Partager

Chapter 5 นัดบอด 1

‘หายโกรธพี่ยังครับที่รัก’

พรีมนิ่วหน้ามองข้อความที่ส่งมาจากคน ๆ เดิมที่สร้างแผลใจให้ วันนี้มันกำลังกลัดหนอง ยิ่งเห็นข้อความจากคนนั้นทุกวัน มันยิ่งย้ำเตือนให้นึกถึงเรื่องราวในคืนนั้นขึ้นมา เธอรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งแม้จะผ่านมาเกือบสองอาทิตย์แล้วก็ตาม โปรดเริ่มส่งข้อความมาหาในช่วงสายของวันถัดมาจากคืนนั้น

‘ขอบใจสำหรับนาฬิกา พี่ชอบมากเลยครับ จะใส่ทุกวันเลย’

เขาแนบรูปถ่าย รูปข้อมือที่สวมนาฬิกาที่เธอซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด ราคามันแพงเอาเรื่อง เธอต้องเก็บเงินอยู่หลายเดือน

‘พี่ขอโทษนะครับพรีม พี่ใช้อารมณ์กับเรา พี่ขึ้นเวรติดกันหลายวันเลยเหนื่อย’ เหนื่อยแบบไหนถึงได้มีแรงเล่นผีผ้าห่มกับเพื่อนในกลุ่ม

‘ยกโทษให้พี่ยังครับ คิดถึง อยากเห็นหน้าแล้ว’

‘คอลล์กัน’

‘คิดถึง’

‘หายโกรธพี่เถอะที่รัก’

และอีกหลายข้อความที่แสดงถึงความออดอ้อนวอนง้อขอคืนดี

“ไอ้พี่โปรดอีกล่ะสิ” เซียร์หนึ่งในเพื่อนสนิทละสายตาจากกระจกเงาหันมามอง

“อื้อ”

“แกน่าจะบล็อกแม่งไปเลย จะได้จบ ๆ ผู้ชายห่าอะไร” หมิงโยนชุดสวยที่เพิ่งหยิบออกมาจากตู้ลงบนเตียงข้างเพื่อนรัก

เพื่อนทั้งสองรับรู้เรื่องเฮงซวยพวกนั้นจากคำบอกเล่าของเธอเอง

“ฉันอยากรู้ว่าเขาจะแหลยังไงใส่ฉันอีก” แม้บอกตัวเองว่าจะตัดใจ จะเลิกเด็ดขาดไม่ติดต่อกับอีกฝ่ายอีก ส่วนลึกในใจพรีมยังอยากรับรู้ความเป็นไปของเขา เธอคบกับโปรดมาตั้งห้าปีไม่ใช่ห้าวันจะได้ลืมทันทีที่บอกจะลืม อย่างน้อยเธอก็ยังใจแข็งไม่ยอมคุยกับเขาจนทุกวันนี้

“ฉันเข้าใจแกนะเว้ย” หมิงเดินเข้ามากอดเพื่อนรัก ลูบหลังลูบไหล่ปลอบ ขณะที่เซียร์เองก็ลุกมาจับมือเพื่อน

ทั้งสามคนคบกันมาตั้งแต่ ม.1 รับรู้และเห็นเรื่องราวความรักของเพื่อนมาโดยตลอด

“ฉันไม่อยากให้แกมานั่งเศร้า ทั้งที่ไอ้บ้านั่นอาจกำลังกินตับสาวที่ไหนอีกก็ไม่รู้”

“นั่นดิ อย่างน้อย ๆ ก็มีนังนับดาวนั่นไงคนหนึ่ง พวกเขาอยู่ด้วยกัน กินกันมานานแค่ไหนแล้วไม่รู้ แกคิดว่ามันจะหยุดกันได้ง่าย ๆ เหรอวะพรีม”

“ฉันรู้” เพราะรู้เธอถึงได้พยายามตัดใจ

หลังจากนั่งคิดนอนคิดเรื่องของตัวเองมาหลายวัน พรีมสรุปว่า บางทีเธอกับโปรดคบกันมานาน เป็นเพื่อน เป็นพี่น้องกันจนเคยชิน ทำให้เขามองข้ามความรู้สึกของเธอไป ขณะที่เธอก็รับไม่ได้กับการกระทำของเขา ต่อให้โปรดเลิกเจ้าชู้เอาไปเรื่อย เธอยังไม่รู้ว่าจะไว้ใจเขาได้เหมือนเดิมหรือเปล่า เรื่องระหว่างเรามันถึงไปต่อไม่ได้

