บอสสายโหด กับ สาวโสดสายดุ

บอสสายโหด กับ สาวโสดสายดุ

last updateLast Updated : 2025-02-15
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
6.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอพลาดที่เดินเข้าห้องทำงานเขาไปแค่ครั้งเดียว แต่กลับถูกบอสโหดอย่างเขากินไม่ยอมปล่อย.... “ลองตะคอกอีกทีสิ จะทำจนลืมทางกลับบ้านเลย” เรื่องราวของบอสหนุ่มสุดโหดที่ดุ เผด็จการและขี้โมโห กับโปรแกรมเมอร์สาวสวย หัวหน้าทีมในบริษัทพีวี กรุ๊ป เมื่อเธอต้องแก้ไขงานในออฟฟิศตอนดึกคนเดียว และเมื่อนำงานไปส่งในห้องของบอสจอมโหด หลังจากนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป...... “เหนื่อยไหม” “ไม่น่าถาม” “แสดงว่าไม่เหนื่อย ถ้าอย่างนั้นต่อนะ” “บอสคะ!! พอแล้วมิลินแทบจะหมดแรงแล้วค่ะ” “แต่ถุงยางยังเหลือ” “เก็บเอาไปใช้กับคนอื่นเถอะ หึ” “ว่ายังไงนะ”

View More

Chapter 1

ตอนที่  1 ผมกำลังหิว

I had thought it would be the most romantic day ever. There were two pieces of good news to celebrate today: my 3rd wedding anniversary and the fact that I'd just gotten a promotion.

I walk eagerly to the man I love, stretching onto my toes to kiss Ryan. But he ducks, pushing something into my arms.

When I unwrapped it, my whole body froze.

A divorce document.

“That's what I want. “ Ryan,said coldly. His arms crossed over his chest.” Honestly, I'm sick and tired of this. You're not taking care of our home. ”

It took me a minute to comprehend the current situation.” It wasn't April Fool's Day. ”

Exasperated, Ryan rolls his angry eyes at me and gestures to the room around us. “ Do you know what it’s like to walk into a room with cat hair everywhere and a carpet that hasn’t been cleaned in months? ”

My eyes widen, my head pulling back to look at my husband. “Let me remind you that I make twice as much as you do and that I am the one who pays for the cleaners. Yet, I distinctly remember conversing with you a long time ago where we agreed to take turns dividing our workload!”

The counter-argument makes Ryan groan, throwing his head back as he stares at the ceiling. “I earn money too, Esme!” He snaps at me.

“Then what’s the problem here?”

“The problem? Why don’t I have a housewife? You can’t even be bothered to bring me a child to raise!”

“Me? You do realize I want to have this baby, too, right? You’re the one who refuses to go with me to the hospital! Maybe if you were a bit more active—”

Ryan interrupts me with a laugh that silences me.

“You know what I’m talking about,” He spits, seemingly implying that I’m a liar. “You’re having an affair with your boss; don’t deny it!”

Mr. Anderson? Derek Anderson? The confusion seems to proliferate, and the facial expressions that take over my face feel like a dream.

The only thing that is true about my boss is that he’s a dashing divorced man. I’m dazed at the idea my husband accuses me of sneaking behind his back.

“I can absolutely assure you, Ryan, that there never has and never will be anything regarding my boss! I am his subordinate, and there’s nothing left to discuss about Mr. Anderson!”

His arms cross over his chest again, huffing. “You’re so delusional that your work has given you everything you desire when, in fact, it is your boss.”

“Fine. You want this divorce and to live in your fantasy world where I’m the villain? I’ll sign your fucking divorce papers, but not right now. For now, I’m going to find a competent lawyer to help me properly divide my property from you.”

I start rushing toward the front door, needing to escape this house, this man, this absurdity.

But I hear Ryan chasing me down the hall. “Esme! Quit stalling for more time or to conjure up new lies. If you have a clean conscience, then you should sign the papers today.”

