เกิดใหม่เป็นบุตรีเศรษฐีผู้ตกอับ

เกิดใหม่เป็นบุตรีเศรษฐีผู้ตกอับ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-09-08
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
9
2 Peringkat. 2 Ulasan-ulasan
30Bab
6.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ชาติก่อนร่ำรวยดุจองค์หญิง เพราะอุบัติเหตุจึงได้เกิดใหม่เป็นคุณหนูผู้ตกอับที่บ้านล้มละลาย ซ้ำร้ายพ่อแม่ยังตายจาก ทิ้งน้องชายไว้ให้ดูแล โอกาสหนนี้คงต้องใช้สมองและสองมือดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดเสียแล้ว

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 พลัดพรากจากห้วงเวลา

내가 말을 끝내자마자 병실 문이 벌컥 열렸다.

일주일 동안 연락도 없던 한민기랑 민은우가 들어왔다.

“뭐? 결혼한다고?”

두 사람 모두 기세등등한 모습이었다. 나와 아버지의 대화를 들은 게 분명했다.

하지만 난 굳이 설명할 생각조차 없었다.

“너희랑 상관없는 일이야.”

짐을 챙겨 나가려는데 두 사람이 내 앞을 가로막았다.

평소 거칠기만 한 한민기가 버럭 소리쳤다.

“서윤아, 너 지금 제정신이야? 가족의 이익을 위해 결혼 도구가 되고 싶지 않다며? 그래서 우리가 네 부모님한테 찍히는 한이 있어도 너 편들어줬잖아. 그런데 이제 와서 말 바꿔?”

한민기의 말투는 전혀 사정 봐주는 기색이 없었다.

평소 늘 나에게 부드럽게 대해주던 민은우는 아무 말없이 한민기의 화를 지켜만 봤다.

“너 말 좀 해! 아니면 우리 둘이 널 괴롭히는 거 같잖아. 어떻게 좀 해명해 봐!”

나는 민은우를 힐끔 쳐다.봤다.

그는 내 시선을 피했다.

이런 상황은 전에도 종종 있었다.

한민기는 성격이 급해서 화가 나면 소리를 지르곤 했지만 그럴 때마다 민은우는 항상 내 앞에 나서서 그를 나무랐다.

그리고 나서 한민기는 곧잘 고개를 숙이고 사과했다.

하지만 지금은 민은우는 가만히 있고, 한민기도 사과할 기색이 없었다.

나는 깊게 숨을 내쉬며 말했다.

“내가 왜 너희들한테 설명해야 돼? 누구랑 결혼하든 내 맘이야”

“비켜. 내 길 막지 말고?”

순간 병실은 조용해졌다.

한민기는 눈이 휘둥그레졌고, 민은우는 고개를 숙인 채 나를 쳐다봤다.

“서윤아, 설마 우리가 지유한테 옷 준 것 때문에 기분 나빠서 일부러 이러는 거야?”

내 숨이 순간 멎었다.

산 정상에서 저체온증으로 생명이 위태로웠고, 병원에 실려 와 사흘 만에 깨어났다.

그런데 그는 이 모든 일을 단순히 옷 때문에 화난 걸로 치부해버렸다.

내가 아직 입도 떼지 못했는데 한민기가 이미 소리를 질렀다.

“옷 몇 벌 가지고 왜 이래! 좋아, 지금 당장 가서 백 벌, 천 벌 사다 줄게!”

한민기는 내 팔을 잡고 끌었다.

아직 회복하지 못한 내 몸은 금세 비틀거렸고, 몇 걸음도 못 가 얼굴이 창백해졌다.

“한민기, 놔!”

민은우가 갑자기 입을 열며 한민기를 저지했다.

나는 그가 평소처럼 나를 보호하며 한민기를 나무랄 줄 알았다.

그런데 뜻밖에도 민은우는 뒤에서 작은 상자를 꺼내 들었다.