“คืนนี้ฉันไปเที่ยวกับพวกแกนะ”

“ได้เลยเพื่อนเลิฟ คืนนี้ไอ้หมิงมันนัดหนุ่มต่างมอมาด้วยนะ”

“นัดบอดที่พวกแกพูด ๆ กันน่ะนะ”

“อือ บางทีแกอาจจะเจอคนที่ใช่ก็ได้นะพรีม”

“ขนาดเจอตัวเป็น ๆ มาตั้งห้าปี ยังไม่ใช่เลย เจอคืนเดียวมันจะใช่เหรอ”

“อย่าไปซีเรียสแก แค่เที่ยวขำ ๆ ดีกว่านั่งเศร้าเพราะผู้ชายเฮงซวยพรรค์นั้นน่า”

“ปะ ฉันแต่งหน้าให้แกเอง”

พรีมถูกเซียร์ดึงไปหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง กดให้นั่ง ก่อนจะเริ่มวุ่นวายกับใบหน้า

“ฉันจะหาชุดแซ่บ ๆ ให้แกใส่” หมิงปลีกไปยังตู้เสื้อผ้า ค้นหาชุดแบบที่เจ้าตัวต้องการ

“เอาให้ผู้เห็นแล้วตะลึงเลยนะ”

การออกไปเปิดหูเปิดตาในโลกของแสงสีเสียงมันอาจจะทำให้เธอปล่อยวางเรื่องโปรดลงได้ง่าย ๆ ก็ได้ อย่างน้อยก็ได้ลืมเขาไปหนึ่งคืน พรีมคิด ที่สำคัญ เธออยากจะบอกให้ผู้ชายใจโลเลคนนั้นรู้ว่า ไม่มีเขา ใช่ว่าเธอจะไม่มีใครเอา

จากนั้น หนึ่งชั่วโมงต่อมา สามสาวเพื่อนซี้ก็ได้มาอยู่ในผับเดอะซิน ทันทีที่พรีมเห็นหน้าหนุ่ม ๆ ที่เพื่อนนัดมา เธอถึงกับอ้าปากหวอ

“นาย!”

“ยายผีหน้าขาว!”

“รู้จักกันด้วยเหรอ” หมิงหันไปถามเพื่อนรัก

“อือ เจอกันคืนนั้นแหละ”

“อย่าบอกนะว่าคนที่ช่วยเธอไว้คือโซ่” เซียร์อุทาน “ยังกะพรหมลิขิตแน่ะ”

“คืนนั้นเราเป็นคนไปส่งพรีมที่หอเอง อ้อ แนะนำตัวอีกทีนะ เราชื่อโซ่ นี่เพื่อนเรา ฟีม ลม”

เป็นครั้งแรกที่เพื่อนได้เจอสามสาว โซ่จึงเอ่ยปากแนะนำก่อน ส่วนตัวเขาเองเคยคุยแชตแค่กับหมิง คืนนี้ถึงฤกษ์งามยามดีนัดกันออกมาดื่ม เขาลากเพื่อนรักทั้งสองคนมาด้วย

“หวัดดีครับสาว ๆ” ฟีมยิ้มกริ่มแบบที่คิดว่าดูเท่สุด ๆ ให้สาวต่างมหา’ลัย “ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”

ขณะที่ลมเพียงพยักหน้าทักทายอย่างสุภาพ แล้วสนใจแก้วเหล้าที่เพื่อนชงให้ ยกขึ้นจิบด้วยท่าทางเคร่งขรึม

“งั้นเราแนะนำตัวอีกทีนะ เราชื่อหมิง เพื่อนเราเซียร์ พรีม” หมิงคุยแชตกับโซ่เท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเจอเพื่อนเขาเหมือนกัน

“หวัดดีค่ะ / ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกัน”

“เราว่าไม่ต้องใช้คำสุภาพนักหรอก เรียนปีสองเหมือนกันถือซะว่าเป็นเพื่อน ๆ กัน มาชนแก้วกันดีกว่า” โซ่เอ่ยยิ้ม ๆ ขณะมองพรีมไม่วางตา ยิ่งเวลาเธอยิ้มและหัวเราะ เขายิ่งรู้สึกคุ้นเคย

