บทที่ 3 เคลียร์ปัญหา

เขาดึงรั้งตัวหญิงสาวให้เดินออกมาจากห้องนอนของลูกชาย ตะโกนเรียกแม่บ้านให้ขึ้นมาคอยดูแลบลูเบล ในระหว่างที่เขาพาเนตรนภาไปเคลียร์กันให้เข้าใจอีกห้องหนึ่ง

"มีใครอยู่ตรงนี้หรือเปล่าขึ้นมาหน่อย"

"มีอะไรหรือเปล่าคะนายหัว"

"เข้าไปเฝ้าบลูเบลในห้องให้หน่อย ถ้าเกิดว่าตื่นก็มาเรียกที่ห้องแล้วกันนะ ผมจะพาเนตรไปคุยด้วย"

แม่บ้านได้ยินแบบนั้นก็โค้งตัวเล็กน้อย จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้อง เพื่อทำตามที่นายหัวบุรินทร์สั่ง ส่วนเขานั้นดึงมือหญิงสาวให้ตามไปที่ห้องนอน และเมื่อทั้งสองคนเข้ามาถึง ชายหนุ่มก็ทำการปิดล็อกประตูให้แน่นหนา จากนั้นก็หันมามองสบตากับอดีตเด็กเลี้ยงที่เขาทั้งรักทั้งหลงเมื่อ 5 ปีก่อน

"รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าตัวเองท้อง"

"คุณจะรู้ไปทำไมคะ"

"ตอบ!"

เขาไม่ได้สนใจในสิ่งที่หญิงถามกลับ จ้องมองไปยังใบหน้าของเธอเพื่อกดดันคาดคั้นเอาคำตอบ เนตรนภากำมือตัวเองเอาไว้แน่น มาถึงขนาดนี้แล้วก็คงต้องพูดความจริงทุกอย่างออกไป

"รู้หลังจากที่ไปเมืองนอกได้เดือนเดียวค่ะ"

"แสดงว่าตอนที่อยู่ด้วยกันไม่รู้ใช่ไหมว่าตัวเองท้อง"

"ไม่รู้ค่ะ"

เขาถอนหายใจออกมาทันที รู้ถัดจากนั้นเพียงแค่เดือนเดียวเอง ทำไมถึงไม่โทรศัพท์มาหาแล้วก็บอกความจริง เขาไม่ได้ใจร้ายถึงขั้นทิ้งลูกเมียสักหน่อย

"แล้วทำไมถึงไม่ทักมาบอก โทรศัพท์มาก็ได้ เธอเห็นฉันเป็นคนยังไงเนตรนภา"

หญิงสาวจ้องมองไปยังใบหน้าของชายหนุ่ม ก่อนจะส่งสายตาด้วยความน้อยอกน้อยใจ เขาไม่เคยรับรู้เลยว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง แม้กระทั่งตอนนั้นที่เธอร้องขอ เขายังเลือกที่จะทิ้งไปเลย

"ก็คุณเองไม่ใช่เหรอคะที่ทิ้งหนู"

"ทิ้งตรงไหน ฉันให้เธอเลือกแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าเกิดว่าอยากไปเรียนต่อต่างประเทศ ฉันก็จะไม่เลี้ยงดูเธอต่อ ถ้าเธอไม่อยากเลิกกับฉัน แล้วเธอจะไปต่างประเทศทำไม"

เขาไม่ได้สนใจเลยว่าเธอจะมีปัญหาอะไรในชีวิต เพียงแค่ตอนนั้นเขารัก และหลงเธอมาก ให้ทุกอย่างที่หญิงสาวต้องการ แต่ทว่าวันหนึ่งเดินมาบอกเขาว่าได้ทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ แล้วไปตั้งหลายปีคิดเหรอว่าคนอย่างเขาจะอดทนรอได้ จึงเป็นที่มาของการแยกย้ายเกิดขึ้น ณ ตอนนั้น

"หนูก็ต้องไปเพื่ออนาคตตัวเองไม่ใช่เหรอคะ"

"แล้วเรียนที่ประเทศไทยมันไม่มีอนาคตตรงไหน มหาวิทยาลัยแพง ๆ เยอะแยะ อีกอย่างฉันเป็นคนส่งเสียเลี้ยงดูเธอทั้งหมด จะมาซีเรียสอะไรกับเรื่องค่าเทอม"

หญิงสาวสะบัดหน้าใส่ชายหนุ่ม ยังคงรู้สึกโกรธกับเรื่องเมื่อ 5 ปีก่อน เขาทำเธอไว้เจ็บแสบมาก ก็สมควรแล้วที่จะไม่ได้เจอหน้าลูกตั้ง 5 ปี

"ไม่ต้องมาเชิดหน้าใส่แบบนั้น ถามว่าทำไมถึงไม่ติดต่อมา พาลูกไปลำบากอยู่ที่นั่นทำไมตั้งหลายปี"

เขาขยับเข้ามาแนบชิดใกล้ก่อนจะดึงรั้งเอวเธอเข้ามาสวมกอดไว้ประชิดตัว เนตรนภาหันไปมองสบตากับเขา ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงโกรธจัด

"ทำไมหนูถึงจะไม่ติดต่อมาหาคุณคะ คุณเองไม่ใช่เหรอที่นอกใจหนูไปมีคนอื่นก่อน"

"นอกใจอะไร"