He grabs my arm and whirls me around, and for the first time since I met Ryan, I don’t recognize the man. His eyes are dark, his skin ice cold as his fingers wrap around my upper arm, and his voice full of disgust.

I shake my head, ripping my arm from his grasp, slap my husband in the face, and I leave the house with papers in hand and my heart bleeding on the floor in front of the man.

Happy anniversary to me.

“I’m going to have to kill the bastard!”

My best friends, Annie and Lily, sit at the bar on either side of me. Ransom’s Tavern is our favorite place to drown our sorrows, and Lily is basically ready to go all Jeffery Dahmer on Ryan.

“And on your anniversary of all days! Who asks for a divorce on the day two people get married? He better be ready for me because I’m going to end his entire life with one fucking punch to the face!”

I can’t help but laugh at Lily as she puts up her fists like she’s preparing for battle. Her nose scrunches up, and her eyebrows hide behind her brown bangs.

“Calm yourself,” Annie instructs our friend.

“Calm? How can you be calm? He’s just told our best friend that she’s only where she is in her career because she’s been sleeping with her boss! Do you know how incredibly sexist and disgusting that is?”

“Talk louder; I don’t think the entire block heard you,” I reply as I take a drink. This is the last thing I need. I rub my left temple, my curly blonde hair quickly becoming tangled in my fingers.

“Moving on!” Annie instructs, waving her perfectly manicured hand at Lily. Then, touching my hand on the sticky bar, Annie states seriously, “Esme, if I were you, I’d go to your boss’ house and sleep with him. Now.”

I roll my eyes as I give the two women a sad smile. “Come on, my boss isn’t like you, guys. He’s a family man. He’s got a lot of responsibilities on his plate.”

“Uh, isn’t your boss single now?” Lily questions.

I shrug, taking another sip of my watery beer. “He’s got two daughters, and from what I’ve heard, he takes care of them independently.”

“Aka, he’s single and maybe ready to mingle?” Annie teases, biting her bottom lip at her joke.

I nudge my shoulder against hers, unable to keep a laugh from rising out of me. “Stop it!”

I wouldn’t be shocked if Anderson is single, especially since he never works overtime. He always leaves as soon as the clock strikes five like Cinderella leaving the ball at midnight.

But as I sit here, I start to wonder if the alcohol has already saturated my mind. Because suddenly, Anderson is all I’m able to think about.

Who would it hurt if I were to maybe…text him? Ryan would be furious, absolutely floored at my gall. But my anger, my desire to hurt the man who I’d married three years ago, fuels my rage.

“I’m going to text him,” I tell the girls, pulling out my phone. I’m going to tell him exactly where I am right now and use this to relieve some of the anger.

Getting back at Ryan for his selfish and pathetic behavior? Better than giving him a swift kick in his special little place.

“No way. Prove it!” Annie smirks, looking down at my phone lying on the bar.

I pick up the phone, typing in Anderson’s name in my messages. I’ll send him my address as if supposedly informing a friend of my whereabouts. Then, after about a minute, I’ll just tell him I’d sent the message to the wrong person.

No harm, no foul.

Besides, it’s already 8:45. It must be parenting time for Anderson.

I type in the address to Ransom’s Tavern and hit send. I put down the phone, my friends laughing and shoving me with disbelief.

To my surprise, my phone buzzes back immediately with a reply.

