เข้าสู่ระบบแชร์
15
วันที่เผยแพร่:
2026-08-13 12:51:27ทยิดากลับถึงบ้านในตอนสี่ทุ่ม เธอตกลงใจไม่ไปรับยัยหนูกลับมา เธอตัวสั่นไปหมด...ตรีดาวมาส่งถึงบ้านเพราะเห็นอาการของเพื่อนสนิทว่าไม่ปรกติ และขอนอนเป็นเพื่อน ปล่อยทยิดาไว้ไม่ได้ลำพังจริงๆ
ตรีดาวเห็นไม่ถนัดว่าเพื่อนนั้นมีเรื่องกับใคร รู้แต่ว่าเธอตะโกนบอก รปภ. เป็นจังหวะที่ทยิดาเรียกแท็กซี่ได้ ตรีดาวถือกระเป๋าของเพื่อนรุ่นน้องวิ่งมาถึงพอดี เลยกระโดดตามขึ้นรถมาด้วย คาดว่าทยิดาน่าจะหวาดกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากจนสติหลุด
เป็นแบบนั้นเพราะแม้กระทั่งจะบอกทางกลับบ้าน เธอยังพูดไม่เป็นคำ
พอตรีดาวบอกทางให้กับแท็กซี่ และหันมาจะเอ่ยถาม ทยิดาก็โผเข้าหาแล้วเริ่มร้องไห้ พยายามถามแล้วว่าเกิดอะไรแต่เพื่อนก็ไม่ตอบ
“ไหวไหม? นิ้ง”
เพื่อนสาวถามอีกหน การมาค้างกะทันหันทำให้ต้องสวมเสื้อผ้าของทยิดา หญิงสาวพยักหน้า แล้วพยายามยิ้มส่งให้กับตรีดาว
“ไหวพี่แต้ว”
“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า มีใครลวนลามนิ้งเหรอ? พี่โทรไปถามโรงแรมแล้ว เขาว่าเรื่องเข้าใจผิด...พี่เลยชักจะงงว่าตกลงมันยังไงกัน”
“ไม่มีอะไรจริงๆ เข้าใจผิดจริงๆ นั่นแหละ”
ทยิดาเม้มปากที่สั่นนิดๆ แล้วฝืนยิ้มให้กับตรีดาว
“นิ้ง พี่จะไม่ซักว่าเรื่องอะไร แต่เป็นอันว่าพี่พร้อมรับฟังเสมอนะ พี่เป็นเพื่อนนิ้งเราคุยกันได้ทุกเรื่อง พี่ยินดีช่วยทุกเรื่อง”
“ถ้านิ้งพร้อมจะเล่าให้ฟังนะ ขอนิ้งตั้งตัวก่อน”
เธอตอบแค่นั้น ตรีดาวก็ไม่ถามต่อ และก็อาบน้ำ ก่อนจะชวนทยิดาคุยเรื่องอื่นเกี่ยวกับบรรยากาศงานแทน
แล้วตรีดาวก็หลับเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน ส่วนทยิดานั้นยังนอนตาค้าง
เขาคืบใกล้เข้ามาทุกที พื้นที่ปลอดภัยของเธอกับลูก มันเริ่มมีคนของพวกเขาเข้ามารุกล้ำ
แล้วเธอจะทำอย่างไรดี?
การหนีมันไม่น่าจะใช่ทางออก เธอหนีมามากเกินไปแล้ว เธอจะไม่หนีอีกแล้ว
อ้อมกอดของเขา รอยจูบของเขา...
เธอเกลียดเขาจริงๆ น่ะหรือ
ทยิดากัดริมฝีปากจนเจ็บ เธอยกมือถูร่องรอยจูบจากผู้ชายที่เธออยากลืม แต่ทว่ารอยจูบนั้นกลับฝังลึกเข้าไปอีก
เธอนอนตาค้าง...ปากบวมช้ำเพราะเธอถูมันจนเจ็บ ร่องรอยจากเขาไม่หายไปกลับฝังลึกลงไปยิ่งกว่าเดิม ทยิดานอนไม่หลับเลย...
