16. Part : น้องชายตัวดี

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : น้องชายตัวดี

--------------------------------------------------------------------------

“โอ๊ย! คือ...” เขาร้องโอดโอยเมื่อถูกแรงจากมือของโจอิงัดแขนเค้นความจริง “ท่านโจดินส่งผมมาครับ”

“พี่โจดิน? …แล้วเขาส่งมึงมาตามกูทำไม”

“ท่านบอกให้ผมตามดูคุณโจอิว่าทำอะไรอยู่ครับ แล้วก็คอยส่งรูปรายงานท่าน”

โจอิยังไม่เชื่อคำพูดของชายแปลกหน้าในทันที จนกว่าจะได้เห็นหลักฐานรูปที่ว่า และเมื่อค้นตัวคนน่าสงสัยจนเจอโทรศัพท์ โจอิก็รีบเช็กรูปที่มือดีแอบถ่าย รวมถึงข้อความที่เขาส่งหาโจดินพี่ชายคนโตของตน ซึ่งตอนนี้ก็แน่ใจได้แล้วว่าชายแปลกหน้าคือลูกน้องของโจดินที่ส่งมาจริงๆ เขาจึงยอมปล่อยตัวชายต้องสงสัย

“มึงแอบตามกูมานานหรือยัง?”

“เป็นอาทิตย์ได้แล้วครับ”

โจอิล็อกคอลูกน้องของโจดินและดึงเข้ามาในกล้อง เพื่อจะถ่ายผลงานล่าสุดส่งไปให้พี่ของเขาดู “หันหน้ามา ชูสองนิ้วแล้วยิ้มหวานๆ ให้กล้อง”

“..?”

“มึงอยากโดนกระทืบก่อนหรือไง”

“ได้ครับ” เขารีบทำตามคำสั่งของโจอิ พร้อมกับยิ้มแหยงๆ ใส่กล้องในตอนที่โจอิถ่ายเซลฟี่รูปคู่ของตนและเขาที่เป็นเป้าหมาย

ตึก! *ข้อความพร้อมแนบรูปคู่ชูสองนิ้วยิ้มหวาน (ทีหลังหาลูกน้องที่ฉลาดกว่านี้มาตามผมนะ ไอ้นี่มันโง่เกินไป)

(อ่าน.)

ครืดด~

“ครับพี่ชาย?”

“ไอ้เด็กเวร บ้านช่องไม่กลับเลยนะมึง” เสียงโจดินปลายสายพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดกับน้องชายตัวดี

“ติดเด็กอยู่ครับ~” โจอิลากเสียงกวนใส่พี่ชายของตน เพื่อบอกเกี่ยวกับเรื่องจริงที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้

“เดี๋ยวเถอะมึง! ยังจะกวนตีนอีก!”

“เป็นห่วงผมหรือไงครับ ถึงได้ส่งคนมาตามผมแบบนี้?”

“...ไอ้โจอิ มึงฟังกูนะ ถ้ามึงแค่อยากจะได้แก๊งของยูมิมึงถอยซะ เพราะกูสัญญากับพ่อของยูมิไว้ อย่าทำให้กูต้องผิดคำพูดกับคนตาย” โจดินรู้สึกไม่ดีที่น้องชายของเขาทำเรื่องชั่วขืนใจยูมิ ทั้งที่ตนสัญญากับพ่อของยูมิไว้ว่าจะดูแลเธอให้ดีที่สุด ทว่าน้องชายตัวดีของเขากลับสร้างเรื่องให้ปวดหัวไม่เว้นวัน

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกครับ ผมกับยูมิเราตกลงจะคบกันแล้ว”

“คบกันเหรอ?”

“ครับ คบกันมาสักพักแล้ว”

“มึงรักยูมิหรือเปล่า หรือที่คบเพราะแค่แก๊งของยูมิ?”

“...” โจอิเงียบไปกับคำถามนั้นของโจดิน เพราะเขาเองก็ยังไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกันว่าตอนนี้รู้สึกเช่นนั้นอยู่หรือเปล่า

“คบกันไปเดี๋ยวก็รักกันเองนั่นแหละ...”

“มึงเนี่ยนะจะรักใคร?” โจดินไม่คิดว่าน้องชายของเขาจะมีความรักได้อีก หลังจากพังทลายจากรักครั้งเก่าที่สร้างบาดแผลใหญ่ไว้ให้กับเขาจนถึงทุกวันนี้

“งั้นถ้ามึงคิดว่ามึงรักยูมิได้ก็ลองดู แต่ถ้ามึงทำยูมิเสียใจเมื่อไหร่กูจะจับมึงแยกจากยูมิ แล้วไม่ต้องคิดจะกลับมายุ่งกับยูมิอีก เพราะรอบนี้กูเอาจริง”

“ครับ...”

โจอิพูดตอบรับไปอย่างหนักแน่น เพราะความรู้สึกที่ตนมีมากขึ้นทุกวันต่อตัวของยูมิ แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะทำให้เขาพูดได้เต็มปากว่ารักเธอ และเขาเองก็ไม่คิดว่าเธอจะรักเขาได้ในเวลานี้เช่นกัน เพราะสิ่งที่เธอเป็นอยู่เขาพอดูออกว่าเธอทำแบบนั้น เป็นเพราะกลัวว่าจะถูกตนทำร้ายหรือรังแกให้เจ็บตัวเหมือนก่อน

ด้านในร้าน...