“Five minutes.”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
ตอนที่  1 ผมกำลังหิว
PV Group“มิลินยังไม่เสร็จเหรอนี่จะทุ่มหนึ่งแล้ว”“ยังเลยพวกเธอกลับไปก่อนเถอะ”“นี่วันศุกร์นะไม่ไปปาร์ตี้ที่ไหนเหรอ”“เฮ้อ…อยากไปอยู่หรอกแต่ก็อย่างที่เห็น มุกจะไปเที่ยวกับแฟนไม่ใช่เหรอรีบไปเถอะ”“งั้นเราไปก่อนนะวันจันทร์เจอกัน”“มิลินรดา” หันกลับไปวุ่นกับงานเขียนโปรแกรมที่แก้แล้วแก้อีกก็ยังไม่ผ่านด่านสุดโหดของบอสหรือผู้จัดการคนใหม่ที่พึ่งจะผันตัวเองลงมาคุมงานแผนก IT และโปรแกรมเมอร์ด้วยตัวเอง “ผมต้องการงานที่มีประสิทธิภาพเหมือนปากของพวกคุณ เลิกประชุม”นั่นเป็นคำทักทายแรกที่เขาพูดในการพบกันที่แผนกเมื่อสี่เดือนก่อน “ภูวินทร์ วิศุทธารานิวัฒน์” CEO หนุ่มและลูกชายคนเดียวของเจ้าของ PV Group บริษัทผลิตซอฟต์แวร์และดูแลระบบเซิร์ฟเวอร์ชื่อดังของเมืองไทยจากที่พนักงานสาว ๆ ต่างสนใจในตัวเขาจนอยากจะร่วมงานด้วยและเฝ้ารอการมาของเขาอย่างใจจดใจจ่อ แต่ผ่านไปเพียงสองสัปดาห์แรกที่เขาลงมาควบคุมงาน ทุกคนก็แทบอยากจะลาออกกันยกแผนกเพราะงานที่หนักและละเอียดมากขึ้นอีกทั้งไม่ว่าพวกเขาและเธอจะสรรหาวิธีการใดไปนำเสนอล้วนถูกปัดตกออกมาหมด“โธ่เว้ย!! ทำไมไม่ผ่านสักทีวะ”“ฉันว่านายแก้ตรงนี้อีกหน่อย ระบบมันทำงานไม่เสถี
Read more
ตอนที่  2  ลองตะคอกอีกทีสิ
เขาพูดพร้อมกับคาบบางอย่างอยู่ที่ปาก ซองถุงยางนั่นเองเพราะเสียงที่เขากำลังฉีกทำให้เธอรู้ว่าไม่มีทางจะหนีซาตานตรงหน้าไปได้อีกแล้ว“บอสคะ จะทำจริง ๆ เหรอคะ”“ผมให้เวลาคุณตัดสินใจไปแล้วถ้าจำได้ ตอนนี้คุณจะเปลี่ยนใจก็คงไม่ทันแล้ว”“แต่ว่า…อ๊าา!!!!”ความใหญ่และคับแน่นนั้นค่อย ๆ สอดเข้ามาหาเธอจนรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัวเหมือนกับถูกไฟช็อต แม้ว่าจะไม่อยากแต่ก็…“เสียว…อ๊าา”เมื่อเธอครางออกมาเขาก็เริ่มพอใจ รอยยิ้มที่คลี่ออกทำเอาใจของมิลินยอมทุกอย่างที่เขาจะทำจากนี้ แรงกระแทกจากบั้นท้ายแข็งแรงนั่นทำให้เธอแทบจะบ้าเมื่อเขายกทั้งตัวเธอขึ้นมาจากโต๊ะ“อ๊ะ จะ จะไปไหนเหรอคะ”“เปลี่ยนที่”“แต่ว่า…”“อ้อ จริงสิผมลืมไปเลยข้างนอกนั่นคงไม่เหลือใครแล้วสินะ”“ไม่มีแล้ว เหลือฉันคนเดียวค่ะ”“ดีมาก ถ้าอย่างนั้นก็ครางเสียงดังได้”“อ๊าา เดี๋ยวก่อนช้าลงหน่อยค่ะ”“ทำไมล่ะ คุณจะเสร็จอีกแล้วเหรอ”“บอสคะ!!”