LOGINร่างกายของนรารักษ์คือสิ่งประหลาดที่เขาเพิ่งพบเจอ เพราะปกติจะต้องใช้อุปกรณ์เหล่านี้ในการทำริ้วทำรอยบนเรือนร่าง แต่กับนรารักษ์เขากลับอยากให้มีเพียงไม่กี่รอยก็พอ เพราะต่อไปร่างกายของเธอจะมีแค่รอยดูด และรอยฟันของเขาเท่านั้น
“อื้อ...น้ำตาลเป็นแค่คนใช้...อย่าทำแบบนี้” นรารักษ์วิงวอนเสียงสั่น เธอไม่ได้พร้อมจะมาเผชิญอะไรแบบนี้ เธอไม่คิดด้วยซ้ำว่าคนที่ภายนอกดูเย็นชา แต่ยามอยู่บนเตียง เขากลับกลายร่างเป็นคนละคน
“ใช่...เธอเป็นคนใช้ และตอนอยู่บนเตียงฉันก็เป็นเจ้านายของเธอเช่นเดียวกันน้ำตาล...งั้นก็ยอมฉันซะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวไปมากกว่านี้ก็นอนนิ่งๆ และเด้งรับกับจังหวะที่ฉันจะกระแทกใส่เธอเท่านั้นก็พอ”
ลมหายใจของนรารักษ์ขาดห้วงเมื่อสิ่งที่ชายหนุ่มบอกมันทำให้เธอคิดได้ว่าตัวเองหมดโอกาสหนีแล้ว เธอกำลังจะตกเป็นของเล่นของเขา และเป็นเหมือนเครื่องบำบัดเซ็กซ์ที่แสนวิปริตด้วยเช่นกัน
“มะ...ไม่”
“ร่างกายเธอเล็กมาก งั้นคืนนี้ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำแรงกับเธอ แต่เมื่อไรที่ร่างกายของเธอชินกับร่างกายของฉันแล้ว ถึงตอนนั้นถ้าเธอไม่คลานลงจากเตียงก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าเคย์เดน”
มือหนาของเคย์เดนจับเอ็นร้อนผ่าวที่ขยายใหญ่กว่าปกติเมื่อเห็นร่างกายสาว และไม่คิดว่าร่างกายของคนใต้ร่างจะมีอิทธิพลกับเขามากขนาดนี้
“ยะ...อย่า”
“ไม่ทันแล้วคนสวย...รู้ไหมว่าเมื่อก่อนฉันไม่คิดอยากได้เธอเลย เพราะเห็นว่าเธอยังเด็ก แต่พอเธอไม่มีอะไรติดตัวแบบนี้ โคตรน่าเอาฉิบหาย!” คำพูดแสนหยาบโลนถูกเคย์เดนสบถออกมาอย่างรุนแรงผิดกับบุคลิกแสนเย็นชาที่มักจะแสดงออกมาให้ได้เห็นอยู่เสมอ
“มะ...ไม่” ใบหน้าหวานส่ายไปมา พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม เคย์เดนในตอนนี้น่ากลัวมาก
“ลองสักหน่อย รับรองว่าฉันลีลาเด็ดกว่าผู้ชายที่ผ่านมาของเธออย่างแน่นอน” ด้วยความที่เข้าใจว่านรารักษ์อาจจะเคยมีสัมพันธ์กับชายอื่นมาบ้างแล้ว เพราะเด็กสาวเป็นคนสวย สวยชนิดที่ว่าดาราบางคนยังต้องอาย
“มะ...ไม่...น้ำตาลไม่...กรี๊ด!!”
