ผูกใจร้ายเพียงเธอ

ผูกใจร้ายเพียงเธอ

last updateLast Updated : 2025-01-19
By:  พวงชมพูOngoing
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
35Chapters
873views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องเลือกคุณ!” หากจำไม่ผิด เด็กคนนี้ไม่ได้มีเชื้อสายเจ้า หล่อนเป็นเพียงหลานสาวของนายปราบลูกหนี้ของเขาเท่านั้น ซึ่งถ้าเทียบกับสิตาแล้ว ผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่เขาอยากจะได้ไปเป็นแม่ของลูก

View More

Chapter 1

บทนำ

"Darling, you are truly a gift to this family." The booming voice of Margaret Lancaster, her mother-in-law, filled the room. "At last, Damian has found a woman who can give him an heir."

The smile on Elena's face slowly disappeared when she heard the voice from inside the room. She was about to give Damian—her husband of ten years—the best news of her life.

Elena's hand tightly grasped the envelope containing the results of the doctor's examination. She was pregnant with her fourth child.

Elena stopped in the doorway. Her eyes froze at the sight before her. A blonde woman with a perfect body was sitting gracefully on the sofa. She was so very perfect. She was Isabella Monroe.

A top model who often graced fashion magazines. And now, she was sitting confidently in Elena's house, among her family.

"Ah, Auntie, you're too much," Isabella laughed softly, her voice soft yet full of satisfaction.

"Don't call me auntie, dear. You are now my daughter-in-law."

"Right, call us Mommy and Daddy." This time, a heavy voice came from Charles Lancaster, Elena's father-in-law. "Daddy is very happy. Daddy finally has a male heir!"

Elena's chest tightened. At that instant, Damian turned to her. As if he had just noticed her, he stood up from his chair and put his hands in his pockets casually.

"Are you home?" he said in a casual tone, as if there was nothing unusual about the situation.

Elena stared at him in disbelief. Then, she leaned closer. "Damian, what's all this about?"

Isabella stood up slowly, then walked over to Damian before wrapping her arms around him. "Honey, haven't you told your wife yet?" she asked spoilfully.

Elena felt her head throb. Her hand gripped the envelope tightly. "Damian, please say something."

The man sighed, then smiled with a grin. "Elena, I'll be straightforward. Isabella and I have been in a relationship for two years now. She has given me something that even you can't."

"What do you mean?" Elena whispered, her heart beginning to sink.

Damian looked at her sharply. "Isabella has given birth to a son. This is a picture of my son and Isabella; he's only two months old."

Instantly, Elena's eyes widened in shock at her husband's revelation.

"You have given birth to three children for me. But the children you gave birth to were always girls. You know, right? I really want a male offspring."

Elena could only shake her head in disbelief.

"And Olivia, Katty, and Delya will remain yours. They won't get a penny of the treasure either. Elena, you know how this family tradition works, right? A male heir is always more valuable."

"What Damian said is true," Lady Margaret continued. "Your three daughters will never inherit. They are not worthy. And I am so grateful that Isabella came into Damian's life to give him a son. Ten years of marriage, and you can only give three daughters?"

Elena clenched her hands into fists. "So... because I gave birth to girls, you think I'm useless?"

Isabella chuckled. "Elena, you're very smart."

Damian turned to Isabella, looking at her with tenderness—the same look he had always given Elena. "Elena, this is the best decision. I'll make sure you and your three daughters have a comfortable life. I'm even willing to give you a new home, far away from here."

A new home? Like throwing away unwanted trash?

Elena looked at the man she had once loved so much, the man who had promised to be with her through thick and thin. "And me?" Her voice sounded fragile. "Did I ever matter to you, Damian? I was the one who kept you company all these ten years. I was the one who helped you until you were on the same level as the nobles. You threw me away just because of this?"

Damian did not answer. That was more than enough for Elena.

With trembling hands, she slowly opened the envelope she had been holding, pulling out a piece of paper from inside. In a calm voice, she said, "I was going to tell you today that I'm pregnant."

