Share

บทที่ 21 เช้าแรก 3

last update Tanggal publikasi: 2026-07-24 00:34:31

“อูยย อ๊ะ อ๊า อ๊าาา... อ๊าาา... อะ อา อ๊าๆๆ”

จวิ้นเหยาเร่งจังหวะขย่มกายอย่างหน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ   บทที่ 55 กระแทกร่อง 1

    “ไม่ต้องกลัวนะ...เราจะอ่อนโยนต่อเจ้า”มินตราเอาแต่ก้มหน้างุด ซ่อนใบหน้าแดงก่ำแต่เคี้ยวฟันกรอด กว่าเธอจะหลุดออกมาจากจูบของเฉินหลงเทียนได้ก็แทบแย่ มาถึงตอนนี้มือทั้งสองกอบกุมอกอิ่มของเธอแล้วอย่างเต็มที่ พลางคลึงเคล้นอย่างทะนุถนอม เพียงสัมผัสสะกิดยอดถันเบา ๆ ก็ทำให้มินตราสะดุ้งตัวไหว แต่เธอก็ต้องกัดฟันกลั้นเสียงร้อง“ปล่อย!” สาวงามพยายามข่มความรู้สึกพลุ่งพล่านแล้วใช้น้ำเสียงจริงจังที่สุด แต่กลับกลายเป็นเฉินหลงเทียนฟังว่ามันช่างน่ารักอะไรเช่นนี้ เนื้อตัวของทั้งคู่ต่างร้อนผ่าวดั่งมีไข้รุมเมื่อจมูกโด่งจรดเนินอก“หอมเหลือเกิน ใช้น้ำหอมกลิ่นใดบอกเราบ้างสิ เราอยากตัวหอมเหมือนเจ้า”รับสั่งออดอ้อนที่ข้างหูพร้อมด้วยลิ้นอุ่นแตะแต้ม มินตราต้องหลับตาแน่นเมื่อสัมผัสได้ถึงจุมพิตเย้ายั่วที่ไหล่เนียน เรี่ยวแรงที่เคยมีคล้ายจะสูญสลายยามชายหนุ่มประคองร่างของเธอให้ล้มตัวลงนอน พร้อมด้วยประทับจูบเนิ่นนาน แสงดาวส่องสว่างพราวระยิบระยับล้อไปกับคลื่นลมทะเล ดวงเนตรสีน้ำตาลเป็นประกายดื่มด่ำแข่งกับดวงดารา หัวใจดวงน้อย ๆ ยิ่งสั่นระริกมินตราต้องหลับตาปี๋ลงแน่น เมื่อสัมผัสได้ถึงจุมพิตเย้ายั่วอันร้อนรุ่มที่ค่อยๆ ไล่ต่ำ

  • ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ   บทที่ 54 เรือลำนี้สีชมพู 4

    “ชอบจูบรึ?”เฉินหลงเทียนรับสั่งขึ้นมาลอย ๆ หลังจากที่เสวยมาสักพัก มินตราไม่ทันคิดอะไรก็พยักหน้าหงึกหงัก นึกเสียดายที่อุตส่าห์สร้างบรรยากาศมาเต็มที่แล้วแต่ก็ล่มไปไม่เป็นท่า พอคิดไปก็หน้าแดงขึ้นมาอีก เธออยากจูบเฉินหลงเทียนจนเป็นฝ่ายเรียกร้องเองแบบนั้น! จึงยิ่งเคี้ยวอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้“พอได้จูบแล้วรู้สึกดี... จะว่าไปแล้วตอนที่จูบครั้งแรกก็... เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนสิ จูบแรกของมิ้นต์... คืนนั้น?” สาวหน้าหงิกหันขวับไปจ้องพระพักตร์ที่อมยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ทรงพยักหน้าตอบช้า ๆ แล้วยกจอกสุราขึ้นจรดพระโอษฐ์อย่างอารมณ์ดี“ถูกต้อง... จูบแรกของเจ้าก็คือจูบในคืนที่เจ้าเมาเลอะอย่างไรล่ะ แต่ถ้าครั้งแรกของเจ้ากับเราจริง ๆ ก็คงในดอกบัวศักดิ์สิทธิ์” อิงฟ้าตาโต อ้าปากค้าง สองมือขยำก้อนขนมจนเละเทะไม่มีชิ้นดี“คนบ้า คนฉวยโอกาส มารผู้หญิง ความบริสุทธิ์ที่มิ้นต์ภูมิใจ แล้วไหนจะเช้าวันนั้นอีกล่ะ ตกลงแล้วมิ้นต์โดนไปเท่าไหร่กันแน่ อ๊า!”เธอคิดอยู่แล้วเชียวว่าลืมอะไรไป แต่ไม่ทันที่จะโวยวายไปมากกว่านี้ พระโอษฐ์เรียวบางก็เลื่อนมา

  • ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ   บทที่ 54 เรือลำนี้สีชมพู 3

    “ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ ปะ...ปล่อยนะ มิ้นต์บอกว่าให้ปล่อย!” ริมฝีปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันแน่นอย่างขัดเคืองระคนขัดเขิน มินตราพยายามดิ้นพยศอยู่ในอ้อมอก เฉินหลงเทียนจึงอดใจไม่ไหว ต้องขอจุมพิตฝากรอยที่แก้มนวลเปล่งปลั่งจนเธอหลบไม่ทัน“อย่า!”น้ำเสียงคำรามดุเดือดเบาราวกับเสียงกระซิบและสายตาเกรี้ยวกราด ช่วยหยุดพักตร์คมสง่าที่กำลังคุกคามใกล้เรียวปาก มินตราเหลียวมองซ้ายขวาอย่างหวาดระแวง เพราะเธอยังคงมองเห็นเงาคนอื่นวูบไหวอยู่ภายนอก หากถูกพบเห็นเข้าก็คงมิกล้าสู้หน้าใครอีกเป็นแน่ เฉินหลงเทียนจึงได้แต่สรวลให้สาวขี้อาย“บอกเหตุผลที่เจ้าตามเรามาก่อนสิ” พระสุรเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเอื้อนแว่วหวาน ดวงเนตรส่องประกายความรักในใจแผ่หยด มินตรานิ่งอึ้งตกอยู่ในภวังค์ราวกับไม่เข้าใจคำถาม เดือดร้อนให้พระองค์ต้องรับสั่งถามซ้ำอีกรอบอย่างนึกขำ“มิ้นต์... เจ้ายังไม่ได้บอกเหตุผลแก่เรา” รับสั่งด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกจริงจัง และยังคงจ้องมองหญิงสาวด้วยความอ่อนหวานสุดแสนจะดูดดื่ม ใบหน้าหวานรูปไข่แดงก่ำจึงเสหลบสายตาช่างค้นหามองไปที่พื้นแทน&ld

  • ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ   บทที่ 54 เรือลำนี้สีชมพู 2

    ความห่วงใยที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความฮึดฮัดขัดเคือง พระองค์ทรงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องเอานางมาอบรมสั่งสอนให้หลาบจำเสียให้เข็ด!ปัง!ฝาหีบไม้ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วอีกครั้งโดยฝีมือของอ๋องหนุ่ม แสงสว่างยามเย็นสาดส่องลงไปกระทบใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำกามเล็กน้อยที่มุมปาก ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ มองพระพักตร์ที่ถมึงทึงและบึ้งตึงยิ่งกว่าเดิมของเฉินหลงเทียนเฉินหลงเทียนทรงโน้มพระวรกายลงไปใช้พระหัตถ์เท้าขอบหีบไว้ทั้งสองข้าง พระเนตรคมกริบจ้องเขม็งไปยังดรุณีตัวน้อยด้วยแววตาดุดัน คราวนี้พระองค์จะไม่ยอมใจอ่อนหรือหลงกลลูกไม้ตื้นๆ ของนางอีกแล้ว!"มิ้นต์! ยังไม่เข้าใจอีกหรือ!" เฉินหลงเทียนยังคงดุ แต่ลดน้อยลง พระโอษฐ์ขบเม้มด้วยความหงุดหงิด "รู้ตัวหรือไม่ว่าทำเรื่องบุ่มบ่ามขนาดไหนลงไป ถ้าเกิดทหารตรวจพบเข้า หรือเกิดอุบัติเหตุระหว่างทาง เจ้าจะเป็นอย่างไร หืม?!"ทรงตั้งใจจะเอ่ยปากดุและเทศนาชุดใหญ่มินตราลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิแล้วก้มหน้างุดอยู่ในหีบ แม้พระองค์จะปิติที่ได้พบนางอีกครั้งเพียงใด แต่ภารกิจนี้ก็อันตรายนัก!“กลับไป เราไม่อยากเห็นหน้าเจ้า

  • ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ   บทที่ 54 เรือลำนี้สีชมพู 1

    บทที่ 54 เรือลำนี้สีชมพู หีบกล่องใหญ่หน้าตาธรรมดา แต่มีรูเจาะไว้โดยรอบ 4 รูเพื่อให้อากาศถ่ายเท มันไม่ได้ใช้บรรจุข้าวของอะไร แต่มีสิ่งล้ำค่าสำหรับอ๋องแคว้นเฉินจนมิสามารถประเมินราคาได้ มินตราแต่งกายในชุดหญิงชาวบ้านธรรมดาทั่วไป กำลังนอนหลับคุดคู้อยู่ภายในหีบแคบ ๆ สองมือกอดห่อผ้าที่เตรียมเสบียงกรังมาด้วยเรียบร้อย แต่เคี้ยวจนอิ่มหนังตาก็หย่อน เสียงกรนฟี้ ๆ ดังลอดออกมา ทำให้องครักษ์ที่คอยเดินตรวจตรานึกสงสัยนิดหน่อย แต่ก็เดินเลยผ่านไปมินตราตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เกือบเย็นด้วยความเมื่อยขบ เท้าเล็ก ๆ จึงเผลอยืดออกไปกระทุ้งผนังหีบเข้าจนเกิดเสียงดังตึงตัง เธอรีบอุดปากแล้วเกร็งตัวด้วยหวาดเสียวว่าคนข้างนอกจะรู้ แต่หลับตาปี๋เกร็งแน่นไปสักพักก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อแอบมองผ่านรูก็ไม่เห็นใครเลยยิ่งย่ามใจ คว้าผลไม้ออกมานอนเคี้ยวกร้วม ๆ แสนสบายใจฉับพลันฝาหีบก็ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วราวกับฟ้าผ่า!ใบหน้าหวานตื่นตะลึงและแสบตาจากแสงสว่างที่สาดเข้ามาทำร้าย ผลไม้ที่กัดไว้คาปากก็ร่วงผล็อยหล่นลงมา

  • ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ   บทที่ 53 คนใจร้าย 2

    ณ ท่าเรือหลวงหน้าพระราชวังแคว้นเซี่ย มีเรือสินค้าขนาดใหญ่พร้อมเรือบริวารอีก 2 ลำจอดเทียบท่า พร้อมที่จะออกเรือได้ทันทีตามพระบัญชา จวิ้นเหยาอ๋องและอิงฟ้าต่างมาส่งเสด็จอ๋องแคว้นเฉิน ทรงปลอมตัวเป็นพ่อค้าพุงพลุ้ยติดหนวดเคราปลอมรุงรัง และใช้สีทาผิวให้คล้ำขึ้นเพื่อความแนบเนียน แม้เฉินหลงเทียนจะพยายามสอดส่ายตาหานางผู้เป็นดวงใจ เพื่อกล่าวร่ำลาและฝากสัญญารักไว้ให้แน่นหนักสักครา แต่ก็ไร้วี่แววของนางจนสีหน้าหม่นหมองลงไป“นางคงโกรธเรามากใช่หรือไม่?... น้องเหม่ยอิง” รับสั่งถามเศร้าสร้อยยิ่งนัก แต่ความจริงก็คือความจริง“ไม่หรอกเพคะ อย่าคิดมากเลย มิ้นต์เข้าใจพระองค์ดี ตอนนี้ช้ามากแล้วโปรดรีบเสด็จเถิดเพคะ” อิงฟ้าจุมพิตและเร่งเฉินหลงเทียนให้เสด็จขึ้นเรือ เนื่องจากสายไปจากกำหนดการเดิมมากแล้ว เมื่อพระองค์เห็นว่าเปล่าประโยชน์ที่จะรอนางแล้วจึงยอมจากไปเสียที“ฝากบอกนางด้วยว่าเรารักนาง และจะรีบกลับมารับนางให้เร็วที่สุด” พระสุรเสียงมั่นคงจนอิงฟ้าพยักหน้ารับทราบและยิ้มปลื้มแทนเพื่อน แต่ก็แอบเพลีย ‘เป็นแม่สื่อแม่ชักนี่มันเหนื่อยจร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status