นรารักษ์ยังไม่ทันได้พูดจบเอ็นร้อนที่พร้อมสู้ศึกของเคย์เดนก็กระแทกเข้าใส่โพรงสวยที่คับแน่นเต็มแรง และด้วยความที่ช่องทางรักมีน้ำหวานน้อยบวกกับความยิ่งใหญ่ของท่อนเนื้อ ทำให้เขาไม่สามารถเข้าไปได้ในคราเดียว
“เวรเอ๊ย! ครั้งแรกเหรอวะ” เคย์เดนสบถออกมาอย่างรุนแรง เขาไม่เคยนอนกับสาวบริสุทธิ์มาก่อน และตัวเองไม่เคยนอนกับสาวไทยเลยสักคนเดียว ซึ่งนรารักษ์เป็นคนแรกที่เขากระทำแทรกกายหนาเข้าไปแบบนี้
“อื้อ...คุณเคย์เดน น้ำตาลเจ็บ...” ใบหน้าหวานแดงซ่าน เพราะความเจ็บตรงช่องทางคับแคบของตัวเองที่กำลังโอบรอบความเป็นชาย ซึ่งมันเข้าไปแค่เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น เนื่องจากช่องทางของเธอมันเล็กเกินกว่าจะกระทุ้งเข้าไปคราวเดียวได้
“บ้าเอ๊ย...”
เขาไม่เคยนอนกับสาวพรหมจรรย์ เพราะรู้ว่าตัวเองนั้นเป็นคนมีความต้องการรุนแรงมากแค่ไหนยามอยู่บนเตียง แม้จะไม่ได้ถึงขั้นทำให้คู่นอนถึงกับเลือดตกยางออก แต่ความรุนแรงทางเพศแบบนี้สำหรับผู้หญิงทีไม่เคยต้องมือชายมาก่อนมันอาจจะรุนแรงถึงขั้นปางตายได้
“ออกไป...น้ำตาลเจ็บ” คนตัวเล็กบอกแล้วใช้มือข้างเดียวของตัวเองดันหน้าท้องแกร่งของเคย์เดนออก มันเจ็บจนเหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกจากกัน ใบหน้าหวานเห่อร้อน เพราะความเจ็บที่สุดแสนจะทรมาน
เมื่อเห็นว่านรารักษ์กำลังทรมาน มือหนาของเคย์เดนเลื่อนไปปลดกุญแจที่กำลังคล้องข้อมือเล็กออกทันที ทำให้แขนน้อยๆ เป็นอิสระจากตรวนที่เขาสร้างขึ้น
ดวงตาคมจ้องมองรอบข้อมือบางที่มีรอยแดงเป็นปื้น ทำเอาร่างใหญ่อดใจสั่นไม่ได้ ทำไมนะ เขารู้สึกไม่อยากให้ร่างกายขาวๆ ของเธอมีรอยอะไรแบบนี้เลย ถ้ามันจะมีก็ต้องเกิดจากร่างกายของเขาเท่านั้น
“คุณคะ...น้ำตาลเจ็บ ขอร้องหยุดเถอะ เอามันออกไป” นรารักษ์วิงวอนขอความเห็นใจ มันยิ่งทำให้เคย์เดนมีอารมณ์มากขึ้น การได้ยินเสียงหวานๆ มันปลุกเร้าอารมณ์ของเขาดีเหลือเกิน