Damian raised an eyebrow. "Pregnant?"

Elena looked him straight in the eye, undaunted. "Yes, I'm pregnant!"

Margaret's eyes widened. Charles frowned, as if the information were bad news. Isabella just smiled a little, not surprised at all.

"Halah, at least you'll give birth to another daughter!" Lady Margaret said.

Elena lifted her chin, looking at her mother-in-law.

For a moment, Damian's expression changed. But before Elena could catch it clearly, a sardonic smile appeared on the man's face. "And you think your insignificant pregnancy is going to change things?"

Elena was silent. Her tears were about to start flowing, but she held them back.

Damian chuckled, then turned to Isabella as if sharing a joke. "Your pregnancy will never change my decision, Elena. Isabella will remain Mrs. Damian."

Isabella smiled mockingly at Elena.

Elena gripped the sheets of paper in her hands.

Margaret crossed her arms. "We don't want to waste time. You'd better kill that fetus in your womb!"

Elena's blood boiled. "What if it's a boy?"

Charles grinned. "It can't be! The child must be a girl!"

Elena's heart felt like it was being smashed to pieces. Her eyes began to heat up, but she refused to show her weakness in front of them.

Damian approached her, looking at her without emotion. "Elena, consider this a business deal. I will compensate you sufficiently. You can leave in peace."

Tears almost fell from her eyes, but she held them back forcefully. She would not give them the satisfaction of watching her crumble.

Taking a deep breath, Elena smoothed her shoulders. With a steady hand, she tore off her pregnancy test results sheet.