“ลองตะคอกอีกทีสิ จะทำจนลืมทางกลับบ้านเลย”“อ๊าา”เขาไม่ได้แค่ขู่เมื่อใช้มือดันไปที่จุดกระสันกลางร่องสวาทที่อยู่เหนือท่อนเอ็นที่สอดลึกจนสุด เธอแทบจะหลุดกรี๊ดออกมาเพราะความเสียววาบไปทั้งตัวอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ทำ
Read more
ตอนที่  3 เล่นแบบนี้ใช่ไหมมิลิน
มิลินรดาหมดทางเลือกเพราะทั้งกระเป๋าและมือถือถูกเขายึดเอาไว้จนหมด เธอถูกบังคับให้นั่งที่เบาะหน้าคู่กับเขาพร้อมกับรัดเข็มขัดให้เรียบร้อย รถหรูขับออกมาจากตึกใหญ่ใจกลางกรุงในตอนเช้าออกมาที่ถนนที่ค่อนข้างโล่งในวันหยุด“บอสจะไปกินข้าวที่ไหนเหรอคะ”“ถึงแล้วก็รู้เอง”“แต่มิลินไม่หิว”จ๊อก…..เสียงท้องที่ร้องออกมาสวนทางกับคำพูดของเธอทำให้เขาหลุดขำออกมาเล็กน้อยแม้ว่าจะยังทำหน้าดุอยู่แต่คนที่นั่งข้าง ๆ ก็ก้มหน้าอายจนพูดอะไรไม่ออก“คนปากแข็ง” ร้านอาหารมิลินกินทุกอย่างที่ถูกยกมาจานแล้วจานเล่าทั้งไข่กระทะ ขนมปังทาเนยและไส้กรอกอเมริกันกับน่องไก่อบที่เขาสั่งมาวางให้เธอเลือกเพราะไม่รู้ว่าเธออยากกินอะไร ร้านนี้อยู่ไม่ห่างจากที่ทำงานมากนักเมื่อเธอกินจนอิ่มเขาก็สั่งให้บริกรเทน้ำส้มคั้นสดให้เธอเพื่อเป็นการล้างปาก“อิ่มหรือยัง”“อิ่มมากเลยค่ะขอบคุณค่ะบอส”“อืม”เธอยกผ้าขึ้นมาเช็ดปากพอดีกับเสียงมือถือของเขาที่สั่นขึ้นมา เขามองไปและหันมามองเธอ“ขอตัวรับสายก่อนนะ”“ค่ะ”ภูวินทร์เดินไปรับสายสำคัญที่โทรเข้ามาและคุยอยู่ประมาณห้านาที เมื่อกลับมาที่โต๊ะก็พบเพียงแค่กระดาษโน้ตลายมือของมิลินที่วางทิ้งเอาไว้“ขอบคุณ
Read more
ตอนที่  4 กินสิ แล้วค่อยพูด
“บอสคะ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะที่นี่เป็นห้องทำงานของคุณนะคะ”“และคุณกับผมก็มีเซ็กส์กันครั้งแรกที่นี่ ไม่ต้องย้ำเพราะผมจำได้ จำได้ว่าใช้….”