“ครับ ผมอยากให้น้ำตาลได้รู้ว่าผมรักน้ำตาลจริงๆ ไม่ว่าหลังจากนี้น้ำตาลต้องการอะไร อยากได้อะไร ผมจะหามาให้น้ำตาลทุกอย่าง วันเกิดปีนี้ผมขอเป็นความสุขน้ำตาลนะครับ” “ค่ะ น้ำตาลอยากให้คุณเป็นความสุขของน้ำตาลทุกๆ ปีเลยนะคะ” นรินดามองสามีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก เธอไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะมาอยู่จุดนี้ได้ จุดที่เคียงข้างเขาอย่างไม่อายใคร จุดที่เป็นแม่ของลูก และภรรยาของเขาอย่างภาคภูมิใจ เคย์เดนโน้มลงมาจุมพิตที่ปากอวบอิ่มของนรินดาอีกครั้ง พร้อมกับสอดแทรกลิ้นหนาของตัวเองเข้าไปในโพรงปากสวยอย่างหื่นกระหาย ถ้าที่นี่ไม่ใช่ชิงช้าสวรรค์ เขาคงจัดกับแม่เมียตัวเล็กของตัวเองไปแล้ว “อื้อ...” “อยากเอาน้ำตาลจังครับ” เคย์เดนผละปากออกมาพร้อมกระซิบบอกเมียรักของตัวเองจนนรินดาหน้าแดงซ่านไปหมด เคย์เดนชอบมีอารมณ์กับเธอตลอด ถ้าชายหนุ่มไม่ทำหมันนะ รับรองเลยว่าลูกมาอีกเป็นโหลจนเลี้ยงแทบไม่ไหวเลย “คุณเคย์ทะลึ่งตลอด นี่มันที่สาธารณะนะคะ” เสียงหวานร้องบอกเมื่อชายหนุ่มคิดอะไรแบบนี้อีกแล้ว จนตอนนี้ลูกๆ โตกันหมดเลยสามารถแยกห้องกับพ่อแม่ได้ แต่มันกล
“ชิงช้ามาแล้ว เราขึ้นไปกันเถอะครับ” เคย์เดนไม่ทันได้ตอบอะไรนรินดา กระเช้าชิงช้าก็มาหยุดตรงหน้าของคุณทั้งคู่ โดยเคย์เดนให้หญิงสาวขึ้นไปนั่งก่อน ส่วนตัวเองก็เดินตามมา ทั้งสองนั่งคนละฝั่งแต่ก็หันหน้ามองกันด้วยสายตาที่แสนลึกซึ้ง ทำเอานรินดาอดใจเต้นแรงไม่ได้ “เรื่องที่น้ำตาลพูดเมื่อกี้ ผมอยากจะบอกน้ำตาลว่า ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณน้ำตาล ถ้าวันนั้นน้ำตาลไม่ให้โอกาสผม ผมคงไม่ได้ทำหน้าที่พ่อของลูกและสามีที่ดีของน้ำตาล”เคย์เดนเว้นจังหวะสักพักเพราะเธอรับรู้ว่าเสียงของเขาสั่นเครือ“ถ้าวันนั้นน้ำตาลไม่ตัดสินใจกลับมาหาผม วันนี้ผมคงต้องเจ็บปวดและนอนร้องไห้คิดถึงน้ำตาลแน่นอน” เขาไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองและนรินดาจะผ่านเรื่องราวเลวร้ายเหล่านั้นมาเกือบสามปีกว่าแล้ว และมันเหมือนสิ่งที่เป็นตราบาปในชีวิตของตัวเองที่ทำร้ายเธออย่างแสนสาหัส“คุณเคย์เดน”“ผมรักน้ำตาลนะครับ ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนนี้หัวใจของผมก็ยังคงรักน้ำตาลไม่เปลี่ยนแปลง นอกจากแม่แล้วน้ำตาลคือผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่ผมรักมากที่สุด“ฮึก...ขอบคุณนะคะที่มอบความรักให้กับผู้หญิงธรรมดาอย่างน้ำตาล” เธอถึงกับร้องไห้ออกมาเมื่อรู
