7

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ

*****

"คุณครับ..คุณ..คุณเฉียนเว่ยเว่ย คุณอยู่ไหมครับ"ลู่เฟิงยืนเรียกเว่ยเว่ยอยู่หน้าห้องเช่า

"ค่ะ..มาแล้วค่ะ อ้าวคุณมาทำไมแต่เช้ากันคะ มีอะไรหรือเปล่า" เว่ยเว่ยถามออกไปด้วยความแปลกใจ

"คือ ผมจะมาสอบถามอาการของคุณนะครับ เผื่ออาการไม่ดีขึ้น จะได้พาไปหาหมออีกครั้ง" ลู่เฟิงหลังจากกลับไปเมื่อวานนี้เขาก็รู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมากที่ทำหญิงสาวเจ็บตัว จนวันนี้ต้องมาที่นี่แต่เช้าเพื่อมาดูให้แน่ใจว่าเะอไม่เป็นอะไร

"อ๋อ..ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ฉันพักผ่อนแล้วก็ทานยา อาการดีขึ้นมากแล้ว ขอบคุณนะคะ" ที่ดีขึ้นเพราะเธอเอายายุคปัจจุบันมากินมาทา ไม่อย่างนั้นอาการคงไม่บรรเทาได้เร็วขนาดนี้

"เอ่อ...คุณทานข้าวเช้าหรือยังครับ ออกไปทานข้าวกับผมไหมครับ พอดีว่าผมรีบมาหาคุณผมยังไม่ได้ทานข้าวเลย ตอนนี้หิวมาก" ลู่เฟิงชวนเว่ยเว่ยไปทานข้าว 

"ยังค่ะ แต่ว่าฉันไม่รบกวนคุณดีกว่าฉันเกรงใจน่ะค่ะ" 

"ไม่หรอกครับ ผมเต็มใจไปกันนะครับ ผมรู้จักร้านอาหารอร่อยๆหลายร้านเลย" ลู่เฟิงยังตื้อต่อ

เว่ยเว่ยก็ได้แต่บ่นในใจ 'อีตาบ้านี่มันยังไงกันนะทำยังกะจะมาจีบฉันแหน่ะ ไปหรือไม่ไปดีนะ เฮ้อ!!!คนสวยเพลีย'

"ไปก็ได้ค่ะ..เชิญค่ะ" ในที่สุดเว่ยเว่ยก็ตัดสินใจที่จะออกไปทานข้าวกับลู่เฟิง

"คุณชอบทานอะไรบ้างครับ ร้านนี้มีเมนูอร่อยหลายอย่างเลย" ลู่เฟิงถามความชอบของเว่ยเว่ย

"แล้วแต่คุณเลยค่ะ ฉันเป็นคนกินง่ายทานง่ายอะไรก็ทานได้ค่ะ" ลู่เฟิงที่ได้ยินแบบนั้น จึงสั่งอาหารไป 3-4 อย่าง ข้าวอีก 2 ถ้วย ระหว่างรออาหารลู่เฟิงเอ่ยปากถามเว่ยเว่ยว่า

"คุณเรียนชั้นไหนแล้วครับ ใกล้จบหรือยัง" ลู่เฟิงคิดว่าเว่ยเว่ยน่าจะกำลังเรียนชั้นมัธยมปลาย แต่ก็อยากถามให้แน่ใจ

"ฉันเรียนชั้นมัธยมปีสุดท้ายแล้วค่ะ เดือนหน้าก็สอบจบแล้ว" เว่ยเว่ยคิดว่าดีมากที่เธอมาในช่วงที่ไกล้สอบแบบนี้ ไม่อย่างนั้นเธอต้องมาทนนั่งเรียนอีกเป็นปีๆ มันน่าเบื่อจะตาย

"แล้วคุณวางแผนกับอนาคตไว้ยังไงบ้างครับ" ลู่เฟิงถามขึ้น เหมือนกับว่ากำลังถามคำถามทั่วไป เว่ยเว่ยจึงมองหน้าลู่เฟิงด้วยความสงสัย

"ผมขอโทษด้วยนะครับที่ละลาบละล้วงเรื่องของคุณ ไม่ตอบก็ไม่เป็นไรครับ" เมื่อเห็นสายตาของเว่ยเว่ย ลู่เฟิงก็รีบโบกมือปฎิเสธทันที

"ค่ะ..ฉันคิดว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยน่ะค่ะ อยากลองเสี่ยงดู " เธอคิดว่าถ้าสอบเกาเข่าที่ไกล้จะถึงนี้ เธอคิดว่ายังไงเธอก็น่าจะผ่าน

"อ้อครับ..แล้ววันนี้คุณต้องไปโรงเรียนไหมครับ" ลู่เฟิงพยักหน้ารับรู้ 

"ไม่หรอกค่ะ รอสักวันสองวันก่อนให้อาการดีขึ้นมากกว่านี้แล้วค่อยไป ฉันขี้เกียจตอบคำถามเพื่อนว่าฉันไปโดนอะไรมา หายแล้วค่อยไปดีกว่า" ไม่นานอาหารที่ถูกสั่งไปก็ยกออกมา ทั้งสองกินไปด้วย พูดไปด้วย ไม่นานอาหารก็หมดลง หลังจากกินข้าวเสร็จลู่เฟิงก็ไปส่งเว่ยเว่ยกลับห้องเช่า

ที่ลู่เฟิงมาหาเว่ยเว่ยในวันนี้ ไม่ใช่แค่อยากมาดูอาการเท่านั้น แต่เพราะตัวเขาประทับใจในตัวของเว่ยเว่ย เขาคิดว่าเธอเป็นคนสวยและยังปากร้ายแต่ดูท่าทางแล้ว น่าจะเป็นคนใจดี ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงถูกเรียกร้องค่าเสียหายไปแล้ว แต่นี่เธอไม่เรียก แม้จะขี้โวยวายไปนิดก็ตาม

หลายวันผ่านไป.....