มิลินรีบใช้มือของเธออุดปากเขาเอาไว้ก่อนที่เขาจะพูดอะไรออกมามากกว่านี้ เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะกล้าพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้ด้วยสีหน้าเรียบเฉยแบบนี้ แม้แต่เธอที่ฟังอยู่ยังรู้สึกชาไปทั้งหน้าเพราะความอาย“คุณปิดปากผมทำไม ถ้าอยากปิดต้องใช้อย่างอื่น เช่น…”“อื้อ…ปล่อยนะคะ”ไม่ทันที่เธอจะได้ป้องกันเขาก็ปล้นเอาจูบของเธอไปจนได้ มิลินดิ้นเล็กน้อยอยู่ในอ้อมแขนของเขาและค่อย ๆ นิ่งลงจนเริ่มปล่อยให้เขาจูบเธอไปเงียบ ๆ“จูบตอบสิ ทำไม่เป็นเหรอ”“บอสคะ ไม่ใช่ตอนนี้”“ถ้าอย่างนั้นพักเที่ยงกับตอนเลิกงานได้ใช่ไหม”“ไม่ใช่นะคะมิลิน…อื้อ…อ๊ะ อย่าถอดนะคะ”“ผมชอบกลิ่นน้ำหอมของคุณ”“บอส อื้อ…. หยุดก่อนค่ะเดี๋ยวมีคนเข้ามา”“คุณว่าจะมีสักกี่คนที่อยากจะเข้ามาในห้องนี้ถ้าผมไม่เรียก อีกอย่างถ้าผมไม่ปลดล็อกคุณคิดว่าใครจะเข้ามาได้งั้นเหรอ”“แต่คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้นะคะ”“งั้นเหรอแต่ผมคิดว่าตั้งแต่สิ่งที่เกิดขึ้นวันก่อนผมมีสิทธิ์เต็มที่ อีกอย่างอย่าลืมสิว่าผมพึ่งจะช่วยคุณไปเองนะ”มิลินลืม
Read more
ตอนที่  5  “รีบเข้ามาสักที”
“อะไรวะเนี่ย!!”“มิลิน เป็นอะไรตกใจหมดเลย”ทุกคนในแผนกหันมามองเธอด้วยท่าทางตกใจ อนุชิตนั้นพุ่งน้ำที่พึ่งจิบออกมาจนเลอะหน้าจอเพราะตกใจ เสื้อของเขาเองก็เปียกเพราะหันมามองเธอ“มิลินเราขอโทษที่ต้องให้เธอแก้งานนะ เรายอมรับใช้เธอเลยจะเอาอะไรก็บอกดี ๆ อย่าพึ่งโมโหเลยนะ”“ไม่นะ ไม่ใช่ ๆ ไม่เกี่ยวกับพวกคุณ ช่างเถอะมิลินจะลงไปข้างล่างไปซื้อกาแฟหน่อยนะคะ”“เราไปด้วย ๆ เราไปช่วยถือนะ”อนุชิตเป็นผู้อาสาเธอจึงเดินมาพร้อมกับเขาและกดลิฟต์ แต่เมื่อประตูลิฟต์เปิดก็ต้องตกใจเพราะคนที่พึ่งเดินออกมาคือบอสหนุ่มกับเลขาของเขา “พัชระ” นั่นเอง“อ้าวมิลินกำลังจะไปไหนกันเหรอ”“ไปซื้อกาแฟครับคุณพัชระ พวกเราขอตัวก่อนนะครับมิลินรีบไปกันเถอะ”อนุชิตคล้องแขนมิลินและรีบเดินเข้าไปในลิฟต์ที่ทั้งสองพึ่งจะเดินออกมา ภูวินทร์หันไปมองพวกเขาพร้อมกับหรี่ตาเมื่อประตูลิฟต์กำลังปิดแต่มิลินที่ไม่ได้สังเกตเขาเพราะมัวแต่คุยกับอนุชิตที่จับแขนเธอเอาไว้แน่น“ทำอย่างกับหวงแฟน ตาอนุชิตนี่ก็แปลกนะทำนัวเนียกับคุณมิลินแบบนี้ไม่กลัวเป็นข่าวหรือไงนะหรือว่า... สองคนนั้นคบกันแล้วเหรอครับ”“หุบปากไปเถอะน่ะ เตรียมข้อมูลที่จะไปพบลูกค้าหรือยัง”“ยัง
Read more