ตอนพิเศษ 4ชิงช้าสวรรค์ แหวะ! เสียงอาเจียนที่ดังมาจากชายร่างใหญ่ ซึ่งตอนนี้กำลังโก้งโค้งอาเจียนออกมาเนื่องจากก่อนหน้านี้เคย์เดนได้พาน้องควีน น้องคิงส์ และน้องไคล์ไปไวกิ้งมา เนื่องจากพวกเขายังเด็กเลยเล่นอะไรที่โลดโผนกว่านี้ไม่ได้ “คุณพ่อถึงกับอ้วกแตกเลยเหรอคะ” น้องควีนที่เดินตามพ่อลงมาถามทันทีเมื่อเห็นพ่อดูไม่ไหว “พ่อไม่ไหวแล้วครับ ทำไมมันเสียวท้องแบบนี้” เคย์เดนที่เกิดมาทั้งชีวิตเพิ่งเคยมาสวนสนุกและไม่คิดว่าเครื่องเล่นไวกิ้งที่ดูธรรมดามันจะทำให้เขาเสียวท้องได้ขนาดนี้ “คุณพ่อทำไมไม่เก่งเลยครับ คุณแม่ครับ คุณพ่อไม่เท่เลย” คิงส์ตันหันไปคุยกับแม่ที่กำลังอุ้มน้องเคทธีอยู่เลยไม่ได้ขึ้นไปเล่นด้วย นรินดามองสามีแล้วยิ้มออกมาเพราะใครจะไปคิดว่าผู้ชายร่างใหญ่อย่างเขาจะแพ้แค่ไวกิ้งแล้ว ถ้าเจอรถไฟเหาะเขาไม่ช็อกไปเลยเหรอ “คุณพ่อเขาไม่เคยมาเล่นค่ะ เลยไม่ค่อยชินกับเครื่องเล่นพวกนี้” นรินดาบอกลูกชายฝาแฝดและน้องควีนให้เข้าใจเพราะไม่อยากให้มุมมองที่มีต่อพ่อเปลี่ยนไป “ป้อ...” เสียงเล็กๆ ของลูกสาวคนเล็กทำให้เคย์
“คุมพ่อ” เสียงเล็กของน้องเคทธีร้องเรียกพ่อของตัวเองแล้วมองใบหน้าหล่อเหลาของพ่ออย่างชื่นชอบและหัวเราะออกมาจนเห็นฟันหน้าสองซี่ “ว่ายังไงครับลูก” เคย์เดนเอาหน้าไปใกล้ แล้ววางคางของตัวเองที่หน้าท้องป่องๆ ของน้องเคทจากนั้นก็ส่ายหน้าไปมา “เอิ้กๆ” น้องเคทธีหัวเราะออกมาเมื่อโดนคนเป็นพ่อหยอก แล้วใช้มือเล็กๆ มากำที่เส้นผมของพ่ออย่างแกล้งคืน “คนสวยแกล้งพ่อเหรอครับ” เคย์เดนเงยหน้ามองลูกสาวคนเล็กที่แกล้งดึงผมของเขา ส่วนน้องควีนก็หัวเราะออกมาเมื่อน้องสาวแกล้งพ่อเข้าให้แล้ว “น้องเคทธีอยากแกล้งคุณพ่อที่คุณพ่อหานมให้น้องไม่เจอค่ะ” น้องควีนหัวเราะตามน้องสาวที่กำลังแกล้งพ่อ “นั่นสิ ว้า...คุณสวยแกล้งพ่อแบบนี้ พ่อก็หมาหัวเน่าไม่มีใครรักคุณพ่อแล้วสิครับ” เคย์เดนมองลูกสาวคนเล็กที่ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันซี่เล็ก “รักๆ” เสียงเล็กๆ ของน้องเคทธีทำเอาหัวใจคนเป็นพ่อฟูจนยิ้มไม่หุบ เด็กแฝดสองคนเดินมามองน้องสาวตัวน้องของตัวเองแล้วเอามือมาจับที่มือของน้องเคท “น้องน่ารักจังครับพ่อ” “ใช่ๆ” “งั้นเราสองคนก