“แล้วที่เมื่อกี้เรียกเพื่อนเราว่าผีหน้าขาวนี่มันยังไง” เซียร์ถาม

เรื่องราวในคืนนั้นจึงถูกถ่ายทอด เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนไปตาม ๆ กัน

“อย่าหัวเราะกันสิ” พรีมท้วง

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 66 จบบริบูรณ์

    แผนการอันนั้นทำให้โซ่ต้องมายืนอยู่หน้าโต๊ะกระจกสำหรับแต่งหน้าและเก็บของของเมียรักในห้องวอล์กอินโคเซต ตามองขวดยาคุมเขม็ง พรีมเปลี่ยนมากินยาได้หนึ่งปีแล้ว เขาจะคุมเองเธอก็ไม่ยอม บอกกลัวพลาดท้องทั้งที่แต่งงานกันแล้วนี่แหละ“ยืนทำอะไรตรงนี้ ไม่เข้าไปนอนสักทีล่ะ”เสียงทักถามจากเมียรักมาพร้อมกับอ้อมกอดที่ทำให้ใจอุ่นได้ทุกครั้งพรีมเบี่ยงหน้ามาสบตากันผ่านกระจกเงา ก่อนสายตาจะหลุบมองเห็นบางอย่างในมือสามี“นั่นอะไร”“ยาบำรุง”“โซ่ป่วยเหรอ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”“เปล่า เราไม่ได้เป็นอะไร”สุ้มเสียงห่วงใยของเมียรักทำให้โซ่โยนขวดยาลงไปบนโต๊ะ หันมาอุ้มร่างนุ่มเข้าห้องนอน ตามขึ้นไปนอนกอด เริ่มอธิบายกับสายตาเป็นคำถามที่มองมา“ยาบำรุง ไอ้ฟีมมันแนะนำให้เรานำมาเปลี่ยนกับยาคุมของตัวเอง”ใส่ความออดอ้อนลงไปในคำท้ายเมื่อตาเมียไหวระริก ด้วยกลัวเมียจะโกรธ“ทำแบบนั้นเพื่อ”หญิงสาวกลั้นยิ้มวางหน้าขึงขัง เข้าใจดีว่าสามีที่รักต้องการอะไร“เราอยากมีตัวเล็ก ๆ แล้ว”“ทำไมรีบล่ะ”หน้าคมขยับเข้ามาซุกบ่าเล็ก ฉวยเม้มต้นคอขาว“ถ้ามีตอนนี้ เลี้ยงไม่กี่ปีลูก ๆ ก็โตแล้ว เค้าจะได้สวีตกับตัวเองได้เต็มที่ไง ไม่ต้องไปวิ่งตามลูก

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 65 ตอนพิเศษ 2

    “ตกลงปะล่ะ”“ตกลง”พรีมตอบโดยไม่ลังเล ความรักที่มีต่อคนตรงหน้าไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน แม้ตลอดสองปีมานี้จะอยู่ด้วยกันทุกวัน ใกล้ชิดกันยิ่งกว่าคนในครอบครัว หากเธอก็รู้สึกเหมือนเขา คือยังอยากใกล้ชิดกันให้มากขึ้นไปอีกร่างนุ่มถูกยกหมุนท่ามกลางเสียงหัวเราะทุ้มนุ่ม เธอเองก็ยิ้มกว้างก่อนหัวเราะไปด้วยกัน สองมือกอดรอบลำคอหนาอย่างไว้เนื้อเชื่อใจริมฝีปากต่างพานพบประกบกันหลังชายหนุ่มหยุดหมุน โอบอุ้มร่างนุ่มไว้อย่างนั้น จูบแสนหวานที่หวามไปทั้งหัวใจถูกมอบให้แก่กันและกันอย่างลึกซึ้งตรึงอารมณ์ “กลับห้องกันเถอะ”หญิงสาวเอ่ยชวนหลังจูบแสนหวานจบลง“ไม่อยากเดินเที่ยวต่ออีกหน่อยเหรอ”“ไว้พรุ่งนี้ก็ได้ เราอยากอยู่กับโซ่” ท้ายประโยคกระซิบอย่างมีความหมายชายหนุ่มอมยิ้ม โอบเอวเล็กพาเดินกลับที่พักทันที แต่เส้นทางที่เลือกใช้นั้นก็ยังประดับด้วยแสงไฟที่ให้ความงดงามและแสนโรแมนติก บ่อยครั้งที่เขากดจูบขมับบางด้วยความรัก ชี้ชวนให้ดูสิ่งต่าง ๆ“เหนื่อยมั้ย”“ไม่เหนื่อยหรอก ดูไฟเพลิน ๆ”แม้หญิงสาวจะตอบไปอย่างนั้น กายแกร่งยังเดินมาย่อตัวลงข้างหน้า วาดแขนไปด้านหลังเพื่อรั้งร่างเล็กขึ้นหลัง“แบบนี้นายเหนื่อยแย่เลย”เ

