บทที่ 6

ลู่อิ๋นและเสิ่นเจวี้ยนเคยเห็นซ่งหว่านเพียงครั้งเดียวเท่านั้น คือในวันแต่งงานของฮั่วซือเหนียน

พูดกันตามตรง เธอหน้าตาสวยมากทีเดียว แม้จะไม่ได้เจอกันมาหลายปี ทั้งสองก็ยังจำเธอได้ทันที

ในฐานะเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของฮั่วซือเหนียน พวกเขาทั้งคู่ก็ไม่ชอบขี้หน้าซ่งหว่านเช่นกัน

ลู่อิ๋นพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน“คุณชายฮั่ว บ้านนายไฟไหม้หรือเปล่า? เมียของนายถึงได้มาตามจับชู้ถึงที่นี่”

ฮั่วซือเหนียนแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา

“อย่างเธอน่ะ มีสิทธิ์ด้วยเหรอ?”

คำพูดเย็นชาของฮั่วซือเหนียน รอยยิ้มหวานคล้ายสะใจของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยน และคำพูดประชดประชันจากลู่อิ๋นกับเสิ่นเจวี้ยน ล้วนแทงใจดำของซ่งหว่านจนเจ็บจี๊ด

“ขอโทษที ฉันเข้าผิดห้อง”

เธอปิดประตูแล้วถอยออกไปทันที

ท่าทีสงบของซ่งหว่านทำให้ลู่อิ๋นและเสิ่นเจวี้ยนแปลกใจเล็กน้อย

“ผู้หญิงทั่วไปเห็นสามีอยู่กับผู้หญิงคนอื่นแบบนี้ไม่คิดจะโวยวายบ้างเหรอ? เธอดูเฉยเมยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ฮั่วซือเหนียน หรือว่าเธอไม่รักนายแล้ว?”

“จะเป็นไปได้ยังไง? เธอรักคุณชายฮั่วจนจะเป็นจะตาย คงกลัวโดนไล่ออกตระกูลมากกว่า เลยไม่กล้าโวยวาย”

นอกห้อง

ซ่งหว่านสูดหายใจเข้าลึก ๆ

เธอพยายามตั้งสติ เตือนตัวเองไม่ให้เก็บคำพูดพวกนั้นมาใส่ใจ

“พี่สาวคนสวย!”

ในจังหวะนั้นเอง นายแบบหนุ่มก็เดินเข้ามาหาเธอ

“ผมหาคุณตั้งนาน ที่แท้มาอยู่ตรงนี้เอง”

เขาโอบเอวซ่งหว่านอย่างเป็นธรรมชาติ

“ไปกันเถอะ อย่าให้พี่หรงเสวี่ยรอนานเลย”

แม้ซ่งหว่านจะไม่ค่อยชิน แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอีกฝ่าย

ลู่อิ๋นมองผ่านกระจกประตู เห็นซ่งหว่านกับนายแบบมีท่าทางสนิทสนมกัน พากันโอบเอวเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวอีกห้องหนึ่ง ก็อดอุทานออกมาไม่ได้

“บ้าน่า คุณชายฮั่ว พวกนายสองคนจะเล่นกันแรงไปแล้วมั้ง ภรรยานายถึงขั้นจ้างนายแบบหนุ่มมาเลยนะ!”

เสิ่นเจวี้ยนจึงวิเคราะห์ว่า

“แปลว่า...เมื่อกี้นี้เธอก็ไม่ได้จะมาจับชู้ แต่เข้ามาผิดห้องจริงๆ เหรอ?”

ใบหน้าหล่อของฮั่วซือเหนียนดำทะมึนขึ้นทันที

ซ่งหว่าน เธอกล้าดียังไง!

มีฐานะมีหน้ามีตาในตำแหน่งคุณนายฮั่ว แต่ไม่รักนวลสงวนตัว กล้ามาเที่ยวนายแบบผู้ชายในสถานที่แบบนี้ เธอไม่คิดจะไว้หน้าเขาบ้างเลยหรือไง?

ตอนที่ซ่งหว่านกลับมาถึงห้อง หรงเสวี่ยก็ดื่มเยอะมากจนเริ่มเมาแล้ว

“หว่านหว่าน เธอหายไปไหนมา ทำไมเพิ่งกลับมาล่ะ”

“เมื่อกี้เดินไปผิดห้องน่ะ”

ซ่งหว่านไม่ได้เล่าเรื่องที่เจอฮั่วซือเหนียนให้เธอฟัง

หรงเสวี่ยเสนอว่า

“มาเล่นเกมกันไหม เกมใช้ปากส่งไพ่ ใครทำพลาดระหว่างส่ง ต้องโดนลงโทษด้วยการดื่มเหล้า!”