Elena looked at Damian with a sharp gaze. "You're right, Damian. I should have left this house. I won't let my children grow up in a family that only sees a person's worth based on their gender. Come, let us divorce, Mr. Damian Lancaster."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
35 Chapters
บทนำ
“ให้เอมไปแทนได้ไหมคะ ตาไม่อยากไป! ตากับแดนเรารักกันคุณแม่ก็รู้!” เป็นเสียงของสิตา บุตรสาวเพียงคนเดียวของครอบครัว รุจินันท์ ที่เอ่ยขึ้นหลังจากได้ทราบเรื่องบางอย่างจากปากมารดาผู้ให้กำเนิด ที่ในวันนี้นางจนปัญญาจะปิดเรื่อง ‘บางอย่าง’ กับลูกแล้วจริงๆ ถึงได้ตัดสินใจสภาพทุกอย่างออกมา “รักแล้วมันกินเข้าไปได้ไหมห๊ะ! แกอย่าทำเสียเรื่องจะได้ไหมยัยตา ตอนนี้ครอบครัวของเรากำลังแย่ ดูหนี้สินที่พ่อแกทิ้งเอาไว้เสียก่อน อีกอย่างทางนั้นเองก็เขาบอกชัดเจนว่าต้องการแก ไม่ใช่ใครที่ไหนก็ได้!” ลองหาก ‘ทางนั้น’ ไม่ชี้ชัด ว่าคนที่ต้องการตัวคือบุตรสาวแท้ๆ ของนางแล้วล่ะก็ คุณบัวบุษยาคงยกหลานสาวของสามีผู้ลาลับให้ไปนานแล้ว ใครเลยจะอยากเห็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตัวเองไปเป็นนางบำเรอขัดหนี้ หนี้ที่นางกับลูกไม่ได้เป็นคนก่อ แต่ต้องเป็นฝ่ายชดใช้ เพราะสามีผู้ซึ่งเป็นเจ้าของหนี้ตัวจริงมาด่วนชิงตายไปเสียก่อนด้วยภาวะโรคหัวใจล้มเหลว ซึ่งหลังจากที่ไอ้แก่นั่นตายไปได้ไม่เท่าไหร่ เจ้าหนี้ก็ส่งคนบุกมาถึงบ้าน พร้อมเอกสารสำคัญหลายฉบับ นั่นเองที่มันทำให้นางได้รู้ความจริง ว่าที่ผ่านมารายได้จากการประกอบธุรกิจส่งออกผ้าไ
Read more
บทที่ 1 ข้อเสนอ
“พี่ตา...ไม่เป็นไรนะคะ” เอมมิกา ที่แอบฟังบทสนทนาของทั้งสองคนอยู่นานจำต้องรีบพาตัวเองเข้ามาหาผู้เป็นพี่ ซึ่งแม้อีกฝ่ายจะไม่ใช่พี่แท้ๆ แต่สิตากลับไม่เคยแสดงท่าทีไม่ต้อนรับให้เธอได้เห็นเลยสักครั้ง นับตั้งแต่วันที่คุณลุงปราบพาเธอเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ หลังจากที่พ่อกับแม่ของเธอเสียชีวิตไปด้วยอุบัติเหตุ “เอม! เอมอยู่ตรงนี้นานรึยัง ละ...แล้วนี่เราได้ยินอะไรไปแล้วบ้าง” สิตาเอ่ยถามน้องรักด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างหนัก นาทีนี้เธอกลัวว่าอีกฝ่ายจะมาทันได้ยินคำพูดที่มันเต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัวของตัวเองเมื่อครู่ จนเมื่อน้องเลือกที่จะเงียบ จึงรู้ได้ด้วยตัวเองว่าเอมมิกาคงได้ยินหมดทุกอย่าง นั่นยิ่งทำให้เธอรู้สึกเกลียดตัวเองขึ้นมาครามครัน ที่ชั่วนาทีหนึ่งเกิดนึกอยากจะโยนปัญหาของครอบครัวไปให้คนตรงหน้าที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรต้องแบกรับ ทั้งๆ ที่ผ่านมานั้น... อีกฝ่ายช่วยเหลือครอบครัวมาก็มาก เป็นเธอเสียมากกว่าที่ปัดความรับผิดชอบต่อทุกสิ่ง เลือกที่จะบินไปเรียนต่อ ปล่อยให้หน้าที่ดูแลพ่อกับแม่ตกเป็นของน้องไป “พี่ขอโทษนะเอม พี่ไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น พี่ขอโทษจริงๆ” เธอไม่อยากใ