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 64 ตอนพิเศษ 1

    “นึกถึงวันแรกที่เราช่วยเธอหิ้วของขึ้นห้องน่ะ”“ทำไม มีอะไรพิเศษเหรอ”“เรามีเรื่องจะสารภาพแหละ”“ว่า”“วันนั้นของมันไม่ได้หล่นจากถุงหรอก เราหยิบออกเอง”“ทำไมล่ะ”หญิงสาวมองคนรักอย่างไม่อยากเชื่อ นึกถึงเหตุการณ์วันนั้นขึ้นมา เธอแปลกใจตั้งแต่ตอนนั้นเหมือนกัน ถุงที่เธอผูกปากถุงอย่างดีทำไมถึงเปิดได้“เราจะได้มีเหตุผลไปหาเธออีกไง”“เจ้าเล่ห์จริง ๆ”โซ่หัวเราะ “ยอมรับว่าเจ้าเล่ห์ ตอนนั้นอะไรที่จะทำให้เราได้คบกับเธอ เราทำหมดแหละ”พรีมมองค้อน หมั่นไส้คนเจ้าเล่ห์มากกว่าจะโกรธคนโดนค้อนหัวเราะร่าท่าทางเบิกบานใจ ยักคิ้วหลิ่วตาให้สาวคนรัก“ทำไงได้เนอะ ชอบมากเลยคนนี้”วางของที่ถือมาไว้บนโต๊ะในครัวเสร็จ ชายหนุ่มยกร่างนุ่มขึ้นนั่งบนโต๊ะ โอบกอดไว้หลวม ๆ ส่งสายตารักใคร่มองสบตาคู่งามที่เต็มไปด้วยความรู้สึกไม่ต่างกัน“ใกล้ปีใหม่แล้ว ปีนี้อยากไปเที่ยวไหน อ๊ะ ๆ ไม่เอาเขาใหญ่แล้วนะ”“ไม่หรอก ปีนี้เราตามใจนาย อยากไปไหนล่ะ”“น่ารักฝุด ๆ แฟนใครน้อ...”“แฟนโซ่ไงคะ”โซ่คลี่ยิ้ม มอบจูบหวาน ๆ ซ่านซึ้งทรวง ถูกอกถูกใจในคำตอบ“ปีนี้เราไปเที่ยวญี่ปุ่นกันนะ ไปดูหิมะสวย ๆ หนาว ๆ แล้วลงแช่อนเซ็นอุ่น ๆ คงฟินดี”“ฮื่อ”หลั

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 63 แฮปปี้นิวเยียร์

    โซ่พรมจูบไปทั่วหน้าปลั่งอย่างแสนรักขณะซึมซับความรู้สึกสุดพิเศษ ทั้งกอดรัดร่างนุ่มแน่นอย่างแสนหวงแหน หญิงสาวอิงแอบแนบซบไม่คิดผละห่าง แล้วก็รู้สึกถึงความต้องการของเขาผ่านความผ่าวร้อนที่คึกแข็งขึ้นมารวดเร็ว“มันใหญ่อีกแล้ว” เสียวหวานกระซิบ“มันอยากซุกพรีมอีก” โซ่เอ่ยยิ้ม ๆ หอมแก้มนุ่มแรง ๆ ก่อนทำท่าจะลุกจากโซฟา“ไปไหน”“หยิบถุงก่อน เราไม่อยากให้พรีมเสี่ยงถึงเราพร้อมรับผิดชอบทุกอย่างก็เถอะ” ถึงจะชอบที่ได้สัมผัสกันแบบไม่มีสิ่งขวางกั้นมากจับใจ ถึงแม้สถานะระหว่างกันคือคู่หมั้นที่ผ่านการเข้าพิธีหมั้นหมายด้วยความเห็นชอบของผู้ใหญ่แล้ว โซ่ไม่คิดจะให้มีเรื่องใดมาทำให้พรีมต้องหยุดชะงักการใช้ชีวิตในวัยนี้พรีมยึดต้นแขนใหญ่ไม่ยอมให้ลุก ซุกหน้ากับซอกคอหนา พึมพำเสียงเบา“ไม่เสี่ยงหรอก” ไม่ปล่อยให้คนรักนิ่วหน้าสงสัยนาน “เราไปฝังยาคุมมา”“พรีม! ตั้งแต่เมื่อไหร่” ได้ยินแบบนั้น ชายหนุ่มรีบจับแขนเรียวมาสำรวจ ก่อนจะเห็นรอยเล็ก ๆ ตรงแขนข้างหนึ่ง ช่วงก่อนหยุดยาวสิ้นปี ต่างคนต่างยุ่งเรื่องสอบและติวกับเพื่อน เขาถึงพลาดเรื่องนี้ หน้าเข้มขึ้น ลูบรอยเล็กแผ่วเบา“เจ็บหรือเปล่า เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบเลยนะ”ท่าทางห่วง