ซ่งหว่านไม่ค่อยสนใจเกมแปลกพิกลแบบนี้เลย

หรงเสวี่ยดึงมือเธอมานั่งบนโซฟา

“มาเถอะ อย่าทำให้เสียบรรยากาศสิ”

ซ่งหว่านจึงจำใจร่วมเล่นเกมด้วย

นายแบบหน้าตาดีคาบไพ่เข้ามาใกล้ ชายแปลกหน้าที่เข้ามาชิดทำให้เธอเผลอหันหน้าหนี พอทำแบบนั้นหลายครั้งเข้า เธอก็กลายเป็นฝ่ายแพ้และถูกลงโทษให้ดื่มหลายแก้ว

จนกระทั่งในครั้งสุดท้าย เธอพยายามทำใจแข็งแล้วหลับตายอมรับไพ่จากอีกฝ่าย

ในขณะนั้นเอง

ลู่อิ๋นกำลังถือโทรศัพท์แอบถ่ายอยู่ด้านนอกห้อง

เห็นเรื่องสนุกคนเดียวกลัวว่าจะครึกครื้นไม่มากพอ เขาจึงเอาคลิปที่ถ่ายไปให้ฮั่วซือเหนียนดูด้วย

“คุณชายฮั่ว ภรรยาของนายนี่ใจเด็ดไม่เบาเลยนะ! นายไม่กลับบ้านตั้งครึ่งค่อนเดือนแบบนี้ คงไม่ถูกไอ้หนุ่มที่ไหนแอ้มภรรยาไปแล้วหรอกนะ?”

ในคลิป ซ่งหว่านกับนายแบบแทบจะจูบปากกันอยู่แล้ว

พอเห็นภาพนั้น ฮั่วซือเหนียนก็เดือดดาลสุดขีด

ต่อให้รังเกียจแค่ไหน เขาก็รับไม่ได้ที่ภรรยาตัวเองจะไปทำท่าทีสนิทชิดเชื้อกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าต่อตา

“ซือเหนียนคะ”

ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นมาว่า “เธอก็แค่อยากเรียกร้องความสนใจจากคุณเท่านั้นเอง”

ลู่อิ๋นเหมือนจะเข้าใจเรื่องราวทุกอย่างทันที

“ก็จริงนะ!”

“ผู้หญิงอย่างซ่งหว่านเคยทำเรื่องหน้าด้านถึงขั้นวางยานายมาแล้ว บางทีเธออาจจะจ้างนายแบบหนุ่มพวกนั้นมายั่วโมโหนายก็ได้”

ฮั่วซือเหนียนไม่พูดอะไร ยกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่มจนหมด

เขาแอบเรียกผู้จัดการบาร์มา แล้วสั่งปลดนายแบบคนนั้นโดยตรง

ไม่ว่ายังไง ซ่งหว่านก็ยังเป็นภรรยาตามกฎหมายของเขา คนอื่นไม่มีสิทธิ์แตะต้องเธอ

หลังออกจากบาร์

ซ่งหว่านพาหรงเสวี่ยที่เมาหนักกลับไปที่บ้านของตน

กลางดึก

ฮั่วซือเหนียนกลับมาที่คฤหาสน์ในอ่าวรีพัลส์

ปัง!

เขาเปิดไฟห้องนอนด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์

แต่กลับเห็นเพียงเตียงที่ว่างเปล่า ซ่งหว่านไม่ได้อยู่ในห้อง

ป้าสวีได้ยินเสียงดังจึงรีบขึ้นมาที่ชั้นบน

“คุณชาย กลับมาแล้วเหรอคะ”

“เธออยู่ไหน?”

“วันนี้คุณนายยังไม่กลับมาเลยค่ะ”

คิ้วของฮั่วซือเหนียนขมวดเข้าหากันเป็นปม

ไม่กลับมา? หรือว่าเธอจะไปเปิดห้องกับนายแบบแล้ว?

“คุณผู้หญิงไม่ได้กลับมาที่บ้านนานแล้วค่ะ เธอให้ดิฉันเอานี่มาให้คุณ”

ป้าสวียื่นเอกสารหย่าให้เขา

ฮั่วซือเหนียนรับมา เห็นคำว่า ‘สัญญาหย่า’ ตัวโตบนหน้าปก และลายเซ็นเรียบร้อยเป็นระเบียบของเธอที่ท้ายเอกสาร

เขาหัวเราะเสียงเยือกเย็น

ก่อนหน้านี้เขาเคยเสนอเงื่อนไขให้เธออยู่หลายครั้ง สัญญาว่าจะจ่ายเงินให้ถ้าเธอยอมหย่า แต่เธอกลับปฏิเสธทุกครั้ง

ตอนนี้เธอกลับเป็นฝ่ายอยากจะหย่าเสียเอง คิดจะเล่นอะไรกัน?

คิดจะใช้วิธีอ่อยเหยื่อทำเป็นเล่นตัวเพื่อรั้งเขาไว้เหรอ?