Read more
บทที่ 2 คนละความคิด
“พราวขออนุญาตจัดการให้นะคะ” หนนี้เมื่อเขาไม่ตอบ เธอจึงคิดเอาเองว่าความเงียบของเขาคือคำอนุญาต ถึงได้ขยับเข้าไปใกล้ สูดกลิ่นยั่วเย้าของสิ่งตรงหน้าที่มีขนาดใหญ่เกินชาย ก่อนที่จะอ้าปากครอบมันไว้ในปากในนาทีถัดมา การกระทำอุกอาจนี้ได้รับการยืนยันถึงความพออกพอใจด้วยเสียงเข้มที่ครางขึ้นอย่างสุขสม สิ่งนี้ยิ่งทำให้หญิงสาวเริ่มลำพองใจ ขยับปากเข้าออกเป็นจังหวะ ไม่นานเธอก็ทำให้เขาปลดปล่อย แต่แทนที่จะรังเกียจ หญิงสาวกลับกลืนกินความสุขสมของเขา ก่อนจะปาดเลียทำความสะอาดให้อย่างเอาอกเอาใจ ภาพนั้นเร้าอารมณ์คนมองอย่างถึงที่สุด หากแต่ช่างน่าเสียดายที่ตอนนี้...เวลาของหล่อนนั้นหมดลงแล้ว! “หมดเวลา! ผมต้องไปแล้ว ที่เหลือคุณจัดการต่อเองก็แล้วกัน ผมอนุญาตให้ใช้ห้องน้ำได้ ส่วนเรื่องอื่น...จะมีคนจัดการให้ทีหลัง” ทว่ายังไม่ทันที่ได้รับรางวัล ร่างสูงใหญ่กลับขยับหนีพร้อมจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้กลับคืนเป็นปกติ ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง อย่างไม่นึกแยแสคนข้างในเลยสักนิด ว่าหล่อนจะค้างคาสักแค่ไหนกับอารมณ์ที่ยังไม่ได้ปลดปล่อย เพราะว่ามันไม่ใช่หน้าที่ที่เขาจะต้องใส่ใจ! ความจริงแล้วผู้หญิงพวกนี้สำหรั
Read more
บทที่ 3 ขอเปลี่ยนตัว
ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าจะพาครอบครัวก้าวผ่านปัญหาในครั้งนี้ไปให้ได้ด้วยวิธีไหน!เพราะไม่ว่าจะมองไปทางไหน ก็ไม่เห็นจะมีทางออกเลยสักทาง “ทางนั้นเขาส่งคนมาข่มขู่อีกแล้วเหรอคะ” ไม่ผิดไปจากนี้แน่ ไม่อย่างนั้นบ้านทั้งหลัง คงไม่กระจัดกระจายไปด้วยข้าวของมากมายแบบนี้ ลำพังแค่ป้าเธอทำทุกอย่างคนเดียวไม่ได้หรอก! “ไม่ใช่แค่นั้นนะ! ก่อนกลับพวกมันยังพากันยกแจกันจีนโบราณของฉันติดมือไปด้วย นี่ฉันจะทำยังไงดียัยเอม! แกพอจะมีเพื่อนฝูงให้หยิบยืมเงินมาสักหน่อยไหม” อย่างน้อยถ้าจ่ายดอกไปก่อน บางทีทางนั้นอาจให้เวลานางกับครอบครับเพิ่มขึ้นอีกสักนิดก็ไหนว่าเห็นแก่ความสัมพันธ์อันดีงามที่เคยมีร่วมกันมาไง! มาทำแบบนี้มันเท่ากับหยามศักดิ์ศรีกันชัดๆ แล้วนี่น่ะหรือ คือสิ่งที่นางผู้สืบสายเลือดหม่อมสมควรจะได้รับ! “ไม่มีหรอกค่ะคุณป้า เพื่อนเอมแต่ละคน ก็ลูกชาวบ้านหาเช้ากินค่ำกันทั้งนั้น” เอมมิกาตอบกลับผู้เป็นป้าอย่างจนใจ ใช่ว่าไม่อยากช่วย แต่เพื่อนของเธอแต่ละคนก็มีชีวิตลำบากไม่ต่างจากเธอเท่าไหร่ ครั้นจะให้แบกหน้าไปหยิบยืมมา ก็คงได้มากสุดแค่หลักพันเท่านั้น “แล้วนี่ฉันจะทำยังไงดี!
