ตอนที่ 42 ขอบคุณที่ช่วย

เขายื่นมือมาจับก่อนที่ผมจะดึงตัวเขาให้ลุกขึ้นยืน จากนั้นผมก็เดินเข้าไปประชิดตัว เอื้อมมือไปจัดเสื้อให้อย่างถือวิสาสะ สายตาผมจ้องมองไปที่คอเสื้ออย่างตั้งใจ ส่วนพี่ธีคงกำลังอึ้งกับการกระทำผมอยู่ ผมรู้สึกได้ว่าเขากำลังจ้องมองการกระทำของผมอยู่เช่นเดียวกัน

“เสร็จแล้วครับ” ผมเงยหน้าขึ้นไปสบตาพร้อมส่งยิ้มให้

“ขอบคุณครับ” เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย “เย็นนี้คุณพอจะมีเวลาว่างไหมครับ ผมอยากจะชวนคุณไปทานมื้อเย็นด้วยกันสักมื้อ เพื่อเป็นการปรับความเข้าใจกัน และเพื่อธุรกิจของเรา”

“ได้สิครับ ไม่มีปัญหา” ท่าทีของเขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ราวกับว่าเรื่องเมื่อสักครู่ไม่ได้เกิดขึ้นเลย “ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ”

“เชิญตามสบายครับ ให้เมษาพาไปก็ได้นะครับ คุณคงยังไม่รู้จักทาง”

“ครับ”

ผมหันหลังเดินออกมาจากเขา ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก ทำไมแผนร้าย ๆ ในหัวผมมันผุดขึ้นได้ตลอดเวลาเลยนะ รู้สึกว่าตัวเองกำลังเป็นปีศาจร้ายเสียอย่างนั้น

เดินออกมาแล้วผมก็เอ่ยถามเมษาที่นั่งอยู่โต๊ะหน้าห้อง เจ้าหล่อนกำลังงุ่นอยู่กับการจ้องมองหน้าจอมอนิเตอร์อย่างตั้งใจ

“คุณเมษาครับ”

“มีอะไรคะคุณอี้เฟย”

“คือผมรบกวนช่วยพาไปที่ห้องน้ำได้ไหมครับ ผมยังไม่รู้เลยว่ามันอยู่ตรงไหน”

“อ๋อ...ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นเดินตามดิฉันมาเลยค่ะ” เธอส่งยิ้มให้ก่อนจะเดินนำหน้าผมไป

เมื่อมาส่งผมถึงที่แล้ว เธอจึงหันหลังจะเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน ผมจึงเอ่ยเรียกเอาไว้เสียก่อน

“คุณเมษาอย่าเพิ่งไปครับ”

เจ้าหล่อนหันกลับมายิ้ม เลิกคิ้วเชิงตั้งคำถาม “มีอะไรคะ”

“ถ้าผมเดาไม่ผิดคุณคงแอบชอบคุณธีภพอยู่ใช่ไหม?”

“คะ” เธอทำหน้างงเล็กน้อย

“ผมพอจะดูออกว่าคุณชอบคุณธีภพมาก ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ผมช่วยคุณได้นะครับ”

“เราเพิ่งรู้จักกันทำไมคุณอี้เฟยถึงได้ทำอย่างนี้ละคะ มีอะไรมากกว่านั้นหรือเปล่า” เธอคงคิดว่ามันเร็วเกินไปที่จะไว้ใจผม

“ผมเป็นคนที่ชอบช่วยเหลือคนอื่นครับ ผมเคยแอบชอบใครบางคนเหมือนกัน รู้ดีว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน แต่ถ้าคุณเมษาไม่สนใจก็ไม่เป็นไรนะครับ ถือซะว่าไม่ได้ยินที่ผมพูดก็แล้วกัน” ผมว่าแล้วก็ส่งยิ้มให้เธอ หมุนตัวกลับจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ

“เดี๋ยวค่ะ!”

ได้ยินอย่างนั้นผมก็ยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันกลับไปยิ้มละมุนให้กับเธอ

“ว่าไงครับ”

“คือ...ฉันสนใจค่ะ ว่าแต่คุณจะช่วยฉันยังไงล่ะ”

“คืนนี้ผมนัดคุณธีภพไปทานอาหารเย็น ถ้าคุณอยากครอบครองเขา ผมจัดให้คุณได้ขอแค่คุณเอ่ยปากมา”

“ฉันต้องการอย่างนั้นค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นคุณไปเปิดห้องรอได้เลย ผมจะส่งเขาไปให้คุณถึงที่เลย รับรองว่านับจากนี้ไปผู้ชายคนนี้จะอยู่ในกำมือคุณอย่างแน่นอน”

“ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉัน ถ้าคุณต้องการให้ฉันช่วยอะไรบอกได้นะคะฉันทำให้ได้ทุกอย่าง” เธอแสยะยิ้มให้ผมอย่างพอใจ

แน่นอนว่าผมเองก็เช่นเดียวกัน เราต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ เธอได้ตัวพี่ธี ส่วนผมก็ได้ใช้เธอเป็นเครื่องมือในโอกาสถัดไป