로그인[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ถวายตัวรับใช้ -------------------------------------------------------------------------- เมื่อเห็นว่าพี่ชายและแม่เดินออกไปจากห้อง โจไซก็หันมองหน้าสาวสวยที่นั่งกอดผ้าห่มผืนหนาแน่น เพราะด้านในของผ้าที่คลุมร่างเธออยู่นั้นโป๊เปลือยไม่ต่างจากร่างกายของเขา “ไปอาบน้ำกันเถอะ” “คะ? เอ่อ...ท่านประธานไปอาบก่อนเถอะค่ะ” “ไปด้วยกันนี่แหละ เดี๋ยวแม่ฉันรอนาน” ว่าแล้วเขาก็จูงมือสาวสวยลงจากเตียงนอนเดินเข้าห้องน้ำไป เพื่อเตรียมพร้อมที่จะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางโดยเร็วที่สุด ด้านนอกห้องรับแขก... “ลูกรู้เรื่องนี้ก่อนแล้วเหรอ” คุณฮารุพูดถามลูกชายคนโตของเธอที่ดูเหมือนจะไม่แปลกใจเท่าไหร่กับสิ่งที่เขาเห็น “เรื่องโจไซกับเลขาเหรอครับ... ผมก็เพิ่งรู้เมื่อคืนนี้แหละครับ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริงจนมาเห็นพร้อมกันกับคุณฮารุนี่แหละ” “เห็นว่าเพิ่งเข้ามาทำงานได้ยังไม่ถึงเดือนเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมตาโจไซถึงใจเร็วใจง่ายแบบนี้ล่ะ” เธอเป็นกังวลกับเรื่องที่ทั้งคู่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน “ไอโจไซมันก็เป็นผู้ชายนะครับคุณฮารุ ถ้าอยู่ใกล้ผู้หญิงแล้วไม่มีเรื่องอย่างว่านี่สิแปลก อีกอย่าง...ถ้าทั้งสองคนชอบกันก็ไม่ใช่ปัญหาไม่ใช่เหรอครับ” แก๊ก! “ออกมากันแล้วครับ” โจดินพูดบอกกับแม่ของเขาเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนเดินออกมาจากห้องนอนพร้อมกัน “มาที่นี่กันมีอะไรเหรอครับ?” โจไซพูดถามกับแม่และพี่ชายของเขาที่เดินทางมาหา “แม่ก็อยากรู้น่ะสิว่าลูกทำงานเป็นยังไงบ้าง” “ก็...งานยุ่งมากเลยครับ” “ยุ่งมากเลยสินะ” คุณฮารุพูดกลับพร้อมกับทำหน้าตาฝืนใจเชื่อ “ผมว่าจะเข้าไปหาคุณฮารุที่บ้านวันนี้พอดีเลยครับ ว่าจะไปอยู่เล่นกับหลานสักวัน” “งั้นก็พาเลขาลูกไปด้วยสิ” เจ้าบ้านเอ่ยปากชวนสาวสวยที่ลูกชายของเธอพาขึ้นเตียง เพราะคิดว่าเขาคงอยากจะเปิดใจรับใครเข้ามาถึงได้พร้อมใจกันทำเรื่องนั้น “หนูชื่ออะไรนะ?” “ชิคุณค่ะ” เธอตอบกลับอย่างนอบน้อม “เย็นนี้ไปทานข้าวด้วยกันที่บ้านฉันนะ ฉันอยากรู้จักหนูมากกว่านี้” “เอ่อ...” “ไปกับฉันนะ” โจไซพูดชวนเพราะคิดว่าเธออาจจะคิดมากเรื่องการไปที่นั่น “คือ...