“มีอะไรก็โทรไปได้ตลอดนะ”
ตรีดาวเอ่ยทิ้งท้ายก่อนที่จะขึ้นรถแท็กซี่จากไปในตอนบ่าย หลังจากที่ตื่นเช้ามาแล้ว พูดคุยกับทยิดา ไปรับหลานน้อยมาเล่นหยอกด้วย ตามด้วยพี่ชายอย่างหนมโก๋ ที่ตามน้องมาเล่นด้วย
วันนี้ทยิดาดูเซื่องซึม ตาของเธอเป็นวงลึกโหล ตรีดาวกระซิบกับอุไรวรรณว่าเมื่อคืนนี้มีอะไรเกิดขึ้น อุไรวรรณบอกน้องสามีให้คลายใจ ว่าเธอจะทำให้ทยิดาพูดจาออกมาจนได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้
“นอนพักหน่อยไหมนิ้ง เอ่อ...พี่มียานอนหลับนะ สักเม็ดจะได้หลับสบาย คืนนี้พี่เอายัยนะนายไปนอนด้วยไหม? นิ้งจะได้พักผ่อนเต็มที่หน่อย”
“ไม่เป็นไรค่ะ”
เธอเหลือบมองดูเด็กทั้งสองที่กำลังนอนเขลง วันนี้เจ้าตัวเล็กกลายร่างเป็นแมว มองแล้วก็อดยิ้มกับแฟชั่นของลูกสาวไม่ได้ แต่แล้วสีหน้าก็สลดลงอีกหน อุไรวรรณที่เฝ้าสังเกตเห็นถึงร่องรอยความหมองทุกข์นั้นเธอจับมือของทยิดามาบีบ แน่ใจเหลือเกินว่ามีเรื่องผิดปรกติ แน่ใจมากว่าอาจจะเกี่ยวกับนะนาย เธอเลยเปิดปากก่อน
“มีอะไรเกี่ยวกับหลานไหม? นิ้ง”
“...”
เธอมองอุไรวรรณยังคงปากหนัก ดวงตาไหวระริก ทุกอย่างมันไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดคิดไว้ เธอกำลังสับสนทำอะไรไม่ถูก แต่ที่มั่นใจคือเธอจะไม่หนีอีกแล้ว เธอไม่ได้ผิดอะไรลูกไม่ได้ผิดอะไร เขาต่างหากที่ไม่ควรมาข้องแวะกับพวกเธออีก
เธอกัดริมฝีปากลังเล...ว่าจะเอ่ยดีไหม?
“เกี่ยวกับพ่อของหลานไหม?”
ถึงว่าทยิดาจะเคยพูดและเธอก็เชื่อแบบนั้น ว่าบิดาของปานทิวาเสียไปแล้ว แต่อาจจะเป็นเกี่ยวกับญาติๆ ของสามีทยิดาก็ได้ ที่อาจจะมาอยากได้หลานไปเลี้ยง...
“เขาตกนรกไปแล้วค่ะ สำหรับนิ้งเขาตายไปแล้ว”
น้ำเสียงเข้มข้นนั้น ทำให้อุไรวรรณเริ่มแน่ใจและตงิดใจ บางทีการที่ทยิดาไม่ยอมเริ่มต้นใหม่ มันอาจจะมาเพราะสิ่งนี้ไหมนะ? เอาวะ...เราก็คอซีรีส์ดราม่า หรือนี่จะเป็นเรื่องดราม่าในชีวิตจริงกันนะ
“เขาไม่ได้ตายจริงใช่ไหมนิ้ง เขา...มากวนนิ้งหรือเปล่า? ถ้าพี่เดาถูก นิ้งบอกมา พี่จะได้ปรึกษากับพี่กายช่วยเราระวังเรื่องคนมากวน”
“เขา...เขากลับมาทำไมพี่วรรณ”
เมื่อโดนกระแทกถูกจุด ทยิดาก็ปล่อยโฮแล้วโผเข้ากอดอุไรวรรณ เอ้า...นี่ฉันเดาถูกหรือนี่ มันจะต้องมีอะไรลึกลับซับซ้อนแน่ๆ วันนี้เธอจะต้องรู้ว่ามันคืออะไร
เสียงคุยของผู้ใหญ่ทำให้บินเหนือที่ยังไม่ได้หลับ นอนมองขนตางอนๆ ของน้อง ขมวดคิ้วแล้วทำหูตั้ง แอบฟัง ผู้ใหญ่คุยกัน...ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง แต่ก็พอจะจับใจความได้
“เด็กๆ หลับแล้วไปคุยกับพี่ที่ข้างนอกไหม? เสียงจะได้ไม่ดังกวน นิ้งจะต้องเล่าให้พี่ฟังให้หมด น้องสาว ถ้านิ้งไว้ใจพี่รักพี่ พี่อยากช่วยนิ้งแก้ปัญหา สองหัวสามหัวดีกว่าหัวเดียวนะน้อง”