Read more
บทที่ 4 พบเจอ
“ใช่ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณคือ...” “ผมชื่อศาตราครับ นายให้ผมมารับคุณขึ้นไปพบข้างบน” เอมมิกาพยักหน้ารับทราบ ก่อนจะเดินตามชายคนดังกล่าวไปยังลิฟต์วีไอพี ที่รู้เพราะมีแค่เธอกับเขาเท่านั้นที่มีสิทธิ์ขึ้น ในขณะที่คนอื่นนั้นต้องไปใช้ตัวถัดไป หญิงสาวถูกพามายังห้องๆ หนึ่งซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นห้องที่ดีที่สุดของโรงแรมแห่งนี้ เธอเรียกความกล้าให้ตัวเองอยู่ครู่ใหญ่ เพื่อเงยหน้าขึ้น หลังจากที่ก้มมันอยู่นาน นับตั้งแต่ก้าวขาเข้ามาในห้องนี้ ห้องที่มีใครบางคนนั่งรอเธออยู่ที่โซฟามุมห้องด้วยท่าทีปกติ ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรเลยกับการมาของเธอ “ฉันชื่อเอมมิกาค่ะ เป็นหลานสาวของคุณลุงปราบ ลูกหนี้ของคุณ” เธอกล่าวแนะนำตัวเองเพียงสั้นๆ เพราะไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะบอกเรื่องราวของตัวเอง ให้กับคนตรงหน้าได้รับรู้ไปมากกว่านี้ ยิ่งเห็นสายตาของเขาที่มองมา ยิ่งทำให้รู้สึกไม่ถูกชะตาด้วย คนที่ใช้สายตาเหยียดหยามยามมองคนอื่น คงไม่ใช่คนดีเท่าไหร่นัก! ซึ่งเธอเองก็ไม่ได้อยากจะตัดสินคนแค่ภายนอกหรอกนะ แต่เพราะสายตาของเขาตอนนี้ มันบอกให้เธอรู้ว่าเขาคงเป็นคนแบบนั้นจริงๆ เขาคงคิด...ว่าผู้หญิงทุกค
Read more
บทที่ 5 ไม่ยอมอ่อนข้อ
“ถ้าเรื่องที่คุณจะพูดมีแค่นี้ ผมคงต้องขอตัว ฝากไปบอกคุณป้าคุณด้วย ว่าถ้าภายในวันนี้ผมยังไม่ได้รับคำตอบที่ถูกใจ ก็ เตรียมตัวเก็บกระเป๋าเอาไว้ได้เลย เพราะว่าครั้งนี้ผมจะไม่ใจดีเหมือนที่แล้วๆ มาอีก!” เขาคิดว่าตัวเองให้เวลาครอบครัวนี้มานานเกินพอแล้ว จากนี้ไปคือของจริง และจะไม่มีการปราณีใดๆ อีก ในเมื่อเขาหยิบยื่นน้ำใจไปให้แล้วแต่ไม่ยอมรับ ก็พอกันที! “ให้ฉันไปแทนได้ไหมคะ!” เอมมิกาตัดสินใจเอ่ยขึ้นในวินาทีสุดท้าย ก่อนที่เขาจะได้ทันลุกขึ้นและเดินหนีกันไป แน่นอนว่านี่เป็นทางออกเดียวที่คิดออก ทางเดียวจริงๆ “ว่าไงนะ พูดอีกทีสิ!” ไม่บ่อยนักที่จะมีคำพูดของใครสักคนหยุดเขาเอาไว้ได้ นี่นับว่าเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีเลยทีเดียว “ให้ฉันไปแทนพี่ตาได้ไหมคะ! ฉันสัญญา ว่าจะชดใช้ให้คุณทุกบาททุกสตางค์แทนครอบครัวของเรา!” คุณลุงกับคุณป้ามีบุญคุณกับเธอมาก หากไม่ได้พวกท่านยื่นมือเข้ามาช่วย เธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะมีชีวิตอยู่มาถึงวันนี้รึเปล่า ไม่ว่าเรื่องไหนถ้ามันจะช่วยพวกท่านได้เธอยินดีทำ ต่อให้สิ่งนั้นมันจะทำให้เธอต้องสูญสิ้นความเป็นคนก็ช่าง นาทีนี้เธอยอมทำทุกอย่างข