ตอนที่  6  เอาเสียงไปใช้อย่างอื่น
“อะไรนะคะ”“กลับบ้านไง หรือคุณอยากจะนอนที่นี่ล่ะ”“กลับค่ะ กลับบ้านค่ะรถไฟฟ้าใกล้จะหมดแล้วด้วยต้องรีบ…”“ผมว่าผมบอกคุณชัดเจนแล้วนะว่าจะพาไปกินข้าวก่อนแล้วค่อยกลับบ้าน”“เอ่อ…”“เพื่อเป็นการขอบคุณที่ช่วยแก้งานนี้ให้ พรุ่งนี้จะได้นำไปส่งแผนกซอฟต์แวร์ต่อ”“ค่ะ”“อย่าได้คิดแผนที่จะหนีอีกล่ะ ผมจะไม่ยอมให้จบเหมือนเมื่อเช้าวันเสาร์แน่”เขากระซิบบอกเธอก่อนจะเดินไปหยิบสูทของตัวเองมาสวมอีกครั้งและรอเธอเก็บของและปิดคอมพิวเตอร์ของเขา เมื่อเก็บของเสร็จแล้วเธอก็เดินตามเขาออกมาจากห้องซึ่งด้านนอกไม่มีคนอยู่แล้ว ลิฟต์จึงมีเพียงพวกเขาที่ใช้ในการโดยสารลงไปยังลานจอดรถร้านอาหาร“อาหารอร่อยไหม พอกินได้หรือเปล่า”“อร่อยหมดทุกอย่างเลยค่ะ คิดไม่ถึงเลยนะคะว่าบอสจะรู้จักร้านอาหารที่อร่อย ๆ มากแบบนี้ พาแฟนมากินบ่อยเหรอคะ”“แฟน? ผมไม่มีแฟน ถ้าแค่คู่นอนล่ะก็พอมีจบภารกิจก็แยกย้าย”“แคก แคก”“เป็นอะไร สำลักเหรอทำไมรีบกินแบบนี้ล่ะ”เขาขยับเข้าไปนั่งใกล้ ๆ เธอเพื่อจะลูบหลังให้ และค่อย ๆ รินน้ำเปล่ายื่นมาให้เธอ“ดื่มเข้าไปหน่อย กินอะไรเข้าไปถึงได้สำลัก ก็ไม่มีอะไรเผ็ดนี่”มิลินตอบไม่ได้เพียงแค่นึกในใจเท่านั้นว่าที่เธอ
Read more
ตอนที่  7 “คุณจะปฏิเสธผมเหรอ”
“อะ อะไรนะคะ”“หรือจะให้ผมทำอีกรอบคุณถึงจะ...”“เดี๋ยวนะคะบอส คือว่าเรื่องนี้มิลินยังไม่…”ภูวินทร์เองก็ชะงักไปเล็กน้อย นี่เธอคงไม่ถึงกับจะปฏิเสธเขาหรอกมั้ง ทั้ง ๆ ที่เธอกับเขาแนบชิดสนิทสนมกันขนาดนี้และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาพาผู้หญิงมาที่นี่ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขา“คุณจะปฏิเสธผมเหรอ”“คือว่า อ๊าา!!”เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ อย่างน้อยวันนี้เขาก็ไม่อยากจะฟังเพราะเขาต้องการครอบครองและเป็นเจ้าของ เขาไม่เคยต้องการอยากได้ผู้หญิงคนไหนมากกว่ามิลินรดาแบบนี้มาก่อน ทั้งอยากได้และอยากเห็นเธออยู่ในสายตาตลอดเวลาจนไม่อยากฟังคำว่า “ไม่” ที่จะออกจากปากของเธอ แม้ว่าจะไม่ยอมรับวันนี้แต่เขามีวิธีอีกมากมายที่จะทำให้เธอยอมรับเขาให้ได้“เบาก่อนค่ะ เจ็บ…อ๊ะ!!”