ทยิดาพยักหน้า
อุไรวรรณและทยิดาเดินไปที่หน้าบ้านที่มีม้าหินอ่อนไว้นั่งเล่น ทั้งสองคนนั่งลง มือของอุไรวรรณจับมือของทยิดาไว้แน่น และทยิดาก็พรั่งพรูทุกเรื่องราวที่อยู่ในใจให้กับพี่สาวของเธอได้ฟัง
บทล่าสุด
พบคนหอนหนึ่งอัตรา บทส่งท้าย ความสุขคือการให้อภัย
ขบวนขันหมากถูกจัดขึ้นที่บริเวณหน้าหมู่บ้าน เจ้าหนมโก๋วันนี้แต่งหล่อ ตื่นเต้นไปกับพวกผู้ใหญ่เพราะนี่คือหนแรกของเด็กสิบเอ็ดขวบจะได้ร่วมพิธี แต่งงาน “โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮฮฮฮฮ” “ฮิ้วววววววววว สิ้นเสียงโฮ เสียง ฆ้องแห่แตรวงดังขึ้น หัวขบวนมีขนมหวานมงคล สินสอด กล้วยอ้อย คนที่ถือต้นกล้วยต้นอ้อยออกลีลาเมามันที่สุด รับบทโดยตรีดาว ถืออ้อย ส่วนลุงยามที่ถูกเชิญมาในพิธีนี้ด้วย ถือต้นกล้วย เต้นเซิ้งกันแบบจ้างร้อยเล่นล้าน ตรีดาวกะมาม่วนไม่ได้กะมาสวย แต่งตัวมาเป็นสีสัน เดี๋ยวกลางคืนค่อยสวยเอาก็ได้ ในพิธีแห่ขันหมาก มีญาติเจ้าบ่าวครบครัน นำทัพโดยคุณปณิตา ที่วันนี้อุ้มหลานสามขวบมาด้วย ยัยหนูณจันทร์สวยในชุดกระโปรงสีชมพูเหมือนนางฟ้าน้อยๆ ตามองคนนี้คนนั้นหัวเราะเอิ๊กๆ ใครก็อุ้มได้เพราะแม่หนูไม่หวงตัวเลย เลยต้องระวังกันหน่อยเพราะมันเสี่ยงกับการโดนอุ้มพาหนี ข่าวมีบ่อย ต้องระวังไว้ก่อน พิธีจัดขึ้นที่บ้านของทยิดา เป็นพิธีง่ายๆ มีแขกคือคนกันเอง คือคนในหมู่บ้านที่สนิทๆ ตอนนี้ชักจะตีวงกว้างเพราะช่างเทิด ที่ซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าเล็กๆ
พบคนหอนหนึ่งอัตรา 29
เวลาแห่งความสุข เวลาแห่งครอบครัว ที่หายไปนาน ตอนนี้ปพลและทยิดาได้กอดคว้ามันไว้อีกครั้ง... พวกเขามาพักผ่อนกันที่เกาะพีพี เป็นการมาทะเลหนแรกของเจ้าตัวน้อย...ถือโอกาสมาฉลองวันเกิดสี่ขวบเจ็ดเดือนของแกไปด้วย ตอนนี้แฟชั่นแต่งตัวเป็นสัตว์ตัวน้อยของนะนายไม่ค่อยตามใจพี่หนมโก๋แล้ว บางวันงอแงไม่ใส่แล้วด้วย...แต่ชอบใส่หมวกกระต่ายสีชมพู ที่ลุงปริ้นซ์ซื้อให้ ลุงปริ้นซ์นี้มาแรงแซงทางโค้งมาก เพราะทุกสิ่งที่ลุงปริ้นซ์ซื้อให้หลาน จะเป็นที่ถูกใจของนะนายเป็นอย่างมาก ม่วงม่วงแคร์แบร์ที่ลุงซื้อให้ ตอนนี้มอมไปบ้าง แต่ก็ยังหอบหิ้วไปไหนมาไหนด้วยตลอด เป็นของเล่นชิ้นโปรดของสาวน้อยที่ต้องพาไปด้วยทุกที่ ที่ต้องรอจนถึงสี่ขวบเจ็ดเดือน ก็เพราะ...แพลนตอนแรก ที่จะมาหลังจากที่รอหนมโก๋สอบเสร็จต้องเลื่อน เนื่องจากเสน่ห์จันทร์คลอด รอน้องแข็งแรงจะได้มากันทั้งครอบครัวที่ตอนนี้กลายเป็นครอบครัวใหญ่ เนื่องจากรวมสมาชิกของบ้านอุไรวรรณเข้าไปด้วย เธอกับเขายังอยู่กันที่บ้านของเธอ...ซื้อบ้านข้างๆ เพิ่มแล้วต่อเติมให้หลังใหญ่ขึ้น เขายังคงทำงานเป็นรองประธานที่วีอาร์ เข้าบริษัทอาทิตย์ละสามวัน มีแพลนจะย้