"วันนี้เรามีนัดกับพี่สาวเจียงนี่นา เกือบลืมไปเลยนะเนี่ย เตรียมของไว้เลยดีกว่า" เว่ยเว่ยจึงได้เตรียมของที่พี่สาวเจียงสั่งไว้ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหมู เนื้อไก่ แป้ง น้ำตาล ไข่ไก่ ข้าวสาร เกลือ แล้วก็ขนมเปี๊ะ

"อืม...ถ้าเราเอาสบู่แชมพูครีมนวดผมยาสีฟันไปเสนอขายพี่สาวเจียงเขาจะซื้อไหมนะ ถ้างั้นเราเอาสินค้าไปเสนอขายก่อนแล้วกัน" เว่ยเว่ยจึงนำของที่เตรียมไว้ใส่ตะกร้าแล้วเก็บเข้าในมิติไปก่อนใกล้ถึงบ้านพี่สาวเจียงค่อยเอาของออกมาเพื่อป้องกันคนเห็น

"พี่สาวเจียงคะ ฉันเว่ยเว่ยมาแล้วค่ะ" เมื่อถึงเวลานัด ตอนนี้เว่ยเว่ยก็มาอยู่ที่หน้าบ้านของพี่สาวเจียงแล้ว

"อ้าวคุณ" เว่ยเว่ยอุทานออกมาเมื่อเห็นว่าคนที่เธอรู้จักออกมาเปิดประตู เว่ยเว่ยจึงเงยหน้ามองที่อยู่ให้ชัดเจนอีกทีว่าเธอไม่ได้มาผิดบ้าน 

"ฉันมาหาพี่สาวเจียงค่ะ" เธอบอกออกไป

"เข้ามาก่อนสิครับ เธออยู่ในครัวเดี๋ยวคงออกมา" ลู่เฟิงบอกหญิงสาวที่ตอนนี้กำลังหอบหิ้วของมามากมายจนเขาต้องเข้าไปช่วยเธอถือ 

"เว่ยเว่ย มาแล้วเหรอจ๊ะ พี่กำลังรอเธออยู่เลย พี่ก็นึกว่าเธอจะไม่มาซะแล้ว" ลู่จิงที่ออกมาจากในครัวก็ทักทายสาวน้อยทันที

"สวัสดีค่ะพี่สาวเจียง สบายดีนะคะ" เว่ยเว่ยลุกขึ้นทักทายด้วยความสุภาพ

"จ้ะ สบายดี วันนี้มีอะไรมาให้พี่บ้างจ๊ะ" ลู่จิงมองของมากมายที่กองอยู่ก็อดที่จะสงสัยไม่ได้

"ก็ตามที่ตกลงกันไว้นั่นแหละค่ะ แต่ว่าวันนี้มีสินค้ามาแนะนำพี่สาวด้วยนะคะ" เว่ยเว่ยยกตระกร้าที่ใส่ของขึ้นมา

"อะไรเหรอจ๊ะ" ลู่จิงถามด้งยความสงสัย

"นี่เลยค่ะ สบู่ แชมพู ครีมนวดผม ยาสีฟัน โลชั่นทาผิว เป็นของใช้จำเป็นที่สาวๆอย่างเราต้องใช้ค่ะรับรองเลยว่าถ้าพี่สาวได้ใช้จะต้องติดใจแน่นอน" เธอโฆษณาสินค้าเต็มที่ ของพวกนี้ไม่ใช่ว่าที่นี่ไม่มีขาย แต่คุณภาพไม่สู้ของที่เะฮเอามาหรอก

"หลายอย่างเลยนะจ๊ะ แล้วขายยังไงเอ่ย" ลู่จิงตื่นเต้นกับของตรงหน้า ของพวกนี้ก็หาซื้อยากเช่นกัน เพราะถ้าไม่สั่งสหกรณ์เอาไว้ก็แทบจะไม่มีให้ซื้อ

"สบู่ก้อนละ 5 หยวน แชมพูกับครีมนวดอย่างละ 8 หยวน ยาสีฟัน 3 หยวน โลชั่น 10 หยวนค่ะ แต่ว่าวันนี้มาในราคาโปรโมชั่นลด 50% สำหรับพี่สาวเลยค่ะ" เว่ยเว่ยเลือกที่จะลดราคาในครั้งแรก เพื่อเป็นการส่งเสริมการขายในอนาคต

"อะไรคือโปรโมชั่น อะไรคือ 50% เหรอจ๊ะเว่ยเว่ย " พี่สาวเจียงถามด้วยความสงสัย

"หมายความว่าลดครึ่งราคาค่ะ ไม่ได้ขายราคาเต็ม เฉพาะวันนี้เลยค่ะ ถ้าพี่สาวซื้อวันอื่นต้องจ่ายราคาเต็มค่ะ พี่สาวสนใจจะรับไว้เลยไหมคะ"  พอพี่สาวเจียงได้ฟังก็พยักหน้าเข้าใจทันที ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มที่ได้ฟังอยู่นาน ก็สนใจวิธีการขายของเว่ยเว่ยขึ้นมาทันที หญิงสาวคนนี้มักมีอะไรให้เขาแปลกใจเสมอ