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 62 เราจะกินนาย

    ตลอดหลายเดือน บิดามารดาเดินทางกลับไทยเมื่อไหร่มักจะเรียกหาพรีมเข้าไปเล่นด้วย พวกท่านเอ็นดูพรีมมากกว่าเขาที่เป็นลูกชายซะอีก เหตุเพราะพรีมเป็นคนขี้อ้อนน่ารัก แม่ที่มีแต่ลูกชายจะไม่หลงยังไงไหวตัวเขายังหลงเธอจะตาย“ไว้ปิดเทอมใหญ่ค่อยไป จะได้อยู่กับท่านหลาย ๆ วันให้หายคิดถึงไปเลยดีไหม”“เธอว่าดี เราก็ว่าดี”“นายน่ารักที่สุดเลย”หญิงสาวแนบหน้าเข้าจูบแก้มขาวหนัก ๆ เป็นการให้รางวัลในความน่ารัก ก่อนจะเกาะกอดกายหนากระชับ เอนหน้าวางคางบนบ่ากว้าง ปล่อยให้เขาแบกเธอไปเรื่อย ๆครั้งนี้โซ่เลือกบ้านหลังใหม่อยู่ห่างจากหลังอื่นพอควรจึงมีความเป็นส่วนตัวและมองเห็นวิวสวยได้ทุกองศา“หนักหรือเปล่า เหนื่อยมั้ยให้เราลงเดินดีไหม”“ตัวเบายังกะนุ่น เอาตรงไหนมาหนัก”ชายหนุ่มยังยืนยันว่าไม่หนัก ไม่เหนื่อยด้วยการวิ่งขึ้นเขาโดยมีแฟนสาวเกาะหลัง“เกินไปแล้ว เดี๋ยวก็หัวใจวายหรอก”“ถ้าจะวายขอวายบนอกเธอดีกว่า”“นายนี่”โซ่หัวเราะร่วน ยอมหยุดวิ่ง เปลี่ยนมาก้าวเดินแทน ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็ถึงบ้านพักหลังงาม“ว่าไม่เหนื่อยแต่ได้เรื่องเหมือนกันนะเนี่ย มาปั๊มหัวใจหน่อยเร็ว”หน้าระรื่นยิ้มกรุ้มกริ่มไร้ร่องรอยความเหนื่อยล้า ถึงอย่