พบคนหอนหนึ่งอัตรา 28
เจ้ากระต่ายน้อยสีชมพู หยีตาขึ้นแล้วลุกขึ้นอย่างงัวเงีย แกมองไปรอบๆ ห้อง เห็นรูปตัวเอง รูปแม่นิ้ง กับรูปพ่อจ๋าเต็มไปหมด ที่นี่ที่ไหนนะ? คว้าม่วงม่วงได้ ก็เดินลงจากเตียง ห้องไม่ได้ปิดประตูแง้มไว้ เลยเปิดออกมาข้างนอก เสียงเล็กๆ เรียกดัง “แม่ขา แม่ขา อยู่หนาย อยู่หนาย” “อุ๊ย” เสียงเรียกของลูกทำให้ทยิดาสะดุ้ง เธอขยับตัวในอ้อมแขนของสามี แล้วมองสบตากัน ก่อนที่ทยิดาจะหน้าแดงก่ำ มือคว้าเอาเสื้อผ้าที่ตกเกลื่อนมาสวมอย่างลนลาน เป็นการสวมเสื้อผ้าที่เร็วที่สุด เธอกระโดดออกจากตัวของเขา แล้วขานตอบลูกสาว ที่พอได้ยินเสียงแกก็เดินอุ้มม่วงม่วง มาหาแม่ “อยู่นี่จ้ะ แม่อยู่นี่” “แม่ขา ที่ไหน...” แกถาม มองแม่กับพ่อตาแป๋ว ปพลสวมกางเกงแล้วแต่ยังไม่ได้ใส่เสื้อ เผยให้เห็นอกเปลือยล่ำ ที่มีร่องรอยข่วนจางๆ คนทำตอนนี้หน้าแดงตัวแดง รับลูกสาวมากอด “ห้องของพ่อค่ะ” “นะนายเห็นรูป เต็มหมดเลย” เจ้าตัวเล็กว่า ปพลลุกขึ้นยืน เขามองหาเสื้อมันหล่นอยู่ตรงนี้นี่เอง ก่อนจะคว้ามาสวม เขาไปยืนซ้อนหลังของทยิดาถือโอกาสกอดไว้ทั้งแม่ลูกก้มลงหอมทยิ
พบคนหอนหนึ่งอัตรา 27
ริมฝีปากของเขาและเธอบดเคล้า ดูดดื่มกันอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้น “พี่รักนิ้ง” เขาบอกย้ำ เมื่อถอนจูบแค่หายใจ ก่อนจะจูบอีก และอีก เหมือนไม่พอ ไม่หยุด ทยิดานั้นจูบตอบเขา ไม่พอ ไม่หยุด...เธอกับเขา บาดหมางไม่เข้าใจ โหยหากันและกันมานานเหลือเกิน ตอนนี้ความปรารถนาไหลหลั่งทะลักทะลาย ไม่มีอะไรมากั้นได้อีกแล้ว เขาช้อนอุ้มเธอขึ้น ขณะที่ยังคงจูบกัน วางเธอลงบนโซฟาเบธ ตัวเดิม ที่เดิม...ที่เคยมีประสบการณ์แสนสุขด้วยกัน มือร้อนๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอและของตัวเองไปพร้อมกัน ทุกขณะที่ทำทุกสิ่งนั้น ปากของคนทั้งคู่ยังไม่เคลื่อนจากกัน ความปรารถนาอันเร่งร้อนและเร่งเร้า ทำให้เธอเปียกชื้น ร้อนผ่าวด้วยความปรารถนาเขาเองก็เช่นกัน เมื่อเธอและเขาเปลือยเปล่า เพียงแค่มองสบตา...เขาเลื่อนมือลงไปคลี่แย้มกลีบกุหลาบที่แสนฉ่ำของทยิดา เธอพร้อมแล้ว เขาก็เกินจะกลั้น เขาต้องการเธอมานานเกินไป ทยิดาเองก็เช่นกัน “อื้อ” “นิ้ง นิ้งของพี่” เสียงครางของเธอดังคลอกับเสียงบอกรักของเขา เมื่อเขาสอดประสานเข้ามา ยังคงแนบแน่น
พบคนหอนหนึ่งอัตรา 26