ลิ้นหนาโลมเลียยอดอกสีอิ่มจนเปียกชุ่ม ปากของเขาเผลอขบเม้มรุนแรงตามแรงกระแทก มิลินเองก็กระดกสะโพกรับเขาอย่างเผลอตัวเพราะความเสียวที่เขาเชิญชวน “เพี๊ยะ!!”“อ๊าา!!!”เสียงฝ่ามือฟาดไปที่บั้นท้ายงอนงามนั้นทำเอาใจสาวสะดุ้งและตื่นเต้นไม่น้อย เธอบอกไม่ได้ว่ามันดีหรือไม่แต่ก็ไม่รังเกียจที่เขาจะทำ เสียงของลำเอ็นที่กระแทกถี่ ๆ จนเธอมองอะไรไม่เห็นนอกจากขอบหัวเต
Read more
ตอนที่ 8 “บอสยังกินไม่อิ่มเหรอคะ”
เธอรู้สึกว่าการเชื้อชวนนี้ได้ผลเพราะลำเอ็นที่ใช้หน้าอกนวดอยู่นั้นกำลังแข็งตึงเพิ่มขึ้นเมื่อเธอพูดจบ ภูวินทร์ดึงเธอมาจูบอย่างกระหาย เขาไม่เคยรู้สึกอยากกินใครเท่าเธอมาก่อน ทำไมกินเท่าไหร่ก็ไม่พอเสียทีทั้ง ๆ ที่ควรจะเบื่อแต่เขากลับต้องการเธอมากขึ้น ๆ จนไม่มีขีดจำกัดและไม่อยากให้เธออยู่ห่างเขาเลยแม้แต่นาทีเดียว“อ๊ะ บอสคะ”“ถ้าเรียกบอสอีกทีผมจะไม่ให้คุณได้นอนเลยคอยดู”“จะไปไหนคะ”“คุณบอกว่าจะไปต่อที่เตียง”“แต่ตัวมิลินเปียก”“ไม่เป็นไร ห้องนอนเล็กยังว่าง เราไปนอนที่นั่นได้แต่ตอนนี้ผมต้องการคุณ”“บอสยังกินไม่อิ่มเหรอคะ”“ไม่น่าถาม”เธอถูกเขาอุ้มมาพร้อมกับเสื้อคลุม แม้จะโพกหัวที่เปียกมาแต่ก็ไม่อาจทนรอเวลาได้ เขาทิ้งร่างของเธอบนเตียง มือควานหาสิ่งที่ต้องการและสวมเข้าไปอย่างรวดเร็วก่อนจะพุ่งกายเข้าไปจนเธอครางออกมาด้วยความสุขสม เมื่ออาบน้ำเสร็จก็ดูเหมือนว่าจะเพิ่มพลังชีวิตให้มิลินได้อีกนิดหน่อย เขาคงต้องรีบเพราะเธอเองคงต้องพักผ่อนแล้ว แม้ว่าจะให้เธอหยุดงานแต่เขาจะกินมูมมามแบบไม่ยั้งอย่างนี้คงไม่ได้“อ๊าา พี่ภูคะ ใกล้แล้วกระแทกมาอีก ถี่อีกเร็ว ๆ เข้า”“อาา…ร้อนแรงจังนะ”“อื้อ เสียว เสียวมาก ทนไ
Read more
ตอนที่ 9  ขอกาแฟ แล้วก็คุณด้วย
ภูวินทร์นอนดิ้นอยู่ที่เตียง ที่จริงเขาเป็นคนตื่นเช้าอยู่แล้วแต่วันนี้เมื่อมีมิลินอยู่ด้วยเขาก็แค่อยากนอนคลอเคลียกับเธอไปเรื่อย ๆ แบบนั้นเอง ซึ่งเรื่องแบบนี้เขาไม่เคยคิดอยากจะทำกับใครมาก่อนเพราะก่อนหน้านั้นคู่นอนของเขาแต่ละคนเมื่อจบภารกิจก็กลับมาพักทันทีโดยทุกอย่างจะจบที่โรงแรมและการจ่ายเงินก้อนโตให้พวกเธอและเขาจะเรียกก็ต่อเมื่อต้องการปลดปล่อยเท่านั้น“โธ่เว้ย!!”