Read more
บทที่ 6 ลองดี
ถ้าวันนี้เธอทำให้เขาพอใจได้ หนี้ทั้งหมดของครอบครัวก็จะกลายเป็นโมฆะ พี่สาวกับป้าจะได้มีความสุข ในขณะที่เธอต่อให้จะต้องไปตกนรกที่ไหนก็ยอมทั้งนั้น ขอแค่ทำให้ครอบครัวผ่านพ้นเรื่องบ้าๆ พวกนี้ไปให้ได้ ต้องแลกด้วยอะไรเธอยอมทั้งนั้น!“คะ...คุณต้องรับปากมาก่อนว่าจะเลิกยะ...”“ผมจะไม่รับปากอะไรทั้งนั้น ตราบใดที่ยังไม่ได้เห็นด้วยตาว่าคุณมีดีมากพอที่จะทำให้ผมยอมเสียเวลาด้วย!” ไม่มีทางให้เธอได้เลือกแล้วจริงๆ หากไม่ตัดสินใจทำตอนนี้ โอกาสที่ว่าคงไม่วนกลับมาอีกแล้ว และนั่นก็หมายถึงความซวยคงตกไปอยู่ที่ป้า หรือไม่ก็พี่สาวของเธอ‘ลุงฝากป้ากับยัยตาด้วยนะเอม อนาคตสองคนนั้นอาจสร้างปัญหาให้เอมไปบ้าง แต่เอมก็อย่าทอดทิ้งพวกเขาเลยนะลูก เรามีกันแค่นี้ ถือว่าลุงขอร้อง...เอมจะรับปากลุงได้ไหม’ คงเป็นคำพูดนี้ของคุณลุงผู้ลาลับ ที่ทำให้มือของเธอเริ่มกลับมามีเรี่ยวแรงขึ้นอีกครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถบังคับมันไม่ให้สั่นได้ ยามที่ต้องมาเปลือยกายต่อหน้าผู้ชายแปลกหน้า ที่เพิ่งจะได้พบเจอกันวันนี้เป็นวันแรกกระทั่งชุดราคาแพงของพี่สาวที่ผู้เป็นป้าเอามาให้ยืมสวมใส่หลุดพ้นไปจากร่าง ก็ยังไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากป
Read more
บทที่ 7 คนใจร้าย
“ขอโทษค่ะที่มาสาย เสี่ยรอนานไหมคะ” หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานที่เต็มไปด้วยความฝืนใจ หากแต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อตอนนี้เวลานี้ เธอไม่มีทางอื่นไหนให้ได้เลือกอีกแล้ว “นานกว่านี้เสี่ยก็รอได้ ไหนหนูเอมว่ามีเรื่องอะไรจะคุยกับเสี่ยว่ามาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ เรามันคนกันเองทั้งนั้น” เธอจำเป็นต้องใช้ความกล้าเป็นอย่างมากสำหรับเรื่องที่กำลังจะเอ่ยออกไป แต่ในเมื่อไม่มีทางอื่นให้เลือกแล้ว และคนตรงหน้าก็ดูเหมือนจะเป็นทางออกเดียวที่มี จึงยอมรับทั้งๆ ที่ใจไม่อยากทำ “เอม...มีความจำเป็นต้องใช้เงินห้าล้าน เสี่ยยังจำข้อเสนอที่เคยบอกเอมไว้ได้ไหมคะ เอมยินดีรับข้อเสนอนั้น แลกกับเงินห้าล้าน ซึ่งนั่นหมายถึงว่าเสี่ยจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ” เธอไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ทางออกเดียวที่พอจะมองเห็นก็คงมีแต่เสี่ยพิบูรณ์ที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนทุกครั้งที่พบหน้า ว่าท่านต้องการเธอไปเป็นเด็กเลี้ยงลับๆ ซึ่งที่ผ่านมาเธอก็บอกปัดไปโดยตลอด ไม่นึกด้วยซ้ำว่าจะมีวันนี้ วันที่ต้องเป็นฝ่ายนัดท่านออกมาเสนอตัวให้ด้วยตัวเอง! “ห้าล้านมันจะไม่แพงไปหน่อยเหรอ เสี่ยคิดว่า...สักสองล้านกำลังดี” หา