ฉันว่าเราต้องพูดเรื่องนั้นก่อนนะคะ” ชิคุณต้องการเปิดเผยเรื่องของตัวเองให้กับคนในครอบครัวของโจไซรู้เพื่อความบริสุทธิ์ใจของเธอ “ไม่ต้องหรอก” ทว่าอีกคนกลับไม่อยากให้เธอพูดถึงเรื่องนั้นและอยากเก็บไว้เป็นความลับเพียงแค่สองคน เพราะเขากลัวว่าทั้งแม่และพี่ชายจะไม่ยอมรับและให้โอกาสเธอเหมือนกับที่เขาทำอยู่ “แบบนั้นไม่ได้นะคะ” “มีเรื่องอะไรกัน?” คุณฮารุเอ่ยถามคนสองคนที่ดูเหมือนจะมีความเห็นไม่ตรงกันกับบางเรื่อง ฟุบ! จู่ ๆ ชิคุณก็ถอยตัวลงจากโซฟาที่นั่งอยู่ และย้ายไปคุกเข่าอยู่ที่พื้นห้อง “ฉัน... เป็นนักฆ่าที่ท่านโยดะสั่งมาสังหารครอบครัวของคุณค่ะ” “ชิคุณ!” “ให้ฉันพูดเถอะนะคะ” เธอหันไปขอร้องโจไซที่พยายามพูดห้ามเธอ “ฉันไม่อยากใช้ชีวิตเป็นนักฆ่าแล้ว แต่ฉันก็ไม่รู้จะปฏิเสธงานนี้ยังไง ถ้าคุณหญิงจะกรุณา...ช่วยรับฉันเป็นคนของตระกูลโจด้วยนะคะ” เธอพูดขอร้องทั้งน้ำตากับหญิงสูงศักดิ์ที่เธอคุกเข่าอยู่ต่อหน้า “อะไรนะ?” “ว่าแล้วเชียว...” โจดินพูดขึ้นเพราะเขาสืบหาความจริงของชิคุณเกี่ยวกับเรื่องนั้นอยู่ และก็รู้มาเพียงว่าเธอเป็นเด็กที่แก๊งของโยดะเคยลักพาตัวมาในตอนที่เธอมีอายุเพียงแค่สามขวบ ตระกูลนั้นเลี้ยงดูปูเสื่อจนเติบโต แต่ไม่รู้ว่าเธออยู่รับใช้โยดะในฐานะ นักสืบ นางนกต่อ หรือนักฆ่าอย่างที่สงสัยว่าจะเป็น... “ทำไมถึงยอมรับออกมาแบบนั้นล่ะ?” “จริงเหรอโจดิน” คุณฮารุถามถึงเรื่องที่ลูกชายคนโตรู้แต่ไม่ได้บอกเธอ “น่าจะจริงครับ ผมให้คนสืบเรื่องนี้อยู่ แล้วเธอก็มีความเชื่อมโยงกับลุงโยดะจริงๆ” “ชิคุณทำอะไรเนี่ย? ก็ไหนว่าเราจะไม่พูดเรื่องนี้กันแล้วไง” โจไซถามสาวสวยถึงสิ่งที่เธอทำอยู่และกำลังจะทำ “แต่ยังไงฉันก็ควรจะแสดงความบริสุทธิ์ใจนะคะ ฉันควรจะทำให้ครอบครัวคุณเห็นว่าฉันอยากเป็นคนของตระกูลคุณจริงๆ อีกอย่างถ้าเราสองคนเริ่มต้นด้วยการปิดบัง เราก็จะต้องปิดบังแบบนี้ไปตลอดนะคะ...” “...งั้นเธอก็พูดมาให้หมด เหตุผลที่ฉันพอจะเชื่อได้ว่าเธอไม่อยากเป็นนักฆ่าแล้ว และอยากเป็นคนของตระกูลโจจริงๆ มันคืออะไร?” คุณฮารุพูดถามด้วยสีหน้าจริงจัง และมองเธอเปลี่ยนไปจากตอนแรก เพราะรู้ความจริงที่ว่าเธอเป็นนักฆ่าที่โยดะส่งมา “เหตุผลเพราะ...ฉันไม่เคยอยากจะเป็นนักฆ่าตั้งแต่แรกค่ะ แต่ที่ต้องฆ่าก็เพื่อให้ฉันได้มีชีวิตอยู่ต่อ หากไม่ทำตามคำสั่งหรือทำงานพลาด ฉันก็จะเป็นคนที่ถูกฆ่าเอง ฉันเฝ้ามองเพื่อนที่โตมาด้วยกันถูกฆ่าไปทีละคนเพราะทำงานพลาด ฮึก...แล้วงานนี้ มันก็ยากเกินไป ฉันกลัวว่าหากไม่ตายเพราะฝีมือพวกคุณ ก็คงต้องกลับไปตายที่นั่นอยู่ดี ฉันเลยอยากจะขอโอกาสจากคุณหญิง...” สาวสวยพูดจบก็ลุกขึ้นและเดินตรงไปที่ครัว เธอหยิบมีดคมในครัวและเดินกลับมาคุกเข่าอยู่ที่เดิม เสี้ยววินาทีนั้นมีดคมที่ชิคุณถืออยู่เธอใช้มันปาดลงที่ข้อมือเล็ก เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจให้ตระกูลโจเห็นว่าเธอพร้อมจะเปลี่ยนมารับใช้พวกเขา... “ชิคุณ! ทำอะไรของเธอ?” “ช่วยรับฉันไว้เป็นคนของตระกูลโจด้วยนะคะ” เธอก้มหมอบศีรษะจรดลงพื้น และหงายมือทั้งสองข้างขึ้นเพื่อเป็นการขอร้องอ้อนวอนจากผู้ที่เธอปรารถนาจะให้เป็นนาย “เฮ้อ~” “ใจกล้าดีหนิ” “ไปเรียกหมอมา!” โจไซตะโกนออกคำสั่งลูกน้องด้วยความเป็นห่วง เพราะเห็นเลือดที่ไหลทะลักออกจากแผลสดบนข้อมือของชิคุณ เขาพยายามจะใช้มือห้ามเลือดของเธอไว้ ด้วยสีหน้าและท่าทางที่เป็นเดือดเป็นร้อนใจแทนคนเจ็บ “ได้...ต่อจากนี้เธอเป็นคนของตระกูลโจ แต่ถ้าเธอคิดหักหลังตระกูลที่ยิ่งใหญ่นี้ของฉัน เธอจะต้องแรกมันด้วยชีวิต” “ไฮ คุมิโช” (ค่ะ เจ้านาย) ชิคุณพูดตอบรับโอกาสของคุณฮารุที่มอบให้กับเธอด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สาวสวยดันตัวขึ้นก่อนเหลือบตามองชายที่กำลังเป็นกังวลอยู่กับแผลที่ข้อมือของเธอ แต่ภาพนั้นกลับทำให้เธอยิ้มออกมาอย่างไม่มีเหตุผล “ยิ้มอะไรของเธอ!” คนใจเย็นตะคอกใส่สาวสวยอย่างไม่เป็นตัวเอง ราวกับคนคลั่งเพราะความเป็นห่วง “ฉันเป็นของท่านประธานเต็มตัวแล้วค่ะ^^” “เฮ้อ... เจ็บหรือเปล่า?” โจไซเปลี่ยนโทนเสียงให้นุ่มนวลขึ้น และเอ่ยถามกับหญิงสาวที่ส่งยิ้มหวานให้กับตนแม้เวลานั้นเธอจะเจ็บตัวอยู่ “ไม่เลยค่ะ” เธอส่ายหัวตอบกลับคนที่เป็นห่วงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข เพราะต่อจากนี้เธอจะไม่ต้องกลับไปในสถานที่ที่เธอต้องการหนีออกมาอีก และการเป็นคนของตระกูลที่ยิ่งใหญ่นี้ ก็ดีกว่าการอยู่รับใช้ตระกูลที่กำลังจะล่มสลาย -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------หนึ่งปีต่อมา...ณ คฤหาสน์หลังใหม่ครอบครัวตระกูลโจย้ายเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหม่นี้เมื่อสามเดือนก่อนหลังจากที่ใช้เวลาก่อสร้างนานหลายเดือน ซึ่งคฤหาสน์หลังใหม่นี้สร้างบนเนื้อที่เกือบห้าสิบไร่ และล้อมรอบไปด้วยป่าเขา ธรรมชาติอันร่มรื่น ที่ให้ความรู้สึกสบายใจเมื่อได้พักอยู่ที่แห่งนี้ห้องนอนโจไซ...หลังจากที่ชิคุณเดินออกจากเส้นทางการเป็นนักฆ่า เธอก็เลือกบริจาคทรัพย์สินที่มีทั้งหมดของเธอให้กับผู้ยากไร้ และให้สัญญากับตัวเองไว้ว่าเธอจะไม่ฆ่าชีวิตทุกชีวิตบนโลกนี้อีกอย่างที่เคยทำผิดมา“ยังไม่เลิกถักอีกเหรอชิ ดึกแล้วนะครับ” โจไซเอ่ยถามกับแฟนสาวคนสวยของเขา ที่เวลานี้ยังคงนั่งถักหมวกนิตติ้งให้กับฮานิหลานสาวคนสวยในวัยหนึ่งขวบที่อยู่ในวัยน่ารักน่าชัง และตอนนี้ทั้งบ้านก็พากันหลงกับสาวน้อยขี้อ้อนคนนี้ไปตามๆ กัน“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ชิถักได้ครบเซ็ตเลยนะคะ ทั้งเสื้อ กางเกง ถุงเท้า แล้วก็หมวกด้วย...”“งั้นถ้าเสร็จของหลานแล้ว ถักให้ลูกเราบ้างนะครับ”“ลูกเราเหรอคะ?”“ใช่ครั