“นมๆ” ขณะที่เคย์เดนกำลังพูดกับลูกสาวคนโตอยู่นั้น ลูกสาวคนเล็กที่กำลังรอกินนมก็ยกมือขึ้นเหมือนอยากจะไขว่คว้านมจากมือของเขา “มาครับคนสวย กินนมกันนะ” เคย์เดนว่าพลางป้อนนมให้ลูกสาวคนสวยของตัวเอง แต่ยังไม่ทันจะได้กล่อมลูกคนเล็ก เสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้น “ทำแบบนี้ได้ยัง เอาคืนมานะ!” ของคิงส์ตันแฝดน้องร้องตะโกนเสียงดังเมื่อกำลังถูกมือของไคเลอร์หยิบรถแข่งไปจากมือของเขา “เอามานี่ ของเขานะ!” “ขอยืมเล่นหน่อย”เสียงของลูกชายทั้งสองทำให้เคย์เดนหันไปมองลูกสาวคนโตว่าให้ช่วยป้อนนมน้องหน่อยเพราะเขาต้องไปจัดการลูกชายฝาแฝดทั้งสองคนที่แผลงฤทธิ์อีกแล้ว และจะเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่นรินดาไม่อยู่บ้าน พออยู่กับเขานิสัยร้ายกาจก็ออกมาทันที “คิงส์...ไคล์...แย่งอะไรกันอีกแล้วลูก” “คุณพ่อครับ ไคล์จะมาเอารถแข่งของผมไปครับ” ลูกชายฝาแฝดวัยสี่ขวบคนพี่เดินเข้ามาเกาะขาของเขาเอาไว้เพื่อฟ้อง ทำเอาไคเลอร์เดินตรงเข้ามาแล้วเงยหน้ามองพ่อ “ว่ายังไงครับไคล์...บอกพ่อมาสิว่าเอาของคิงส์ไปจริงไหม” “จริงครับ” ไคเลอร์ก้มหน้า “ทำไ
ตอนพิเศษ 3คุณพ่อ VS ลูกๆ วันนี้เคย์เดนต้องตื่นแต่เช้าทำให้เขาบ่นอุบอิบเล็กน้อย เนื่องจากตัวเองยังกอดเมียไม่หนำใจเลย แต่ก็ต้องตื่นเพราะนรินดาต้องออกไปข้างนอก ทิ้งให้เขาอยู่บ้านเพียงลำพัง “วันนี้น้ำตาลฝากคุณเคย์เลี้ยงลูกด้วยนะคะ น้ำตาลลงเรียนทำขนมกับไอเอาไว้” นรินดาว่าพลางแต่งตัวที่หน้าโต๊ะกระจก ซึ่งเคย์เดนก็เดินมาโอบกอดเธอจากทางด้านหลังแล้วมองใบหน้าหวานผ่านกระจกบานใหญ่ “ไม่ไปได้ไหมครับ ไม่อยากอยู่บ้านคนเดียวเลย” “ไม่ได้ค่ะ น้ำตาลนัดไอเอาไว้แล้ว ลงคอร์สเรียนเอาไว้แล้วนะคะ” เมื่ออาทิตย์ก่อนไอลดาชวนเธอไปเรียนทำขนมที่สถาบัน ซึ่งเธออยากเรียนมานานแล้วแต่ไม่มีเวลาเพราะลูกๆ ยังเล็ก แต่ตอนนี้เด็กก็โตพอสมควรเธอเลยคิดว่าอยากไปเรียนเอาความรู้แล้วมาทำขนมให้สามีและลูกๆ ได้กิน “อีกอย่างคุณเคย์อยู่บ้านคนเดียวที่ไหนคะ แม่บ้านอยู่เยอะแยะ” “ก็ไม่เหมือนน้ำตาลอยู่นะครับ คิดถึงเมียที่สุดเลย” ตอนนี้ผ่านมานานกว่าหลายปีแล้วที่เธอแต่งงานกับเคย์เดนลูกๆ ก็เริ่มโตขึ้น เริ่มพูดรู้เรื่อง ส่วนน้องเคทธีก็พ้นวัยแบเบาะมาแล้วทำให้เลี้ยงไม่ยากอย่างที


![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