เขานึกโมโหที่เธอไม่เป็นอย่างที่เขาต้องการแต่คงต้องนิ่งเอาไว้เพราะเขาเองก็เป็นอย่างที่เธอพูดเช่นกัน ก่อนหน้านั้นสำหรับเธอภูวินทร์คือบอสใจโหดที่คอยจับผิดลูกน้องอย่างที่ทุกคนในแผนกรับรู้ มีเหรอที่เธอจะคุ้นเคยกับท่าทางเผด็จการอย่างเขา ภูวินทร์ลุกขึ้นไปอาบน้ำเพื่อให้อารมณ์เย็นลงซึ่งเขาใช้เวลาเกือบชั่วโมงกว่าจะแต่งชุดอยู่บ้านสบาย ๆ ออกมาจากห้อง และเมื่อเดินออกมาก็ได้กลิ่นหอมของอาหารซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในห้องนี้ หัวใจเขาพลันอบอุ่นขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นมิลินในชุดคลุมอาบน้ำและกำลังทำบางอย่างที่เคาน์เตอร์ครัวที่เขาไม่เคยไปแตะต้องเลย“อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอคะ อาหารเช้าเสร็จพอดีคุณจะรับกาแฟหรือขนมปังกับชาร้อนดีคะ”“เอ่อ…นี่คุณทำอาหารเช้าเ
Read more
ตอนที่ 10 สมเป็นบอสจอมโหด
“คุณภู!!” “ก็คุณบอกเองว่าไม่อยากใส่นี่นา”“คุณออกไปเลยนะ”“อ้าวมิลินนี่ห้องของผมนะ นั่นก็ชุดของผมแล้วก็…คนนี้ก็ของผม”เสียงที่เขาพูดในประโยคสุดท้ายทำเอาใจคอเธอวาบหวิวและนึกอยากจะทำอย่างอื่นมากกว่าออกไปซื้อของกับเขาเสียอย่างนั้น สงสัยเธอจะบ้าไปแล้วแค่เขาพูดแค่นี้ก็หวั่นไหวและตามอารมณ์เขาไป“พอทีเถอะค่ะ อย่าล้อเล่นแบบนี้ออกไปก่อนค่ะมิลินจะเปลี่ยนชุด”“ไม่ต้องเปลี่ยนหรอกน่าเสียเวลารีบไปเถอะจะได้รีบกลับ”“กลับ? แต่มิลินต้องกลับบ้านนะคะ”“หืม ก็ไม่ได้บอกนี่ว่าไม่ให้กลับ”“คุณ!!”“เอาน่า ๆ ชุดพวกนี้ผมเตรียมเอาไว้เพื่อคุณ คุณไม่ได้สังเกตเหรอว่าชุดชั้นในนั่นไม่ใช่ของเก่าแต่เป็นของใหม่ ส่วนชุดพวกนี้ก็ตัดมาเพื่อคุณ ผมถึงได้เข้ามาดูว่าคุณใส่พอดีหรือเปล่า”“อะไรนะคะ”มิลินรีบหันกลับไปที่หน้ากระจกเพื่อปิดบังรอยยิ้มเอาไว้ทันที คิดไม่ถึงว่าเขาจะทำแบบนี้เพื่อเธอ แล้วแบบนี้เธอจะทนได้อีกนานแค่ไหนกันนะ ถ้าหากเขากลายร่างจากบอสจอมโหดนั่นเป็นแมวน้อยขี้อ้อนแบบนี้ มีหวังเธอคงได้ตกอเวจีมดของเขาเป็นแน่“ไปกันได้หรือยังครับ อย่ามัวแต่เขินอยู่เลยน่า”“เปล่าเขินเสียหน่อย!! เราจะไปไหนกันคะ”“ไปซื้อของน่ะสิ ถุงยาง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status