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 61 ครอบครัว

    หลังจากคบหาดูใจกันมาพักใหญ่ โซ่ร่ำร้องอยากเปิดตัวกับครอบครัวของเธอบ้าง ทั้งที่เขาเองก็ได้รู้จักพี่สาวทั้งสองของเธอแล้ว แม้จะผ่านทางการคอลล์วิดีโอตอนที่เธอคุยกับพี่ ๆ บางครั้งเขาร่วมคุยด้วย แต่โซ่ให้เหตุผลว่ายังไม่เคยเจอตัวจริงกันอย่างเป็นทางการสักครั้ง ส่วนทางบิดามารดาเธอนั้น เขาเจอบ่อยเพราะพาเธอกลับบ้านทุกเดือนดังนั้นในวันหยุดสงกรานต์พรีมจึงได้พาชายหนุ่มมาบ้านที่นนทบุรีด้วย ซึ่งวันนี้พี่สาวทั้งสองพร้อมกับคนรักกลับมาบ้านเช่นกันโซ่หอบของฝากมากมายมาด้วยและไม่ลืมหิ้วกล้วยไม้ต้นใหญ่กำลังออกดอกสะพรั่งโดยมีช่อดอกยาวเฟื้อยเต็มต้น พอเธอถาม เขาบอกเล่าคร่าว ๆ ว่าเป็นกล้วยไม้ตระกูลช้างคนรับถูกอกถูกใจมาก ยิ้มกว้างหน้าบาน รีบบอกให้นำไปไว้ในเรือนกล้วยไม้ทันที“หนุ่มคนนี้นี่รู้ใจพ่อเราจริง ๆ” พัชรีเย้าลูกสาว“นั่นก็ขยันหาของมาเอาใจกันค่ะ พรีมห้ามก็ไม่ฟัง” กล้วยไม้บางต้นราคาแพงจนเธอตกใจ“แล้วพี่พลอยกับพี่เพลงมาถึงนานยังคะ พากันไปไหนแล้วล่ะ”ในบ้านไม่มีพี่สาวทั้งสอง พรีมรู้ว่าพวกเขามาถึงจากรถยนต์หรูสองคันที่จอดอยู่หน้าบ้าน“สักพักแล้วล่ะ ตอนนี้นั่งเล่นกันอยู่ในสวนหลังบ้าน”“งั้นเราไปสมทบกับพี่ ๆ กั

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 21 คืนแรก

    ทุกครั้งก็ว่าได้ที่เธอไปบ้านเขา เจ้าก้อนส้มลีโอมักจะมาป้วนเปี้ยนใกล้ ๆ เหมือนมันรู้ว่าเธอกลัวก็ยิ่งแกล้งเหมือนโซ่ไม่มีผิด มันน่าจะเป็นแมวของเขามากกว่าของพี่ชายเขาด้วยซ้ำโซ่ยักคิ้วให้ก่อนเริ่มเล่นด้วยรูปแบบของการเกากีตาร์หรือที่เรียกว่า Finger Style ของบทเพลงสากล เสียงนุ่มนวลฟังสบายและทุกคนรู้ได้ว่

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 20 เที่ยวกัน

    “สอง” คนหน้าเป็นเริ่มนับเธอรู้ดีว่าเขานับไว้ทำไม ประสบการณ์เมื่อหลายวันก่อนผุดขึ้นมาในหัว ส่งให้หน้าเธอร้อนผะผ่าว เลยเปลี่ยนเป็นส่งค้อนให้แทนซึ่งกว่าจะเดินเที่ยวถ่ายรูปกันจนรอบสวน อาทิตย์คล้อยต่ำจึงชวนกันเข้าที่พักที่พักดังกล่าวเป็นพูลวิลล่าบนเขากลางทุ่งดอกไม้อีกเช่นกัน โซ่จองไว้สองหลัง สำหรับเข

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 19 อดใจ 2

    พรีมแกล้งทำเสียงเข้มใส่ ไม่ได้รับปากว่าจะไม่แอบหนีกลับ ซึ่งเธอไม่คิดจะหลบเลี่ยงอยู่แล้ว แม้ว่าการขึ้นมาบนห้องของโซ่ครั้งนี้ทำให้รู้สึกแปลก ๆ ก็เถอะนั่งรอไม่นาน ร่างสูงออกมาจากห้องน้ำด้วยการสวมกางเกงบอลขาสั้นตัวเดียว มีผ้าขนหนูพาดบ่าออกมาด้วย นั่นทำให้พวงแก้มสาวร้อนฉ่ากับมัดกล้ามแน่นตึงและรอนซิกซ์แ

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 18 อดใจ 1

    โซ่กระชากมือข้างนั้นออกจากคอเสื้อง่ายดาย พยักหน้าอย่างกวนอวัยวะเบื้องต่ำให้ตามลงไปที่ด้านหลังร้าน โดยเขาเดินนำไปก่อน ตามด้วยเพื่อนรักทั้งสอง โปรดมองท่าทางยโสนั่นแล้วก็ลุกตามไป“เฮ้ย เอาจริงดิ” เพื่อนร้องถามแต่ก็เดินตามกันลงมาคนอย่างเขาก็ไม่เคยกลัวใครเหมือนกัน โปรดคิดข้างหลังร้าน เป็นที่ว่างโล่ง ห

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status