“지유가 불쌍한 건 너도 알잖아. 그때 우리가 걔를 보호하지 않았다면 얼마나 속상했겠어?”

“너 지금 멀쩡하잖아. 이런 작은 일 가지고 괜히 기분 상하게 굴지 마.”

“우린 네 생일 잊지 않았어. 이거 우리가 직접 산 케이크야.”

상자를 열자 값싼 케이크가 나왔다.

어디서 할인 판매하던 오래된 제품인지 과일 색깔조차 변색돼 있었다.

하루 전 임지유가 올린 사진 속에서 이 두 사람은 커다란 수제 케이크를 들고, 그녀에게 웃으며 생일 축하를 하고 있었다.

그것뿐만 아니라 뒤에는 22개의 선물 상자가 있었다.

그들이 임지유의 22년 생일을 대신 축하해준 증거였다.

마음이 식었다.

나는 한민기의 손을 뿌리치고 민은우가 들고 있던 케이크를 밀어냈다.

“내 생일을 기억해줘서 고맙지만 됐어.”

나는 생크림 알레르기가 있었다.

이전 생일마다 그들은 이 점을 잊지 않고 초대형 과일 케이크를 만들어줬다. 생크림은 절대 들어가지 않도록.

하지만 임지유와 생일을 한 번 보낸 후 모든 걸 잊어버린 듯했다.

그때 한민기의 휴대폰이 울렸다.

그는 전화를 받다가 두어 마디 듣더니 민은우를 쳐다보며 말했다.

“지유가 생리 때문에 아프다는데...”

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Anděl K
Anděl K
กระชับ ฉับไว รู้เรื่อง เข้าใจ ผลงานนี้สนุกมาก ยอดเยี่ยม
2025-10-04 07:04:07
1
0
Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ กลิ่นอายไทยมาก ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-10-21 10:38:34
1
0
30 Bab
บทที่ 1 พลัดพรากจากห้วงเวลา
ถนนสายหลัก ณ กรุงปักกิ่ง รถหรูคันสีดำเคลื่อนตัวไปตามถนนคอนกรีตทอดยาวสุดลูกหูลูกตา เวลานี้อยู่ในช่วงเหมันตฤดู บรรยากาศโดยรอบจึงเต็มไปด้วยละอองหิมะสีขาวโพลน เด็กสาววัยสิบห้าฉีกยิ้มกว้างส่งไปจนถึงดวงตาคล้ายพระจันทร์เสี้ยว "คุณพ่อ คุณแม่คะ วันนี้จูเอ๋อร์มีความสุขที่สุดเลย" เด็กสาวโผเข้ากอดมารดาแนบอก ผู้เป็นมารดาแย้มยิ้มอบอุ่น มือเรียวลูบไล้เส้นผมสีดำขลับด้วยความทะนุถนอม ส่วนบิดาโน้มกอดหญิงสาวที่ตนรักสุดหัวใจทั้งสองไว้ในอ้อมแขนพร้อมใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข"จูเอ๋อร์ ไม่อยากเที่ยวต่อจริงเหรอลูก วันนี้จูเอ๋อร์อยากไปไหนพ่อจะพาไปทุกที่" "นั่นสิ ลูกเรียนมาหนักพอแล้ว วันเกิดทั้งที พ่อและแม่อยากให้หนูได้พักผ่อนบ้าง" ผู้เป็นแม่เอ่ยสำทับ เด็กสาวใบหน้าพริ้มเพราคลายอ้อมกอดออกจากมารดา แล้วจึงหันมาโอบรัดบิดาอีกทาง เธอแหงนมองผู้เป็นบิดาด้วยแววตาออดอ้อนระคนซุกซน "คุณพ่อขา...จูเอ๋อร์ไม่อยากไปไหนแล้วจริง ๆ ค่ะ ทุกปีเราก็ไปเที่ยวข้างนอกกันอยู่ตลอด ปีนี้เรากลับไปทานข้าวด้วยกันที่บ้านดีกว่านะคะ บ้านเราอบอุ่นที่สุดแล้วค่ะ" ทั้งพ่อและแม่ได้เห็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนรู้จักคิดรู้จักพูดก็ปลื้มปริ่มจนน้ำตาซ
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ตื่นมาอีกทีมีน้องชายไปเสียอย่างนั้น
จางหลินจูหลับไปอีกครั้งเพราะความอ่อนล้า กระทั่งรุ่งอรุณมาเยือนจึงรู้สึกตัว“พี่หญิง ตื่นแล้วหรือขอรับ นี่น้ำขอรับ”จางหลินจูยังไม่หายสับสน แต่ก็ยังเอื้อมมือรับจอกน้ำชาจากมือเล็กคู่นั้น จางหลินจูสำรวจองคาพยพของเด็กชายตรงหน้าพักใหญ่ ผิวพรรณของเขาจิ้มลิ้มน่าเอ็นดู เพียงแต่สภาพดูมอมแมมไปบ้าง สังเกตดี ๆ เด็กคนนี้หน้าคล้ายจางหลินจูสมัยวัยกระเตาะเป็นอย่างมากกระทั่งดื่มน้ำจนไม่รู้สึกกระหายแล้ว จางหลินจูจึงเอ่ยถาม “หนูจ๊ะ คือ…หนูเป็นใครงั้นเหรอ”เด็กชายตัวน้อยเริ่มเบะปากเตรียมร้องไห้ จางหลินจูทำตัวไม่ถูก หันรีหันขวางแล้วจึงส่งยิ้มแหย มือเรียวเอื้อมลูบไหล่เล็กเพื่อปลอบประโลม “ไม่ร้องนะคะ ไม่ร้อง พี่ไม่เป็นไรแล้ว ถ้าเป็นเด็กดีพี่จะซื้อขนมให้กิน ดีไหมครับ”เด็กชายหุบปากฉับเมื่อได้ยินคำว่าขนม พลางกลั้นเสียงสะอื้นจนหน้าแดงแก้มป่อง จางหลินจูลุ้นตามจนตัวงอ ครั้นเจ้าตัวเล็กควบคุมอารมณ์ได้แล้ว จางหลินจูจึงค่อย ๆ ตะล่อมถาม พร้อมยกมือทำท่าสูดลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะให้อีกฝ่ายกำหนดลมหายใจตาม แทนที่จะเป็นจางหลินจูที่ต้องได้รับการปลอบใจ แต่กลับกลายเป็นว่า จางหลินจูดันมีน้องชายให้ต้องคอยดูแลเสียอย่างนั้น แ
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ยอมรับความจริง
หลายวันผันผ่านจางหลินจูได้รับการดูแลจากสองแม่ลูกอย่างดี จางหลินจูจึงทำใจยอมรับความจริงที่ว่า ตนได้เกิดใหม่ในร่างคุณหนูตระกูลเศรษฐีซึ่งตอนนี้กำลังตกอับและจนตรอกมารดาของจางหลินจูในมิติแห่งนี้ยังมีนามว่า หวงเจิ้นอี๋ ส่วนบิดานามว่าจางเฉินซี ทว่าบิดาของจางหลินจูได้ตรอมใจตายไปเมื่อหลายวันก่อนจางหลินจูร้องไห้จนแทบไม่หลงเหลือน้ำตาให้ไหลอีก จากนั้นความทรงจำและความรู้สึกต่าง ๆ ที่เจ้าของร่างเดิมทิ้งไว้ก็พรั่งพรูเข้ามาดุจทำนบแตก ช่างเป็นการเกิดใหม่ที่อัศจรรย์พันลึกยิ่งนัก ไม่คิดเลยว่าสวรรค์จะเมตตาเพียงเสี้ยวเดียว โดยการส่งจางหลินจูให้เกิดใหม่เพื่อมาดิ้นรนเอาชีวิตรอดในโลกอีกด้านบางทีอาจเพราะชีวิตในโลกใบเดิม จางหลินจูอยู่สุขสบายมากจนเกินไป จางหลินจูจึงเลิกน้อยใจต่อโชคชะตาและคิดเพียงว่าสวรรค์กำลังยื่นบททดสอบมาให้ต่างหาก ปลายทางสุดท้ายอาจเป็นความสุขที่แท้จริงซึ่งกำลังรออยู่ก็ได้ “ท่านแม่เจ้าคะ ข้าหายดีแล้ว แต่ท่านดูจะป่วยหนักกว่าข้าอีกนะเจ้าคะ”จางหลินจูสังเกตอาการป่วยไข้ของหวงเจิ้นอี๋มาสักระยะแล้ว ใบหน้าของมารดาในยามนี้ช่างซูบตอบ กระดูกบริเวณแก้มผุดโผล่เด่นชัด ริมฝีปากแห้งผากขาวซีด หวงเจิ้นอี๋
Baca selengkapnya
บทที่ 4 พี่ชายปริศนา
จางหลินจูเดินห่างออกมาจากเพิงพักเรื่อย ๆ ภายในใจครุ่นคิดเรื่องราวที่เกิดขึ้นต่าง ๆ นานา เพราะไม่รู้ว่าต่อจากนี้ควรใช้ชีวิตอย่างไร ดูเหมือนว่าในโลกอีกด้าน ครอบครัวของจางหลินจูคงไม่หลงเหลือใครอีกแล้วเพียงคะนึงถึง ภาพครอบครัวแสนอบอุ่นก็ฉายซ้ำไปมาตอกย้ำความเจ็บปวด กระบอกตาคู่งามร้อนรื้นแดงก่ำ ดวงตากลมโตเริ่มเกิดม่านน้ำตาเสียจนภาพเบื้องหน้าพร่าเบลอ จางหลินจูพยายามกล้ำกลืนก้อนสะอื้นกลางลำคอลงไปด้วยความยากลำบาก จากนั้นก็ยกมือขึ้นซับน้ำตาซึ่งร่วงเผาะลงมาเมื่อใดก็สุดจะรู้คุณพ่อคุณแม่คะ ไม่ต้องห่วงจูเอ๋อร์นะคะ ลูกสัญญาจะใช้ชีวิตนับจากนี้ให้ดี “โอ๊ย!”“เดินไม่ดูตาม้าตาเรือบ้างหรือไง”“ขอโทษเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้ตั้งใจ”จางหลินจูไม่ทันระวัง มุ่งหน้าโดยไร้ทิศด้วยจิตใจเหม่อลอย เป็นเหตุให้ชนกับบุรุษร่างกำยำเข้าโครมใหญ่อีกฝ่ายชักสีหน้าไม่สบอารมณ์ ทว่าเมื่อเขาสำรวจเรือนร่างและใบหน้าของจางหลินจู ภายในใจก็ผุดความคิดสกปรก น้ำเสียงแข็งกระด้างพลิกกลับเดี๋ยวนั้น “แม
Baca selengkapnya
บทที่ 5 คุณหนูผู้อาภัพ
ร่างระหงนอนทอดยาวไร้สติอยู่บนฟูกนอนขาวสะอาดด้านในโรงหมอ เมื่อผู้เป็นหมอเห็นใบหน้าผู้ป่วยกระจะตาก็อุทานขึ้น“เอ๊ะ นังหนูนี่ หน้าคุ้น ๆ”เด็กหนุ่มจึงเอ่ยปากถามด้วยความสงสัย “ท่านรู้จักนางหรือ”หมอวัยกลางคนพิเคราะห์องคาพยพจางหลินจูครู่หนึ่ง ไม่นานก็นึกออก “อ่า…เป็นนางนี่เอง ซื่อจื่อแม่นางน้อยคนนี้ข้าเคยรักษาให้ไม่กี่วันก่อนขอรับ”คิ้วเข้มเลิกขึ้นหนึ่งฝั่ง “เช่นนั้นท่านคงทราบว่านางเป็นใคร”ท่านหมอถอนหายใจยาว จากนั้นเหลือบมองจางหลินจูอย่างนึกเวทนา “ข้าน้อยก็ไม่ทราบว่านางคือใคร แต่ดูเหมือนนางจะเป็นคนต่างแคว้น มารดาป่วยกระเสาะกระแสะ น้องชายก็ยังเล็กนัก”“ที่ท่านบอกว่าเคยรักษานาง นางป่วยเป็นอะไรงั้นหรือ”“จากที่มารดานางเล่าให้ฟัง ดูเหมือนนางจะเกิดอุบัติเหตุพลัดตกน้ำขอรับ ร่างกายเลยมีไอหยินมากเกินไป แล้วดูยามนี้ ถูกผู้ใดรังแกมาอีกเล่า”มีคนที่ชีวิตอาภัพได้เพียงนี้ด้วยหรือ “เช่นนั้นท่านก็ช่วยรักษานาง ข้าจะรอจนกว่านางได้สติ”“ขอรับ”ร่างสูงหย่อนกายลงนั่งบริเวณเก้าอี้มุมห้อง สายตายั
Baca selengkapnya
บทที่ 6 จากลา
 เสียงกีบเท้าม้าห้อตะบึงมายังหน้าโรงหมอ บุรุษร่างสูงกระโจนลงจากหลังม้าด้วยความเร่งร้อน“ซื่อจื่อ” ผู้ช่วยหมอหลี่ค้อมศีรษะเล็กน้อยผู้มาเยือนคือซื่อจื่อแห่งเมืองอันเจียง นามว่า ‘ซวี่ฟางจิ้น’ และเขาเป็นคนช่วยเหลือจางหลินจูเอาไว้“ท่านหมอหลี่เล่า”“ท่านหมอออกไปแล้วขอรับ”คิ้วเข้มเลิกขึ้นหนึ่งฝั่ง “ไปแล้ว ข้าบอกให้รอข้าก่อนไม่ใช่หรือ แล้วนาง…” ซวี่ฟางจิ้นแอบลังเลเมื่อกล่าวถึงเด็กสาวที่ตนเพิ่งพบเจอไม่กี่ชั่วยามผู้ช่วยหมอหลี่ลุ้นจนตัวโก่งก็ยิ้มแหยออกมา เขายกมือเกาศีรษะเล็กน้อย เอ่ยขึ้นว่า “ท่านหมอออกไปกับแม่นางน้อยที่ท่านพามาขอรับ แต่ข้าน้อยก็ไม่ทราบว่าไปที่ใดกัน เพราะท่านหมอไม่ได้บอกไว้”ดูเหมือนเขากำลังสวนทางกับอีกฝ่ายเข้าเสียแล้ว เหตุใดจึงรู้สึกเสียดายพิกล กระทั่งองครักษ์ตามมาถึง“นายน้อย ได้เวลาแล้วนะขอรับ”ใบหน้าของซวี่ฟางจิ้นดูผิดหวังเสียจนองครักษ์อย่างจินฝานงงงวย เวลานับสิบเจ็ดปีเขาแทบไม่เคยเห็นนายน้อยแ
Baca selengkapnya
บทที่ 7 เริ่มต้นชีวิตใหม่
สองพี่น้องยืนไว้อาลัยที่หน้าหลุมศพของมารดา บริเวณด้านข้างก็เป็นหลุมฝังร่างของบิดาเช่นกันจางหลินชวนยังคงร้องไห้อย่างหนัก เกาะมือพี่สาวไว้แน่น จางหลินจูเองก็ระบายอารมณ์จนไม่หลงเหลือหยดน้ำตาใด ๆ ให้หลั่งออกมาอีกมือเรียวยกขึ้นลูบศีรษะเด็กน้อยข้างกาย ริมฝีปากซีดขาวเผยยิ้มอบอุ่น ร่างระหงยอบกายลงแช่มช้า ยามนี้โซนสมองของจางหลินจูมันกำลังเต็มไปด้วยหมอกควันสีขาว สูญเสียครอบครัวมาแล้วหนึ่งชาติภพ มาหนนี้ก็ยังต้องประสบปัญหาเดิมนับว่ายังดีที่ข้างกายมีเจ้าตัวน้อยอยู่เคียงข้าง จางหลินจูไม่ได้โดดเดี่ยว นับจากนี้นางจะพาน้องชายไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ และต้องมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นกว่านี้ให้ได้“ชวนเอ๋อร์ เป็นลูกผู้ชายต้องเข้มแข็ง เข้าใจหรือไม่”จางหลินชวนสะอื้นตัวโยน พลางสูดน้ำสีใสเข้าจมูกเสียงดัง เสียงเล็กตอบรับเบาหวิว “ขอรับ ชวนเอ๋อร์จะไม่ร้องอีกแล้ว แต่ว่าพี่หญิง ต่อไปนี้เราจะไม่มีท่านพ่อท่านแม่แล้วหรือขอรับ”ในแววตาคู่งามฉายความเจ็บปวดทรมานออกมา ริมฝีปากบางเฉียบขบเม้มเพื่อกลั้นเสียงสะอื้น จางหลินจูแหงนหน้าเล็กน้อยเพื่อกักน้ำตาไม่ให้หลั่งริน ต่อแต่นี้ไปนางจะต
Baca selengkapnya
บทที่ 8 เส้นทางของตนเอง
ยามค่ำคืน ณ โรงหมอกลางหมู่บ้าน ด้านในสะท้อนแสงสว่างจากเปลวเทียนที่ทอประกายวูบไหวกลางโต๊ะกินข้าวทรงกลม“จูเอ๋อร์”“เจ้าคะ”มือเรียววางตะเกียบลง จางหลินจูช้อนสายตามองตอบหมอวัยกลางคนฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าที่ประดับไปด้วยคำถามจางหลินจูและจางหลินชวนอาศัยอยู่ที่โรงหมอเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม อายุของจางหลินจูก็เลยวัยปักปิ่นไปอีกหนึ่งปี ส่วนเจ้าเด็กขี้แยชวนเอ๋อร์อายุได้หกขวบ“เจ้ายังต้องเดินทางไปหาญาติหรือไม่”ท่านหมอหลี่เอ็นดูสองพี่น้องเป็นอย่างมาก ทว่าเด็กทั้งสองไม่อาจอยู่กับเขาไปตลอดได้ เพราะเดิมทีมารดาของจางหลินจูจะพาพวกเด็ก ๆ เดินทางไปพบญาติตั้งแต่แรกจางหลินจูเงียบไปครู่หนึ่ง ภายใต้จิตสำนึกเจ้าของร่างเดิมบอกนางว่าถึงเวลาต้องเดินหน้าต่อแล้ว แท้จริงจางหลินจูไม่อยากจากท่านหมอหลี่ไปเลย เพราะทั้งหลี่จงหยางและเสี่ยวหลงรวมถึงบรรดาชาวบ้านที่นี่ ล้วนใจดี มีน้ำใจกับนางและจางหลินชวนเป็นอย่างมาก ท่านหมอหลี่มีสิ่งใดก็หยิบยื่นน้ำใจแบ่งปัน ไม่เคยหวงแหนกระทั่งความรู้ศาสตร์การแพทย์ ท่านหมอหลี่ล้วนถ่ายทอดให้จางหลินจูทั้งหมดทว่าผ่านมานับปีแล้ว จางหลินจู