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ได้เวลาตอบโต้--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุช่วงเย็น...หลังจากที่ชิคุณได้รับการรักษาแผลที่ข้อมือจากหมอ เธอก็นอนพักอยู่ที่คอนโดของโจไซจนถึงช่วงบ่าย และมาที่บ้านของคุณหญิงฮารุในช่วงเย็นตามคำชวนของเจ้าบ้าน“คุณฮารุจะให้มันเข้าบ้านมาทำไมครับ น่าจะฆ่ามันทิ้งซะ” คนปากหมาพูดต้อนรับสาวสวยที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับโจไซพี่ชายของเขาสายตาของนิเฌอและยูมิเองก็มองเธอด้วยความหวาดระแวงไม่ต่างจากที่โจอิมองอยู่ เพราะเรื่องราวที่รู้เกี่ยวกับชิคุณ มันทำให้หวาดกลัวที่จะอยู่ร่วมกันกับคนที่เคยปองร้ายชีวิตของทุกคนในครอบครัว“เอาเถอะน่า แม่ว่าเธอคิดถูกแล้วที่เลือกเปลี่ยนข้างตอนนี้ เพราะเธอแค่คนเดียวจะฆ่าเราทั้งครอบครัวมันไม่ง่ายหรอก...”“ตระกูลโจเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ถ้าฉันคิดจะหักหลังพวกคุณ ฉันคงไม่มีแผ่นดินให้อยู่...” ชิคุณพูดบอกสมาชิกทุกคนในครอบครัวที่เปรียบเสมือนเจ้านายผู้ให้ชีวิตใหม่แก่เธอ“ถ้าแกแตะต้องคนในครอบครัวฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะฆ่าแกด้วยมือของฉันเอง”“พอแล้วน่าโจอิ” โจไซพูดหยุดน้อ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถวายตัวรับใช้--------------------------------------------------------------------------เมื่อเห็นว่าพี่ชายและแม่เดินออกไปจากห้อง โจไซก็หันมองหน้าสาวสวยที่นั่งกอดผ้าห่มผืนหนาแน่น เพราะด้านในของผ้าที่คลุมร่างเธออยู่นั้นโป๊เปลือยไม่ต่างจากร่างกายของเขา“ไปอาบน้ำกันเถอะ”“คะ? เอ่อ...ท่านประธานไปอาบก่อนเถอะค่ะ”“ไปด้วยกันนี่แหละ เดี๋ยวแม่ฉันรอนาน” ว่าแล้วเขาก็จูงมือสาวสวยลงจากเตียงนอนเดินเข้าห้องน้ำไป เพื่อเตรียมพร้อมที่จะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางโดยเร็วที่สุดด้านนอกห้องรับแขก...“ลูกรู้เรื่องนี้ก่อนแล้วเหรอ” คุณฮารุพูดถามลูกชายคนโตของเธอที่ดูเหมือนจะไม่แปลกใจเท่าไหร่กับสิ่งที่เขาเห็น“เรื่องโจไซกับเลขาเหรอครับ... ผมก็เพิ่งรู้เมื่อคืนนี้แหละครับ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริงจนมาเห็นพร้อมกันกับคุณฮารุนี่แหละ”“เห็นว่าเพิ่งเข้ามาทำงานได้ยังไม่ถึงเดือนเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมตาโจไซถึงใจเร็วใจง่ายแบบนี้ล่ะ” เธอเป็นกังวลกับเรื่องที่ทั้งคู่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน“ไอโจไซมันก็เป็นผู้ชายนะครับคุณฮารุ ถ้าอยู่ใกล้ผู้หญิงแล้วไม่มีเรื
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนของโจไซ NC--------------------------------------------------------------------------เวลานี้โจไซมั่นใจเต็มร้อยว่าเธอเป็นนักฆ่าที่โยดะส่งมาสังหารครอบครัวของเขาจริงๆ แต่ก็น่าเสียดายที่แผนการของโยดะไม่สำเร็จตามที่หวัง เพราะตอนนี้ชิคุณถูกโจไซรวบตัว และยึดเธอไปเป็นคนของเขาเรียบร้อยแล้วปึกปึกๆๆ!!“อ๊ะๆ! อุบ” ชิคุณใช้มือปิดปากตัวเองไว้ เพราะกลัวว่าลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูจะได้ยินเสียงน่าอายที่พวกเขาไม่ควรได้ยิน แต่เสียงที่ดังกว่าเสียงครางของเธอและเขานั้นเป็นเสียงที่น่าอายไม่ต่างกัน“อ่าส์~ ไม่เจ็บใช่ไหม งั้นฉันขอทำแรงกว่านี้นะ”“แรงกว่านี้อีกเหรอคะ?”“นะชิคุณ~” คนสุภาพทิ้งศีรษะลงคลอเคลียอยู่ที่ข้างใบหูของสาวสวยจนเธอใจอ่อนยอมตบปากรับคำเพราะคำขอแสนออดอ้อนของเขา“นะครับ~”“ก็ได้ค่ะ”ทันทีที่เธอตอบรับโจไซก็อุ้มช้อนร่างบางขึ้นในท่าอุ้มแตง ท่าที่ทำเธอใจสั่นไหวเพราะกลัวว่าเขาจะทำความสาวของเธอบอบช้ำจากท่านี้เหมือนกับครั้งก่อน“จะเอาแล้วนะ”คนตัวสูงยกเบียดร่างบางเข้าแนบชิดกับช่วงกลางตัวของเขา เพื่อให้รูแคบของเธอนั้นหนีบรัดแกนใหญ่เป็นกา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เปลี่ยนใจยัยตัวร้าย NC--------------------------------------------------------------------------“ท่านประธานจะทำอะไรคะ?” เธอเอ่ยถามคนที่ยื่นริมฝีปากเข้ามาใกล้“ฉันว่างานนี้มันยากไปสำหรับเธอ ไม่คิดแบบนั้นเหรอ” แววตาของโจไซพูดบอกเธอด้วยความเห็นใจที่เธอต้องมารับงานหนักนี้“พูดเรื่องอะไรคะ?”“เธอเปลี่ยนข้างยังทันนะ”“เปลี่ยนข้างอะไรคะ ท่านประธานพูดเรื่องอะไร” ชิคุณยังยืนยันที่จะไม่ยอมรับผิด แม้ข้อเสนอของเขาจะน่าสนใจแค่ไหน แต่เธอก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเป็นอย่างนั้นได้จริงๆ“ชิคุณ ฟังฉันนะ...”“...” เธอเงียบฟังตามที่เขาขอ เพราะท่าทางที่อ้อนวอนของโจไซ ราวกับว่าเขากำลังจะพาเธอออกจากจุดที่ดำมืดไปสู่ทางสว่าง“ฉันอยากให้โอกาสเธอได้แก้ตัว ได้เลือกทางเดินใหม่ เพราะถ้ายังยืนยันจะทำแบบนั้น เธอเองจะต้องได้รับผลจากสิ่งที่ทำด้วยเหมือนกัน ฉันคิดว่า... ฉันมีทางออกที่ดีกว่านั้นให้เธอเลือก โดยที่เราทั้งสองฝ่ายจะไม่ต้องสูญเสียสิ่งที่รักไป ฉันไม่ต้องสูญเสียครอบครัว เธอเองก็ไม่ต้องสูญเสียชีวิตของเธอ...”ดวงตาคู่สวยเริ่มสั่นไหวเพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เธอพยาย