“แวะพาลูกมานอนก่อนไหม? แกงอแงแล้ว” เขาหันมาถามทยิดาเมื่อกำลังอยู่บนถนนเพื่อกลับไปยังบ้านที่ยังอีกไกลมาก สาวน้อยเล่นสนุกจนเพลียตื่นเต้นมากกับห้องของเล่นของลุงปริ้นซ์ แกบอกว่าหนหน้าขอให้หนมโก๋มาด้วย จะพาหนมโก๋เล่นสไลเดอร์ ตอนแรกคุณปณิตาบอกให้ค้างเลยก็ได้ แต่ทยิดาดื้อเองแหละ เธอยังไม่อยากให้ทุกอย่างมันไวเกินไปนัก เพราะเขาดูจะได้ใจเกินไปแล้วในการที่ได้ทุกอย่าง เธอคิด...เขาควรไม่ได้บ้าง เธอดันรู้สึกผิดเมื่อเห็นยัยตัวเล็กของเธอที่เบะปากอีกแล้วตอนนี้ สาวน้อยนั่งตักแม่ จะหลับก็ไม่หลับ และไม่ยอมไปนั่งคาร์ซีท ตอนนี้ซบหน้ากับอกของทยิดาขนตาเปียกไปหมดเพราะเพิ่งจะซาร้องไห้ไป และกว่าจะถึงบ้านน่าจะค่ำมืด พี่วรรณโทรมาบอกว่าจัดการเรื่องอาหารเย็นให้กับเทิดแล้ว หนมโก๋ไปชวนคุณปู่เดินเล่นตอนเย็น บ่นคิดถึงน้องแจ้วๆ ให้เธอได้ยิน และบอกว่าจะจัดการดูแลคุณปู่ให้เองอานิ้งไม่ต้องห่วง คืนนี้จะนอนกับคุณปู่ถ้าอานิ้งไม่กลับ “รถติดมากเลย ข้างหน้านี้จะเป็นซอยไปคอนโดของเรา” เขาว่า ทยิดาเม้มปากแล้วพยักหน้า เธอไม่ควรทำให้ลูกลำบากเพราะทิฐิความโกรธของตัวเอง “ค่ะ ก็ดีค่ะ วันนี้แ
พบคนหอนหนึ่งอัตรา 25
“ไหนๆ ยัยหนูนะนาย อุ๊ยตายแล้ว...หลานย่า น่ารักจังเลย ใครแต่งตัวให้หลานย่ากันคะ? ตาปายส่งรูปมาอวดทุกวันเลย แต่งตัวน่ารักทุกวัน” เสียงอุทานดังทักทาย ทำให้แม่หนูมองหน้าบิดา แล้วถามเสียงใส “คุณย่าเหรอคะ? พ่อจ๋า” “คุณย่าตัวจริงไงคะ ที่หนูคุยด้วยบ่อยๆ” “ลูกสาวแกน่ารักจริงๆ ตาปาย” คุณปณิตาตอนนี้มองจ้องหลานตาวาว เห็นในรูปในคลิปน่ารักแล้ว ตัวจริงยิ่งกว่า ทุกคนในครอบครัวต่างเฝ้าวันรอที่ปพลจะพายัยหนูมาที่บ้าน เมื่อเปิดตัวไปแล้วว่ามีลูกสาว ทั้งคุณ ปณิตาและปภพ และเสน่ห์จันทร์ก็ลุ้นเอาใจช่วยว่าน้องชายจะง้อเมีย ทวงลูกคืนมาได้ไหม... “คนมีลูกสาวคือคนเจ้าชู้” ประโยคนี้มาจากพี่ชาย ที่ขยิบตาให้กับน้องชายตัวแสบ ที่แอบไปมีลูกมีเมียไม่บอกใคร ด้วยประโยคที่เคยโดนน้องชายว่าเอา “หึๆ ไม่เคยเจ้าชู้ต่างหากครับ โดนเมียทิ้งด้วย” เขาหันไปมองทยิดา ที่ทำเป็นไม่ได้ยิน เธอยกมือไหว้คุณปณิตา สายตาของเธอยังมองท่านอย่างขลาดๆ เพราะเคยมีเรื่องมีราวกันมาก่อนและทักทายกันไม่กี่คำ หลังจากที่ยอมให้ปพลเข้าไปในบ้านไปอยู่กับลูกสาวของเธอแล้ว เป็นการยอม..ท
บางทีคุณอาจจะชอบ
รวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat101.3K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน98.7K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C111.4K viewsพันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ59.4K viewsเรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ
เย้ายวน7 viewsคุณกำนันเป็นของเจ้าขาเถอะ
Daisy Eye226 viewsรักลวงแค้น
สายธารลับ40 viewsสามีของหนูเป็นคุณอา
Treenapa23 views