ฮั่วซือเหนียนเซ็นชื่อลงไปในเอกสารหย่าอย่างไม่ลังเล

หย่างั้นเหรอ เขากำลังต้องการพอดี

เช้าวันถัดมา

ซ่งหว่านทำอาหารเช้าแบบง่าย ๆ

แซนด์วิช นมอุ่นๆ แซลมอนย่างและผักสลัดเล็กน้อย

หรงเสวี่ยเดินออกมาจากห้องขณะกุมหัวด้วยความมึนงง

“ตื่นแล้วเหรอ? มากินอะไรหน่อยสิ”

หรงเสวี่ยกินอาหารพลางมองซ่งหว่านที่อกอึ๋ม เอวบาง ผิวขาวเนียนเหมือนไข่ปอกเปลือก ต่อให้หน้าสดก็ยังสวยสะดุดตา แล้วอดถอนหายใจไม่ได้

เฮ้อ หว่านหว่านทั้งสวย ทั้งนิสัยดี ผู้ชายนามสกุลฮั่วคนนั้นช่างไม่รู้คุณค่าของมุกเม็ดงามที่อยู่ในมือตัวเองเลยจริงๆ

หลังกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว

ซ่งหว่านก็ได้รับสายจากเบอร์แปลก

“สวัสดีครับ ใช่คุณซ่งหว่านหรือเปล่าครับ”

“ใช่ค่ะ นั่นใครคะ?”

“ผมชื่อหยวนเฟย เป็นทนายของคุณฮั่วครับ ผมรับหน้าที่เป็นตัวแทนคุณจัดการเรื่องปัญหาการหย่า หนังสือหย่าผมได้อ่านดูแล้ว คุณฮั่วบอกมาว่าคุณสามารถเรียกร้องเงินชดเชยได้จำนวนหนึ่ง ถ้าหากต้องการ เขาสามารถยกคฤหาสน์ที่อ่าวรีพัลส์ให้คุณได้”

วันต่อมา ฮั่วซือเหนียนเพิ่งมาสังเกตเห็นรายละเอียดในสัญญาหย่า

เธอไม่เรียกร้องอะไรเลยสักอย่างเดียว คิดจะออกจากตระกูลตัวเปล่า

เขาไม่ใช่คนที่ใจแคบขนาดนั้น

จะดีร้ายอย่างไรก็แต่งงานอยู่กินกับเขามาสี่ปี เงินชดเชยแค่ไม่กี่ร้อยไม่กี่พันล้าน เขายินดีจะยกให้อยู่แล้ว

“ไม่จำเป็นค่ะ”

ซ่งหว่านปฏิเสธข้อเสนอจากทนายอย่างสุภาพ

“ยึดตามเงื่อนไขในสัญญาหย่าได้เลย ฉันไม่ต้องการอะไรแม้แต่อย่างเดียว

“ขอทราบได้ไหมครับ ว่าจะไปจดทะเบียนหย่าได้เร็วที่สุดเมื่อไร”

คำตอบของซ่งหว่านทำให้ทนายแปลกใจเล็กน้อย

“ผมจะคุยกับคุณฮั่ว แล้วติดต่อกลับไปอีกครั้งครับ”

หลังจากวางสาย

หรงเสวี่ยพูดด้วยความเสียดายแทน

“หว่านหว่าน เธอโง่หรือเปล่าเนี่ย ทำไมถึงไม่เรียกร้องเงินชดเชยล่ะ เธอต้องเรียกร้องให้เยอะๆ สิ!”

ซ่งหว่านส่ายหน้าเบา ๆ

“ขอได้หย่ากันเร็วๆ อย่างอื่นก็ไม่สำคัญแล้ว”

เธอไม่ได้แต่งงานกับฮั่วซือเหนียนเพราะเงินตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

หลายปีมานี้ เธอใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลฮั่วอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวและประหยัดเงิน ถ้าหากเรียกร้องเงินก้อนใหญ่ตอนหย่ากับเขา จะถูกมองว่าเธอเป็นผู้หญิงหน้าเงินเสียเปล่า

ณ ฮั่วกรุ๊ป

ทนายถ่ายทอดความต้องการของซ่งหว่านให้ฮั่วซือเหนียนทราบ

“คุณฮั่ว คุณซ่งบอกว่าไม่ต้องการอะไรเลย ขอเพียงได้จดทะเบียนหย่าโดยเร็วครับ”

ฮั่วซือเหนียนชะงักเล็กน้อย

เขามีทรัพย์สินระดับแสนล้าน แต่เธอกลับไม่คิดจะเรียกร้องเงินชดเชยเลยแม้แต่บาทเดียวเหรอ?

“งั้นก็เอาตามที่เธอต้องการ ผมต้องไปอเมริกาช่วงบ่าย นัดจดทะเบียนหย่าสัปดาห์หน้าวันพุธแล้วกัน”