LOGIN“ท่านพี่ยังมีลูกแอบไว้อีกหรือเปล่า หม่อมฉันจะได้เรียกมาจับทำสัญญาให้หมด”
&ldqu
“ท่านพี่ยังมีลูกแอบไว้อีกหรือเปล่า หม่อมฉันจะได้เรียกมาจับทำสัญญาให้หมด”“ไม่มีแล้ว หมดแล้ว ขอบคุณที่เจ้าโอบกอดเด็กทั้งสองคนนี้”“ไม่ใช่เด็กทั้งสอง แต่เป็นลูกทั้งสองต่างหากเพคะ และในอนาคตก็ต้องมีคนที่สาม สี่ ห้า...”นาราถอนใจที่เขาเป็นฝ่ายทำหน้าเหมือนถูกปิดบังเสียเอง นางรับไหสุรามากระดกดื่มต่อและคุยเปิดอกกันแบบแมนๆ “อย่าทำเหมือนตวนรั่วกับสูเชิ่นเป็นตัวปัญหาสิ ในเมื่อหม่อมฉันยอมรับตำแหน่งเมียของท่าน ก็เตรียมใจไว้แล้วว่าต้องมีวันนี้ ลูกของท่านก็คือลูกของหม่อมฉันด้วย ไม่ต้องคิดมากหรอกเพคะ ในเมื่อพระชายาไม่ต้องการลูกสาว หม่อมฉันก็จะรับดูแลให้เอง อีกอย่างให้พระชายาเป็นผู้คลอดทายาทให้ท่านก็ดีแล้ว บอกตามตรงว่าหม่อมฉันไม่ปรารถนาที่จะมีลูก” “ทำไม” น้ำเสียงดุดันของเขาเข้มขึ้น แต่นาราไม่สนใจ “เมียรองกับเมียเอก ตำแหน่งนี้กำหนดชีวิตของผู้หญิง ตัวหม่อมฉันไม่สนใจเรื่
“ท่านพี่... ยังมีความลับอะไรที่ต้องการจะสารภาพหรือเปล่า?” “มีอีกเรื่องที่ข้าไม่ได้บอกเจ้าก่อนหน้านี้” เขาพานางไปนั่งในศาลา ก่อนจะกวักมือเรียกใครบางคนให้ออกมา ตอนนี้ตกค่ำแล้วนาราจึงมองไม่ค่อยถนัด รู้แต่ว่าหลังเสาต้นใหญ่มีอะไรบางอย่างแอบอยู่ แรกทีเดียวนางเห็นรองเท้าปักลายโบตั๋นคู่เล็กๆ โผล่ออกมา ชายกระโปรงที่สวมใส่มีรอยเปื้อนนิดหน่อย นาราหรี่ตาจ้องถึงสังเกตเห็นมือป้อมๆ เกาะเสาอยู่ ตามด้วยดวงตากลมโตใสแจ๋ว แต่พอสบตานาราก็หลบแอบอยู่หลังเสาเช่นเดิม “สูเชิ่น... ออกมาหาพ่อ” พ่อ? นาราเบิกตากว้าง อีหมีซุกลูก! นารายังอึ้งไม่ครบกระบวนท่า อิ้นเจินก็กวักมือเรียกอีก “ตวนรั่ว เจ้าก็ออกมาหาพ่อด้วย”&nb
บทที่ 30 ลดธงเงียบเสียงกลอง ดอกซู่ซินฮวาดอกหนึ่งหลุดร่วงจากขั้ว ลอยหล่นตกลงในสระน้ำใสสะอาด ริมสระร่มรื่นหอมตลบด้วยกลิ่นดอกไม้ ฝูงนกลงลอยเล่นน้ำในสระ มีดอกบัวชูก้านขึ้นมาพ้นน้ำน่าชวนชม แมลงภู่ผึ้งทั้งหลายจึงพากันมาร่อนอยู่เหนือกลีบบัว ลิ้มรสเกสรบัวในสระนั้น บรรยากาศสงบเงียบแสนรื่นรมย์ และฝูงนกทั้งหลายก็พากันแตกตื่นบินจากไปเมื่อเสียงจุดประทัดดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว หลังจากทราบเรื่องการตั้งครรภ์ของพระชายาเอกจวินอี้ ยงชินหวังก็มิได้ทอดทิ้ง สิ่งใดที่จวินอี้ต้องการเขาก็มิได้ขัดขวาง สั่งให้บ่าวไพร่รับใช้ดูแลตามความเหมาะสมเพราะอย่างน้อยหากเด็กในครรภ์เป็นชาย เด็กคนนี้ก็จะเป็นผู้มีศักดิ์และสิทธิ์สืบทอดตำแหน่งเหอซั่วชินหวังตามฐานะ แม้แต่นาราเองก็ต้องคำนับถวายความเคารพเด็กคนนี้&nbs
นาราครุ่นคิดเรื่องหรงเฟย และเริ่มวางหมากเช่นกัน “ท่านพี่... หม่อมฉันมีเรื่องอยากจะรบกวนท่านได้หรือไม่?” นาราลูบปลายคางไปมาเหมือนยายเฒ่าเวลาจั่วไพ่ คิดจะใช้แผนเกลือจิ้มเกลือ แหกอกหรงเฟยดูสักครา ร่างแข็งแกร่งดุจภูผาสบตาวิบๆ วับๆ ของนารา ก่อนจะขยับกายอย่างสนใจว่านางกระรอกน้อยคิดจะเล่นอะไร “มีสิ่งใดให้ข้ารับใช้ โปรดสั่งมาเถิดเมียข้า” นาราต้องรีบหันหน้าหนีไปอีกทางเพื่อสกัดกั้นเพลิงร้อนที่คอยเอาแต่รุมสองแก้ม อิ้นเจินยังแกล้งจับมือของนางสอดเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสแผงอกตึงแน่นและปล่อยค้างไว้เช่นนั้น นาราอึกอัก... คือคุยกันดีๆ ก็ได้ ทำไมต้องให้นางคุยไป ลวนลามเขาไปด้วยเล่า?! นางไม่ได้บ้ากามมือปลาหมึกแบบเขาสักหน่อย “วนรถอีกมั้ย”
นาราคิดตามแต่ยังไม่เข้าใจ “ถ้านางได้ขึ้นเป็นฮองเฮา นางถึงจะเมตตาเสด็จแม่... ทำไมล่ะเพคะ”“หากองค์ชายคนใดคนหนึ่งขึ้นครองราชย์ ทั้งฮองเฮาและพระมารดาขององค์ชายผู้นั้นจะได้ก็ขึ้นเป็นไทเฮาทั้งคู่ เหมือนอย่างที่เหลียงเฟยใช้เกลี้ยกล่อมอี้กุ้ยเฟยให้ร่วมมือ แต่อำนาจไม่ใช่ของที่จะแบ่งกันด้วยน้ำใจ ดูจากนิสัยของนาง นางคงจะปล่อยให้เสด็จแม่นั่งตำแหน่งสักปีสองปีก่อนจะล้มป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุและสิ้นพระชนม์ไปอย่างเงียบๆ อย่างไรล่ะ”นาราฟังแล้วถูขมับ“เฮ้อ! แบบนี้ก็ต้องเดินหน้าชนทั้งเหลียงเฟยกับหรงเฟยเลยสิเนี่ย ถ้าทั้งสองคนนี้จับมือกัน เสด็จแม่จะทรงมีอันตรายยิ่งขึ้นนะเพคะ”“เมียข้า... เจ้าไม่ต้องห่วงว่าสองคนนั้นจะร่วมมือกันเลยสักนิด”“เพราะ...”“เพราะเสด็จพ่อจะไม่มีวันแต่งตั้งน้องแปดขึ้นเป็นรัชทายาท” อิ้นเจินอ่านสถานการณ์อย่างเฉียบขาดและเด็ดขาดกว่านารา คังซีทรงแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่โปรดองค์ชายแปด เหลียงเฟยจึงไร้ค่าในสายตาหรงเฟยในบัดดล ยามนี้จึงมีเพียงเต๋อเฟยที่โดดเด่นเจิดจรัส นาราคิดตามไ