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกลี้ยกล่อม--------------------------------------------------------------------------บริษัทโจไซช่วงเย็น...“เดี๋ยววันนี้เธอเลิกงานเร็วหน่อยก็ได้นะ ฉันว่าจะอยู่เคลียร์งานที่บริษัทต่อ”“...เจ้านายยังไม่กลับฉันจะกลับได้ยังไงคะ”“เธอกลับไปพักก่อนเถอะ”“พรุ่งนี้เป็นวันหยุดแล้ว ยังไงก็ได้พักอยู่ดี”“กลับ...”“ไม่กลับค่ะ ไหนท่านประธานบอกว่าจะทำตามใจฉัน แต่ทำไมถึงเอาแต่สั่งล่ะคะ ฉันบอกว่าอย่าแต่คุณก็จะทำ อะไรที่ไม่ควรทำกับฉันที่เป็นลูกน้องคุณก็ทำต่อหน้าคนอื่น ทั้งเปิดประตูรถให้ฉัน ทำแผลที่เท้าให้ฉัน แล้วยังถือรองเท้าให้ฉันอีก นั่นมันไม่ใช่หน้าที่ของคุณเลยนะคะ ไม่อายคนเขาบ้างหรือไงคะ?” เธอสวดโจไซยับถึงสิ่งที่เขาปฏิบัติกับเธอต่อหน้าทุกคน“ถ้าจะบ่นเยอะขนาดนี้ เธอมาเป็นเมียฉันเลยดีไหม...”“...” ชิคุณเงียบไปก่อนจะเรียกสติกลับคืน “ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้นสักหน่อย ก็คุณเลือกปฏิบัติไม่ถูกจริงๆ ...”“งั้นก็บอกมาสิว่าเธอต้องการแบบไหน ฉันจะได้ทำให้ถูกใจ...” เขาถามเลขาอย่างใส่ใจ เหตุผลก็อาจจะมาจากสิ่งที่เขาคิดว่าทำผิดต่อเธอ“ฉันจะทำงานที่นี่ถึงแค่ส
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : วันซวย--------------------------------------------------------------------------ห้องนอนยูมิ ช่วงเช้าของอีกวัน...เวลานี้ร่างบางของคนตัวเล็กถูกอุ้มมาส่งที่ห้องนอนของเธอที่แม่บ้านจัดไว้ให้ แต่สาวสวยกลับร้องงอแงจะนอนกับแฟนหนุ่มที่ห้องของเขา และ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : พาสาวเข้าบ้าน--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณฮารุ ช่วงเย็น...ช่วงเช้าที่โจอิกลับมาที่บ้าน เขาไม่ได้บอกกับผู้เป็นแม่ไว้ก่อนล่วงหน้าว่าจะไปรับน้องสาวกลับมานอนที่นี่ด้วย เพราะคิดว่าจะเซอร์ไพรส์ค
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แฟนเด็กของโจอิ--------------------------------------------------------------------------ร้านกาแฟในมหาลัย ช่วงเช้า...วันนี้หลังจากที่โจอิมาส่งยูมิที่มหาลัย เขาก็กลับบ้านไปหาคุณแม่สุดที่รัก เพื่อที่จะโผล่ไปให้คุณฮารุหายคิดถึง และบอกข่าวดีว่าเ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คำตอบ NC--------------------------------------------------------------------------ห้องดูหนังชั้นล่างของบ้านยูมิ ช่วงสามทุ่มครึ่ง...เมื่อทั้งคู่กลับมาถึงที่บ้าน โจอิก็สั่งให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดเตรียมห้องดูหนังไว้ เพราะเขาเห็นว่าที่นี่ไม