“หายไปไหนมาคะ?” ยูมิถามกับโจอิทันทีที่เห็นว่าเขาเดินเข้าร้านมา

“พี่คุยธุระมา สั่งอะไรหรือยัง”

“สั่งแล้วค่ะ” ยูมิพูดตอบเสร็จก็ลุกไปนั่งฝั่งเดียวกันกับที่โจอินั่งอยู่ เพราะเธออยากรู้สึกถึงความปลอดภัย

“นั่งนั่นก็ได้ ไม่เห็นต้องลุกมานั่งนี่เลย”

“ก็ยูมิอยากนั่งข้างพี่โจอิ”

“...” เขาเกิดอยากรู้กับการกระทำของเธอ ว่าที่ทำแบบนี้เพราะรู้สึกรักเขาแล้วใช่หรือเปล่า “เพราะอะไร?”

“ก็เพราะอยากนั่งไง”

“เหตุผลล่ะ”

“เราเป็นแฟนกัน นั่งข้างกันต้องมีเหตุผลด้วยเหรอคะ” ยูมิถามกลับ เพราะโจอิพูดอยู่เสมอถึงสถานะของเธอและเขาที่เป็นอยู่ตอนนี้

“ไม่ต้องมีเหตุผลก็ได้... แต่ยูมิรู้ใช่ไหมว่าคนเป็นแฟนกันเขาต้องรักกัน”

“ไหนพี่โจอิเคยบอกว่าเรื่องนั้นไม่จำเป็นไงคะ”

“...จำเป็นสิ แฟนกันที่ไหนเขาไม่รักกันบ้างล่ะ”

“แล้วพี่โจอิรักยูมิหรือเปล่า” เธอจ้องหน้าถามกลับโจอิ ทว่านั่นเป็นสิ่งที่เขาต้องการให้เธอพูดบอกเขาก่อน แต่ดันถูกเธอถามกลับซะได้

“...ก็”

ครืดด~ เสียงโทรศัพท์เข้าทำให้โจอิหลีกเลี่ยงคำตอบนั้นไปได้

“แป๊บนึงนะ พี่โจไซโทรมา” เขาพูดบอกยูมิก่อนจะกดรับสายพี่ชายคนกลางของเขา “ครับพี่โจไซ?”

“กว่าจะรับสายได้นะมึง หายหัวไปอยู่ไหนวะ?”

“มาคำถามเดียวกันเลยนะ พี่โจดินยังไม่ได้บอกเหรอ”

“บอกเรื่องอะไร?”

“เรื่องที่ผมอยู่ไหน”

“ก็แล้วมึงอยู่ไหนล่ะไอ้เด็กเวร พูดมาสิวะ!?” โจอิทำพี่ชายแสนดีคนพูดจาไพรเราะของเขา หัวเสียกับความกวนตีนที่ไม่เคยลดลาให้ผู้เป็นพี่

“จะของขึ้นทำไมเนี่ย ผมอยู่กับยูมิ”

“ไปอยู่กับยูมิได้ยังไง แล้วมึงหายหัวไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมไม่กลับมานอนที่บ้านเลย”

“ติดสาวอยู่ครับ”

“สาวที่ไหน?” โจไซจำคำพูดของน้องชายได้ดี ว่าเคยได้ยินเขาพูดว่าจะไม่มีเมียอีกเด็ดขาดหลังจากจับได้ว่าคนรักเก่าแอบนอกใจทำเรื่องชั่วลับหลัง

“ไหนว่าจะไม่เอาเมียแล้วไง?”

“เอาไปแล้วครับ เอาไปหลายทีแล้ว”

เปรี๊ยะ! ยูมิฟาดมือลงที่ต้นแขนของโจอิเมื่อได้ยินเขาพูดเรื่องทะลึ่ง

“กวนตีนจริงๆ เลยนะมึง...”

“ไว้ผมกลับบ้านเมื่อไหร่ จะพาแฟนไปเจอนะครับ”

“ถึงขั้นจะพาเข้าบ้านนี่มั่นใจแล้วใช่ไหม”

“...มั่นใจแล้วครับ แต่ผมไม่รู้ว่าเธอมั่นใจในตัวผมหรือยัง” โจอิตั้งใจพูดคำนั้นในตอนที่มองจ้องยูมิ เพื่อให้เธอรับรู้ว่าเขากำลังพูดบางอย่างถึงเธอ

“...”

“ไว้ผมได้คำตอบเรื่องนั้นเมื่อไหร่จะพาเธอไปเจอนะครับ เตรียมตัวต้อนรับน้องสะใภ้ได้เลย พี่โจไซต้องช็อกแน่...” เขาพูดทิ้งท้ายกับพี่ชายคนรองไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะตัดสายโจไซไป และโฟกัสกับสาวสวยข้างๆ ที่จ้องมองเขาอย่างสงสัย

“อยากรู้ไหมว่าพี่คุยอะไรกับพี่โจไซ”

“ยูมิไม่อยากรู้หรอก”

เธอเมินหน้าหนีไปทางอื่นเพราะเขินสายตาและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของโจอิที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ซึ่งเธอก็พอจับใจความได้กับบทสนทนาเมื่อครู่ว่าสองพี่น้องพูดคุยอะไรกัน

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds