ข้าคือปลาน้อยขี้เซาของฮ่องเต้ทรราช

ข้าคือปลาน้อยขี้เซาของฮ่องเต้ทรราช

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-30
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
63Bab
3.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ฮ่องเต้ผู้ดุดัน เย็นชา และน่าเกรงขามที่สุดในแผ่นดินกลับต้องสิ้นท่าให้กับหญิงสาวตัวเล็ก ๆผู้เอาแต่นอนหลับกลางวัน นางไม่ได้มีอำนาจ ไม่ได้มีกลอุบายใด ๆแต่กลับทำให้ฮ่องเต้ทรราชยอมอ่อนข้อให้ทั้งหัวใจ

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย

파라다이스 섬.

이곳은 세계에서 가장 어두운 섬 중 하나이다. 파라다이스 섬이라고 부르기보다는 지옥이라고 부르는 게 더 맞다.

이곳에는 세계에서 가장 악랄한 죄수들이 수감되어 있다. 최고의 국제 전범들이 수감되어 있는 곳이며, 이곳에서 아르바이트를 하는 것만으로도 세계 최고의 지식을 배울 수 있다.

부와 권력의 정점에 있는 사람도 여기에서는 죄수일 뿐이며, 그들은 물 한 방울이라도 마시기 위해 기꺼이 평생을 바친다.

그리고 지금 이 순간.

파라다이스 섬에서 맑은 눈빛을 가진 한 남자가 마지막 근무를 끝내고 있다.

“소장님, 오늘이 제 마지막 근무일입니다. 저는 내일 떠나요.”

서준영은 수중에 있는 일을 처리하고 소장에게 마지막 인사를 한 뒤 서류를 건넸다.

소장, 검은 악마.

세상에서 가장 무시무시한 인물 중 하나로, 그의 전투력은 여덟 전쟁의 신을 모두 겁에 질리게 만들었다.

하지만 서준영을 바라보는 그의 눈빛은 부드러움으로 가득했다.

“3년이 눈 깜박할 사이에 지나갔네. 너 정말 떠날 거야?”

서준영은 교도소장 앞에서 무릎은 꿇고 절을 하며 말했다.

“네, 떠나겠습니다. 3년 전에 죄를 뒤집어쓰고 감옥에 들어왔는데, 오늘로 그 기간이 만료되었습니다.”

‘검은 악마’는 마음속으로 몹시 아쉬워했다.

“그렇다면 갈 때 이거 가져 가.”

“이건 스위스 은행에 있는 내 카드인데 수조 원이 들어 있으니 용돈으로 써.”

서준영은 다급히 고개를 저었다.

“소장님, 마음은 고맙습니다. 출소하면 일자리를 찾을 테니 굶어 죽지는 않을 거예요.”

검은 악마는 영패 몇 개를 꺼내며 말했다.

“이것들은 내가 그때 정복했던 전쟁의 신들의 영패야. 이 영패들을 사용하면 천하의 모든 나쁜 놈들을 물리칠 수 있을 거야.”

서준영은 또 고개를 저었다.

“소장님, 저는 사람을 괴롭히는 일을 하기 싫어요.”

‘검은 악마’는 하는 수 없이 마지막으로 ‘천하 오의’라는 네 글자가 적힌 책을 꺼냈다.

“이건 내 평생의 학문이야. 수많은 권력자들이 이 책을 얻기 위해 파라다이스 섬에 들어오는 것을 꿈꾸지. 너의 재능으로 반드시 이 지식을 배우고 세상을 놀라게 할 위대한 사람이 될 수 있을 거야.”

서준영은 여전히 고개를 저었다.

“소장님, 좋은 말씀은 감사하지만 저는 돌아가서 평화로운 삶을 살면서 그녀와 아이를 낳고, 그녀를 잘 보살피고 싶을 뿐입니다.”

‘검은 악마’는 힘없이 고개를 저었다.

그녀.

그녀.

그녀.

또 그녀였다.

3년 전 서준영은 그녀 때문에 감옥에 갔다.

감옥에서 서준영은 스님이 염불 외우는 것처럼 하루에 800번씩 이 여자를 언급했다. 감옥의 다른 사람들이 ‘검은 악마’의 힘을 두려워하지 않았다면 그들은 오래전에 이미 서준영을 죽였을 것이다.

‘검은 악마’는 계속 고개를 저었다.

“어휴, 그렇다면 이 옥패라도 가져가. 이건 원래 너의 것이었어. 그런데 네 약혼녀는... 아이참.”

서준영은 신이 나서 옥패를 받았다.

그는 자랑스럽게 말했다.

“저의 약혼녀는 외모가 아름다울 뿐만 아니라 아주 현명합니다. 이 3년 동안 그녀는 저를 기다리느라 고생했을 거예요. 저는 누구도 그녀에 대해 안 좋은 말을 하는 것을 허용하지 않을 겁니다. 소장님, 저는 이만 떠나겠습니다. 보고 싶을 거예요.”

‘검은 악마’는 짜증을 내며 말했다.

“그래, 가. 얼른 가. 꺼져.”

서준영이 멀리 떠났을 때.

‘검은 악마’의 옆에 스키니를 입은 카리스마 넘치는 한 여인이 나타났다.

“소장님, 3년 동안 서준영 씨를 왜 이렇게 잘 돌봐주셨어요? 파라다이스 섬의 사람들이 소장님한테 불만이 있어요.”

여인은 안타까운 듯 말했다.

“모두가 소장님을 따르면 위대한 사람이 될 수 있다는 걸 알아요. 그런데 서준영 씨는 3년 동안 아무것도 못 배웠잖아요. 무슨 자격으로 소장님 곁에 있을 수 있던 거죠?”

‘검은 악마’는 그녀를 차가운 눈빛으로 바라보며 말했다.

“내가 무슨 일을 하든 그 사람들한테 설명해야 해?”

무슨 자격으로?

그가 서 신의의 손자라는 자격으로 충분히 그럴 수 있다.

서 신의의 손자.

여인의 눈빛에는 충격만 남았다.

“소장님 말씀은... 통천 신의 서구영이요?”

...

로즈 호텔.

서준영은 비행기에서 막 내려 호텔 입구에 서 있었고, 말로 설명할 수 없을 정도로 흥분되어 있었다.

3년 전 그가 감옥에 가기 전, 오민경은 자신의 몸에 손도 못 대게 했다.

역시 이 3년 동안.

그녀는 그를 그리워했을 것이다.

그가 그녀 대신 감옥에 간 것에 대해 감사의 마음을 표현하기 위해 그녀는 자신을 헌신하려고 했다.

“여보, 나 왔어.”

서준영은 888호실 문 앞으로 걸어가 문을 두드리려고 했다.

그때 갑자기.

이상한 소리가 들렸다.

“자기야, 나 더는 약 먹고 싶지 않아. 내일 그 쓰레기 같은 남편이 돌아오면 이혼할 거야!”

호텔 방 앞에 서 있는 서준영은 하늘이 무너지는 것 같았다.

심장이 멎는 것보다 더 큰 슬픔은 없다.

그 목소리는 너무 익숙했다. 그의 아내 오민경이었다.

“서준영 그 자식은 죽어도 생각 못 할 거야. 걔가 3년 동안 한 번도 못 만졌던 도도한 여신이 나 조유찬 앞에서는 개가 된다는 걸!”

흥분한 남자의 목소리가 거실 안에서 흘러나왔다.

서준영은 얼굴이 파랗게 질렸다. 그는 분노에 차 주먹을 불끈 쥐었는데 손톱이 살에 박혀 피가 흘러나왔다!

감옥에 갇혀 있는 동안 쌓였던 그의 모든 그리움은 한순간에 연기로 변했다.

자신이 감히 만지지도 못하고, 누구도 안 좋은 말을 하지 못하게 했던 그 여신이.

다른 사람 눈에는 그냥 개일 뿐이었다.

수치스럽다!

화가 난다!

“쾅!”

이성을 잃은 서준영은 발로 문을 걷어찼다!

거실에서 검은 나시를 입은 오민경은 조유찬의 다리 위에 앉아 있었고 겉에 아무것도 걸치지 않았다!

그 순간 서준영의 마음은 부서지는 것 같았고 눈물이 저절로 흘러내렸다!

그는 너무 화가 나서 거의 기절할 뻔했다.

“오민경, 말해 봐, 왜 날 배신했어?!”

서준영은 시뻘게진 눈으로 화를 내며 소리쳤다.

오민경은 당황한 듯 보였지만 곧 그녀의 눈가에서 진한 혐오감이 흘러나왔다!

“왜 하루 일찍 돌아왔어?”

그녀는 조유찬의 목을 두 팔로 감싸 안으며 서준영을 비웃었다.

“왜냐고? 너랑 결혼한 것부터가 조유찬이 시킨 거였으니까.”

“이 촌스러운 검은 옥 목걸이를 하고 있는 너를 보면 속이 안 좋아... 우리 이제 이혼해.”

그 말이 끝난 후.

오민경은 서준영의 옥 목걸이를 바닥에 던졌고 그것은 산산조각이 났다.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Natsumei
Natsumei
ปกติไม่ชอบพระเอกสไตล์หมาเด็ก แต่เรื่องนี้พระเอกน่ารักมากแล้วก็กวนทีนมากอ่านเพลินเลย
2025-11-05 16:16:10
0
0
63 Bab
บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย
"ให้ตายเถอะ นางร้ายเรื่องนี้จะมีชะตาชีวิตที่น่าอดสูเกินไปแล้ว ถูกเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่แบเบาะเพื่อเป็นลูกชังยังไม่พอ ยังต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยการดูสีหน้าของคนในจวนอยู่ตลอดเวลา ที่แย่ไปกว่านั้นนางยังมีจิตใจทะเยอะทะยานอยากจะเทียบเคียงกับบุตรสาวแท้ๆ ของตระกูลเมิ่งอีกด้วย ช่างไม่เจียมตัวเลยจริงๆฉันอ่านจนจบเล่มแล้ว รู้สึกสงสารตัวละครนี้ได้ไม่สุดจริงๆ มันทั้งสงสารและหมั่นไส้ในคราวเดียวกัน ช่างเป็นนางร้ายที่ไม่ได้เรื่องได้ราวเลยสักอย่าง สุดท้ายแล้วนางก็ตายเพราะความทะเยอะทะยานของตนเอง ส่วนพระเอกที่เป็นท่านโหวก็ปากจัดด่านางร้ายสาดเสียเทเสีย นางเอกที่ชื่อเมิ่งลี่หรูผู้นั้นก็ทำตัวเหมือนแม่ดอกบัวขาวอยู่ตลอดเวลา สุดท้ายแล้วพระเอกก็เลือกแต่งงานกับนางเอกได้ครองคู่กันไปชั่วชีวิต ตัวร้ายต่างพ่ายแพ้หมด ช่างเป็นนิยายเรื่องสั้นเพ้อฝันที่บอกเล่าเรื่องราวความรักลึกซึ้งของท่านโหวผู้เก่งกาจกับแม่ดอกบัวขาวคนงามโดยเฉพาะ ส่วนตัวละครอื่นๆ ก็กลายเป็นตัวประกอบเสริมบทให้พระนางรักกันหวานซึ้ง ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยแม้แต่น้อยเห้อ หากฉันทะลุมิติไปอยู่ในร่างนางร้ายได้นะ ฉันจะทำให้หล่อนเป็นผู้เป็นคนมากกว่านี้ ไม่ต้องมาปักใจรักผ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-10
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ชะตาอาภัพของนางร้าย
เมิ่งอ้ายเยว่อยากจะดึงทึ้งหัวตนเพื่อระบายอารมณ์ แต่เพราะรู้ว่าทำไปก็ไร้ประโยชน์นางจึงเลือกจะสงบสติอารมณ์ตนเอง ในเมื่อทะลุมิติมาแล้ว สิ่งที่จะสามารถทำได้ก็คือต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี นี่ไม่ใช่เวลามาคร่ำครวญร้องไห้ แต่ต้องเตรียมการตั้งรับให้ดีต่างหากนางพยายามคิดถึงนิยายที่ตนเองเพิ่งอ่านจบ ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะนิยายนั้นเป็นเรื่องสั้นสิบบทจบ จึงไม่ได้ปูเรื่องราวพื้นฐานของเมิ่งอ้ายเยว่คนเก่าเอาไว้มากนัก คนเขียนบอกเพียงว่านางถูกรับมาเลี้ยง ส่วนเรื่องที่ว่าเถียนฮูหยินไปเจอนางได้เช่นไรนั้นกลับไม่ได้ลงรายละเอียดชัดเจนเช่นที่อาหมี่เล่าให้นางฟังแต่ช่างเถอะ ค่อยเป็นค่อยไปจะดีกว่าเมื่อคิดได้เช่นนั้นเมิ่งอ้ายเยว่จึงหันไปมองอาหมี่แล้วจึงพบว่าตอนนี้สาวใช้น้อยของนางกำลังนั่งก้มหน้าตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว อยู่ๆ ในใจของเมิ่งอ้ายเยว่ก็บังเกิดความสงสารสายหนึ่งขึ้นมา เมิ่งอ้ายเยว่คนเก่ามีนิสัยทะเยอะทะยานและชอบทำร้ายบ่าวไพร่อย่างทารุณ เมื่อถูกคนเรือนหลักรังแกมา นางก็จะเอาโทสะทั้งหมดมาลงกับบ่าวไพร่ ไม่เพียงเท่านั้น ทุกคราที่ออกไปร่วมงานเลี้ยงหรือไปสถานที่ต่างๆ พร้อมกับคนในจวน นางก็จะพยายามทำต
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-10
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ค่าตัดใจ
เมิ่งอ้ายเยว่หลับตาลงเพื่อระงับโทสะ พวกเขาจะด่านางกี่ครั้งนางไม่โกธร แต่ถึงขนาดไม่ให้กินอิ่มสักมื้อมันก็ออกจะเกินไปเสียหน่อยนางทิ้งกายนั่งลงบนเก้าอี้ พลางครุ่นคิดอย่างหนัก เหตุใดทุกอย่างในยามนี้ไม่ดำเนินไปตามนิยายเล่า ทั้งที่นางก็ทะลุมิติมาตั้งแต่ตอนที่เมิ่งอ้ายเยว่ยังไม่ตายแท้ๆ แต่เรื่องราวกลับดูพิลึกชอบกล ในนิยายทุกคนในจวนแม้จะไม่ชอบนางแต่กลับไม่ได้โหดร้ายกับนางถึงขนาดนี้ ยิ่งคิดนางก็ยิ่งว้าวุ่นใจ ไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตไปในทิศทางไหน เพราะทุกอย่างดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไม่เดินไปตามเส้นเรื่องที่มันควรจะเป็นเดิมทีคิดว่าจะรอให้ร่างนี้ตายเร็วๆ จะได้กลับไปที่โลกปัจจุบันแต่เหมือนทุกอย่างจะสับสนอลหม่านไปหมด“อาหมี่ มานี่”เมิ่งอ้ายเยว่กวักมือเรียกอาหมี่ที่ยืนอยู่หน้าประตูให้เข้ามาหานาง อาหมี่เดินเข้ามาหาเจ้านายตนอย่างกล้าๆ กลัวๆ“มีอันใดหรือเจ้าคะคุณหนู”“เหตุใดจึงมีแต่ผัก เนื้อเล่า?”เมิ่งอ้ายเยว่เอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์ อาหมี่เม้มริมฝีปากแน่นแล้วจึงตัดสินใจเอ่ยตอบเจ้านายไปตามตรง“คุณหนูลืมแล้วหรือเจ้าคะ ท่านมีดวงชะตาพิเศษ ในทุกๆ หนึ่งเดือนจะสามารถกินเนื้อได้หนึ่งครั้งเท่านั้น ที่เหลือต้องกินเจ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-10
Baca selengkapnya
บทที่ 4-1 หนุ่มน้อยหน้าหยก
เมิ่งอ้ายเยว่เก็บตั๋วเงินห้าร้อยตำลึงนั้นซ่อนเอาไว้เป็นอย่างดี นางเก็บเงินไปพลางก็ก่นด่าไป๋จิ่งหยวนไปพลาง นางไม่คิดเลยว่าเขาจะปากเสียมากถึงขนาดนี้หญิงสาวจัดการแบ่งเงินเป็นสัดส่วน ส่วนหนึ่งเอาไว้ติดตัวยามต้องการใช้สอย ส่วนหนึ่งเก็บเอาไว้ใช้ยามจำเป็น จะให้คนในจวนรู้ไม่ได้เด็ดขาดว่านางไปขูดรีดเงินมาจากไป๋จิ่งหยวนท่านโหวหน้าโง่ผู้นั้นยามเช้าของวันต่อมา นางก็รีบตื่นแต่เช้าเพื่อจะไปทำความเคารพพ่อแม่บุญธรรมเหมือนเช่นเคย แต่ทว่าวันนี้กลับต่างออกไปจากทุกวัน เถียนฮูหยินให้สาวใช้มาปรนนิบัตินางแต่งกายตั้งแต่เช้าตรู่ เมื่อนางสอบถามก็ได้ความว่าวันนี้จะมีแขกมาที่จวน เถียนฮูหยินจึงให้นางแต่งกายให้ดีดีเสียหน่อย เมิ่งอ้ายเยว่ที่ได้ยินเช่นนั้นจึงไม่ได้เอ่ยถามสิ่งใดอีก เพียงยืนนิ่งๆ ให้เหล่าสาวใช้ช่วยแต่งตัวให้ เมื่อเรียบร้อยดีแล้ว นางจึงรีบมาที่เรือนหลัก เมื่อมาถึงเถียนฮูหยินก็ให้นางมานั่งกินข้าวร่วมโต๊ะอาหารด้วย อาหารบนโต๊ะล้วนเป็นของดีทั้งสิ้น นางถึงกับนึกสงสัยในใจว่าแขกคนนั้นจะต้องเป็นคนสำคัญมากเป็นแน่อ้อ เพราะมีคนมาที่จวนสินะ จึงให้นางแต่งตัวสวยๆ กินอาหารดีดี เถียนฮูหยินคงกลัวจะถูกคนเอาไปนินทาลับห
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-10
Baca selengkapnya
บทที่ 4-2 หนุ่มน้อยหน้าหยก
เมิ่งอ้ายเยว่พลันหันขวับมามอง ก่อนจะต้องตกตะลึงไปทันทีเมื่อครู่นางมัวแต่ตั้งใจเล่นเพราะอยากได้เงินสักก้อนไปเป็นทุน จึงไม่ทันได้สังเกตเห็นว่ามีหนุ่มน้อยหน้าหยกคนหนึ่งนั่งอยู่ด้านข้างตนใบหน้าของเขาหล่อเหลาเป็นอย่างมาก ผิวพรรณของเขาขาวจัด ริมฝีปากแดงระเรื่อ ดวงตาก็ทรงเสน่ห์หาใดเปรียบ ทุกอย่างบนใบหน้าของเขาราวกับถูกเสริมสรรค์ปั้นแต่งมาเป็นอย่างดี“เจ้าคือ?”“ข้ามีนามว่าอาอี้”อาอี้หรือ?เหตุใดตอนนางอ่านนิยายจึงไม่เห็นเจอตัวละครชื่อนี้เลย เอาแล้วสิ ทุกอย่างในตอนนี้มันไม่เหมือนกับในนิยายเลยแม้แต่น้อย เมื่อคิดได้เช่นนั้นนางจึงพิจารณามองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ"เจ้าอายุเท่าไหร่หรือ หน้าตายังดูอ่อนวัยเหมือนหนุ่มน้อยอยู่เลย"ชายหนุ่มตรงหน้าพลันชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มมุมปาก"ปีนี้ข้าอายุสิบแปดแล้ว"เมิ่งอ้ายเยว่ถึงกับร้องอุทานในใจ ที่แท้ก็เป็นหนุ่มน้อยเสเพลที่ผลาญเงินพ่อแม่มาเล่นการพนันนี่เอง หญิงสาวมีท่าทีครุ่นคิดเล็กน้อย นางนึกถึงประโยคที่ว่าเด็กๆ คือความหวังของชาติ จะให้อบายมุขมามอมเมาเขาไม่ได้ เงินน่ะนางอยากได้ แต่การได้เงินจากการทำลายอนาคตเด็กหนุ่มคนหนึ่ง นางคงไม่อาจเชิดหน้าได
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-10
Baca selengkapnya
บทที่ 5 นัดพบ
ด้านเมิ่งอ้ายเยว่นั้นหลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็มุ่งหน้ากลับจวนตระกูลเมิ่งในทันที เดิมทีนางไม่อยากจะกลับไปเหยียบสถานที่แห่งนั้นอีก แต่ทว่านางเพิ่งทะลุมิติมาที่นี่เป็นครั้งแรก และยังไม่มีหนทางไป อย่างไรย่อมต้องคิดให้ละเอียดรอบคอบเสียก่อน แล้วค่อยหาหนทางอีกครั้งนางมุดลอดช่องสุนัขเข้ามาอย่างยากลำบาก เมื่อเข้ามาแล้วก็รีบหันมองซ้ายขวาเมื่อพบว่าไม่มีคนมาเห็นจึงโล่งใจไปเปราะหนึ่งอยู่ๆ นางก็คิดถึงเด็กหนุ่มนามว่าอาอี้ขึ้นมา และยังเสียดายเงินหนึ่งพันตำลึงที่เขาเสนอให้ไม่น้อยเลย แต่ทว่าคุณธรรมในจิตใจของนางมันแรงกล้ามากกว่าตัวเงิน นางจึงไม่อยากตกปากรับคำเขาสายเลือดคนดีของนางนี่มันช่างเข้มข้นดีจริงๆหญิงสาวส่ายหน้าไปมาพลางยิ้มเล็กน้อยแล้วรีบกลับเรือนพักทันที ระหว่างทางทางนางแวะซื้อของกินหลายอย่างมาฝากอาหมี่สาวใช้ด้วย อย่างไรเสียคนที่นางพอจะพึ่งพาและไว้ใจได้เห็นทีก็จะมีแต่อาหมี่เสียแล้ว ผูกมิตรกับอาหมี่เอาไว้เสียหน่อย เพียงเท่านี้ก็จะสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุขแล้วเมิ่งอ้ายเยว่กลับมาถึงจวนในตอนบ่ายแก่ๆ เมื่อมาถึงก็พบว่าอาหมี่กำลังรอนางอย่างร้อนใจ เมื่อเห็นว่านางกลับมาแล้วก็รีบวิ่งเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-10
Baca selengkapnya
บทที่ 6-1 ได้รางวัล
ท้ายที่สุดซือหม่าอี้เฉินก็ลากตัวเมิ่งอ้ายเยว่ให้ตามเขามาที่หอนางโลมจนได้หอนางโลมแห่งนี้นี้มีชื่อว่า หอโคมแดงฮวาโหลว เมิ่งอ้ายเยว่เมื่อได้มาเห็นหอนางโลมของจริงตรงหน้าก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก หอโคมแดงฮวาโหลแห่งนี้เป็นตึกไม้สองชั้น ทั้งชั้นบนชั้นล่างล้วนประดับโคมไฟสีแดงหรูหรา มีม่านผ้าไหมชั้นดีประดับตกแต่งหน้าต่างทุกบาน ชั้นล่างเป็นที่ต้อนรับแขกเหรื่ื่อ มีเวทีดนตรีและการแสดง ส่วนชั้นบนจะเป็นห้องพักนางโลมและห้องจัดเลี้ยงส่วนตัวเมื่อมาถึงหน้าประตูหอโคมแดงฮวาโหลวก็มีมามาออกมาต้อนรับอย่างกระตือลือล้น อีกทั้งยังมองเมิ่งอ้ายเยว่และซือหม่าอี้เฉินอย่างสนอกสนใจ ซือหม่าอี้เฉินหันมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เมิ่งอ้ายเยว่ จนนางรู้สึกขนลุกขึ้นมาอีกหน แต่ทว่าประโยคต่อมาของเขากลับทำนางเข่าแทบทรุด"พี่สาว วันนี้ท่านต้องไถ่โทษด้วยการตามใจข้า ในเมื่อท่านพูดเองว่าให้ข้าเลือกไปที่ใดก็ได้ตามที่ข้าชอบ บังเอิญว่าข้าชอบที่นี่ อีกทั้งข้ายังอยากได้ห้องจัดเลี้ยงอย่างหรูหรา และนางรำมาร่ายรำให้ชมด้วย หวังว่าพี่สาวจะไม่ขัดใจข้า"เมิ่งอ้ายเยว่ถึงกับเหงื่อตก เมื่อสอบถามมามาถึงราคาห้องจัดเลี้ยงและนางรำชั้นดีอย่างละเอียดนา
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-24
Baca selengkapnya
บทที่ 6-2 ได้รางวัล
ด้านเมิ่งอ้ายเยว่นั้นเมื่อกลับมาถึงจวนก็รีบตรงมาที่เรือนทันที เมื่อมาถึงก็พบว่าอาหมี่นั่งรอนางอย่างกระวนกระวายเหมือนเช่นทุกครั้ง อีกทั้งยังบอกนางว่าโชคดีที่วันนี้คนตระกูลไป๋มาส่งสินสอดพอดี เถียนฮูหยินจึงมัวแต่วุ่นวายอยู่กับการตรวจนับสินสอดไม่ได้มีเวลามาจับตาดูนางที่เรือน เมิ่งอ้ายเยว่ลอบพรูลมหายใจออกมาหนหนึ่งอย่างโล่งใจ วันนี้นางเอาแต่เที่ยวเล่นกับอาอี้จนกลับบ้านเลยเวลาไปมาก ต่อไปจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีกแล้ว อาหมี่รีบเข้ามาช่วยเจ้านายผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ ก่อนที่เด็กสาวจะย่นหว่างคิ้วหนหนึ่ง“คุณหนูใหญ่ ท่านดื่มสุรามาหรือเจ้าคะ”“นิดหน่อยน่า ห้ามบ่น ข้าหิวแล้ว กินอิ่มแล้วจะได้ไปนอนเสียที”เมิ่งอ้ายเยว่เอ่ยปรามอาหมี่ และรีบไปกินอาหารที่ตนซื้อมาอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะคลานขึ้นเตียงไปนอนอย่างสุขใจยามเช้าของวันต่อมา ในขณะที่นางกำลังนอนหลับฝันหวานอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงของอาหมี่เอ่ยเรียกนางอย่างลนลานจนนางนอนต่อไม่ได้"คุณหนู รีบตื่นเร็วเข้าเจ้าค่ะ!"เมิ่งอ้ายเยว่สลืมสะลือรีบลุกขึ้นมานั่งอย่างงัวเงียพลางหาวออกมาไม่หยุด“มีอันใดอีกเล่าอาหมี่ นี่ยังเช้าอยู่เลย เถียนฮูหยินคงยังไม่ตื่นหรอกก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-24
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ชายปริศนา
เมื่อเมิ่งอ้ายเยว่กลับมาถึงเรือนของตนก็ยังคงโมโหไม่หาย อยู่ๆ นางก็รู้สึกว่ามีน้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวยของตน หญิงสาวยกมือขึ้นเช็ดมันอย่างลวกๆ นางค่อนข้างแปลกใจเป็นอย่างมาก นี่ไม่ใช่ความรู้สึกของนาง แต่เป็นความรู้สึกของเมิ่งอ้ายเยว่คนเก่าที่ยังหลงเหลืออยู่ สตรีนางนั้นรักเถียนฮูหยินราวกับมารดาแท้ๆ ของตน ที่นางชอบทำตัวแย่ๆ ก็เพราะต้องการให้เถียนฮูหยินสนใจและมอบความรักให้สักนิด แท้จริงแล้ว เมิ่งอ้ายเยว่คนเก่าอาจจะไม่ได้จิตใจเลวร้ายมาแต่กำเนิด แต่เป็นเพราะนางต้องการความรักจากผู้คนรอบข้างจึงแสดงออกมาอย่างผิดๆ เช่นนั้นตอนอ่านนิยายนางยังไม่ได้รู้สึกมีอารมณ์ร่วมเท่าใดนัก แต่เมื่อได้มาอยู่ในร่างนี้นางกลับเข้าใจความรู้สึกของเมิ่งอ้ายเยว่คนเก่ามากขึ้นและรู้สึกสงสารอย่างจับหัวใจความรู้สึกอึดอัดและเจ็บแค้นน้อยใจเช่นนี้ ทำเอาเมิ่งอ้ายเยว่ไม่สบายตัวเท่าใดนัก นางต้องใช้ความพยายามอยู่นานกว่าจะจัดการอารมณ์เหล่านี้ออกไปจากจิตใต้สำนึก เมื่ออารมณ์ขุ่นมัวหายไปจนหมดสิ้นแล้ว นางก็มองไปยังเตียงหลังใหม่ที่วางอยู่ในห้องนอนคราหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปดูมันใกล้ๆเตียงหลังนี้ค่อนข้างใหญ่มาก อีกทั้งยังมีหลังคาและ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-24
Baca selengkapnya
บทที่ 8 แผนการ
คนทั้งสองนั่งอยู่ริมถนนเช่นนั้นเป็นนานสองนาน ซือหม่าตงไม่โกธรที่เมิ่งอ้ายเยว่เอ่ยวาจาสั่งสอนแต่กลับชอบใจเสียอีก ไม่เคยมีใครพูดคุยกับเขาอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้มาก่อน ด้านเมิ่งอ้ายเยว่นั้นยามนี้นางก็กำลังมีเรื่องหนึ่งให้ครุ่นคิดอยู่ในใจตัวละครใหม่อย่างซือหม่าตงโผล่มาอีกแล้ว ซ้ำยังเป็นพระญาติของฮ่องเต้ทรราช นางจำได้ว่าในนิยายฮ่องเต้ทรราชไม่มีญาติสนิท ซือหม่าตงและบิดาของเขาก็ไม่ได้มีรายนามอยู่ในตัวละครของนิยายเลย แต่ทว่าหลังจากนางทะลุมิติมาเข้าร่างนี้ กลับมีตัวละครแปลกใหม่ปรากฏขึ้นเต็มไปหมดในขณะที่นางกำลังคิดไม่ตก ก็ได้ยินซือหม่าตงเอ่ยขึ้นมา"วันนี้ท่านช่วยข้า ข้าขอคาวะท่านเป็นศิษย์พี่ ต่อไปข้าขอเรียกท่านว่าศิษย์พี่เมิ่ง ส่วนท่านก็เรียกข้าว่าศิษย์น้องซือหม่า ห้ามปฏิเสธ"ซือหม่าตงไม่เปิดโอกาศให้นางได้ปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย เมิ่งอ้ายเยว่จึงพยักหน้าหนหนึ่ง เดิมทีมันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอันใด อย่างน้อยผูกมิตรเอาไว้ก็ดีกว่าการสร้างศัตรูเป็นไหนๆผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างมองนางและซือหม่าตงเป็นตาเดียว อีกทั้งยังเอ่ยกระซิบกระซาบกันอย่างสนุกปาก"ดูสิ นั่นคุณหนูใหญ่ตระกูลเมิ่งมิใช่หรือ? ""ก็ใช่น่ะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-24
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status