัวใจที่เต้นเร็วแรง นางสัญญากับเขาว่าจะไม่รับสิ่งของจากอดีตคนรักให้สามีไม่สบายใจอีก

ครู่นั้นฝ่ามือหยาบกร้านดึงตัวนางให้แอ่นเ