Baca selengkapnya
บทที่ 9 สหายเก่า
สีหน้าของจางหลินจูเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม นางพยายามระงับอาการหวาดกลัวเอาไว้ เพราะชายคนดังกล่าวหันไปสนใจเส้นทางเบื้องหน้าแล้ว ดูท่าทางเขาใจเย็นอยู่ไม่น้อยจางหลินจูคิดหาทางออก ทว่าเส้นทางสายนี้ดูเปลี่ยวร้างมาก ไม่เพียงเท่านั้นรถม้ายังเคลื่อนตัวไปด้วยความรวดเร็วอีกด้วย นางยังมีน้องชายที่รอคอยอยู่ด้านใน จะกระโดดลงไปย่อมไม่เป็นผลดีแน่ชายคนนี้คำนวณมาอย่างถ้วนถี่และที่เขายังใจเย็น นั่นเพราะเขาทราบดีว่าจางหลินจูจะไม่มีทางเลือกกระโดดลงรถม้าเป็นแน่ เนื่องจากยังมีเจ้าตัวเล็กอยู่จางหลินจูรวบรวมความกล้า เอ่ยปากถามปะทะสายลมที่โกรกเข้าหน้า “เจ้าเป็นใคร เหตุใดต้องทำเช่นนี้แล้วคนขับรถม้าเล่า”จางหลินจูได้ยินเสียงแค่นยิ้มจากอีกฝ่าย ฟังแล้วรู้สึกขนลุกเกรียวไปทั่วสรรพางค์“นังหนู เจ้าอย่าแสร้งเป็นลืมไปหน่อยเลย ซื่อจื่ออะไรนั่นทำข้าแสบนัก ข้าต้องเสียดวงตาไปข้าง เจ้าทั้งสองต้องรับผิดชอบ!”นัยน์ตาเข้มตวัดมองฉับ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจชะลอรถม้า จางหลินจูสะดุ้งเฮือก ครั้นประสานสายตากับอีกฝ่ายนางก็จำได้ทันทีว่าเป็นผู้ใด และใช่ จางหลินจูจำเขาได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น
Baca selengkapnya
บทที่ 10 กลวิธีเอาตัวรอดจากชายปริศนา
โชคดียิ่งที่จางหลินจูไหวตัวทัน เสียงใสกระซิบเบา “ชวนเอ๋อร์ อย่าเอามือออกมานะ”“ขอรับ”ชายร่างสูงหรี่นัยน์ตาด้วยความคลางแคลง ทว่าเขาไม่อาจทิ้งม้าที่กำลังวิ่งไปด้านหน้าได้จางหลินจูคิดหาอุบาย “เอ่อ…คือ น้องของข้าหิวน้ำ ไม่ทราบว่าเจ้าพอจะมีน้ำหรือไม่”เขาจิ๊ปากไม่สบอารมณ์ “ยุ่งยากจริง ๆ อีกครึ่งชั่วยามอดไว้ก่อน เจ้าเด็กนี่ข้าน่าจะบีบคอมันให้ตายไปซะ”จางหลินชวนเบะปาก ขอบตาแดงก่ำ“ชู่ว…ชวนเอ๋อร์ มีพี่อยู่ พี่ไม่ปล่อยให้เขาทำเช่นนั้นแน่”จางหลินชวนกลืนก้อนสะอื้นลงคอ พร้อมกับพยักหน้าหงึกหงักม่านประตูถูกลดลงแล้ว จางหลินจูระบายลมหายใจด้วยความโล่งอก“ชวนเอ๋อร์ หยิบย่ามให้พี่หน่อย”“ขอรับ”มือเล็กคว้าย่ามมาใกล้ตน“เก่งมาก ด้านในมีมีดสั้นอยู่ เจ้าหาให้พี่หน่อย”“ขอรับ”จางหลินจูมองเห็นทางสว่างเสียที ช่างปลื้มใจจริงแท้ ที่จางหลินชวนเป็นเด็กฉลาดว่าง่าย ไม่โฉ่งฉ่างเฉกเช่นเด็กทั่วไป แม้น้องชายตัวน้อยเจ้าน้ำตาไปบ้างแต่ยังนับว่าเป็นอารมณ์ประสาเด็ก พริบตามีดสั้นซึ่งมีปลอกหนังหุ้มเอาไว้ก็ถูกค้นพบ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status