Read more
บทที่ 8 ทางเลือก
ต้องใช้เวลาครู่ใหญ่ กว่าเอมมิกาจะเรียกสติกลับคืนมา ถึงได้รีบพาตัวเองกลับมาที่โต๊ะ ก่อนจะพบเข้ากับภาพที่ทำให้ตกใจ “นี่มันอะไรกันคะเสี่ย!” คู่ค้าคนสำคัญของเธอไม่ได้นั่งอยู่คนเดียว ข้างๆ เขา ยังมีผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกันถึงสองคนนั่งอยู่ด้วย แต่สิ่งที่ทำให้เธอกลัว เห็นจะหนีไม่พ้นสายตาของพวกมัน! ที่จ้องมองเธอขึ้นลง ราวกับกำลังสำรวจสินค้าอยู่ก็ไม่ปาน “เสี่ยมาคิดๆ ดูแล้ว เงินตั้งห้าล้านมันเยอะเกินไปหน่อยเลยชวนเพื่อนๆ มาสนุกด้วยกัน หนูเอมคงไม่มีปัญหาหรอกใช่ไหม...” คำตอบที่ได้ทำให้เธอหน้าชา แต่ครั้นจะปฏิเสธก็ไม่กล้า ด้วยกลัวว่าจะไม่ได้เงินห้าล้านไปช่วยครอบครัวที่กำลังถูกบีบจากเจ้าหนี้สารเลว คนที่คงไม่ทุกข์ร้อนอะไรมากนัก หากเงินจำนวนที่ว่านั้น มันจะต้องแลกมาด้วยความทรงจำเลวร้ายที่สุดของเธอ! “ไปกันเถอะอาหนูเอม เสี่ยจองห้องข้างบนเอาไว้แล้ว” เธอไม่มีทางเลือกอื่นเลยนอกจากจำต้องเดินไปตามแรงฉุด แต่เหมือนชีวิตเธอจะไม่หมดสิ้นความซวยลงง่ายๆ เพราะระหว่างทางนั้นเธอกลับต้องมาเดินสวนกับใครอีกคน เข้าโดยบังเอิญเข้าอีกรอบ! ซึ่งเขา...ก็ไม่แม้แต่จะหันมา
Read more
บทที่ 9 ข้อเสนอ
“ฉันจะขายหรือไม่ขาย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย ปล่อยนะ ฉันเจ็บ!” เธอยอมถูกเสี่ยพวกนั้นรุมโทรมจนหมดแรง ยอมละทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มีของตัวเอง ดีกว่าต้องมาทนเห็นหน้าคนเลวตรงหน้านานไปมากกว่านี้! เกลียดเขาไม่รู้จะสรรหาคำใดมาเอ่ย มันถึงจะสาสมกับสิ่งที่เขาทำกับเธอ! “ถ้าร่านอยากขายนัก! ผมก็จะซื้อไว้เอาบุญเอง! แต่ราคาค่างวดคงต้องดูกันอีกที!” สิ้นคำนั้นมือหนาก็กระชากต้นคอของคนถือดีเข้ามาใกล้ ก่อนจะบดริมฝีปากเข้าหาหล่อนอย่างแรง ท่ามกลางความรู้สึกที่ว่า...ไม่มีความจำเป็นอะไร ที่เขาต้องอ่อนโยนกับผู้หญิงที่ซื้อได้ด้วยเงิน โดยเฉพาะคนถือดีตรงหน้าคนนี้แล้ว ยิ่งไม่จำเป็นไปกันใหญ่! “อื้อ! ปล่อยนะ!” แรงเท่ามดหรือจะสู้แรงของเขาได้ แค่คิดว่าทั้งหมดนี้หล่อนทำเพราะหวังผลบางอย่าง เขาก็รู้สึกสะอิดสะเอียนเต็มกลืน แต่กระนั้นลึกๆ ในใจก็ยังแสดงความรู้สึกต้องห้ามบางอย่างออกมาอยู่ดี จูบที่เต็มไปด้วยความหยาบคาย ทำให้หญิงสาวรู้สึกแสบร้อนไปทั่วทั้งริมฝีปาก แต่ถึงกระนั้นคนใจร้ายก็ยังไม่คิดจะใจอ่อนยอมอ่อนข้อให้กันเลยแม้แต่น้อย นั่นเป็นเพราะว่าเขามีความเชื่ออย่างหนึ่ง ว่าอาการขัดขืนท
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status