“ท่านพี่รู้ตั้งแต่แรกแล้วหรือเพคะ”“ใช่ เมื่อเดือนก่อนชายารองของข้าเข้าวังเพื่อคารวะเสด็จแม่ ท่านได้กลิ่นหลงเฉียนจึงนึกเอะพระทัย แล้วก็เป็นอย่างที่คิด... น่าสงสารก็แต่ชายารองที่ไม่อาจตั้งครรภ์ได้อีกแล้ว เรื่องนี้ยังเป็นความลับ”“แล้วเครื่องหอมนี้... เข้าไปอยู่ในบ้านเราได้อย่างไร” นาราต้องจับไหล่กว้างกำยำไว้เพื่อทรงตัวไม่ให้ทรุดจมลงไปในอ้อมแขนแกร่งมากกว่านี้ คุยกับพ่อเจ้าประคุณแล้วเหนื่อยยิ่งนัก อิ้นเจินแอบยิ้มเมื่อได้ยินนาราเรียกยงหวังฝูว่า ‘บ้าน’ เขาเองก็คิดเช่นนั้นความหวังใหญ่หลวงของสตรีทุกคน ไม่ว่าจะสูงส่งหรือต่ำต้อยเพียงใด ทุกคนล้วนหวังจะให้กำเนิดบุตรสุขภาพแข็งแรง ทว่าฤทธิ์ชะมดเช็ดทำให้พวกนางกลายเป็นคนพิการเสียแล้ว นับว่าคนลงมือใจคอโหดร้ายยิ่งนัก “หรงเฟยต้องการอะไร เหตุใดถึงเล่นงานหลังบ้านของท่านเช่นนี้ล่ะ แผนการร้ายนี้ชั่วช้านัก จงใจตัดสายเลือดท่านให้สิ้นสกุล ท่านรักษาพระชายารองไม่ได้แล้วหรือ”“หมอหลวงสามคนบอกตรงกันว่าไม่ นางได้รับชะมดเช็ดสะสมมากเกินไป อนุของข้าคนหนึ่งพอทราบว่าไม่อาจม
บทที่ 4 ดักกระรอก เฮ้อ เกือบไปแล้ว! นารากลั้นหายใจขณะแอบหลบอยู่ด้านหลังตุ๊กตาสิงโตหินแกะสลักไม่ไกลจา
นาราพิจารณาความหล่อขององค์ชายเพลินๆ ก่อนจะเห็นบ่าวไพร่หอบเซ็กซ์ทอยที่นางทำหล่นไว้วางกองอยู่เบื้องหน้าองค์ชาย แม้ว่าแต่ละสิ่งแต่ละอย่างบรรจุอยู่ในกล่องปิดผลึกเรียบร้อยดี แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่ของที่ควรเอามาเทกลางแจ้งเฮ้ยๆ อย่าจับๆ นั่นมันห่วงหรรษา... ส่วนไอ้นั่นดิลโด้รูปแตงกวา อ๊าย...
“อี้กุ้ยเฟยทำราวกับท่านเป็นสุนัข หวีหยกพม่าอะไรกัน จงใจข่มเหนียงเหนียงให้รับของเหลือเดนจากนางชัดๆ” ตงกั๋ว นางกำนัลคนสนิทของเหลียงเฟยเจ็บแค้นแทนผู้เป็นนายยิ่งนัก ทันทีที่เหลียงเฟยนั่งเสลี่ยงกลับตำหนัก ตงกั๋วจึงอดรนทนไม่ไหว บ่นออกมาดังๆ“ฝ่าบาททรงรักแ
บทที่ 3 หนิงเอ๋อร์นับตั้งแต่เสี้ยวอี้เหรินฮองเฮาผู้เป็นที่รักยิ่งของจักรพรรดิคังซีสิ้นพระชนม์ไปจากอาการประชวร จากนั้นมาก็ไม่มีผู้ใดขึ้นตำแหน่งเป็นฮองเฮาอีกเลย แต่ทรงให้เหล่าสนมที่ทรงไว้วางพระทัยเข้าร่วมบริหารวังหลังทั้งหกตำหนัก หนึ่งในนั้นคือพร