เขาเลิกคิ้วด้วยความมึนงง และสงสัยในสิ่งที่เธอพูดมา หมายความว่ายังไงที่เธอบอกว่าเขานอกใจมีคนอื่น

"สรุปยังไงฉันไปนอกใจเธอตอนไหน"

"คุณกับหนูเพิ่งเลิกคุยกันได้ไม่ถึงเดือน คุณก็เลี้ยงผู้หญิงคนใหม่ ใช่สิหนูมันไม่ใช่คนโปรดของคนแล้วนี่"

"เดี๋ยวก่อนนะ ตั้งแต่ฉันเลิกคุยกับเธอเนี่ย ฉันไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลยนะ จะรู้ไหมว่าบุรินทร์น้อยมันเหี่ยวเฉามากแค่ไหน 5 ปีเลยนะเว้ยไม่ใช่ 5 วัน เธอคิดว่าฉันต้องอดทนมากขนาดไหน หือ"

เขาเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าหงุดหงิดเป็นอย่างมาก ตั้งแต่ที่เนตรนภาไม่ได้อยู่ทำหน้าที่เป็นเด็กเลี้ยงคนโปรดของเขา บุรินทร์ก็ไม่สามารถที่จะมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นได้ เนื่องจากว่าผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาไม่อาจนอกใจไปมีคนอื่นได้เลย และยังรอคอยว่าสักวันเธอจะกลับมา แต่ก็ไม่คิดว่าการกลับมาครั้งนี้จะทำให้เขาช็อกไปหลายอย่าง อย่างเช่นการที่เราสองคนมีลูกด้วยกัน

"ไม่จริง มีคนบอกหนูว่าคุณเลี้ยงผู้หญิงคนใหม่"

เนตรนภาจ้องมองไปยังเขาอย่างไม่เชื่อในประโยคคำพูด ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมดแหละ โกหกหลอกลวง คิดว่าคนอย่างเธอจะเชื่อหรือไง

"ไม่เอาแบบนี้สิ เธอถามคนอื่นได้เลยว่าฉันเคยพาผู้หญิงคนไหนมาอยู่ที่นี่หรือเปล่า นอกจากเธอฉันก็ไม่เคยพาใครมาที่นี่ แม้กระทั่งซื้อกินคืนเดียวฉันยังไม่เคยทำเลย เธอจะมากล่าวหาว่าฉันนอกใจได้ยังไง"

เขากอดรัดหญิงสาวให้แน่นขึ้น ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ใช้ริมฝีปากคลอเคลียก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงอ้อน

"ฉันมีเธอคนเดียว แล้วก็มีเธอคนเดียวมาตลอดด้วย อย่ามาใส่ร้ายเข้าใจไหม"

หญิงสาวจ้องมองสบตาเขาอย่างจับผิด แต่ดูจากแววตาแล้วดูจริงจังจนไม่อาจจะใส่ร้ายอะไรได้อีก ถ้าเกิดว่าเขาไม่ได้มีใคร แล้วทำไมคนในสายถึงพูดแบบนั้นล่ะ

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอได้ยินอะไรมา แต่ที่ผ่านมาฉันมีเธอคนเดียวมาโดยตลอด"

"หนูเชื่อคุณได้ใช่ไหมคะ"

"ก็ต้องเชื่อได้อยู่แล้ว เธอก็รู้นี่ว่าฉันเป็นคนพูดจริงไม่เคยล้อเล่น ว่าแต่เธอเถอะไปอยู่ต่างประเทศตั้ง 5 ปี นอนกับผู้ชายคนอื่นหรือเปล่า ถ้าฉันรู้ว่าเธอนอกกายแล้วก็นอกใจ ฉันจะอุ้มเธอโยนลงทะเลไม่ให้มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้"

เขาจ้องมองสบตากับเธอ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงข่มขู่ เขารักนวลสงวนตัวไม่ให้หญิงใดมาแตะต้องเป็นเวลา 5 ปีแล้ว แต่ถ้าเกิดเนตรนภาแอบไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น เขาคงจะโกรธ และลงโทษเธอให้ถึงที่สุด

"วัน ๆ เลี้ยงแต่ลูกแล้วก็เรียนหนังสือ จะเอาเวลาที่ไหนนอกใจคุณไปมีคนอื่นคะ"

เธอเอ่ยออกมาก่อนจะก้มหน้าลงต่ำ ไม่อาจต้านทานสายตาอันหวานฉ่ำของผู้ชายตรงหน้าได้ มันมีแรงดึงดูดบางอย่าง ซึ่งอาจจะทำให้ถ่านไฟเก่าของทั้งสองคนลุกโชนเป็นกองเพลิง

"เงยหน้าขึ้นมามองฉันเดี๋ยวนี้"

เขาจับปลายคางของเธอเชยขึ้นมาสบตากัน จ้องมองใบหน้านั้นอย่างหลงใหล ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปจูบหญิงสาวอย่างดูดดื่ม ถ่านไฟเก่าที่ไม่เคยดับลงบัดนี้ได้ลุกโชนลามทั่วห้องแล้ว

"อื้อ!"

"สงสัยต้องพิสูจน์ ว่าเธอแอบนอกใจฉันไปมีคนอื่นหรือเปล่า"

"พิสูจน์ยังไงคะ"

"พิสูจน์บนเตียงไง หึ..."